Asset 14

Googel mensen uit je verleden

De knappe stagiaire op de basisschool waar ik tijdens het speelkwartier stiekem achteraan liep. Dat kleine joch uit de C2 met zijn grote bek die de bal nooit wilde overspelen. De eigenaar van de boekwinkel met zijn grote wenkbrauwen. De ex van mijn broer met wie het uitging vlak voor kerst en die met Tipp-Ex zijn naam weghaalde op de kerstkaarten. Mijn penvriendin uit Ierland die ik in twee jaar tijd maar drie brieven stuurde omdat ze in levende lijve boeiender was dan op papier. De jongen in mijn eerste studentenhuis die van plan was een beroemd acteur te worden.

Hoeveel mensen ben ik in mijn leven tot nu toe (drieëndertig jaar en vijf maanden) tegengekomen? In de meeste gevallen was zo’n ontmoeting van korte duur. Ze zijn gekomen en gegaan en de kans dat ik ze ooit weer zal zien is nagenoeg nul. Ik weet niet hoe het ze is vergaan en ik kom daar ook nooit meer achter.

Tenminste, zo zou het zijn vóór de uitvinding van het internet. Nu hebben we Google, en ik zeg: lang leve Google!

Wat literatuur kan, kan ik ook, maar dan zonder mooi te schrijven en zonder iets te moeten verzinnen. Het googelen van mensen uit mijn verleden geeft me de macht over tijd en ruimte – iets wat alleen lijkt voorbehouden aan fictieschrijvers. Ik typ de naam in het zoekbalkje en met één druk op Enter weet ik hoe iemands leven is verlopen na die keer dat ik hem of haar twintig jaar geleden heb gezien. Is de knappe stagiaire van de basisschool mooi oud geworden? Staat de eigenaar van de boekwinkel met zijn grote wenkbrauwen nog steeds achter dezelfde toonbank? Is de jongen uit mijn eerste studentenhuis een beroemd acteur zonder dat ik het weet, of werkt hij inmiddels op de financiële afdeling van de gemeente West-Maas en Waal?

TIP: Googel mensen uit je verleden
Beeld: Peter Galvin

De laatste tijd typ ik bijna elke dag een naam in. Ik heb geen behoefte aan contact, ik wil alleen maar weten hoe het iemand vergaat. Sinds ik ben begonnen met mensen googelen, komen er steeds meer namen in me op. Het werkt verslavend. Ik zie lelijke kinderen in mooie volwassenen veranderen en andersom. Ik lees over onverwacht succesvolle carrières en over mensen van wie ik ooit zeer onder de indruk was, maar die nu niet meer vooruitkomen in hun leven. De ex van mijn broer heeft een gezin gesticht in Berlijn, het kleine joch met de grote bek woont nog altijd bij zijn ouders in Beuningen.

De mooiste gevallen zijn de gevallen waarbij ik slechts één enkele aanwijzing krijg waar ik het dan mee zal moeten doen. Een reactie van zes jaar geleden op een forum over honden. Een advertentie op Marktplaats waarin een tweepersoonsbed te koop wordt aangeboden. Een uitslag van een hardloopwedstrijd (de penvriendin uit Ierland werd vijfde van de twaalf bij een lokale wedstrijd in de buurt van Calgary). Bij zo’n summier levensteken moet mijn verbeelding vol aan de bak. Literatuur maken, zonder te schrijven.

--
Willem Claassen (1982) is behalve 
googelaar toch ook schrijver. Hij publiceerde een roman (Park) en een verhalenbundel (De koe die de Waal over zwom) en werkt momenteel aan een nieuwe roman. Meer info: www.willemclaassen.com

Mail

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Column: Ik wens je alle goeds

Ik wens je alle goeds

Een afwijzing komt Eva koud op haar dak vallen. ‘Ik vond hem leuk, hij vond mij ook leuk, hij vond mij dus niet leuk, ik ben gewoon niet leuk genoeg.’ Lees meer

Koop de roze bril

Koop de roze bril

Lang geloofde Shulamit Löwensteyn dat een ingebouwd stapelbed de oplossing zou zijn voor al haar moeilijkheden. Had ze daar gelijk in? Een tip over tulpen, taart en het kopen van troost. Lees meer

Column: Het enige woord dat het omschrijft

Het enige woord dat het omschrijft

Het voorlopig laatste uitstapje naar de bios met haar vader krijgt voor Eva een duistere lading. Lees meer

Kon je maar aanbeden worden

Kon je maar aanbeden worden

Hologrammen, goud licht en een religieus lam laten Marthe van Bronkhorst zich klein voelen tijdens een kerkbezoek. Lees meer

Wees talentloos

Wees talentloos

Tijdens een date raakt Wolter de Boer verwikkeld in een socratisch vraaggesprek rond talent. Een tip over het afschaffen van aanleg. Lees meer

'Het kán dus wel.'

'Het kán dus wel'

Eva is dolblij voor (en stikjaloers op) haar smoorverliefde vriendin. Lees meer

Column

In een te specifieke vorm geslepen

Op ieder potje past een dekseltje, toch? Marthe van Bronkhorst vraagt zich af of ze daarvoor niet té veel eigenaardigheden heeft: "Als ik nog groter groei, dan moet een bosbrand mij snoeien. En wat voor allesverzengende liefde moet dat zijn waardoor het specifieke houtsnijwerkje dat je bent geworden af fikt, helemaal ombuigt, en opnieuw wortel schiet?" Lees meer

Column: Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Eva's nichtje van twee geeft tijdens een bezoek aan de speeltuin blijk van een opvallende afkeer van hokjesdenken. Lees meer

Breek het brutalisme

Breek het brutalisme

In een distrack over het brutalisme maakt Marthe van Bronkhorst duidelijk dat ze helemaal klaar is met de betonnen architectuurstijl: "Wat is de deal met al die bouw freaking putten, nog minder fundament voor kunst dan vier keer Rutte?" Lees meer

Column: Zullen we vrienden worden?

Zullen we vrienden worden?

Corona of geen corona, Eva blijft haar sociale cirkel onderhouden en zo nodig verversen met aanwas. Lees meer

Column: Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Over de dood van haar grootouders dacht Eva van den Boogaard vroeger wel na, maar over die van een goede vriend? Lees meer

Achtbaantester 1

Achtbaantester

Marthe van Bronkhorst hangt op de kop in een looping en weet één ding zeker: achtbanen worden alleen spannend als ze een goed verhaal hebben. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer

Framer geframed

Framer geframed

Marthe van Bronkhorst ziet haar angst onder ogen en besluit haar ervaring als psycholoog te verrijken door zelf de patiënt te worden. De belangrijkste les? Ook therapeuten weten niet alles. Lees meer

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer