Asset 14

Fotografeer een dieptepunt

Automatische concepten 3

Ik heb een betaalbare huur, fijne vrienden en een vriendin die vindt dat ik altijd iets verrassends van de Knor Wereldmix weet te maken. Een gezegend leven. Maar Tycho, vraagt u zich nu af, als alles zo goed gaat, hoe blijf je dan zo gebalanceerd en #humble? Wel, het geheim staat op mijn bureau: een foto van een onmiskenbaar dieptepunt uit mijn leven. De totem die altijd mijn beide benen op de grond zal houden.

Tijd voor een verhaal. Het was augustus 2015 en ik stond op een plein in Kiev. Plots werden er twee sierduiven op mijn schouders neergezet. De bijbehorende Oekraïner gebaarde wild dat mijn reisgezelschap, met hun eigen camera nota bene, een foto van dit unieke moment moest maken. Om nog enige controle te hebben over het moment stak ik ongemakkelijk twee duimen op en… klik. Toen de duivenmelker zijn handje ophield en gebaarde dat ik moest betalen, besefte ik zwetend dat ik geen idee had wat de koers van de Oekraïense Grivna was. Ik stopte hem wat geld toe, maar dat vond de Oekraïner niet genoeg. Nog maar een briefje erbij dan. Dit was prima, maar volgens de Oekraïner dan wel per duif. Dat ging mij te ver. Foto’s betaal je per foto, niet per duif, dus ik stond mijn mannetje. Na wat gekibbel taaide de duivenmelker uiteindelijk af en bekeken wij het resultaat.

De foto is een wrak, de grootste Oekraïense ramp sinds Tsjernobyl. Een van de twee duiven staat met zijn duivenkont naar de camera gedraaid en er zit een rokend stel op de achtergrond. Mijn ongemakkelijke lach en opgestoken duimpjes doen lijken alsof ik een belspelletje presenteer nadat John de Mol bekend heeft gemaakt dat ik mijn baan heb verloren aan een televisie-astroloog. Op mijn overhemd zit een vlek. Toen we later op een terrasje aan het rekenen sloegen, bleek ik 19 euro voor de foto te hebben betaald. Ik was erin gelopen als een sukkel, als een toerist op een druk plein in een Oost-Europese hoofdstad. Met de foto was de toon voor de rest van de vakantie gezet. De nieuwe valuta van Oekraïne werd voor ons de Duivenfoto (Ð), een ruilmiddel met de waarde van al snel achtendertig halve liters bier of twee nachtjes in het hostel.

Terug thuis kreeg ik van mijn reisgezelschap ingelijst en wel de duivenfoto als aandenken aan de vakantie. Ik zette de foto verdekt neer op mijn bureau, de opgestoken duimpjes verscholen achter lege koffiekopjes en oud papier, en daar staat hij nog steeds. Na een periode van schaamte is mijn relatie tot de foto echter veranderd. Nu herinnert de foto mij vooral tegen te sputteren wanneer mensen mij met hun gevogelte proberen op te zadelen. Steek bijvoorbeeld nooit twee duimen op nadat een FOMO-mees, een agressieve zwaan of een daadwerkelijke duif op je schouder wordt gedeponeerd, maar houd deze juist vrij voor iets gezelligs, zoals de familie-eend, de vriendschapszwaluw of de Netflix-albatros. Boven alles herinnert de foto mij eraan niet te tof zijn, hoe goed het ook gaat. Want voor hetzelfde geld (19 euro om precies te zijn) sta je voor gek op een plein ergens ver weg met duiven op je schouders en de duimpjes omhoog.

 

Beeld: Tycho Hofstra

Het bovenstaande gelezen en getroffen door inspiratie? Altijd al op Hard//hoofd willen publiceren? Stuur je tip op naar lotte@hardhoofd.com!

Mail

Tycho Hofstra werkt in een archief en schrijft af en toe over wat hij beleeft. Hij woont in Amsterdam-Oost, maar weet zeker dat hij zijn sociale huurflat snel uit moet omdat er een brouwerij in de straat is geopend.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomChef Papier
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Mensen uit een ander leven

Mensen uit een ander leven

Tijdens een schrijfretraite op het Noord-Franse platteland ontmoet Eva van den Boogaard twee mensen met wie het meteen klikt. Maar zo snel het contact was gelegd, zo snel is het weer verbroken bij het afscheid. Of ziet ze ze nog terug? Lees meer

Column Marthe

De liefde tegen het systeem

Kan de liefde alle verschillen tussen mensen overwinnen? Marthe van Bronkhorst betwijfelt het na een vurig debat tijdens een date. Lees meer

Monddood

Schrijven is eigenlijk monddood maken

Je kan altijd over de rug van de ander schrijven, toch? Marthe van Bronkhorst raakt hierover in discussie op een literaire avond die steeds absurdistischer wordt. Lees meer

Een docent met een lichaam

Een docent met een lichaam

Ook wanneer Eva voor de klas staat is ze in de eerste plaats een mens met een lichaam dat behoeftes kent. Maar dat blijkt minder vanzelfsprekend dan het lijkt in het onderwijs. Lees meer

Stadsmens (v, jong, cynisch) zoekt boer

Stadsmens (v, jong, cynisch) zoekt boer

Marthe van Bronkhorst wordt in een sprookjesachtig eilanddorp geconfronteerd met haar cynisme. Lees meer

Een mens zoals alle anderen

Een mens zoals alle anderen

Eva probeert zich in de metro te gedragen op een manier die voor normaal moet doorgaan, maar dat valt nog niet mee. Lees meer

Dé vluchteling bestaat niet

Dé vluchteling bestaat niet

Marthe van Bronkhorst hoort bij de huisartsenpraktijk verhalen van vluchtelingen. Ze raakt gefrustreerd, omdat de politiek niet ziet 'dat een individu meer is dan twee vierkante meter ruimte en een lichaam dat gevoed moet worden'. Lees meer

Column: Objectief gelukkiger met onszelf

Objectief gelukkiger met onszelf

Ook op vakantie blijkt de tijd niet stil te staan, merken Eva en haar vrienden in Zuid-Frankrijk. Gelukkig gaan ze er qua uiterlijk alleen maar op vooruit, vindt één van hen. Lees meer

Wanneer je jezelf vergeet

Een klein beetje Selbstvergessenheit

Jezelf vergeten in een relatie, wat betekent dat eigenlijk? Marthe van Bronkhorst worstelt met hoe ze is veranderd door een geliefde. Lees meer

Als cavia's in de val

Als cavia's in de val

Marthe van Bronkhorst wil niet meer vliegen maar loopt tegen allerlei problemen aan als ze een duurzame vakantie probeert te boeken. Lees meer

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Wat zegt het huis waarin je woont, en de meubels erin, over jou? En ben je in een ander huis, tussen andere spullen, nog wel precies dezelfde persoon? Eva past deze zomer op wat woningen van bekenden en onderzoekt wat ze beleeft. Lees meer

Woordenboek der Obscure Melancholieën

Woordenboek der Obscure Melancholieën

De schaamte en toch het gemis wanneer je in je oude dagboek je zorgen terugleest - waarom is er geen woord voor dat gevoel? Marthe van Bronkhorst bedenkt daarom een woordenboek voor melancholische emoties. Lees meer

De onwerkbare

De onwerkbare

Dit is het derde en tevens laatste deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Voor niemand vindbaar

Voor niemand vindbaar

Het kan fijn zijn als je familie aan je denkt wanneer je er niet bent. Maar voor af en toe onvindbaar zijn is ook iets te zeggen, vermoedt Eva tijdens een werkbezoek aan de Estse hoofdstad Tallinn. Lees meer

Je plaats op de weg 

Je plaats op de weg 

Dit is het tweede deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Motten en vlammen

Je hebt motten en vlammen

Marthe van Bronkhorst verwerkt een tegenslag in de liefde en observeert dat de wereld bestaat uit twee soorten mensen: de motten en de vlammen. Lees meer

Strengen

Strengen

Dit is het eerste deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Krabbels in de kantlijn

Krabbels in de kantlijn

Eva stuit op aantekeningen in de kantlijn van oud boek, gemaakt door haar jongere ik. Maar wie is dat eigenlijk? Lees meer

Slachtoffers van zinloos gekwel

Slachtoffers van zinloos gekwel

Marthe van Bronkhorst buigt zich met verbazing over wat mensen bereiken in een sportschool: "Duizend uur spieren trainen en ze nooit inzetten in het gevecht. Honderd keer gooien en nooit iets raken: lang leve de nutteloosheid." Lees meer

Koningen van de dansvloer 2

We zijn allemaal koningen en lakeien

Marthe van Bronkhorst vraagt zich af waarom zoveel mensen dol zijn op het koningshuis: "Ik heb de Oranjes nog nooit op één originele gedachte of uitzonderlijk talent kunnen betrappen. Waarom willen we dan toch zo graag klappen, juichen, buigen?" Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd!

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe kunstenaars en schrijvers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Wij zijn al meer dan twaalf jaar bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Onze kunstverzamelaars maken dit mogelijk. Sluit je vóór 1 januari aan en ontvang jaarlijks gesigneerde kunstwerken van veelbelovende kunstenaars én je eigen Hard//hoofd-tasje. Veel verzamelplezier!

Steun en verzamel