Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan Debutanten aan zet, het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. De meeste deelnemers wonnen in het verleden de El Hizjra literatuurprijs of zijn finalist geweest. Geïnspireerd door het boek Nation of Strangers van Ece Temelkuran, schreven negen van hen verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken, die je deze week leest op Hard//hoofd.
In deze tekst van Fleur Hagi staan we op het punt een hele belangrijke beslissing te nemen.
Belangrijke waarschuwing.
Lees voor vertrek de gehele tekst. Deze toelichting dient serieus genomen te worden en zorgvuldig te worden bestudeerd.
Als je besluit dit niet te doen en toch doorzet, is er geen terugkeer mogelijk. Lees je de tekst wel en ga je daarna alsnog verder? Ook dan is er geen weg terug.
Maar dan ben je in ieder geval gewaarschuwd.
Je staat op het punt om een hele belangrijke beslissing te nemen.
Nu zit je vol adrenaline, ben je misschien een beetje zenuwachtig maar je bent vooral positief. Althans, dat denk je.
Wat je vooral bent is naïef. Ontzettend naïef om te denken dat jij dit ‘gewoon’ wel even doet. Dat jij daarna ‘gewoon’ weer in het ‘gewone’ leven kan terugkeren.
Want laat me je dat nu alvast vertellen – dat zal niet gebeuren.
Ja, er zullen mooie momenten zijn, heel veel zelfs. Je zult genieten, je zorgeloos voelen en nieuwe vrienden maken waarmee je avonturen zult beleven. Je zult op plekken komen waar je nog nooit van had gehoord en jezelf zó snel ontwikkelen dat je je zal afvragen waarom je überhaupt ooit naar school bent geweest.
Je zult de mooiste foto’s maken, filmpjes delen met het thuisfront waar enthousiast op wordt gereageerd. Tot er op een dag niet wordt gereageerd en je andere beelden in de groepschat zal zien verschijnen. Beelden waar wél enthousiast op wordt gereageerd. Beelden waar jij niet op staat.
Je zult je eenzaam voelen en niet op je plek. Van je nieuwe vrienden zul je afscheid nemen, keer op keer, tot je er geen zin meer in hebt om jezelf weer opnieuw aan de volgende voor te stellen, de standaardvragen te beantwoorden over waar je vandaan komt en wat je plannen zijn.
Je zult ziek worden, ergens op de eerste hulp terechtgekomen. Je zult je moeder bellen, en ja ze zal meteen opnemen en zeggen dat het allemaal goed komt. Maar zij zal daar niet zijn. Daar, in die kille ruimte met mensen die een vreemde taal spreken en al die apparaten die je niet begrijpt.
Je zult verloren raken, letterlijk, omdat je de offline map gisteren tijdens de dagtrip van je telefoon hebt verwijderd om ruimte te maken voor extra foto’s. Maar ook figuurlijk zul je je verloren voelen. Je zult anders zijn, je zult je bekeken voelen en misschien word je dat ook wel. Je zult hele aardige mensen tegenkomen en toch zul je altijd op je hoede zijn. Gewoon, omdat, je weet maar nooit.
Je zult verliefd worden, ach de liefde, hand in hand lopend op straat, samen een ijsje etend. Een tijdje zal je je echt onbezorgd voelen, compleet, gelukkig. Jullie zullen nummers uitwisselen en in je hoofd zullen er allerlei fantasieën ontstaan. Maar fantasieën zetten zich niet om naar letters en tekens. Jullie zullen het contact verliezen, zelfs een beetje ruzie krijgen en je zult weer alleen zijn.
Je zult vertellen, maar de juiste woorden niet kunnen vinden. Zij zullen luisteren, maar niet horen wat je zegt
Je zal denken, waar doe ik het allemaal voor? Je zult de schoonheid niet meer zien. Je zult terug willen keren maar niet weten of dat wel kan, want jij stond immers niet op die beelden in de groepschat. Je zult je gevangen voelen in al je vrijheid en niet weten wat de juiste keuze is. Je zult je heel klein voelen terwijl je een paar dagen geleden nog dacht de hele wereld aan te kunnen toen je zo op een scooter sprong, zonder helm, zonder rijbewijs.
Je zult een keuze hebben. Blijven of teruggaan.
En je blijft.
Je zult een balans vinden tussen ontdekken en aarden, tussen nieuw en vertrouwd. Je zult leren dat je niet kan leven op hoogtepunten, dat de adrenaline gedoseerd toegediend moet worden, en het goed is om soms helemaal niks te moeten, kunnen of doen.
Je zult de standaardvragen weer beantwoorden, je zult nieuwe vrienden maken en afscheid nemen, je zult de mooiste plekken bezoeken en het zal je niet meer steken als je die beelden in de groepschat ziet, althans minder.
Dan zal de dag komen. De dag van de ‘terugkeer.’
Je zult enthousiast ontvangen worden, bestookt met duizend vragen, gecomplimenteerd worden met je gebruinde huid en blonde haar. Je zult iedereen stevig vasthouden, om je heen kijken en de wereld niet meer herkennen. Je zult de vragen niet kunnen beantwoorden. Je zult vertellen, maar de juiste woorden niet kunnen vinden. Zij zullen luisteren, maar niet horen wat je zegt.
De eerste nacht zal je heerlijk slapen, tot je wakker schrikt en niet meer weet waar je bent. Dat gevoel zal blijven, bij het eten, bij het werken, bij het lopen, bij het zitten, bij het kijken.
Je zult het niet meer van je af kunnen schudden, gehuld in een onzichtbare mantel en met ogen die verwarrende signalen aan je hersenen sturen. Alles zal anders lijken, en tegelijk ook zo, wat betekent dat woord – ‘gewoon’.
En daar heb je het, dat is het moment. Je zult beseffen dat jij ‘gewoon’ voorgoed bent kwijtgeraakt.
Op zondag 15 november presenteerden de deelnemers hun werk in de Oba Osdorp.
Fleur Hagi is dichter en schrijver. Al meer dan tien jaar reist zij zonder vaste woonplek de wereld over. Onderweg verzamelt ze verhalen & ontmoetingen die haar blik op de wereld blijven vormen. Naast haar reiservaringen laat zij zich inspireren door haar biculturele achtergrond, persoonlijke levenservaringen & politieke en maatschappelijke ontwikkelingen.
Zoë de Beus is een illustrator en ontwerper die altijd zoekt naar een randje absurdisme, met een liefde voor druktechnieken en handgemaakte publicaties(zines), die kunst beschikbaar maken voor iedereen.


















