Asset 14

Lees Brian Lee O'Malley

Tip: Lees Brian Lee O'Malley

De beste moralistische boeken zijn tijdloos, denk maar aan Jane Austen en Annie M.G. Schmidt. Maar hoewel de problematiek universeel is, blijkt de aankleding soms storend oubollig naar mijn smaak. Bot gezegd: soms heb ik geen zin in advies uit de tijd van voor razendsnel internet en soms wil ik een verhaal zonder korsetten en ‘mijnheren’, maar mét rockmuziek en smartphones. Gelukkig hoef ik hiervoor niet zelf epilogen te schrijven waarin Pluk van de Petteflet worstelt met het opgroeien in een stuurloze generatie die volwassen worden wanhopig uitstelt. Nee, daarvoor lees ik het werk van de Canadese striptekenaar Bryan Lee O’Malley.

O’Malley verkent in zijn werk eenentwintigste-eeuwse problemen door deze te combineren met één compleet geflipt element. In zijn debuut Lost at Sea uit 2003 zweert het hoofdpersonage bijvoorbeeld het contact met anderen kwijt te zijn omdat een kat haar ziel heeft gestolen. In Seconds uit 2014 verkent O’Malley de verstikking van ‘wat als’-gedachten door Katy, een ambitieuze chefkok, de mogelijkheid te geven de ‘fouten’ in haar leven te corrigeren. Een cliché waar wij allemaal wel eens over hebben gedroomd, maar de auteur weet dit verrassend vers te serveren.
O’Malleys beste werk is echter de zesdelige serie Scott Pilgrim. Hierin moet de titulaire twintiger Scott de zeven kwade exen van zijn nieuwe liefde Ramona verslaan voor de relatie officieel kan zijn.

Lijkt dit jou wel lollig vermaak, dan ben je in O'Malleys val getrapt

Dit bedoelt zij letterlijk, gezien het Toronto van Scott Pilgrim de regels volgt van klassieke beat-‘em-up videospellen uit de jaren negentig. Verslagen exen spatten in munten uiteen, Scott gaat soms een level omhoog en niemand kijkt raar op wanneer de personages tijdens huisfeestjes elkaar met honkbalknuppels te lijf gaan. Lijkt dit jou wel lollig vermaak, dan ben je O’Malleys val getrapt. Tussen de gevechten door blijken de personages en relaties in Scott Pilgrim namelijk pijnlijk herkenbaar voor de doorsnee twintiger. Het ‘versla de slechteriken en win het meisje’-plot verandert hierdoor in een verhaal over de moeizame omgang tussen de ‘technisch’ volwassenen personages. Zo weigert Ramona verantwoordelijkheid te nemen voor haar verleden, is Scott koppig tot op het narcistische toe en kunnen de exen maar moeilijk verkroppen dat zij gedumpt zijn. Het ware verhaal is dan ook de vraag of Scott, zo overtuigd dat hij de held van het verhaal is, niet eigenlijk de achtste bittere ex in de maak is. Zo trakteert O’Malley de lezer op een grijs gebied wat vooral voor lezers met zwart-witte, goed-tegen-kwaad-fantasieën ongemakkelijk dicht bij huis kan komen. Waar de lezer in het eerste boek nog juicht bij mokerslagen van stripgeweld, blijken de momenten van introspectie uiteindelijk de ware overwinningen te zijn.

Is het oeuvre van O’Malley dan zware kost? Welnee, de verhalen staan vol droge oneliners en visuele grappen die vaak inspelen op de frustraties en onbegrip van de lezer tegenover de stuurloze hoofdpersonages. Zo verklaart een bandlid van Scott na zijn zoveelste misstap: ‘Scott, if your life had a face, I’d punch it in the balls.’ Dus ben of ken jij iemand met keuzestress of een verloren ziel? Of, nog erger, beschouw je jezelf per definitie als een goed en degelijk mens? Kijk dan eens naar het dynamische werk van deze niet tijdloze Canadese striptekenaar. Rock ’n roll waar het korset van Elisabeth Bennet open van zou springen, maar tegelijkertijd pijnlijk herkenbaar als een zekere rode brandweerauto.

Mail

Tycho Hofstra werkt in een archief en schrijft af en toe over wat hij beleeft. Hij woont in Amsterdam-Oost, maar weet zeker dat hij zijn sociale huurflat snel uit moet omdat er een brouwerij in de straat is geopend.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer