Asset 14

Tom Cruise-weekend

Halverwege mijn Tom Cruise-weekend, vraagt mijn vriendin of het geluid wat zachter mag.

Ik zeg: ‘Nee. Aan dit geluid wordt niet getornd. The Firm kijk je op volle sterkte, of je kijkt hem niet.’

Omdat wij een gezonde relatie hebben, bied ik haar later op de avond mijn excuses aan door te vragen of ze ook vindt dat Gary Busey een soort lightversie van Nick Nolte is.

Ze ligt in bed. Ze zucht.

‘Moet jij niet schrijven of zo?’

Ik knik. ‘Ja schat. Maar niet tijdens een Tom Cruise-weekend.’

Mijn vriendin begrijpt gelukkig veel. Om 1 uur ’s nachts beginnen aan Days of Thunder, alleen maar omdat Cruise’ personage in die film Cole Trickle heet – een van de belachelijkste namen ooit in de geschiedenis van Hollywood.

Een Tom Cruise-weekend is een vlucht. Net als een Bill Murray-weekend of een Clint Eastwood-weekend. Een terugkeer naar de tijd waarin er geen vaderlijke verantwoordelijkheid lag te slapen in het kamertje naast mijn keuken, en ik eigenhandig kon proberen het bruto product van de provincie Ketama te verdubbelen.

De tijd waarin mijn bank doorligplekken kreeg van mij.

‘Mijn oude leventje is dood,’ zei ik op de eerste verjaardag van mijn zoon. ‘Ik zal het moeten begraven.’

Mijn buurman nam een hap van zijn slagroomtaart en knikte zoals hij dat doet wanneer hij vindt dat ik onzin verkoop.

‘Je oude leventje? Bedoel je die winterslaap van een decennium? Dat leventje kende je zo langzamerhand toch wel?’

Ik overwoog mijn zaak te bepleiten. De overgang van mijn lege, overzichtelijke domein naar de permanente chaos van een gezin. De slapeloze nachten. De pure angst. De gedachte dat wanneer hij het huis uitgaat, ik zo ongeveer met korting het Rijksmuseum in mag.

Maar Piet heeft drie kinderen. Ik hoef bij hem nergens mee aan te komen. Bovendien had hij zijn aandacht al weer verlegd naar de andere kant van de kamer, naar de borsten van mijn tante Marijke. Hij kreunde voldaan. ‘Lekkere taart hoor.’


Beeld: James Vaughan

Piet had gelijk. Dat oude leventje kende ik nou wel. Ervoor in de plaats kwam een Ierse liefde en een jongetje dat sprekend op mijn babyfoto’s lijkt. Hij heeft inmiddels ook negenendertig keer hetzelfde boek gelezen – niet Fear and loathing in Las Vegas maar Kikker is Kikker.

Heimwee naar dagen die voorbij zijn is niet rampzalig. Het is een verlangen naar de geborgenheid van het bekende. Maar zodra het onbekende bekend wordt, wanneer je eraan gewend bent, verandert heimwee in herinnering en weet je dat je vooruit kunt kijken.

Nu ben ik ervan overtuigd dat een jankende baby nooit went. Maar de aandrang om letterlijk plukken haar uit je hoofd te trekken, verdwijnt. Misschien kan ik dat een teken van gewenning noemen. En misschien is dat de reden dat ik tegenwoordig genoeg heb aan één Tom Cruise-weekend per kwartaal, en speelt mijn leven zich daarom wat minder onder het dak van mijn schedel af, maar meer daar buiten waar het licht is.

‘Wie is Gary Busey?’ gaapt mijn vriendin.

Ik wil haar vertellen over Point Break maar besluit daar maar mee te wachten tot aan mijn Keanu Reeves-weekend.

Voor vandaag heeft ze genoeg begrepen.

Mail

Koen Alfons is sinds 2013 redacteur van Hard//hoofd. Hij schrijft columns en korte verhalen.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Vacature Lid Raad van Toezicht

Vacature Lid Raad van Toezicht

Hard//hoofd wil per 1 juni de driekoppige Raad van Toezicht uitbreiden met twee nieuwe leden waaronder een voorzitter. Mocht je willen reageren dan ontvangen wij graag voor 1 mei een reactie. Lees meer

:Oproep: Wie illustreert de erotische verhalen van het Rode Oor?

Oproep: Wie illustreert de erotische verhalen van het Rode Oor?

De Stoute Stift is de gloednieuwe illustratiewedstrijd van deBuren, Stripgids, Hard//hoofd en Stichting Nieuwe Helden. Meedoen? De deadline is 1 mei 2024 (10:00). Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Witte tranen

Witte tranen

Vaak kan geconfronteerd worden met een racistische misstap veel losmaken in witte vrouwen. Waar komt dat door? Fleur den Boer onderzocht het perfectionisme van witte vrouwen en hoe zogeheten 'witte tranen' racisme in de hand werken. Lees meer

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Wat hebben stieren en vrouwen gemeen? In dit essay ziet Barbara Haenen tijdens het bezoeken van een stierengevecht gelijkenissen met haar eigen ervaringen. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

Bijsturen 1

Bijsturen

In dit essay legt Belle de Rode de vinger op de zere plek. Ze beschrijft hoe zij de rol van bijsturende kapitein op zich moet nemen omwille van haar zieke vader, terwijl ze juist afscheid had willen nemen van de kritische kapitein die in haar huisde. Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Gelukkig zien jonge mensen het verband tussen toen en nu

Durf te leren van het verleden

Op Dag 150 van de wrede vergeldingsactie van Israël is een eind van de ‘slachting’ van Palestijnen nog niet in zicht. Schrijver Marte Hoogenboom vestigt haar hoop op activisten en journalisten die het verband tussen ‘toen’ en ‘nu’ durven zien. Lees meer

Fatma Shanan: de lichtelijke melancholie van het zomerse alleen zijn 1

Fatma Shanan | De lichtelijke melancholie van het zomerse alleen zijn

Een oase van rust midden in Berlijn. De kleine geschilderde landschappen en zelfportretten in de natuur van Fatma Shanan (1986, Israël) komen goed tot hun recht in de expositieruimte van Dittriech en Schlechtriem. De tentoonstelling ‘The Inn River’ bestaat uit een bescheiden aantal van negen schilderijen. Aucke Paulusma laat zien dat een aandachtige observatie loont, maar dat de schilderijen laten niet per se een vrolijke indruk achterlaten. Lees meer

Reden tot paniek

Reden tot paniek

In dit droomachtige en persoonlijke essay blikt Wouter Degreve terug op zijn jeugd, en hij onderzoekt de effecten daarvan op het heden. Want 'de kracht van de plek waar je bent opgegroeid mag je nooit onderschatten.' Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Tom Kniesmeijer leerde dansen op de remixes van discopionier Tom Moulton. Nu zijn eerste kennismaking met de muziek van deze sterproducent bijna vijftig jaar geleden is, blikt hij terug en komt hij tot een inzicht over onze tijd. Lees meer

Kür op muziek

Kür op muziek

”Onlangs las ik over wezentjes die alleen bestaan in de droom van een slapende vrouw.” Nelson Morus schreef een kort verhaal over geforceerde gezelligheid, chatbotgesprekken over lievelingsgerechten, hectiek en de alledaagse sleur. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Neoliberaal Lang Covid 2

Neoliberaal Lang Covid

Voor ons 'Aaah'-magazine, schreef Harriët Bergman een essay over hoe long covid-patiënten vallen tussen pech en onrecht. "Er is iets grondig mis met hoe we in Nederland omgaan met mensen met een beperking en chronisch zieke mensen." Lees meer

Zo het begon 1

Zo het begon

Nele Peeters schreef een ontroerend verhaal, vol treffende zinnen en beelden. Het is dromerig verhaal, over eenzaamheid, hoop, zorgzaamheid en zwaarte. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer