Asset 14

Veranderend vakantiehuisje

Als klein kind kwam ik regelmatig in een familiehuisje in Zeeland. Het was van mijn opa en oma, maar volgens mij zaten hun kinderen en kleinkinderen er veel vaker. En terecht, want voor een kind was het vakantiehuis een soort schatkist vol verrassingen in een omgeving waar meer dan genoeg te doen was. Je kon naar buiten, naar het strand, maar als het regende waren er genoeg spelletjes of knutselbezigheden in het knusse huisje.

Het was een echt arbeidershuisje, met een zolder die als slaapzaal fungeerde. Naast de veel te steile trap stond een tweepersoonsbed voor de ouders. Aan de andere kant van de zolder stonden twee eenpersoonsbedden, met de hoofdeinden op de plek waar het dak afliep. Je moest er niet te snel opstaan, want dan stootte je je hoofd tegen de steunbalken.

Beneden was er een krappe woonkamer, met een zithoek waar de tafel maar net in paste. De houten bankjes die erbij stonden, zorgen voor een instant picknickgevoel. De muren rondom de tafel waren bedekt met tekeningen van mij, mijn zus, neven, ooms en tantes. Sommige vergeeld, anderen zo vers dat je de chemische stiftgeur rook bij aankomst in het huisje. De rest van de woonkamer was gevuld met stoffige stoelen, een roestige kachel en een miniatuurorgel dat bij mijn weten nooit echt heeft gewerkt.

Beeld: Pierre Bonnard - The Dressing Room via metmuseum.org

Naast de woonkamer en slaapzolder was er een keuken. De keuken lag aan de kant van de tuin, die door het weinige onderhoud bij tijd en wijlen werd opgeslokt door de natuur. We wasten onze handen, tanden en torso's met borstels en doekjes in dezelfde bak als onze groenten. Er was naar het schijnt ook een douche in het tuinhuisje, maar die spuwde alleen maar koud water en we verlangden toch meer naar de zee dan naar druppend water.

Aan de andere kant van de grotendeels betegelde tuin lag het tuinhuisje, vol met buitenspeelgoed. Het was een ware schatkist en lag vol met gekke balspelletjes en antiek speelgoed. Er stonden fietsen van verschillende generaties, stonden loopklossen. Het was iedere keer weer een uitdaging wat je er zou aantreffen en of je lievelingsspeelgoed er nog lag. Ook lag er een klittenbandmuts om zachte ballen mee op te vangen en zo'n touw waar een of andere bal aan vastzit, die je door je handen uit elkaar te halen naar de andere kant brengt. Sommige speelwaren waren verstopt onder lagen van stof. Het speelgoed in het schathuis bleek soms ook ineens kapot of om onverklaarbare reden onvindbaar te zijn.

Omdat het huisje zo klein was, maar de zee en de tuin zo dichtbij, kwam ik veel buiten. Ik fietste naar een buurtdorp om bolussen te halen of ging met mijn zus naar het hertenkamp. Naast het tuinhuisje stond het hokje voor de wc. Om daar naartoe te gaan, moest je dus eerst naar buiten, wat voor de vakantiebeleving wat extra punten opleverde.

Met elk bezoek liet iedereen wel iets achter, wat zorgde voor een verrassingselement in dat zo vertrouwde vakantiehuisje. Vrijwel iedere keer kwamen er weer nieuwe tekeningen aan de muren. Het huisje kreeg zo een eigen leven. De inrichting veranderde niet veel, maar soms stonden de stoelen net iets anders. De tuin werd groener en de andere keer juist weer grijzer dan de vorige keer. De fietsen werden roestig en lek, tot iemand besloot ze op te knappen. Het was het soort vakantie dat ik sinds de verkoop van het huisje wel eens mis: vertrouwd, maar toch telkens weer anders.

Mail

Paula Lina ('89) is een freelance journalist en muzikant. In taal en geluid drukt zij zich uit.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Neoliberaal Lang Covid 2

Neoliberaal Lang Covid

Voor ons 'Aaah'-magazine, schreef Harriët Bergman een essay over hoe long covid-patiënten vallen tussen pech en onrecht. "Er is iets grondig mis met hoe we in Nederland omgaan met mensen met een beperking en chronisch zieke mensen." Lees meer

Zo het begon 1

Zo het begon

Nele Peeters schreef een ontroerend verhaal, vol treffende zinnen en beelden. Het is dromerig verhaal, over eenzaamheid, hoop, zorgzaamheid en zwaarte. Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

 1

Het model

De hoofdpersoon in dit verhaal van Feico Sobel poseert op een doordeweekse avond naakt voor een schilderklasje in Spijkenisse. De sessie ontaardt in een bizarre erotische nachtmerrie waarin onze verteller zich totaal verliest. Lees meer

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

In dit persoonlijke essay reflecteert Tom Kniesmeijer op queer activisme en literatuur, oftewel: de reden dat we strijden en schrijven. Lees meer

:Oproep: nieuwe Chef Illustratie en Beeldredacteur online

Oproep: nieuwe Chef Illustratie en Beeldredacteur online

Hard//hoofd zoekt twee getalenteerde, assertieve, breed onderlegde beelddenker (x/v/m) die de beeldredactie willen komen versterken! Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Zelfs 150 jaar na de afschaffing van de slavernij, zijn de gevolgen daarvan nog steeds voelbaar. Veel Nederlanders zien helaas niet in hoe de koloniale geschiedenis het heden heeft vormgegeven. Pas als je de bloedrode draad door de Nederlandse geschiedenis begrijpt, kun je de huidige ontwikkelingen echt begrijpen stelt Jazz Komproe. ‘Een onzichtbare wond laat zich immers moeilijk genezen.’ Lees meer

:Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

In april 2023 werd een onschuldige dragqueen-voorleesmiddag plots het middelpunt van ophef. Opgefokt door radicaal-rechtse groeperingen, werd er die middag luid geprotesteerd tegen het initiatief. Op het verkeerde tijdstip, maar toch: de morele paniek was niet te overzien. Reden genoeg voor Rijk Kistemaker om na te gaan: die paniek, waar komt die vandaan? En wat zit er eigenlijk achter? Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

Navelstaren als rebellie

Navelstaren als rebellie

Voor ons vorige magazine, schreef Lena Plantinga een essay over waarom het revolutionair is als vrouwen schrijven over emoties, liefde, alledaagse dingen en seks. ‘Ik schrijf omdat ik boos ben terwijl iedereen me altijd lief noemt.’ Lees meer

Weke delen

Weke delen

Op de laatste dag van de zomervakantie bedenken vier vrienden een ultieme streek om ‘de Pedofiel’ in het dorp te leveren. Maar tussen Reinout en Jordan is iets anders aan de hand. Een coming of age- verhaal van Nelson Morus over vriendschap, angst, en schaamte. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

De kieuwbogen kleuren zalmroze

De kieuwbogen kleuren zalmroze

In de zomer van 2022 voltrok zich een milieuramp in de rivier de Oder. Honderdduizenden dode vissen dreven toen naar het oppervlak van de rivier. Emma Zuiderveen schreef een gedichtenreeks waarin ze de oorzaken en gevolgen van deze ramp op zowel individuele als collectieve schaal onderzoekt. Lees meer

Wie blijft? De kennisvlucht in Suriname

Het Sranantongo leeft

Het Sranantongo wordt steeds meer gesproken in Suriname om de massa aan te spreken. Toch is het Nederlands nog steeds de enige officiële taal van het land. Voor het drieluik dat Kevin Headley schrijft over hoe het koloniale verleden nog voortleeft in Suriname, gaat hij in dit derde en laatste deel in op de geschiedenis... Lees meer

De vrouw met de rode haren (ILY)

De vrouw met de rode haren (ILY)

Een verhaal van Ida Blom over de beklemming van verlies en herinnering en het zoeken naar het verleden in het heden. Lees meer

Wie blijft? De kennisvlucht in Suriname 1

Wie blijft er over na de kennisvlucht in Suriname?

Hoogopgeleiden trekken steeds vaker weg uit Suriname. In dit tweede deel van een drieluik over hoe het koloniale verleden doorleeft in Suriname, gaat Kevin Headley in op hoe de kennisvlucht zich verhoudt tot de economische staat van het land. Lees meer

Eenzaamheid trekt me niet, maar ik heb er behoefte aan

Eenzaamheid trekt me niet, maar ik heb er behoefte aan

Eva van den Boogaard schreef een brief aan Roland Barthes, die in zijn dagboeken over eenzaamheid en vrijheid schreef wat zij zelf niet kon verwoorden. ‘Je hebt me lang gerustgesteld, maar waar ik de herkenning eerst geruststellend vond, vind ik haar de laatste tijd steeds verontrustender.’ Lees meer

Suriname is één groot slavernijmuseum

Suriname is één groot slavernijmuseum

Een slavernijmuseum is niet genoeg. Kevin Headley stelt de vraag hoe Nederland Suriname tegemoet kan komen op gebied van cultureel erfgoed rondom het koloniale verleden. ‘Ik denk dat de belangrijkste vraag die Nederland aan Suriname moet stellen is: “Wat heb je nodig?”’ Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer