Asset 14

Stop (niet) met roken

Drie jaar geleden ben ik gestopt met roken. Sindsdien rook ik af en toe een sigaret. Tijdens het stappen bijvoorbeeld, of als ik thuis een biertje drink. Soms biets ik doordeweeks een sigaret van een collega. Nog nooit heb ik zo naar tabak verlangd en nog nooit smaakte een hijs zo goed. Ik kan het iedereen aanraden, stoppen met roken.

“Ja, wacht ’s effuh”, hoor ik je nu zeggen. “Je moet niet zo lullen. Gestopt met roken? Wat een bullshit. Je bent geminderd. Een gelegenheidsroker ben je geworden, en een parasiet, met dat gebiets van je.”

Dat is natuurlijk waar. Ik zal je niet tegenspreken. Toch blijf ik tegenover mezelf volhouden dat ik gestopt ben. Dat heeft ervoor gezorgd dat mijn sigarettengebruik met tachtig procent is verminderd. Maar het heeft nog een ander voordeel. Als ik eenmaal de drempel overga en een sigaret opsteek, is het genot ongekend groot. Niets zo lekker als het overtreden van een verbod.

Stoptip

Vroeger rookte ik een pakje per dag. Gedachteloos, zonder smaak en zonder verlangen. Een peukenrobot, dat was ik. De een na de ander stak ik op en het deed me niks. Dat is behoorlijk veranderd sinds ik ben gestopt. Nu kan ik dagenlang naar een peuk uitkijken. En als ik hem dan eenmaal in m’n waffel heb, is het een sensatie van heb ik jou daar. Iedere hijs is intens als iedere sigaret je laatste is. Een pakje sigaretten, dat is voor mij een verzameling van negentien laatste keren.

Juist aan de sporadische roker openbaart de sigaret zich in zijn puurste vorm. Als verlangen. Als hartstocht. Rutger Kopland dichtte al: “Het verlangen naar een sigaret is/ het verlangen zelf.”

Als je niet oplet, verdampt verlangen tot routine. Wat dat betreft volstaat roken prima als metafoor voor het leven. Door je eigen verbod te overtreden, blaas je het verlangen nieuw leven in. En het mooie is dat je met die ene sigaret ook andermans verboden omver blaast, wat de pret natuurlijk alleen maar vergroot.

Ik mag namelijk niet alleen van mezelf niet langer roken. Ik mag dat ook niet van mijn vrienden, die meteen op tilt slaan als er weer zo’n pretstok aan mijn lippen bungelt. Dan is er nog de maatschappij die het er niet mee eens is. Je wordt als roker tegenwoordig vies aangekeken. Het komt zelfs voor dat je op je flikker krijgt als je buiten lekker een eind staat weg te paffen: “Wil je ergens anders gaan staan met die gore stinkstok van je?” En tot slot is er nog mijn gezondheid. Die is het er ook niet mee eens. Want zo af en toe een sigaretje is vele malen beter dan een pakje per dag, maar het blijft natuurlijk een aanslag op de longen. Alles bij elkaar zijn dat een hoop taboes die je met één vonkje uit de aansteker omver kegelt.

Zeker in een tijd waarin gezondheid de nieuwe God is waar we massaal achteraan lopen, heeft het voor velen iets van heiligschennis, een sigaret aansteken. Misschien is het dat ook wel. En moet je het daarom juist doen. Want het verlangen leeft alleen op als er iets op het spel staat. En het genot volgt nooit de gehoorzaamheid.

Nog eentje dan. De laatste. Omdat het eigenlijk niet kan.

Bart Smout (1983) is schrijver en journalist. Hij bracht eerder dit jaar de dichtbundel Blijkbaar wordt het toch erger als je er niets aan doet uit en werkt aan zijn tweede roman.

Mail

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Strengen

Strengen

Dit is het eerste deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Krabbels in de kantlijn

Krabbels in de kantlijn

Eva stuit op aantekeningen in de kantlijn van oud boek, gemaakt door haar jongere ik. Maar wie is dat eigenlijk? Lees meer

Slachtoffers van zinloos gekwel

Slachtoffers van zinloos gekwel

Marthe van Bronkhorst buigt zich met verbazing over wat mensen bereiken in een sportschool: "Duizend uur spieren trainen en ze nooit inzetten in het gevecht. Honderd keer gooien en nooit iets raken: lang leve de nutteloosheid." Lees meer

Koningen van de dansvloer 2

We zijn allemaal koningen en lakeien

Marthe van Bronkhorst vraagt zich af waarom zoveel mensen dol zijn op het koningshuis: "Ik heb de Oranjes nog nooit op één originele gedachte of uitzonderlijk talent kunnen betrappen. Waarom willen we dan toch zo graag klappen, juichen, buigen?" Lees meer

drie figuren zitten voor een groot raam aan een tafeltje iets te drinken, twee van de figuren zitten op een stoel, een van de figuren zit in een rolstoel

Het café

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week het laatste deel: over het belang van fysieke toegankelijkheid. Lees meer

een persoon duwt een rotsblok een berg op terwijl die ingehaald wordt door iemand op een fiets

Hoop

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel IV: over Sisyphus als raadgever. Lees meer

Column: Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar ze niemand kent vergen enige moed van Eva om naartoe te gaan, maar hebben tegelijkertijd hun voordelen. Lees meer

Zweten tegen beter weten in

Zweten tegen beter weten in

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel III: over sporten met een beperking. Lees meer

De handicapwalk

De handicapwalk

Tiare van Paridon neemt ons vijf weken lang mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel II: over het identificeren met je eigen ziektebeeld. Lees meer

Allemaal normies

Allemaal normies

Marthe van Bronkhorst probeert tijdens een voorstelrondje te achterhalen waarom ze zich zo onwennig voelt bij bepaalde mensen. Lees meer

Vraag het niet: De Revalidanten

Vraag het niet

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Lees meer

Een machine om te repareren

Een machine om te repareren

Eva heeft last van haar oor en komt tot de ontdekking dat iets niet-menselijks onderdeel van haar lichaam was, of probeerde te worden. Lees meer

De avonturen van Kip en Vos bij het Prikkeldraadhek

De avonturen van Kip en Vos bij het Prikkeldraadhek

Marthe van Bronkhorst vat het nieuws over Oekraïne samen in een dierenfabel: ‘Wat doe je bij dat hek, Vos?’ vroeg Kip. ‘Bewaken,’ zei Vos. ‘Tegen wie?’ vroeg Kip. ‘Tegen jullie,’ zei Vos, ‘we denken dat jullie een gevaar zijn voor de vos-veiligheid.’ Lees meer

Bruiloften die nooit zullen plaatsvinden

Bruiloften die nooit zullen plaatsvinden

Tijdens een weerzien in Berlijn, dringt de waarde van Eva's jarenlange band met drie vrienden dringt goed tot haar door. Lees meer

Iedereen heeft bad guys nodig

Iedereen heeft bad guys nodig

Waarom zijn complotten zo aantrekkelijk? Marthe van Bronkhorst geeft eerlijk toe: 'Was het leven maar een complottheorie. En kon ik er maar in geloven.' Lees meer

Iets willen willen

Iets willen willen

Tijdens een autorit stelt Eva's zwangere zus haar een lastige vraag. Lees meer

Gewoon aan de bel trekken

Trek gewoon aan de bel

Het nieuws over The Voice maakte bij Marthe van Bronkhorst frustraties los: waarom wordt schuld nog altijd in de schoenen van slachtoffers geschoven?! Lees meer

Column: Ik wens je alle goeds

Ik wens je alle goeds

Een afwijzing komt Eva koud op haar dak vallen. ‘Ik vond hem leuk, hij vond mij ook leuk, hij vond mij dus niet leuk, ik ben gewoon niet leuk genoeg.’ Lees meer

Koop de roze bril

Koop de roze bril

Lang geloofde Shulamit Löwensteyn dat een ingebouwd stapelbed de oplossing zou zijn voor al haar moeilijkheden. Had ze daar gelijk in? Een tip over tulpen, taart en het kopen van troost. Lees meer

Column: Het enige woord dat het omschrijft

Het enige woord dat het omschrijft

Het voorlopig laatste uitstapje naar de bios met haar vader krijgt voor Eva een duistere lading. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd! 

Als je je nu aansluit, dan ontvang je jaarlijks gesigneerde kunstwerken van veelbelovende kunstenaars. Meld je vóór 1 juni aan en ontvang deze zomer al je eerste kunstwerk én je eigen Hard//hoofd-tasje. Veel verzamelplezier!

Steun en verzamel