Asset 14

Stop (niet) met roken

Drie jaar geleden ben ik gestopt met roken. Sindsdien rook ik af en toe een sigaret. Tijdens het stappen bijvoorbeeld, of als ik thuis een biertje drink. Soms biets ik doordeweeks een sigaret van een collega. Nog nooit heb ik zo naar tabak verlangd en nog nooit smaakte een hijs zo goed. Ik kan het iedereen aanraden, stoppen met roken.

“Ja, wacht ’s effuh”, hoor ik je nu zeggen. “Je moet niet zo lullen. Gestopt met roken? Wat een bullshit. Je bent geminderd. Een gelegenheidsroker ben je geworden, en een parasiet, met dat gebiets van je.”

Dat is natuurlijk waar. Ik zal je niet tegenspreken. Toch blijf ik tegenover mezelf volhouden dat ik gestopt ben. Dat heeft ervoor gezorgd dat mijn sigarettengebruik met tachtig procent is verminderd. Maar het heeft nog een ander voordeel. Als ik eenmaal de drempel overga en een sigaret opsteek, is het genot ongekend groot. Niets zo lekker als het overtreden van een verbod.

Stoptip

Vroeger rookte ik een pakje per dag. Gedachteloos, zonder smaak en zonder verlangen. Een peukenrobot, dat was ik. De een na de ander stak ik op en het deed me niks. Dat is behoorlijk veranderd sinds ik ben gestopt. Nu kan ik dagenlang naar een peuk uitkijken. En als ik hem dan eenmaal in m’n waffel heb, is het een sensatie van heb ik jou daar. Iedere hijs is intens als iedere sigaret je laatste is. Een pakje sigaretten, dat is voor mij een verzameling van negentien laatste keren.

Juist aan de sporadische roker openbaart de sigaret zich in zijn puurste vorm. Als verlangen. Als hartstocht. Rutger Kopland dichtte al: “Het verlangen naar een sigaret is/ het verlangen zelf.”

Als je niet oplet, verdampt verlangen tot routine. Wat dat betreft volstaat roken prima als metafoor voor het leven. Door je eigen verbod te overtreden, blaas je het verlangen nieuw leven in. En het mooie is dat je met die ene sigaret ook andermans verboden omver blaast, wat de pret natuurlijk alleen maar vergroot.

Ik mag namelijk niet alleen van mezelf niet langer roken. Ik mag dat ook niet van mijn vrienden, die meteen op tilt slaan als er weer zo’n pretstok aan mijn lippen bungelt. Dan is er nog de maatschappij die het er niet mee eens is. Je wordt als roker tegenwoordig vies aangekeken. Het komt zelfs voor dat je op je flikker krijgt als je buiten lekker een eind staat weg te paffen: “Wil je ergens anders gaan staan met die gore stinkstok van je?” En tot slot is er nog mijn gezondheid. Die is het er ook niet mee eens. Want zo af en toe een sigaretje is vele malen beter dan een pakje per dag, maar het blijft natuurlijk een aanslag op de longen. Alles bij elkaar zijn dat een hoop taboes die je met één vonkje uit de aansteker omver kegelt.

Zeker in een tijd waarin gezondheid de nieuwe God is waar we massaal achteraan lopen, heeft het voor velen iets van heiligschennis, een sigaret aansteken. Misschien is het dat ook wel. En moet je het daarom juist doen. Want het verlangen leeft alleen op als er iets op het spel staat. En het genot volgt nooit de gehoorzaamheid.

Nog eentje dan. De laatste. Omdat het eigenlijk niet kan.

Bart Smout (1983) is schrijver en journalist. Hij bracht eerder dit jaar de dichtbundel Blijkbaar wordt het toch erger als je er niets aan doet uit en werkt aan zijn tweede roman.

Mail

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Automatische concepten 46

Demoontjes

Marthe van Bronkhorst laat haar demoontjes uit. Dat scheelt, want dan hoeft ze ze even niet zelf te dragen. Lees meer

Fantoompijn Evangeline Habarurema

Fantoompijn

Alle dingen gaan voorbij, de mooiste, maar ook de pijnlijkste dingen. Een troostvolle tip voor iedereen die verliest en rouwt, en het officiële Hard//hoofd-debuut van schrijver en illustrator Evangeline Agape. Lees meer

Als het doek valt

Als het doek valt

De gevoelens van heimwee waardoor Eva als kind geteisterd werd, ervaart ze als volwassen vrouw van tijd tot tijd nog steeds. Lees meer

 Samen alleen op de wereld

Samen alleen op de wereld

Speciaal voor de Heimweek delen tien fotografen beelden die hen doen terugverlangen naar een plek of een moment in hun leven. Het resultaat is een uniek inkijkje in de diversiteit van heimwee en nostalgie; misschien wel de allerindividueelste emoties. Lees meer

Slentermijmeringen uit Oxford

Slentermijmeringen uit Oxford

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneken Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Oxford. Lees meer

Komt een gangster bij de dokter

Komt een gangster bij de dokter

Nu ze zelf psycholoog is, kijkt Marthe van Bronkhorst heel anders naar een van haar favoriete series. Lees meer

Column: Een Bert of een Ernie

Een Bert of een Ernie

Eva van den Boogaard is met vrienden op vakantie in de Ardèche. Liggend bij het zwembad stelt één van haar vrienden een vraag die in alle eenvoud doet nadenken over de groepsverhoudingen. Lees meer

Column: Volhouden stoppen volhouden 3

Volhouden stoppen volhouden

Iduna Paalman bezoekt haar zieke hond, en hoort haar 's nachts onrustig ademen. 'Ze jankt een beetje, dat doen honden als ze dromen. Of heeft ze pijn?' Lees meer

Complete overgave

Complete overgave

Marthe van Bronkhorst liet zich meevoeren door de Waddenzee - om zichzelf te herontdekken. De rustgevende bezigheid maakt haar al snel doodsbenauwd. Lees meer

Slentermijmeringen uit Brussel

Slentermijmeringen uit Brussel

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Brussel. Lees meer

Onder de vraagprijs

Onder de vraagprijs

Vragen als ‘Wat doe jij nu?’ en ‘Waar woon je tegenwoordig?’ bezorgen Eva van den Boogaards vriend M. een rood hoofd en het gevoel te willen verdwijnen. Zij snapt hem maar al te goed. Lees meer

Slentermijmeringen uit Rotterdam

Slentermijmeringen uit Rotterdam

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Rotterdam. Lees meer

Column: Vervuilde idylle

Vervuilde idylle

Iduna Paalman belt vanuit de camping in Frankrijk met haar oma. Net daarvoor las ze nog in de dichtbundel van de Duitse Monika Rinck. Lees meer

Slentermijmeringen uit Londen

Slentermijmeringen uit Londen

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Londen. Lees meer

Tip: zoek je partner in zelfontplooiingscrime

Zoek je partner in zelfontplooiingscrime

Wat te doen als je gelooft dat ieder mens bestaansrecht heeft, behalve jij? Op grijze dagen verliest ook Annelies van Wijk zichzelf weleens uit het oog. Een tip om je ondermijnende gedachtes 180 graden te draaien. Lees meer

Column: Het is tijd

Strijdlied voor een nieuwe tijd

In haar eerste column op Hard//hoofd toont Marthe van Bronkhorst zich meteen onverschrokken: ze heft een strijdlied aan voor de nieuwe wereld. Lees meer

 I Am OK

I Am OK

Gevoelens van somberheid, eenzaamheid, rusteloosheid en verdriet voelt en herkent iedereen, maar sommigen van ons voelen ze dagelijks. Hoe ga je daar als maker mee om? Hoe visualiseer je iets wat vaak niet zichtbaar is aan de buitenkant? Lees meer

Tip: Beleef een walgelijke extase 1

Beleef een walgelijke extase

Na het lezen van Clarice Lispectors meesterwerk, moet Rijk Kistemaker zich inhouden om niet allerlei wilde flora en fauna te gaan lastigvallen. Een tip over de verzoening met sidderende geleedpotigen en ander niet-menselijk gespuis.  Lees meer

Column: De jaren '20: brullen tot we gehoord zijn

De jaren '20: brullen tot we gehoord zijn

Nu Eva van den Boogaard lange, dunne sigaretten rookt en in een monument uit 1922 woont, vraagt ze zich af of ze misschien een soort heimwee heeft naar die jaren 20 van de vorige eeuw. Lees meer

Tip: Boodschappendagen als bietenakkers

Boodschappendagen als bietenakkers

Loren Snel werkte als vrijwilliger op een Duitse eco-boerderij, en sindsdien koestert ze de weldaad van routinematige klusjes. Een deugdzame tip voor ook de minder deugdzame dodo’s onder ons, want door vrijwillig een ander te helpen, help je net zo goed jezelf. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan