Asset 14

Leen een kind

Maya zit aan het bureau tegenover me en is overduidelijk niet van mij onder de indruk. Ze nipt van haar ranja en kijkt sceptisch de ruimte rond. Ik kan me ook wel plekken voorstellen waar ik nu liever zou zijn, maar we zullen het vanmiddag toch met elkaar moeten doen.

Maya is net vijf geworden. Ik deel een kantoorruimte met haar vader Peter, een joviale veertiger die vandaag plots een heel belangrijke afspraak had, maar ook een dochter met woensdagmiddag vrij. Of ik even op haar wilde passen, ‘twee uurtjes, hooguit.’ Hij had zijn jas al aan en die van Maya was al uit, dus echt iets te kiezen had ik niet.

Gelukkig ben ik Maya geen gesprek verplicht. Peter zei dat ik haar gewoon achter de laptop kon zetten, ‘Frozen doet het altijd goed’, maar Maya wil geen filmpje kijken, Maya wil tekenen. Dus geef ik haar een stapeltje printpapier, en alle balpennen die ik vinden kan. Na een kwartier laat ze me haar eerste tekening zien.
‘Dat is een mooi vliegtuig,’ zeg ik, op zo’n vies kindertoontje.
-‘Het is geen vliegtuig, het is een vogel.’ Met een marker maakt ze de lijnen van de veren en de snavel extra dik, dan legt ze het blaadje aan de kant.

Rorschach_blot_08

Hermann Rorschach - The eighth blot of the Rorschach inkblot test

Voordat ze aan een nieuwe tekening begint, bekijkt ze mijn bureau aandachtig, de laptop, de notitieboekjes, de ongeordende stapel enveloppen. Daarna probeert ze alle balpennen uit totdat ze de juiste tint blauw gevonden heeft. ‘Wat doe jij hier eigenlijk?’ vraagt ze.

‘Ik werk hier’, antwoord ik.

‘Wat doe je dan?’
-‘Ik ben freelancer.’
‘Wat is dat?’

Met een moeilijk woord ben ik er dus niet vanaf. Ik probeer het haar zo goed mogelijk uit te leggen, maar Maya vraagt door en ik kom niet verder dan iets met schrijven, iets met redigeren, iets met theater en iets met marketing (‘mark’ting?’). Als ik heb uitgelegd dat ik dat niet voor één baas, maar voor allemaal verschillende bazen doe, is het even stil.

‘En waarom vind je dat leuk dan?’
Ja. Waarom vind ik dat eigenlijk leuk?

Voor ik het weet, heeft Maya zes dierentekeningen af en heb ik mijn hele ziel op tafel gelegd. Af en toe humt ze en bij alles wat ze niet begrijpt, trekt ze een wenkbrauw op waardoor ik gedwongen ben het nog duidelijker uit te leggen. Net zo lang totdat zij niet alleen begrijpt waarom ik doe wat ik doe, maar ik ook ineens in staat blijk dat perfect te verwoorden. Fuck baancoaches, teamdagen en arbeidspsychologen het enige wat je nodig hebt is een praatgraag kind dat al haar melktanden nog heeft.

Tegen de tijd dat Peter binnenkomt, ben ik uitgeput. Hij gooit zijn jas over de kapstok, tilt zijn dochter van de stoel en bekijkt vluchtig de tekeningen. ‘Hebben de dames een leuke middag gehad?’ vraagt hij. ‘We hebben fijn gespeeld', besluit Maya. Ik lach naar haar en zwaai bij wijze van ‘tot de volgende keer’, maar ze is te druk bezig met de mouwen van haar jas, die ze binnenstebuiten aan probeert te trekken.

‘Ja,’ zeg ik met mijn ogen op de zes vlekkerige tekeningen en het halflege glas ranja, ‘we hebben fijn gespeeld.’

--

Lotte Lentes schrijft proza. Ze is de tweede helft van literair duo Arts en Lentes, waarmee ze performances maakt op het snijvlak van theater en literatuur. Haar chapbook De jongen, het stof verscheen onlangs in het agentschap van literair productiehuis Wintertuin.

Mail

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Een mens zoals alle anderen

Een mens zoals alle anderen

Eva probeert zich in de metro te gedragen op een manier die voor normaal moet doorgaan, maar dat valt nog niet mee. Lees meer

Dé vluchteling bestaat niet

Dé vluchteling bestaat niet

Marthe van Bronkhorst hoort bij de huisartsenpraktijk verhalen van vluchtelingen. Ze raakt gefrustreerd, omdat de politiek niet ziet 'dat een individu meer is dan twee vierkante meter ruimte en een lichaam dat gevoed moet worden'. Lees meer

Column: Objectief gelukkiger met onszelf

Objectief gelukkiger met onszelf

Ook op vakantie blijkt de tijd niet stil te staan, merken Eva en haar vrienden in Zuid-Frankrijk. Gelukkig gaan ze er qua uiterlijk alleen maar op vooruit, vindt één van hen. Lees meer

Wanneer je jezelf vergeet

Een klein beetje Selbstvergessenheit

Jezelf vergeten in een relatie, wat betekent dat eigenlijk? Marthe van Bronkhorst worstelt met hoe ze is veranderd door een geliefde. Lees meer

Als cavia's in de val

Als cavia's in de val

Marthe van Bronkhorst wil niet meer vliegen maar loopt tegen allerlei problemen aan als ze een duurzame vakantie probeert te boeken. Lees meer

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Wat zegt het huis waarin je woont, en de meubels erin, over jou? En ben je in een ander huis, tussen andere spullen, nog wel precies dezelfde persoon? Eva past deze zomer op wat woningen van bekenden en onderzoekt wat ze beleeft. Lees meer

Woordenboek der Obscure Melancholieën

Woordenboek der Obscure Melancholieën

De schaamte en toch het gemis wanneer je in je oude dagboek je zorgen terugleest - waarom is er geen woord voor dat gevoel? Marthe van Bronkhorst bedenkt daarom een woordenboek voor melancholische emoties. Lees meer

De onwerkbare

De onwerkbare

Dit is het derde en tevens laatste deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Voor niemand vindbaar

Voor niemand vindbaar

Het kan fijn zijn als je familie aan je denkt wanneer je er niet bent. Maar voor af en toe onvindbaar zijn is ook iets te zeggen, vermoedt Eva tijdens een werkbezoek aan de Estse hoofdstad Tallinn. Lees meer

Je plaats op de weg 

Je plaats op de weg 

Dit is het tweede deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Motten en vlammen

Je hebt motten en vlammen

Marthe van Bronkhorst verwerkt een tegenslag in de liefde en observeert dat de wereld bestaat uit twee soorten mensen: de motten en de vlammen. Lees meer

Strengen

Strengen

Dit is het eerste deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Krabbels in de kantlijn

Krabbels in de kantlijn

Eva stuit op aantekeningen in de kantlijn van oud boek, gemaakt door haar jongere ik. Maar wie is dat eigenlijk? Lees meer

Slachtoffers van zinloos gekwel

Slachtoffers van zinloos gekwel

Marthe van Bronkhorst buigt zich met verbazing over wat mensen bereiken in een sportschool: "Duizend uur spieren trainen en ze nooit inzetten in het gevecht. Honderd keer gooien en nooit iets raken: lang leve de nutteloosheid." Lees meer

Koningen van de dansvloer 2

We zijn allemaal koningen en lakeien

Marthe van Bronkhorst vraagt zich af waarom zoveel mensen dol zijn op het koningshuis: "Ik heb de Oranjes nog nooit op één originele gedachte of uitzonderlijk talent kunnen betrappen. Waarom willen we dan toch zo graag klappen, juichen, buigen?" Lees meer

drie figuren zitten voor een groot raam aan een tafeltje iets te drinken, twee van de figuren zitten op een stoel, een van de figuren zit in een rolstoel

Het café

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week het laatste deel: over het belang van fysieke toegankelijkheid. Lees meer

een persoon duwt een rotsblok een berg op terwijl die ingehaald wordt door iemand op een fiets

Hoop

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel IV: over Sisyphus als raadgever. Lees meer

Column: Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar ze niemand kent vergen enige moed van Eva om naartoe te gaan, maar hebben tegelijkertijd hun voordelen. Lees meer

Zweten tegen beter weten in

Zweten tegen beter weten in

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel III: over sporten met een beperking. Lees meer

De handicapwalk

De handicapwalk

Tiare van Paridon neemt ons vijf weken lang mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel II: over het identificeren met je eigen ziektebeeld. Lees meer

Het is eindelijk zover: 12,5 jaar Hard//hoofd in Het HEM!

Op zaterdag 1 oktober viert Hard//hoofd haar 12,5-jarige jubileum in kunsthal Het HEM, een oude munitiefabriek die is omgetoverd tot culturele vrijplaats. In 2020 moesten we ons 10-jarige jubileum om bekende redenen helaas annuleren, nu vieren we alsnog het verleden, het heden en de toekomst van Hard//hoofd!

Bestel je ticket!