Asset 14

Durf geld uit te geven

Tip: Durf geld uit te geven

Boven vrijwel alle straten hingen lampjes, dus het moet rond de feestdagen geweest zijn, ruim een jaar geleden. Ik kreeg uitbetaald uit de kassa van de winkel waar ik werkte. Er waren zoveel mensen op de Wallen, er moest wel iemand tussen zitten die doorhad dat ik daarna met honderden euro’s over straat liep.

Ik ging kijken naar schoenen. Niet eens voor mezelf, maar voor een van mijn beste vriendinnen, Karlijn.
“Ik wil graag alles eerlijk kopen, maar ik wil graag gympen die lekker zitten.”
Ze trok een vies hoofd toen ik vroeg hoe ‘faire’ schoenen er dan uit zien.
“Als sloffen.” Wat nu? Ze staarde glazig voor zich uit.
“Moet álles dan fair zijn? De wereld is niet eerlijk”, flapte ik eruit. Karlijn besloot haar principes aan de kant te zetten. Op naar de FootLocker.

Na een succesvol bezoek, vertel ik hoe ik het eigenlijk een beetje oplichterij vind, merkschoenen. Als tiener kocht ik nog wel Adidasjes, All Stars of Vans, maar dat deed ik eigenlijk alleen omdat ik de merken ‘cool’ vond. Door de schoenen zelf liep ik – gezien het automatisch mijn nieuwe favorieten waren – altijd snel heen. Waarom duur doen als je ook goedkope neppers kan krijgen?

Gaf ik nu echt toe dat ik een zuinige Hollander was geworden; de creativiteit voorbij? Ik voel me ongemakkelijk en besluit de focus op iemand anders te leggen. “Mijn moeder; zij koopt eens in de zoveel tijd dure schoenen. Gaan langer mee, zegt ze.” Karlijn kijkt me strak aan. “Is dat niet zo dan?” Ik ben stil. Hm. Zou kunnen.

Terwijl Karlijn met haar kersverse, 'veel te dure' schoenen voor me uit loopt, vangt een paar schoenen in de etalage aan de overkant mijn blik. In de winkel blijken ze duurder dan het paar dat Karlijn zojuist heeft aangeschaft. Ik zucht, denk: dit kan ik niet maken. In gedachten ga ik na wat de argumenten voor en tegen zijn.

Al gauw blijkt het enige argument tegen het geldplaatje. Ik stel me voor hoeveel paar goedkope schoenen ik zou kunnen kopen van hetzelfde bedrag. De schoenen duizelen in mijn hoofd, samen met de argumenten. Ik beland in een discussie met mezelf.

"Ze zijn zo mooi... En ze zitten echt lekker."
"Ja, dat zeg je nu wel, maar kan je dit geld niet beter uitgeven aan iets praktisch?"
"Nou, ik sta anders iedere dag op deze twee voeten."

Ik voel me schuldig, maar waarover? Over het feit dat ik waarde hecht aan spullen? Misschien is dat het. Maar iedere twee maanden mijn schoenen vervangen klinkt ook als gedoe. Ineens snap ik de logica van mijn moeder. Ik kijk over mijn schouder, en denk aan het geld in mijn rugzak. Zelf verdiend. Verdien ik deze schoenen dan niet? Wat een onzin ook eigenlijk.

Ik loop er nog steeds op.

Mail

Paula Lina ('89) is een freelance journalist en muzikant. In taal en geluid drukt zij zich uit.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer