Asset 14

Interview je vrienden

Tip: Interview je vrienden

Een beroepsinterviewer vertelde me ooit: als je echt iets over een persoon of een onderwerp te weten wilt komen, dan moet je de domste versie van jezelf spelen. Het is een advies waar ik in mijn studie (antropologie) en mijn werk (journalistiek) al vaak mijn voordeel mee heb gedaan. Hoeveel ik ook op voorhand over mijn interviewsubjecten of hun expertise denk te weten, naïeve vragen, blanco uitdrukkingen en verbaasde kreten (oh, echt?) leveren steevast de mooiste gesprekken op. Niet zelden is het me overkomen dat iemand die ik interviewde me naderhand vertelde in zo’n gesprek dingen te hebben gezegd waarvan hij of zij zelf van tevoren nog niet wist dat ze gedacht, gevonden of gevoeld werden.

In mijn werk kost het me weinig moeite om die rol te spelen. Ik speel een dommere versie, een typetje, noem het een soort Louis Theroux. Het maakt me niet uit of degene tegenover me denkt dat ik echt dom ben, als het maar een goed gesprek oplevert.

In gesprekken met de mensen die dichtbij me staan, kost het me meer moeite om die houding aan te nemen. Dat dat jammer is, en dat ik daardoor veel kansen om mijn vrienden nog beter te leren kennen, misloop, bedacht ik me toen ik laatst met een vriendin in het café zat. De hele avond hadden we gepraat. We waren weer op de hoogte, dacht ik. Later raakten we in gesprek met een wildvreemde aan de bar en hoorde ik haar binnen een paar minuten allemaal dingen over haar werk en haar leven vertellen die ik haar nog nooit had horen zeggen.

Ik weet hoe oud mijn beste vriendin was toen ze zich voor het eerst begon af te vragen wat de zin van het leven is. Ik weet wat de vader van een andere vriendin altijd zong onder de afwas, en hoe weer een ander aan tafel bij haar ouders altijd broccolistronkjes haar zakken in smokkelde omdat ze die niet lustte. Hoe de eerste liefde van mijn beste middelbareschoolvriend heette. Ik ken de angsten van mijn meeste goede vrienden, en heb ook een redelijk goed beeld van hoe hun gemiddelde werkdag eruitziet. Maar soms betekent al die kennis en nabijheid ook juist dat er te weinig afstand is, te weinig ruimte om de gaten erin te onderzoeken en om dingen opnieuw open te gooien.

‘Ben je eigenlijk ooit echt verliefd geweest?’ vroeg de domste versie van mijzelf later die avond aan mijn vriendin, na het gesprek met de wildvreemde aan de bar. De rest van de avond praatten we over hoe de betekenis van een verliefdheid door de jaren heen verandert, hoe iemand die ooit van levensbelang leek dat achteraf gezien niet was maar ook weer wel. We bespreken dat je heel vaak ‘echt’ verliefd kunt zijn, maar dat al die liefdes op geen enkele manier met elkaar te vergelijken zijn in zwaarte of betekenis. Toen de laatste ronde voorbij was en het barpersoneel rondom ons begon te schuiven met tafels en stoelen, keek mijn vriendin me aan en zei dat ze er nog nooit eerder op die manier over na had gedacht.

Mail

Sarah van Binsbergen is Hard//hoofdredacteur, antropoloog, journalist. // sarah@hardhoofd.com

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnChef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Column: More is more

More is more

Eva reflecteert op haar ambivalente relatie met matigheid. Lees meer

Neem je ouders mee naar het museum

Neem je ouders mee naar het museum

De idealen van ouders en hun kinderen komen niet altijd overeen. Schrijver Michael ter Maat legt zich daar niet bij neer en neemt zijn vader mee naar het Krölller Müller. Een tip om het niet bij 'ok, boomer' te laten.  Lees meer

Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

Stukje

Stukje

Marthe van Bronkhorst gelooft het niet: Al die schrijfadviezen van grote namen die beweren hun muze gevonden te hebben. Een oude Griekse visie op inspiratie was dat je zelf niet de inspiratie op moest zoeken, maar dat de muze jóú moest vinden. Ach, wat je maar vooruit brengt. En anders ga je gewoon net zolang boodschappen doen totdat je een ''stukje'' gevonden hebt? Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer