Asset 14

Avontuur

Avontuur

Ik vier mijn lunchpauze in de kelder van het antiquariaat, tussen voorraadexemplaren en overgebleven boekenplanken. Daar staat een bureau waaraan ik mijn brood kan eten. Er wonen muizen in de kelder. Ik veeg kruimels op de vloer zodat ze de boeken met rust zullen laten.
Ik lees Wieringa’s Honorair kozak, het huidige pauzeboek. Een bundel reiscolumns waar ik jaloers op ben; op de taal welteverstaan, niet op de reizen. Ik ben niet zo’n reiziger. Verder dan Tel Aviv ben ik nooit gekomen. Toen ik er was, deed het me aan Amsterdam denken. Ik liet mijn haar knippen in de Gruzenbergstraat. Toen de kapper hoorde dat ik in Amsterdam woonde, vroeg hij me wat ik in godsnaam in Tel Aviv deed. Ik zei dat ik op reis was. Daar moest hij om lachen.
In Tel Aviv verbrak ik dagelijks het wereldrecord achteraan staan in een rij. Mijn goede manieren bleken geen Shekel waard: hoe harder de klant schreeuwde, hoe eerder hij met zijn brood weer buiten stond. Mijn vriend J. zei dat ik mijn ellebogen moest gebruiken, mensen de huid vol schelden. Dat respecteren ze. Maar ik was te verlegen. Ik hoopte dat de bakker dat zou signaleren en me uit medelijden naar voren zou roepen. Maar de bakker had een hart van steen. Ik kocht mijn brood daarna in de supermarkt.

In het café van mijn broer werken mensen die jonger zijn dan mijn overhemden. Ze willen allemaal reizen. Ze onderbreken hun studie, ze willen de wereld zien. Toen ik van de middelbare school afkwam, wilde ik Tilburg zien. Daar was de school voor journalistiek, een droombestemming. Na anderhalf jaar werd ik verwijderd. Mijn aanwezigheid liet te wensen over. Ik ging niet reizen, maar werken in een spoelkeuken. Dat heeft ook zijn charme, mits je van tl-buizen en vaatwerk houdt.

Een voormalige geliefde had permanent last van reiskoorts. Ze probeerde me te besmetten. Toen ik zei dat ik nou eenmaal liever in de kroeg zit, keek ze me moedeloos aan. Ze zei dat er in Laos ook kroegen bestonden. Ik geloofde haar niet, maar beloofde er over na te denken. Een maand later ging ze alleen op reis. Ze mailde me foto’s van kroegen in Laos. Toen ze thuis kwam, waren we voormalige geliefden.

Mijn moeder is taaldocent, zij leeft voor mooie zinnen. Dat heb ik van haar geërfd. Mijn moeder vloog ook in een rammelende Tupolev boven Moskou, toen Moskou nog het evil empire was. Ze slenterde door een verlaten Hermitage waar suppoosten vanonder hun wenkbrauwen met haar flirtten. Mijn ouders waren in die tijd van elkaar gescheiden. Mijn moeder ging op avontuur. Dat heb ik niet van haar geërfd.

Zoals Wieringa schrijft: “[…] Ik heb geloof ik liever een paar honderd woorden op papier, dan een echt avontuur.” Een leugen natuurlijk – de man heeft de halve planeet bereisd. Maar zijn woorden beuren me op. Woorden op papier zijn ook een avontuur. Verderop schrijft hij: “[…] Hij wist dat toen nog niet. Het lag in de plooien van de toekomende tijd verscholen.” In de plooien van de toekomende tijd verschuilt zich de rest van mijn leven. Wanneer de plooien zijn gladgestreken, ga ik reizen. Op zijn elfendertigst. Eerst Kyoto, dan naar het noorden naar Hokkaido, het land van het verloren schaap. Oversteken naar China, Mantsjoerije, daar staat een lange trein. Er wacht een continent. Paaseiland wil ik ook wel zien. En Machu Pichu, onder de voorwaarde dat ik er met een helikopter gedropt mag worden. Het inca-trail is geen plek voor bejaarden.

In de kelder van het antiquariaat is het stil. De muizen laten zich niet horen, de boeken evenmin. Ik lunch hier al jaren. Ik ben honkvast. Maar honkvast is geen woord dat tot de verbeelding spreekt. Ik noem mezelf liever een reiziger in spé.

Nu eerst nog een paar honderd woorden op papier.

Mail

Koen Alfons is sinds 2013 redacteur van Hard//hoofd. Hij schrijft columns en korte verhalen.

XF&M zijn een illustratie duo uit Groningen. Vanuit hun studio/huis werken zij samen aan hun illustraties, laag voor laag, met pen en papier, wat potlood, verf, krijt, inkt, stiften…en misschien nog wat spuitbus…

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer