Asset 14

Stem af op de Belg

Het is één van mijn vroegste herinneringen: mijn opa die met ingehouden adem luistert naar het opgewonden verslag van een man op de radio. Het zal op de camping in Drenthe geweest zijn waar mijn grootouders een caravan hadden. Ik herinner me een oranje windscherm en mijn opa’s blote voeten in het gras. Zomer 1983. Ik was vier.

De man op de radio, Theo Koomen, praatte dag na dag de etappes aan elkaar. Naar later bleek waren dat niet allemaal ware verhalen. Koomen liet soms zijn fantasie de vrije loop, want sommige etappes zouden in een waarheidsgetrouw radioverslag zo saai zijn dat luisteraars massaal de radio uit zouden zetten. Met groeiend enthousiasme, haast struikelend over zijn woorden, versloeg hij in zo’n ‘wandeletappe’ een spectaculaire uitbraak terwijl het peloton in werkelijkheid nog gewoon als één man gestaag doortrapte. Al uren.
Mijn opa maakte het niet uit. De Tour, dat ging om de verhalen: over de dood of de gladiolen, over triomf en tragiek.

Ook ik houd meer van de dingen die er om de Tour heen gebeuren dan van de koers zelf. Ooit maakte ik hem van dichtbij mee. Ik zal een jaar of negen geweest zijn. Met honderden andere campingbewoners zaten we op klapstoeltjes langs het parcours van een bergetappe in de Pyreneeën. Mijn broer en ik berekenden de beste plek om een bidon te bemachtigen terwijl de hitte als een droom boven het asfalt hing. Toen het eindelijk zover was, duurde het zeven seconden. Misschien acht. Toen was het peloton voorbij. Ons maakte het niks uit. We hadden toch geen idee wie er won. We hadden dan wel geen bidon gescoord, het mooiste was toch de reclamekaravaan die voorop had gereden: vanaf open vrachtwagens regende het jojo’s, sleutelhangers, vlaggetjes en Fruittella.

Illustratie: Dorien Dijkhuis.

Eerlijk gezegd heb ik nooit veel van de regels begrepen. Ik heb er nooit mijn best voor gedaan. Wie er in welke trui rijdt, wie welke zegerit pakt, wie er op kop ligt, ik heb geen idee. Toch heb ik heel wat zomers aan de buis gekluisterd gezeten. Voor de verhalen van Jean Nelissen. Terwijl de renners als een formatie trekvogels langs zonnebloemvelden en wijngaarden vlogen, vertelde Nelissen over excentrieke graven die de kastelen bewoonden en over de maagd die in een bergdorp aan herders was verschenen. En er waren heldenverhalen over gewone jongens die zichzelf naar de top hadden getrapt. Zoals een koploper die al een voorliefde voor bergopwaarts had toen hij nog op zijn driewieler reed. Of Raúl Alcalá, de eerste Mexicaanse renner die aan de tour meedeed. Hoe die opgroeide in een sloppenwijk, op zijn tiende van huis wegliep, in lege goederenwagons door Mexico trok en in de jungle sliep bij de indianen. En uiteindelijk een internationale held werd door twee keer een etappe te winnen in de Tour.

Toen Nelissen in 2007 stopte als verslaggever (hij overleed niet veel later), vond ik er niet veel meer aan. Bij de NOS ging het over het verzet waarin de mannen trapten, over seconden die moesten worden weggereden: informatie in plaats van verhalen. Tot ik op een juliochtend, surfend langs de kanalen onverwacht op poëzie stuitte op de Belgische zender VRT waar Michel Wuyts en José de Cauwer verslag deden van de Tour:

ze blijven lonken naar elkaar
in een schimmig betwiste etappe
ze zitten klaar als een kat
maar wie gaat hem nog een pad in de korf zetten
de handen van de kamer trillen
wie o wie?
nog altijd lonken, draaien
geef ons nog een beeld van deze jongen
deze jongen van het vlakke land
bovenaan, in een wereld zonder vegetatie
mag hij de bloemen plukken
de Pyreneeën hebben een muis gebaard
en de groten zijn niet groot genoeg

(Fragmenten uit de Tour de France van 2011 op Sporza, VRT)

Dus: eerst een bidon vangen langs het parcours in Utrecht en daarna: afstemmen op de Belg. Niet voor verhalen. Wel voor pure poëzie.

Dorien Dijkhuis (1978) is freelance journalist en schrijft korte verhalen en poëzie.

Mail

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Kür op muziek

Kür op muziek

”Onlangs las ik over wezentjes die alleen bestaan in de droom van een slapende vrouw.” Nelson Morus schreef een kort verhaal over geforceerde gezelligheid, chatbotgesprekken over lievelingsgerechten, hectiek en de alledaagse sleur. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Neoliberaal Lang Covid 2

Neoliberaal Lang Covid

Voor ons 'Aaah'-magazine, schreef Harriët Bergman een essay over hoe long covid-patiënten vallen tussen pech en onrecht. "Er is iets grondig mis met hoe we in Nederland omgaan met mensen met een beperking en chronisch zieke mensen." Lees meer

Zo het begon 1

Zo het begon

Nele Peeters schreef een ontroerend verhaal, vol treffende zinnen en beelden. Het is dromerig verhaal, over eenzaamheid, hoop, zorgzaamheid en zwaarte. Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

 1

Het model

De hoofdpersoon in dit verhaal van Feico Sobel poseert op een doordeweekse avond naakt voor een schilderklasje in Spijkenisse. De sessie ontaardt in een bizarre erotische nachtmerrie waarin onze verteller zich totaal verliest. Lees meer

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

In dit persoonlijke essay reflecteert Tom Kniesmeijer op queer activisme en literatuur, oftewel: de reden dat we strijden en schrijven. Lees meer

:Oproep: nieuwe Chef Illustratie en Beeldredacteur online

Oproep: nieuwe Chef Illustratie en Beeldredacteur online

Hard//hoofd zoekt twee getalenteerde, assertieve, breed onderlegde beelddenker (x/v/m) die de beeldredactie willen komen versterken! Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Zelfs 150 jaar na de afschaffing van de slavernij, zijn de gevolgen daarvan nog steeds voelbaar. Veel Nederlanders zien helaas niet in hoe de koloniale geschiedenis het heden heeft vormgegeven. Pas als je de bloedrode draad door de Nederlandse geschiedenis begrijpt, kun je de huidige ontwikkelingen echt begrijpen stelt Jazz Komproe. ‘Een onzichtbare wond laat zich immers moeilijk genezen.’ Lees meer

:Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

In april 2023 werd een onschuldige dragqueen-voorleesmiddag plots het middelpunt van ophef. Opgefokt door radicaal-rechtse groeperingen, werd er die middag luid geprotesteerd tegen het initiatief. Op het verkeerde tijdstip, maar toch: de morele paniek was niet te overzien. Reden genoeg voor Rijk Kistemaker om na te gaan: die paniek, waar komt die vandaan? En wat zit er eigenlijk achter? Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

Navelstaren als rebellie

Navelstaren als rebellie

Voor ons vorige magazine, schreef Lena Plantinga een essay over waarom het revolutionair is als vrouwen schrijven over emoties, liefde, alledaagse dingen en seks. ‘Ik schrijf omdat ik boos ben terwijl iedereen me altijd lief noemt.’ Lees meer

Weke delen

Weke delen

Op de laatste dag van de zomervakantie bedenken vier vrienden een ultieme streek om ‘de Pedofiel’ in het dorp te leveren. Maar tussen Reinout en Jordan is iets anders aan de hand. Een coming of age- verhaal van Nelson Morus over vriendschap, angst, en schaamte. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

De kieuwbogen kleuren zalmroze

De kieuwbogen kleuren zalmroze

In de zomer van 2022 voltrok zich een milieuramp in de rivier de Oder. Honderdduizenden dode vissen dreven toen naar het oppervlak van de rivier. Emma Zuiderveen schreef een gedichtenreeks waarin ze de oorzaken en gevolgen van deze ramp op zowel individuele als collectieve schaal onderzoekt. Lees meer

Wie blijft? De kennisvlucht in Suriname

Het Sranantongo leeft

Het Sranantongo wordt steeds meer gesproken in Suriname om de massa aan te spreken. Toch is het Nederlands nog steeds de enige officiële taal van het land. Voor het drieluik dat Kevin Headley schrijft over hoe het koloniale verleden nog voortleeft in Suriname, gaat hij in dit derde en laatste deel in op de geschiedenis... Lees meer

De vrouw met de rode haren (ILY)

De vrouw met de rode haren (ILY)

Een verhaal van Ida Blom over de beklemming van verlies en herinnering en het zoeken naar het verleden in het heden. Lees meer

Wie blijft? De kennisvlucht in Suriname 1

Wie blijft er over na de kennisvlucht in Suriname?

Hoogopgeleiden trekken steeds vaker weg uit Suriname. In dit tweede deel van een drieluik over hoe het koloniale verleden doorleeft in Suriname, gaat Kevin Headley in op hoe de kennisvlucht zich verhoudt tot de economische staat van het land. Lees meer

Eenzaamheid trekt me niet, maar ik heb er behoefte aan

Eenzaamheid trekt me niet, maar ik heb er behoefte aan

Eva van den Boogaard schreef een brief aan Roland Barthes, die in zijn dagboeken over eenzaamheid en vrijheid schreef wat zij zelf niet kon verwoorden. ‘Je hebt me lang gerustgesteld, maar waar ik de herkenning eerst geruststellend vond, vind ik haar de laatste tijd steeds verontrustender.’ Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer