Asset 14

Stem af op de Belg

Het is één van mijn vroegste herinneringen: mijn opa die met ingehouden adem luistert naar het opgewonden verslag van een man op de radio. Het zal op de camping in Drenthe geweest zijn waar mijn grootouders een caravan hadden. Ik herinner me een oranje windscherm en mijn opa’s blote voeten in het gras. Zomer 1983. Ik was vier.

De man op de radio, Theo Koomen, praatte dag na dag de etappes aan elkaar. Naar later bleek waren dat niet allemaal ware verhalen. Koomen liet soms zijn fantasie de vrije loop, want sommige etappes zouden in een waarheidsgetrouw radioverslag zo saai zijn dat luisteraars massaal de radio uit zouden zetten. Met groeiend enthousiasme, haast struikelend over zijn woorden, versloeg hij in zo’n ‘wandeletappe’ een spectaculaire uitbraak terwijl het peloton in werkelijkheid nog gewoon als één man gestaag doortrapte. Al uren.
Mijn opa maakte het niet uit. De Tour, dat ging om de verhalen: over de dood of de gladiolen, over triomf en tragiek.

Ook ik houd meer van de dingen die er om de Tour heen gebeuren dan van de koers zelf. Ooit maakte ik hem van dichtbij mee. Ik zal een jaar of negen geweest zijn. Met honderden andere campingbewoners zaten we op klapstoeltjes langs het parcours van een bergetappe in de Pyreneeën. Mijn broer en ik berekenden de beste plek om een bidon te bemachtigen terwijl de hitte als een droom boven het asfalt hing. Toen het eindelijk zover was, duurde het zeven seconden. Misschien acht. Toen was het peloton voorbij. Ons maakte het niks uit. We hadden toch geen idee wie er won. We hadden dan wel geen bidon gescoord, het mooiste was toch de reclamekaravaan die voorop had gereden: vanaf open vrachtwagens regende het jojo’s, sleutelhangers, vlaggetjes en Fruittella.

Illustratie: Dorien Dijkhuis.

Eerlijk gezegd heb ik nooit veel van de regels begrepen. Ik heb er nooit mijn best voor gedaan. Wie er in welke trui rijdt, wie welke zegerit pakt, wie er op kop ligt, ik heb geen idee. Toch heb ik heel wat zomers aan de buis gekluisterd gezeten. Voor de verhalen van Jean Nelissen. Terwijl de renners als een formatie trekvogels langs zonnebloemvelden en wijngaarden vlogen, vertelde Nelissen over excentrieke graven die de kastelen bewoonden en over de maagd die in een bergdorp aan herders was verschenen. En er waren heldenverhalen over gewone jongens die zichzelf naar de top hadden getrapt. Zoals een koploper die al een voorliefde voor bergopwaarts had toen hij nog op zijn driewieler reed. Of Raúl Alcalá, de eerste Mexicaanse renner die aan de tour meedeed. Hoe die opgroeide in een sloppenwijk, op zijn tiende van huis wegliep, in lege goederenwagons door Mexico trok en in de jungle sliep bij de indianen. En uiteindelijk een internationale held werd door twee keer een etappe te winnen in de Tour.

Toen Nelissen in 2007 stopte als verslaggever (hij overleed niet veel later), vond ik er niet veel meer aan. Bij de NOS ging het over het verzet waarin de mannen trapten, over seconden die moesten worden weggereden: informatie in plaats van verhalen. Tot ik op een juliochtend, surfend langs de kanalen onverwacht op poëzie stuitte op de Belgische zender VRT waar Michel Wuyts en José de Cauwer verslag deden van de Tour:

ze blijven lonken naar elkaar
in een schimmig betwiste etappe
ze zitten klaar als een kat
maar wie gaat hem nog een pad in de korf zetten
de handen van de kamer trillen
wie o wie?
nog altijd lonken, draaien
geef ons nog een beeld van deze jongen
deze jongen van het vlakke land
bovenaan, in een wereld zonder vegetatie
mag hij de bloemen plukken
de Pyreneeën hebben een muis gebaard
en de groten zijn niet groot genoeg

(Fragmenten uit de Tour de France van 2011 op Sporza, VRT)

Dus: eerst een bidon vangen langs het parcours in Utrecht en daarna: afstemmen op de Belg. Niet voor verhalen. Wel voor pure poëzie.

Dorien Dijkhuis (1978) is freelance journalist en schrijft korte verhalen en poëzie.

Mail

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Auto Draft 5

Verpopping

Wanneer een rups zich in de sombere wintermaanden in haar keukenraam nestelt, koestert de hoofdpersoon in dit verhaal van Esther De Soomer voor het eerst weer gevoelens van liefde en tederheid. Lees meer

Begraaf me, alsjeblieft! Een ode aan het beestje

Begraaf me, alsjeblieft! Een ode aan het beestje

Juul Kruse introduceert de Beestjesweken. Van 16 tot 29 maart zullen alle artikelen die we op Hard//hoofd publiceren gaan over kleine kruipers, slijmerige sluipers en gladde glibberaars. Juul vertelt waar diens fascinatie met beestjes begon en waarom die begraven wil worden na diens dood. Lees meer

Eiland zonder eilandjes

Eiland zonder eilandjes

Bram de Ridder is vervangend psychiater op Bonaire. Maar hoe moet hij zich als witte zorgprofessional verhouden tot de mensen van het eiland? Lees meer

De rode draad 1

De rode draad? Dat zijn wij, voor elkaar

Jihane Chaara is geen determinist, maar vraagt zich toch af of sommige ontmoetingen in het leven wel echt toeval zijn. Wat als we allemaal volgens een rode draad met elkaar verbonden zijn, zowel in ons huidige netwerk, als ook met degenen die op magische wijze ons leven in komen? Lees meer

Huizen, omhulsels

Huizen, omhulsels

Anne Schepers had nooit gedacht dat ze een huis kon kopen. Tijdens de verbouwing denkt ze na over huizen als politiek middel, hoe het is om als sociale klimmer ruimte in te nemen en waarom dromen over een fantasiehuis een privilege is. Lees meer

Huizen, omhulsels 1

richtingen, ruimtes, rijping

Anne Ballon schreef drie gedichten over een innerlijk dialoog. Met zachte, precieze en lichamelijke beelden neemt Anne ons mee in een conflict tussen een ‘jij’ die naar geborgenheid in seksuele ervaringen zoekt en een ‘ik’ die aan dit zoeken probeert te ontsnappen. Lees meer

:Consent als verzet: brieven over consent in een koloniale wereld

Consent als verzet: brieven over consent in een koloniale wereld

Consent is complex in een wereld gevormd door koloniaal geweld. Yousra Benfquih vraagt zich in haar eerste brief aan Alara Adilow af hoe consent een instrument kan worden van verzet. Lees meer

:Oproep: Hard//hoofd Biechtlijn

Luister de collectieve biecht uit 'Ssst'!

Voor Hard//hoofd magazine 'Ssst' verzamelden we biechten; de collectieve audiobiecht luister je hier! Lees meer

Met deze column kan ik de wereldvernietigen

Met deze column kan ik de wereld vernietigen

‘Maar als ik die column nu verder schrijf’ zegt Marthe van Bronkhorst, ‘dan komt deze informatie online, en kan ik die AI op ideeën brengen.' Lees meer

Iemand die in je gelooft

Iemand die in je gelooft

Jam van der Aa ontdekte pas laat dat ze autisme heeft. Toen ze jong was herkende jeugdzorg bovendien niet de rol van autisme in de onveilige situatie bij haar thuis. Ze was gedreven en nieuwsgierig, maar lange tijd op zichzelf aangewezen. Dit essay is een pleidooi voor betere jeugdzorg en gaat over veerkracht en jezelf leren begrijpen en vertrouwen. Lees meer

Stilte

Stilte

Haren wassen bij de kapper, of een ochtendkoffie in een treincoupé. Angelika Geronymaki neemt je in dit gedicht mee langs vormen van stilte. Lees meer

Automatische concepten 87

Van mijn spreekkamer tot aan Afghanistan

In haar behandelkamer zit Jihane Chaara als forensisch psycholoog niet alleen tegenover slachtoffers, maar ook tegenover daders van dwingende controle, een vorm van huiselijk geweld. Wat is het verband tussen deze psychologische, onderdrukkende machtstructuur van een individidu als meneer X in haar spreekkamer, en het regime van de Taliban in Afghanistan? Een essay over de verbinding tussen daderschap, ontkenning, grotere structuren van vrouwenonderdrukking en verzet. Lees meer

Lieve Yas 1

Lieve Yas

'Ik ben langzamerhand gaan inzien dat voor mij de scheidslijn tussen absolute vrijheid en eenzaamheid vaag is.' Mischa Daanen schrijft een brief aan zijn ex-date, die na een lange relatie vooral toe was aan vrijblijvendheid. Kan iets wel echte liefde zijn, als je beide andere voorwaarden stelt aan een relatie? Lees meer

Schieten op de maan

Schieten op de maan

'I shot the moon, and I’ll do it again if I have to.' Julien Staartjes vindt het moeilijk te bevatten hoe de wereld letterlijk in brand staat, maar er toch vooral ogen zijn gericht op wie de grootste raket kan bouwen. Daar kan geen fictie tegenop, maar je moet het toch proberen. Lees meer

Einde Schooldag

Einde Schooldag

Leerlingen zijn als tijdelijke passanten van wie je een hoop weet, maar nooit hoe het met ze af zal lopen. 'Ze zijn open eindes', zo schrijft Engels docente Charlotte Knoors in dit persoonlijke essay over de raadselachtige verhouding tussen docent en student. Lees meer

Zo rood als een kreeft

Zo rood als een kreeft

Wanneer twee Spaanse vrienden Ferenz Jacobs uitnodigen voor een protestmars tegen toerisme in Barcelona, voelt hij zich voor het eerst weer een 'outsider'. In dit essay richt hij zich op de gevolgen van massatoerisme op de permanente bewoners. Is er een ander soort toerisme mogelijk, buiten de logica van onderdanigheid, kolonialisme en uitbuiting om? Lees meer

Ik was elf

Ik was elf

In dit verhaal onderzoekt Jochum Veenstra waar de grens tussen fictie en werkelijkheid ligt voor kinderen. En tot welk punt kan je als ouder je zoon beschermen? Lees meer

Ze willen niet dat je dit weet over ons voedselsysteem 1

Kun je liefde delen?

Marthe van Bronkhorst onderzoekt polyamorie: 'Als ik mijn hart versplinterd heb, kan ik het dan minder hard breken?' Lees meer

Auto Draft 4

Tijd buiten de uren om

Micha Zaat sliep binnen een jaar in bijna 60 verschillende hotelkamers. In dit essay licht hij het fenomeen van de hotelkamer als liminaal object toe, en legt uit wat zo'n kortdurend verblijf voor gasten én kamers betekent en waarom het onmogelijk is om ouder te worden in een hotelkamer. 'In het bed waar ik gisteren droomde over sterven in een auto-ongeluk ligt nu iemand te masturberen.' Lees meer

Een ode aan de pornofilm 2

Een ode aan de pornofilm: Het Porn Film Festival Amsterdam

Porno is meer dan wat Pornhub en andere grote platforms ons voorschotelen. Het Porn Film Festival Amsterdam laat deze donderdag tot en met zondag zien, dat porno kwetsbaarder, artistieker en vrijer is dan velen verwachten. Emma Zuiderveen spreekt met organisatoren Erik ter Veld en Franka Bauwens. Lees meer

Lees Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Schrijf je nu in voor slechts €2,50 per maand en ontvang in september je eerste papieren tijdschrift. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer