nieuwsbrief
Asset 14

Veranderend vakantiehuisje

Als klein kind kwam ik regelmatig in een familiehuisje in Zeeland. Het was van mijn opa en oma, maar volgens mij zaten hun kinderen en kleinkinderen er veel vaker. En terecht, want voor een kind was het vakantiehuis een soort schatkist vol verrassingen in een omgeving waar meer dan genoeg te doen was. Je kon naar buiten, naar het strand, maar als het regende waren er genoeg spelletjes of knutselbezigheden in het knusse huisje.

Mail

Het was een echt arbeidershuisje, met een zolder die als slaapzaal fungeerde. Naast de veel te steile trap stond een tweepersoonsbed voor de ouders. Aan de andere kant van de zolder stonden twee eenpersoonsbedden, met de hoofdeinden op de plek waar het dak afliep. Je moest er niet te snel opstaan, want dan stootte je je hoofd tegen de steunbalken.

Beneden was er een krappe woonkamer, met een zithoek waar de tafel maar net in paste. De houten bankjes die erbij stonden, zorgen voor een instant picknickgevoel. De muren rondom de tafel waren bedekt met tekeningen van mij, mijn zus, neven, ooms en tantes. Sommige vergeeld, anderen zo vers dat je de chemische stiftgeur rook bij aankomst in het huisje. De rest van de woonkamer was gevuld met stoffige stoelen, een roestige kachel en een miniatuurorgel dat bij mijn weten nooit echt heeft gewerkt.

Beeld: Pierre Bonnard - The Dressing Room via metmuseum.org

Naast de woonkamer en slaapzolder was er een keuken. De keuken lag aan de kant van de tuin, die door het weinige onderhoud bij tijd en wijlen werd opgeslokt door de natuur. We wasten onze handen, tanden en torso's met borstels en doekjes in dezelfde bak als onze groenten. Er was naar het schijnt ook een douche in het tuinhuisje, maar die spuwde alleen maar koud water en we verlangden toch meer naar de zee dan naar druppend water.

Aan de andere kant van de grotendeels betegelde tuin lag het tuinhuisje, vol met buitenspeelgoed. Het was een ware schatkist en lag vol met gekke balspelletjes en antiek speelgoed. Er stonden fietsen van verschillende generaties, stonden loopklossen. Het was iedere keer weer een uitdaging wat je er zou aantreffen en of je lievelingsspeelgoed er nog lag. Ook lag er een klittenbandmuts om zachte ballen mee op te vangen en zo'n touw waar een of andere bal aan vastzit, die je door je handen uit elkaar te halen naar de andere kant brengt. Sommige speelwaren waren verstopt onder lagen van stof. Het speelgoed in het schathuis bleek soms ook ineens kapot of om onverklaarbare reden onvindbaar te zijn.

Omdat het huisje zo klein was, maar de zee en de tuin zo dichtbij, kwam ik veel buiten. Ik fietste naar een buurtdorp om bolussen te halen of ging met mijn zus naar het hertenkamp. Naast het tuinhuisje stond het hokje voor de wc. Om daar naartoe te gaan, moest je dus eerst naar buiten, wat voor de vakantiebeleving wat extra punten opleverde.

Met elk bezoek liet iedereen wel iets achter, wat zorgde voor een verrassingselement in dat zo vertrouwde vakantiehuisje. Vrijwel iedere keer kwamen er weer nieuwe tekeningen aan de muren. Het huisje kreeg zo een eigen leven. De inrichting veranderde niet veel, maar soms stonden de stoelen net iets anders. De tuin werd groener en de andere keer juist weer grijzer dan de vorige keer. De fietsen werden roestig en lek, tot iemand besloot ze op te knappen. Het was het soort vakantie dat ik sinds de verkoop van het huisje wel eens mis: vertrouwd, maar toch telkens weer anders.

Paula Lina ('89) is een freelance journalist en muzikant. In taal en geluid drukt zij zich uit.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Tip: Ga saneren

Ga saneren

Esmé van den Boom werkt sinds kort in een bibliotheek en dat werk draait tot haar grote schrik meer om boeken wegdoen dan boeken koesteren. Lees meer

Alles vijf sterren: Over straat in een andere wereld

Over straat in een andere wereld

Deze week worden we blij van een ontroerende, grappige bewerking van Oorlog en Vrede, een hilarische podcast over porno, en een app die hardlopen combineert met zombies. Lees meer

Column: Een brief op de schoorsteenmantel

Een brief op de schoorsteenmantel

In de jaren '70 hadden veel dertigers iets uit te vechten met hun moeder. Zo ook Trudy, die de hare speciaal daarvoor uitnodigde voor een weekend op het strand. Lees meer

Tip: Neem geen kat 1

Neem geen kat

Eva van den Boogaard heeft een kat. Een hele mooie, die het goed doet op Instagram. Maar toch had ze hem liever niet gehad. Een tip om niet onwillekeurig te gaan houden van een dier. Lees meer

Column: Joh wat origineel

Joh wat origineel

Iduna Paalman had een zinnelijke droom over iemand die niet haar vriend is. Wat moet ze daarvan maken? Lees meer

Tip: Maak zinloze lijstjes

Maak zinloze lijstjes

Het schrijven gaat Jozien Wijkhuis niet altijd even makkelijk af, terwijl ze eigenlijk niets liever doet. Een podcast van Tim Clare bood soelaas. Een tip om het schrijven te demystificeren. Lees meer

Column: Gemaakt om te scharrelen

Gemaakt om te scharrelen

Op alle dingen die Trudy leuk, lekker of gemakkelijk vindt rust tegenwoordig een taboe. Als pensionado geniet ze volop van het leven, en daar drinkt ze graag een wijntje bij. En haar gezonde verstand krijgt weer eens gelijk. Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

Josephine Keuter kijkt graag slechte televisie en schaamt zich daar niet voor. Het is verblijdend, helend en ultiem ontspannend. Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Zien en gezien worden

Zien en gezien worden

Polderdiva Tim Fraanje deelt weer eens een anekdote uit zijn leven als bijna doorgebroken rockster. Hij maakt daarmee schaamteloos reclame voor de nieuwe elpee (+ videoclip!) van Big Hare, het synthpopduo waarvan hij de helft is. ‘Gaat u hier maar staan,’ wordt er afgemeten tegen uw eigen bijna doorgebroken rockster gezegd als ik binnenloop bij... Lees meer

Tip: Flirt gewoon

Flirt gewoon

'Misschien kom je wel niemand tegen omdat je op al die apps zit.' Lees meer

Column: ‘Mijn Ritalin-dealer is op vakantie’

‘Mijn Ritalin-dealer is op vakantie’

Iduna Paalman wordt regelmatig geconfronteerd met de als nonchalance verpakte onzekerheden van de jonge generatie. Lees meer

Tip: It takes a village

It takes a village

Een tip om een dorp te bouwen met de leukste mensen om je heen. Lees meer

Tip: Ga rennen

Ga rennen

Soms zegt het stemmetje in Eva van den Boogaards achterhoofd precies op tijd: 'Eet een banaan, drink een glas water, trek je sportbeha en je hardloopschoenen aan, en ga.' Lees meer

Column: Klein leed

Klein leed

De vriend van Trudy kan zich goed opwinden over de grote thema's in het leven. Zijzelf ligt eerder wakker van een eenzaam oud vrouwtje of een kippenstal die afbrandt. Lees meer

Tip: Skip het hoofdgerecht

Skip het hoofdgerecht

'We deelden een perentaart, bananensorbet en tiramisu en leefden nog lang en gelukkig.' Lees meer

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5