Asset 14

Fotografeer een dieptepunt

Automatische concepten 3

Ik heb een betaalbare huur, fijne vrienden en een vriendin die vindt dat ik altijd iets verrassends van de Knor Wereldmix weet te maken. Een gezegend leven. Maar Tycho, vraagt u zich nu af, als alles zo goed gaat, hoe blijf je dan zo gebalanceerd en #humble? Wel, het geheim staat op mijn bureau: een foto van een onmiskenbaar dieptepunt uit mijn leven. De totem die altijd mijn beide benen op de grond zal houden.

Tijd voor een verhaal. Het was augustus 2015 en ik stond op een plein in Kiev. Plots werden er twee sierduiven op mijn schouders neergezet. De bijbehorende Oekraïner gebaarde wild dat mijn reisgezelschap, met hun eigen camera nota bene, een foto van dit unieke moment moest maken. Om nog enige controle te hebben over het moment stak ik ongemakkelijk twee duimen op en… klik. Toen de duivenmelker zijn handje ophield en gebaarde dat ik moest betalen, besefte ik zwetend dat ik geen idee had wat de koers van de Oekraïense Grivna was. Ik stopte hem wat geld toe, maar dat vond de Oekraïner niet genoeg. Nog maar een briefje erbij dan. Dit was prima, maar volgens de Oekraïner dan wel per duif. Dat ging mij te ver. Foto’s betaal je per foto, niet per duif, dus ik stond mijn mannetje. Na wat gekibbel taaide de duivenmelker uiteindelijk af en bekeken wij het resultaat.

De foto is een wrak, de grootste Oekraïense ramp sinds Tsjernobyl. Een van de twee duiven staat met zijn duivenkont naar de camera gedraaid en er zit een rokend stel op de achtergrond. Mijn ongemakkelijke lach en opgestoken duimpjes doen lijken alsof ik een belspelletje presenteer nadat John de Mol bekend heeft gemaakt dat ik mijn baan heb verloren aan een televisie-astroloog. Op mijn overhemd zit een vlek. Toen we later op een terrasje aan het rekenen sloegen, bleek ik 19 euro voor de foto te hebben betaald. Ik was erin gelopen als een sukkel, als een toerist op een druk plein in een Oost-Europese hoofdstad. Met de foto was de toon voor de rest van de vakantie gezet. De nieuwe valuta van Oekraïne werd voor ons de Duivenfoto (Ð), een ruilmiddel met de waarde van al snel achtendertig halve liters bier of twee nachtjes in het hostel.

Terug thuis kreeg ik van mijn reisgezelschap ingelijst en wel de duivenfoto als aandenken aan de vakantie. Ik zette de foto verdekt neer op mijn bureau, de opgestoken duimpjes verscholen achter lege koffiekopjes en oud papier, en daar staat hij nog steeds. Na een periode van schaamte is mijn relatie tot de foto echter veranderd. Nu herinnert de foto mij vooral tegen te sputteren wanneer mensen mij met hun gevogelte proberen op te zadelen. Steek bijvoorbeeld nooit twee duimen op nadat een FOMO-mees, een agressieve zwaan of een daadwerkelijke duif op je schouder wordt gedeponeerd, maar houd deze juist vrij voor iets gezelligs, zoals de familie-eend, de vriendschapszwaluw of de Netflix-albatros. Boven alles herinnert de foto mij eraan niet te tof zijn, hoe goed het ook gaat. Want voor hetzelfde geld (19 euro om precies te zijn) sta je voor gek op een plein ergens ver weg met duiven op je schouders en de duimpjes omhoog.

 

Beeld: Tycho Hofstra

Het bovenstaande gelezen en getroffen door inspiratie? Altijd al op Hard//hoofd willen publiceren? Stuur je tip op naar lotte@hardhoofd.com!

Mail

Tycho Hofstra werkt in een archief en schrijft af en toe over wat hij beleeft. Hij woont in Amsterdam-Oost, maar weet zeker dat hij zijn sociale huurflat snel uit moet omdat er een brouwerij in de straat is geopend.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

:‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven 2

‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven

Booking.com pretendeert op te komen voor mensenrechten en verdient tegelijkertijd geld aan verhuur in illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Juul Kruse beschrijft hoe het is om tegen dit bedrijf te demonstreren. Lees meer

:Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Daria Rizvic zag de film Perfect Days op precies het juiste moment in haar leven. Een persoonlijk verhaal over de kracht van regelmaat. Lees meer

Enge man

De echte ‘sfeerboosdoener’ was de ME

Hoe kan een universiteit die in bijna elk curriculum aandacht besteedt aan dekolonisatie en de kritische blik van haar studenten, zich hier in de praktijk, wanneer het over hun eigen rol gaat, aan onttrekken? Lees meer

Relatietherapie voor een  meningsverschil over AI en kunst 1

Relatietherapie voor een meningsverschil over AI en kunst

Drie kunstenaars komen samen om te praten over de relatie tussen AI en kunst. Twee verschillen flink van mening, de derde bemiddelt. Lees meer

 1

Museumwanden heringericht: Hoe moeten vrouwelijke kunstenaars nu gecureerd worden?

Waarom hangt er nog steeds zo weinig werk van vrouwelijke makers in Nederlandse musea? Isabella Legebeke onderzoekt dit aanhoudende gebrek in een hoopvol essay. Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

In het tweede deel van dit essay onderzoekt Ida de complexe verhouding tussen de ‘nuchtere’ Nederlandse cultuur en fantasy. Druist fantasie eigenlijk wel zo tegen onze natuur in als we denken? Hoe is dat eigenlijk mogelijk, als we tegelijkertijd zo van fantasy houden? Lees meer

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Gaza kan halverwege mei de meest extreme vorm van hongersnood verwachten. Volgens de VN bestaat deze door de mens gecreëerde catastrofe nu al in delen van Gaza. David Meijers ontleedt hoe Nederlandse politici en media actief het Israëlisch beleid vertekenen en wegkijken van de genocide. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

AI: Nooit meer eenzaamheid?

AI: Nooit meer eenzaamheid?

Ferenz Jacobs bespreekt het futuristische kunstproject van Alicia Framis. Deze zomer trouwt Francis met een hologram gebaseerd op haar eerdere relaties. AI en liefde: een gelukkig huwelijk? Lees meer

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Afgelopen woensdag opende het Nederlandse paviljoen op de Biënnale van Venetië. Onze chef kunst Jorne Vriens zag hoe kunstenaar Renzo Martens in huilen uitbarstte toen hij sprak over zijn samenwerking met zijn Congolese medekunstenaars. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 1

Het is een ondiepe sloot voor een fantasy-schrijver: deel 1

Bijna een kwart van de Nederlandse volwassenen leest het liefst fantasy of sciencefiction. Toch verschijnt er bijna geen Nederlandstalige fantasy. In dit eerste deel van een tweeluik onderzoekt Ida Hondelink waarom fantasy als volwassen literair genre zo ondergeschikt is in Nederland. Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

De buschauffeur

De buschauffeur

'Kijk door me heen als door de voorruit'. In deze gedichtenreeks van Angelika Geronymaki probeert een buschauffeur krampachtig de kortstondigheid - in tijd, plaats, interactie - te behouden die eigen is aan zijn baan. Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Vacature Lid Raad van Toezicht

Vacature Lid Raad van Toezicht

Hard//hoofd wil per 1 juni de driekoppige Raad van Toezicht uitbreiden met twee nieuwe leden waaronder een voorzitter. Mocht je willen reageren dan ontvangen wij graag voor 1 mei een reactie. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer