Asset 14

Wees geen overbereider

Tip: Wees geen overbereider

Wanneer noem jij jezelf goed voorbereid? Is het voldoende om portemonnee, telefoon en sleutels op zak te hebben of betekent voorbereiden voor jou zorgen dat je verschillende gereedschappen, rantsoen en minstens twee vluchtroutes (een sociale en fysieke) bij de hand hebt? Herken jij je in de tweede beschrijving, dan ben je waarschijnlijk een overbereider. Dat maakt niet uit, ik was ook zo.

Begrijp mij niet verkeerd, overbereiden is in het begin top. De eerste keer dat je het spatbord van je fiets repareert met de tiewraps en een schroevendraaier die toevallig in je tas zaten, is magisch. Opeens ontdek je dat veel mensen vrij onvoorbereid zijn op kleine tegenslagen. Jij, de eigenaar van een rol ducttape, wordt al snel een wandelende combinatie tussen Bear Grylls, MacGyver en de schuur van je vader. Voor je het weet wordt je naam met ontzag uitgesproken in combinatie met de woorden ‘maar gelukkig had’. Dit gevoel van waardering maakt het moeilijk om de volgende keer de secondelijm te laten liggen. Je weet immers maar nooit.

Dus waarom stoppen? Ten eerste wordt overbereiden minder rendabel naarmate de mensen in je omgeving routines en een besteedbaar inkomen krijgen. Een gebroken fietsketting betekent ineens een ritje met een Uber, in plaats van heel voorzichtig fietsen uit angst voor het fragiele ijzerdraadje dat je ketting bij elkaar houdt. Een kapotte gordijnrail betekent niet een bezemsteel tegen het plafond ducttapen, maar de Ikea bezoeken. En dat geldt niet alleen voor de mensen in je omgeving. Sinds ik zelf een besteedbaar inkomen heb, grijp ik alle kansen om problemen te laten verdwijnen door er (figuurlijk) wat geld tegenaan te gooien, in plaats van (letterlijk) de boel aan elkaar proberen te lijmen. Opeens snap je waarom het interieur van de meeste volwassen mensen niet met touwtjes aan elkaar zit.

De daling van de noodzaak voor de overbereider maakt plaats voor het besef dat drie kilo (mogelijk nuttige) troep meeslepen uiteindelijk meer problemen oplevert dan oplost. Overbereiden is zwaar en niet goed voor je rug. Daarnaast zijn de plekken waar rondlopen met een schroevendraaier en touw in je tas niet verdacht is beperkt tot de parkeerplaats van een bouwmarkt, waardoor reizen als overbereider soms onnodig risicovol wordt. Jezelf bij de douane afvragen of je alle aardappelschilmesjes uit je tas hebt gehaald is geen leuke manier om de vakantie te beginnen. Met een hernia in een cel op Schiphol zitten nog minder.

Tot slot zit er een vervelend psychologisch aspect aan overbereiden. Het zorgt ervoor dat je alle problemen gaat oplossen zoals een kind een blokkenpuzzel ‘oplost’. Het ronde blokje in het ronde gaatje, het elastiekje om de koplamp, een ijsje voor de verdrietige vriend en een paar hamerklappen op een klemmende magnetrondeur. De oplossingen die overbereiden aandraagt zijn vaak niet meer dan een (soms wederom letterlijk) doekje voor het bloeden. En voor je het weet zit je met een geducttaped leven. Een leven waarin de troep en het waardevolle dezelfde behandeling krijgen, zodat uiteindelijk niet meer uit elkaar te houden is wat aandacht en zorg verdient en wat toe kan met een houtje-touwtje oplossing.

Dus daarom, bereid je niet te goed voor. Bewaar overbereiden voor momenten waar je er echt niet aan ontkomt, zoals verhuizingen of de kerstdagen, maar meer ook niet. Alles komt goed.

Beeld: Ali Arapoğlu via Pexels.

Het bovenstaande gelezen en getroffen door inspiratie? Altijd al op Hard//hoofd willen publiceren? Stuur je tip op naar lotte@hardhoofd.com!

Mail

Tycho Hofstra werkt in een archief en schrijft af en toe over wat hij beleeft. Hij woont in Amsterdam-Oost, maar weet zeker dat hij zijn sociale huurflat snel uit moet omdat er een brouwerij in de straat is geopend.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnChef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Column: More is more

More is more

Eva reflecteert op haar ambivalente relatie met matigheid. Lees meer

Neem je ouders mee naar het museum

Neem je ouders mee naar het museum

De idealen van ouders en hun kinderen komen niet altijd overeen. Schrijver Michael ter Maat legt zich daar niet bij neer en neemt zijn vader mee naar het Krölller Müller. Een tip om het niet bij 'ok, boomer' te laten.  Lees meer

Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

Stukje

Stukje

Marthe van Bronkhorst gelooft het niet: Al die schrijfadviezen van grote namen die beweren hun muze gevonden te hebben. Een oude Griekse visie op inspiratie was dat je zelf niet de inspiratie op moest zoeken, maar dat de muze jóú moest vinden. Ach, wat je maar vooruit brengt. En anders ga je gewoon net zolang boodschappen doen totdat je een ''stukje'' gevonden hebt? Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer