Asset 14

Wees geen overbereider

Tip: Wees geen overbereider

Wanneer noem jij jezelf goed voorbereid? Is het voldoende om portemonnee, telefoon en sleutels op zak te hebben of betekent voorbereiden voor jou zorgen dat je verschillende gereedschappen, rantsoen en minstens twee vluchtroutes (een sociale en fysieke) bij de hand hebt? Herken jij je in de tweede beschrijving, dan ben je waarschijnlijk een overbereider. Dat maakt niet uit, ik was ook zo.

Begrijp mij niet verkeerd, overbereiden is in het begin top. De eerste keer dat je het spatbord van je fiets repareert met de tiewraps en een schroevendraaier die toevallig in je tas zaten, is magisch. Opeens ontdek je dat veel mensen vrij onvoorbereid zijn op kleine tegenslagen. Jij, de eigenaar van een rol ducttape, wordt al snel een wandelende combinatie tussen Bear Grylls, MacGyver en de schuur van je vader. Voor je het weet wordt je naam met ontzag uitgesproken in combinatie met de woorden ‘maar gelukkig had’. Dit gevoel van waardering maakt het moeilijk om de volgende keer de secondelijm te laten liggen. Je weet immers maar nooit.

Dus waarom stoppen? Ten eerste wordt overbereiden minder rendabel naarmate de mensen in je omgeving routines en een besteedbaar inkomen krijgen. Een gebroken fietsketting betekent ineens een ritje met een Uber, in plaats van heel voorzichtig fietsen uit angst voor het fragiele ijzerdraadje dat je ketting bij elkaar houdt. Een kapotte gordijnrail betekent niet een bezemsteel tegen het plafond ducttapen, maar de Ikea bezoeken. En dat geldt niet alleen voor de mensen in je omgeving. Sinds ik zelf een besteedbaar inkomen heb, grijp ik alle kansen om problemen te laten verdwijnen door er (figuurlijk) wat geld tegenaan te gooien, in plaats van (letterlijk) de boel aan elkaar proberen te lijmen. Opeens snap je waarom het interieur van de meeste volwassen mensen niet met touwtjes aan elkaar zit.

De daling van de noodzaak voor de overbereider maakt plaats voor het besef dat drie kilo (mogelijk nuttige) troep meeslepen uiteindelijk meer problemen oplevert dan oplost. Overbereiden is zwaar en niet goed voor je rug. Daarnaast zijn de plekken waar rondlopen met een schroevendraaier en touw in je tas niet verdacht is beperkt tot de parkeerplaats van een bouwmarkt, waardoor reizen als overbereider soms onnodig risicovol wordt. Jezelf bij de douane afvragen of je alle aardappelschilmesjes uit je tas hebt gehaald is geen leuke manier om de vakantie te beginnen. Met een hernia in een cel op Schiphol zitten nog minder.

Tot slot zit er een vervelend psychologisch aspect aan overbereiden. Het zorgt ervoor dat je alle problemen gaat oplossen zoals een kind een blokkenpuzzel ‘oplost’. Het ronde blokje in het ronde gaatje, het elastiekje om de koplamp, een ijsje voor de verdrietige vriend en een paar hamerklappen op een klemmende magnetrondeur. De oplossingen die overbereiden aandraagt zijn vaak niet meer dan een (soms wederom letterlijk) doekje voor het bloeden. En voor je het weet zit je met een geducttaped leven. Een leven waarin de troep en het waardevolle dezelfde behandeling krijgen, zodat uiteindelijk niet meer uit elkaar te houden is wat aandacht en zorg verdient en wat toe kan met een houtje-touwtje oplossing.

Dus daarom, bereid je niet te goed voor. Bewaar overbereiden voor momenten waar je er echt niet aan ontkomt, zoals verhuizingen of de kerstdagen, maar meer ook niet. Alles komt goed.

Beeld: Ali Arapoğlu via Pexels.

Het bovenstaande gelezen en getroffen door inspiratie? Altijd al op Hard//hoofd willen publiceren? Stuur je tip op naar lotte@hardhoofd.com!

Mail

Tycho Hofstra werkt in een archief en schrijft af en toe over wat hij beleeft. Hij woont in Amsterdam-Oost, maar weet zeker dat hij zijn sociale huurflat snel uit moet omdat er een brouwerij in de straat is geopend.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Een mens zoals alle anderen

Een mens zoals alle anderen

Eva probeert zich in de metro te gedragen op een manier die voor normaal moet doorgaan, maar dat valt nog niet mee. Lees meer

Dé vluchteling bestaat niet

Dé vluchteling bestaat niet

Marthe van Bronkhorst hoort bij de huisartsenpraktijk verhalen van vluchtelingen. Ze raakt gefrustreerd, omdat de politiek niet ziet 'dat een individu meer is dan twee vierkante meter ruimte en een lichaam dat gevoed moet worden'. Lees meer

Column: Objectief gelukkiger met onszelf

Objectief gelukkiger met onszelf

Ook op vakantie blijkt de tijd niet stil te staan, merken Eva en haar vrienden in Zuid-Frankrijk. Gelukkig gaan ze er qua uiterlijk alleen maar op vooruit, vindt één van hen. Lees meer

Wanneer je jezelf vergeet

Een klein beetje Selbstvergessenheit

Jezelf vergeten in een relatie, wat betekent dat eigenlijk? Marthe van Bronkhorst worstelt met hoe ze is veranderd door een geliefde. Lees meer

Als cavia's in de val

Als cavia's in de val

Marthe van Bronkhorst wil niet meer vliegen maar loopt tegen allerlei problemen aan als ze een duurzame vakantie probeert te boeken. Lees meer

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Wat zegt het huis waarin je woont, en de meubels erin, over jou? En ben je in een ander huis, tussen andere spullen, nog wel precies dezelfde persoon? Eva past deze zomer op wat woningen van bekenden en onderzoekt wat ze beleeft. Lees meer

Woordenboek der Obscure Melancholieën

Woordenboek der Obscure Melancholieën

De schaamte en toch het gemis wanneer je in je oude dagboek je zorgen terugleest - waarom is er geen woord voor dat gevoel? Marthe van Bronkhorst bedenkt daarom een woordenboek voor melancholische emoties. Lees meer

De onwerkbare

De onwerkbare

Dit is het derde en tevens laatste deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Voor niemand vindbaar

Voor niemand vindbaar

Het kan fijn zijn als je familie aan je denkt wanneer je er niet bent. Maar voor af en toe onvindbaar zijn is ook iets te zeggen, vermoedt Eva tijdens een werkbezoek aan de Estse hoofdstad Tallinn. Lees meer

Je plaats op de weg 

Je plaats op de weg 

Dit is het tweede deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Motten en vlammen

Je hebt motten en vlammen

Marthe van Bronkhorst verwerkt een tegenslag in de liefde en observeert dat de wereld bestaat uit twee soorten mensen: de motten en de vlammen. Lees meer

Strengen

Strengen

Dit is het eerste deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Krabbels in de kantlijn

Krabbels in de kantlijn

Eva stuit op aantekeningen in de kantlijn van oud boek, gemaakt door haar jongere ik. Maar wie is dat eigenlijk? Lees meer

Slachtoffers van zinloos gekwel

Slachtoffers van zinloos gekwel

Marthe van Bronkhorst buigt zich met verbazing over wat mensen bereiken in een sportschool: "Duizend uur spieren trainen en ze nooit inzetten in het gevecht. Honderd keer gooien en nooit iets raken: lang leve de nutteloosheid." Lees meer

Koningen van de dansvloer 2

We zijn allemaal koningen en lakeien

Marthe van Bronkhorst vraagt zich af waarom zoveel mensen dol zijn op het koningshuis: "Ik heb de Oranjes nog nooit op één originele gedachte of uitzonderlijk talent kunnen betrappen. Waarom willen we dan toch zo graag klappen, juichen, buigen?" Lees meer

drie figuren zitten voor een groot raam aan een tafeltje iets te drinken, twee van de figuren zitten op een stoel, een van de figuren zit in een rolstoel

Het café

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week het laatste deel: over het belang van fysieke toegankelijkheid. Lees meer

een persoon duwt een rotsblok een berg op terwijl die ingehaald wordt door iemand op een fiets

Hoop

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel IV: over Sisyphus als raadgever. Lees meer

Column: Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar ze niemand kent vergen enige moed van Eva om naartoe te gaan, maar hebben tegelijkertijd hun voordelen. Lees meer

Zweten tegen beter weten in

Zweten tegen beter weten in

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel III: over sporten met een beperking. Lees meer

De handicapwalk

De handicapwalk

Tiare van Paridon neemt ons vijf weken lang mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel II: over het identificeren met je eigen ziektebeeld. Lees meer

Het is eindelijk zover: 12,5 jaar Hard//hoofd in Het HEM!

Op zaterdag 1 oktober viert Hard//hoofd haar 12,5-jarige jubileum in kunsthal Het HEM, een oude munitiefabriek die is omgetoverd tot culturele vrijplaats. In 2020 moesten we ons 10-jarige jubileum om bekende redenen helaas annuleren, nu vieren we alsnog het verleden, het heden en de toekomst van Hard//hoofd!

Bestel je ticket!