Asset 14

Stop (niet) met roken

Drie jaar geleden ben ik gestopt met roken. Sindsdien rook ik af en toe een sigaret. Tijdens het stappen bijvoorbeeld, of als ik thuis een biertje drink. Soms biets ik doordeweeks een sigaret van een collega. Nog nooit heb ik zo naar tabak verlangd en nog nooit smaakte een hijs zo goed. Ik kan het iedereen aanraden, stoppen met roken.

“Ja, wacht ’s effuh”, hoor ik je nu zeggen. “Je moet niet zo lullen. Gestopt met roken? Wat een bullshit. Je bent geminderd. Een gelegenheidsroker ben je geworden, en een parasiet, met dat gebiets van je.”

Dat is natuurlijk waar. Ik zal je niet tegenspreken. Toch blijf ik tegenover mezelf volhouden dat ik gestopt ben. Dat heeft ervoor gezorgd dat mijn sigarettengebruik met tachtig procent is verminderd. Maar het heeft nog een ander voordeel. Als ik eenmaal de drempel overga en een sigaret opsteek, is het genot ongekend groot. Niets zo lekker als het overtreden van een verbod.

Stoptip

Vroeger rookte ik een pakje per dag. Gedachteloos, zonder smaak en zonder verlangen. Een peukenrobot, dat was ik. De een na de ander stak ik op en het deed me niks. Dat is behoorlijk veranderd sinds ik ben gestopt. Nu kan ik dagenlang naar een peuk uitkijken. En als ik hem dan eenmaal in m’n waffel heb, is het een sensatie van heb ik jou daar. Iedere hijs is intens als iedere sigaret je laatste is. Een pakje sigaretten, dat is voor mij een verzameling van negentien laatste keren.

Juist aan de sporadische roker openbaart de sigaret zich in zijn puurste vorm. Als verlangen. Als hartstocht. Rutger Kopland dichtte al: “Het verlangen naar een sigaret is/ het verlangen zelf.”

Als je niet oplet, verdampt verlangen tot routine. Wat dat betreft volstaat roken prima als metafoor voor het leven. Door je eigen verbod te overtreden, blaas je het verlangen nieuw leven in. En het mooie is dat je met die ene sigaret ook andermans verboden omver blaast, wat de pret natuurlijk alleen maar vergroot.

Ik mag namelijk niet alleen van mezelf niet langer roken. Ik mag dat ook niet van mijn vrienden, die meteen op tilt slaan als er weer zo’n pretstok aan mijn lippen bungelt. Dan is er nog de maatschappij die het er niet mee eens is. Je wordt als roker tegenwoordig vies aangekeken. Het komt zelfs voor dat je op je flikker krijgt als je buiten lekker een eind staat weg te paffen: “Wil je ergens anders gaan staan met die gore stinkstok van je?” En tot slot is er nog mijn gezondheid. Die is het er ook niet mee eens. Want zo af en toe een sigaretje is vele malen beter dan een pakje per dag, maar het blijft natuurlijk een aanslag op de longen. Alles bij elkaar zijn dat een hoop taboes die je met één vonkje uit de aansteker omver kegelt.

Zeker in een tijd waarin gezondheid de nieuwe God is waar we massaal achteraan lopen, heeft het voor velen iets van heiligschennis, een sigaret aansteken. Misschien is het dat ook wel. En moet je het daarom juist doen. Want het verlangen leeft alleen op als er iets op het spel staat. En het genot volgt nooit de gehoorzaamheid.

Nog eentje dan. De laatste. Omdat het eigenlijk niet kan.

Bart Smout (1983) is schrijver en journalist. Hij bracht eerder dit jaar de dichtbundel Blijkbaar wordt het toch erger als je er niets aan doet uit en werkt aan zijn tweede roman.

Mail

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

Stukje

Stukje

Marthe van Bronkhorst gelooft het niet: Al die schrijfadviezen van grote namen die beweren hun muze gevonden te hebben. Een oude Griekse visie op inspiratie was dat je zelf niet de inspiratie op moest zoeken, maar dat de muze jóú moest vinden. Ach, wat je maar vooruit brengt. En anders ga je gewoon net zolang boodschappen doen totdat je een ''stukje'' gevonden hebt? Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer