Asset 14

Veranderend vakantiehuisje

Als klein kind kwam ik regelmatig in een familiehuisje in Zeeland. Het was van mijn opa en oma, maar volgens mij zaten hun kinderen en kleinkinderen er veel vaker. En terecht, want voor een kind was het vakantiehuis een soort schatkist vol verrassingen in een omgeving waar meer dan genoeg te doen was. Je kon naar buiten, naar het strand, maar als het regende waren er genoeg spelletjes of knutselbezigheden in het knusse huisje.

Het was een echt arbeidershuisje, met een zolder die als slaapzaal fungeerde. Naast de veel te steile trap stond een tweepersoonsbed voor de ouders. Aan de andere kant van de zolder stonden twee eenpersoonsbedden, met de hoofdeinden op de plek waar het dak afliep. Je moest er niet te snel opstaan, want dan stootte je je hoofd tegen de steunbalken.

Beneden was er een krappe woonkamer, met een zithoek waar de tafel maar net in paste. De houten bankjes die erbij stonden, zorgen voor een instant picknickgevoel. De muren rondom de tafel waren bedekt met tekeningen van mij, mijn zus, neven, ooms en tantes. Sommige vergeeld, anderen zo vers dat je de chemische stiftgeur rook bij aankomst in het huisje. De rest van de woonkamer was gevuld met stoffige stoelen, een roestige kachel en een miniatuurorgel dat bij mijn weten nooit echt heeft gewerkt.

Beeld: Pierre Bonnard - The Dressing Room via metmuseum.org

Naast de woonkamer en slaapzolder was er een keuken. De keuken lag aan de kant van de tuin, die door het weinige onderhoud bij tijd en wijlen werd opgeslokt door de natuur. We wasten onze handen, tanden en torso's met borstels en doekjes in dezelfde bak als onze groenten. Er was naar het schijnt ook een douche in het tuinhuisje, maar die spuwde alleen maar koud water en we verlangden toch meer naar de zee dan naar druppend water.

Aan de andere kant van de grotendeels betegelde tuin lag het tuinhuisje, vol met buitenspeelgoed. Het was een ware schatkist en lag vol met gekke balspelletjes en antiek speelgoed. Er stonden fietsen van verschillende generaties, stonden loopklossen. Het was iedere keer weer een uitdaging wat je er zou aantreffen en of je lievelingsspeelgoed er nog lag. Ook lag er een klittenbandmuts om zachte ballen mee op te vangen en zo'n touw waar een of andere bal aan vastzit, die je door je handen uit elkaar te halen naar de andere kant brengt. Sommige speelwaren waren verstopt onder lagen van stof. Het speelgoed in het schathuis bleek soms ook ineens kapot of om onverklaarbare reden onvindbaar te zijn.

Omdat het huisje zo klein was, maar de zee en de tuin zo dichtbij, kwam ik veel buiten. Ik fietste naar een buurtdorp om bolussen te halen of ging met mijn zus naar het hertenkamp. Naast het tuinhuisje stond het hokje voor de wc. Om daar naartoe te gaan, moest je dus eerst naar buiten, wat voor de vakantiebeleving wat extra punten opleverde.

Met elk bezoek liet iedereen wel iets achter, wat zorgde voor een verrassingselement in dat zo vertrouwde vakantiehuisje. Vrijwel iedere keer kwamen er weer nieuwe tekeningen aan de muren. Het huisje kreeg zo een eigen leven. De inrichting veranderde niet veel, maar soms stonden de stoelen net iets anders. De tuin werd groener en de andere keer juist weer grijzer dan de vorige keer. De fietsen werden roestig en lek, tot iemand besloot ze op te knappen. Het was het soort vakantie dat ik sinds de verkoop van het huisje wel eens mis: vertrouwd, maar toch telkens weer anders.

Mail

Paula Lina ('89) is een freelance journalist en muzikant. In taal en geluid drukt zij zich uit.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Slachtoffers van zinloos gekwel

Slachtoffers van zinloos gekwel

Marthe van Bronkhorst buigt zich met verbazing over wat mensen bereiken in een sportschool: "Duizend uur spieren trainen en ze nooit inzetten in het gevecht. Honderd keer gooien en nooit iets raken: lang leve de nutteloosheid." Lees meer

Koningen van de dansvloer 2

We zijn allemaal koningen en lakeien

Marthe van Bronkhorst vraagt zich af waarom zoveel mensen dol zijn op het koningshuis: "Ik heb de Oranjes nog nooit op één originele gedachte of uitzonderlijk talent kunnen betrappen. Waarom willen we dan toch zo graag klappen, juichen, buigen?" Lees meer

drie figuren zitten voor een groot raam aan een tafeltje iets te drinken, twee van de figuren zitten op een stoel, een van de figuren zit in een rolstoel

Het café

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week het laatste deel: over het belang van fysieke toegankelijkheid. Lees meer

een persoon duwt een rotsblok een berg op terwijl die ingehaald wordt door iemand op een fiets

Hoop

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel IV: over Sisyphus als raadgever. Lees meer

Column: Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar ze niemand kent vergen enige moed van Eva om naartoe te gaan, maar hebben tegelijkertijd hun voordelen. Lees meer

Zweten tegen beter weten in

Zweten tegen beter weten in

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel III: over sporten met een beperking. Lees meer

De handicapwalk

De handicapwalk

Tiare van Paridon neemt ons vijf weken lang mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel II: over het identificeren met je eigen ziektebeeld. Lees meer

Allemaal normies

Allemaal normies

Marthe van Bronkhorst probeert tijdens een voorstelrondje te achterhalen waarom ze zich zo onwennig voelt bij bepaalde mensen. Lees meer

Vraag het niet: De Revalidanten

Vraag het niet

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Lees meer

Een machine om te repareren

Een machine om te repareren

Eva heeft last van haar oor en komt tot de ontdekking dat iets niet-menselijks onderdeel van haar lichaam was, of probeerde te worden. Lees meer

De avonturen van Kip en Vos bij het Prikkeldraadhek

De avonturen van Kip en Vos bij het Prikkeldraadhek

Marthe van Bronkhorst vat het nieuws over Oekraïne samen in een dierenfabel: ‘Wat doe je bij dat hek, Vos?’ vroeg Kip. ‘Bewaken,’ zei Vos. ‘Tegen wie?’ vroeg Kip. ‘Tegen jullie,’ zei Vos, ‘we denken dat jullie een gevaar zijn voor de vos-veiligheid.’ Lees meer

Bruiloften die nooit zullen plaatsvinden

Bruiloften die nooit zullen plaatsvinden

Tijdens een weerzien in Berlijn, dringt de waarde van Eva's jarenlange band met drie vrienden dringt goed tot haar door. Lees meer

Iedereen heeft bad guys nodig

Iedereen heeft bad guys nodig

Waarom zijn complotten zo aantrekkelijk? Marthe van Bronkhorst geeft eerlijk toe: 'Was het leven maar een complottheorie. En kon ik er maar in geloven.' Lees meer

Iets willen willen

Iets willen willen

Tijdens een autorit stelt Eva's zwangere zus haar een lastige vraag. Lees meer

Gewoon aan de bel trekken

Trek gewoon aan de bel

Het nieuws over The Voice maakte bij Marthe van Bronkhorst frustraties los: waarom wordt schuld nog altijd in de schoenen van slachtoffers geschoven?! Lees meer

Column: Ik wens je alle goeds

Ik wens je alle goeds

Een afwijzing komt Eva koud op haar dak vallen. ‘Ik vond hem leuk, hij vond mij ook leuk, hij vond mij dus niet leuk, ik ben gewoon niet leuk genoeg.’ Lees meer

Koop de roze bril

Koop de roze bril

Lang geloofde Shulamit Löwensteyn dat een ingebouwd stapelbed de oplossing zou zijn voor al haar moeilijkheden. Had ze daar gelijk in? Een tip over tulpen, taart en het kopen van troost. Lees meer

Column: Het enige woord dat het omschrijft

Het enige woord dat het omschrijft

Het voorlopig laatste uitstapje naar de bios met haar vader krijgt voor Eva een duistere lading. Lees meer

Kon je maar aanbeden worden

Kon je maar aanbeden worden

Hologrammen, goud licht en een religieus lam laten Marthe van Bronkhorst zich klein voelen tijdens een kerkbezoek. Lees meer

Wees talentloos

Wees talentloos

Tijdens een date raakt Wolter de Boer verwikkeld in een socratisch vraaggesprek rond talent. Een tip over het afschaffen van aanleg. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd! 

Als je je nu aansluit, dan ontvang je jaarlijks gesigneerde kunstwerken van veelbelovende kunstenaars. Meld je vóór 1 juni aan en ontvang deze zomer al je eerste kunstwerk én je eigen Hard//hoofd-tasje. Veel verzamelplezier!

Steun en verzamel