Asset 14

Een te klein broekje

TIP: Een te klein broekje

Ooit was ik eens op vakantie in Hamburg. Met een groep van twintig. In het begin voelde het als een schoolreisje. Bijna werden we een restaurant uitgegooid tijdens het al te luidruchtig maken van een groepsfoto. Zonder de leiding van een schooljuffrouw of -meester viel de groep gedurende het weekend steeds meer uiteen, zoals dat gaat.

Op zaterdagavond zouden we met zijn allen uitgaan, en hoewel het indrinken met wodka-clubmaté op de hostelkamer ouderwets massaal was, was de tocht die erop volgde nogal chaotisch.  Sommigen liepen blindelings achter een meisjeshockeyteam aan, anderen namen een paar verkeerde afslagen. Op een gegeven moment was ik iedereen kwijt, behalve mijn vriendin en samen wisten we niet waar de club was. Ze filmde me nog op de Reeperbahn waar ik als een ware schlagerzanger een loflied op Hamburg improviseerde.
Toen zij vervolgens wél iemand vond die ons de weg naar de disco kon wijzen, was ik op de gitaar van een bedelende punker aan het spelen in een poging geld voor hem op te halen. Ik ging daar zo in op dat ik mijn vriendin uit het oog verloor. Daar stond ik dan: moederziel alleen, hulpeloos bezopen, in een vreemde stad en in een wit tennisbroekje van Lacoste. Dit partybroekje was er bovendien de reden van dat ik geen telefoon in mijn zak had. Het was al zo aanstootgevend kort dat ik niet ook nog de suggestie van een continue erectie had willen wekken.

Door mijn totale offlineheid was ik gedwongen op de ouderwetse manier op zoek te gaan naar mijn kudde. Mensen dingen vragen op straat. 'Wissen Sie, wo es gibt, der Villa Rosa?' Zo heette die club niet, mijn benevelde brein had de naam verbasterd. Zo raar was het dus niet dat niemand wist waar ik heen moest. Ik was ten einde raad, ik zou alle lol missen vanavond en mijn vriendin was vast ongerust. Toen vond ik twee Hamburgers die zeiden: 'Wij gaan naar een undergroundparty waar de beste dj van de stad draait, ga je mee?' De beste dj van de stad. Normaal gesproken had ik dit natuurlijk uitgebreid gefactcheckt, je moet nooit zomaar op de smaak van vreemden vertrouwen. Daar heb je Google voor. Ranglijsten van djs. Geijkte instituten. Ik had net zo goed bij een of ander kansloos ons-kent-ons-een-fles-Baco-op-de-salontafel-terwijl-iemand-Youtube-hitjes-uit-een-computer-tovert-fuifje terecht kunnen komen. Of nog erger: een EDM-feest. Mij niet gezien!

Maar in dit geval had ik niet veel keus. Ik besloot de Hamburgers het voordeel van de twijfel te gunnen, de hoop op hereniging met mijn vrienden en mijn geliefde liet ik varen. Ik ging solo. En het was inderdaad een zeer verdienstelijke dj, wat zeg ik, de beste dj! Ik kon toch niet kijken hoe mensen zich elders in de wereld vermaakten. Ik was offline en daar was het best leuk! Iedereen zou, gewoon af en toe eens, een broekje aan moeten doen waar geen telefoon in past.

Afbeelding: Wikimedia Commons

Mail

Tim Fraanje (M.A.) draait aan knopjes in synthpop-duo Big Hare en organiseert een experimenteel festival dat Sneeuw en Ruis heet. Hij houdt van knutselen, mooischrijverij, zoete cocktails en dansen in misplaatste outfits.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
De sofaconstante

De sofaconstante

Uschi Cop schreef een claustrofobische verhalenbundel over zes levens die getekend zijn door een verlangen naar zingeving. De sofaconstante is een voorpublicatie van een van die verhalen uit haar bundel 'Zwaktebod'. Lees meer

Column: Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Als een vriendin van Eva op date gaat met een man waarmee Eva zelf al eerder afsprak, is ze erg benieuwd naar haar bevindingen. Lees meer

:The chosen family: Beelden van queer vruchtbaarheid

The chosen family: Beelden van queer vruchtbaarheid

Marit Pilage onderzoekt beelden van queer vruchtbaarheid in de kunst om zo de definitie van vruchtbaarheid, zwangerschap en ouderschap te herdefiniëren. Lees meer

Een woud vol dichtgetimmerde hokjes

Een woud vol dichtgetimmerde hokjes

Zazie Duinker baant zich een weg door het oerwoud van de (hergedefinieerde) woorden. Lees meer

In de afwezigheid van 1

In de afwezigheid van

Marit Pilage onderzoekt de rol en betekenis van kunst bij zwangerschap en vruchtbaarheid, maar vooral ook bij het uitblijven daarvan. Lees meer

Kijkend naar kunst van mannen: ‘Ben ik toch een mannenhater?’ 6

Kijkend naar kunst van mannen: ‘Ben ik dan toch een mannenhater?’

Puck Lingbeek's vader stelt dat haar boosheid richting mannen haar interpretaties van kunst beïnvloedt. Puck is het daar niet mee eens, maar het zet het haar wel aan het denken. Lees meer

Column: Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Twee jaar geleden vroeg Eva nog aan een collega waarom ze niet dronk. Inmiddels laat ook zij de alcohol links liggen en is ze zelf degene die wordt bevraagd. Lees meer

(Ont)hechting

(Ont)hechting

Als Aisha op proef intrekt bij haar geliefde en haar eigen gekoesterde plek achterlaat, is het net het alsof ze een onvaste vorm aanneemt. Lees meer

Voesten

Voesten

"Misschien is dat man zijn hier: hetzelfde bewegen als de anderen." Voesten van Werner de Valk is een kort verhaal over een eiland met een duistere traditie en over het moeten bewijzen van mannelijkheid. Lees meer

Muze

Muze

Loren Snel schreef een roman over hoe samen te zijn met een ander en intussen trouw te blijven aan jezelf. Haar debuut verschijnt 25 oktober bij uitgeverij Prometheus. Hier lees je een voorpublicatie. Lees meer

Liever een monster

Liever een monster

Het is moeilijk te accepteren dat mensen kunnen doden, maar waarom maken we van moordenaars karikaturen? Een voorpublicatie uit Lotje Steins Bisschop en Roselien Herderschee Dodelijke gekte. Lees meer

Jari

Jari

Dave Boomkens schreef een verhaal over troosteloosheid, onmacht en opgroeien. Over hoe je in een treurig flatgebouw, tussen de nieuwsprogrammering en sportwedstrijden door, een vriend kunt vinden en verliezen. Lees meer

Hoe in Duitsland het Zionistische establishment wint

Hoe in Duitsland elke vorm van empathie met inwoners van Palestina wordt verboden

De situatie in Duitsland is de laatste dagen geëscaleerd. Het politieapparaat en de politiek gebruiken harde repressiemiddelen om vooral Duitse mensen van kleur of met een migratieachtergrond de kop in te drukken. Zij verliezen op dit moment hun vrijheid van meningsuiting. Lees meer

Hypnose

Op een dag breng ik alle wereldleiders onder hypnose

Een betere wereld begint bij een andere gedachte en daarom besluit Marthe van Bronkhorst hypnotiseur te worden. Lees meer

Column 1

Je opnemen in mijn testament

Een lugubere ontdekking tijdens een boswandeling doet Eva nadenken over wat we achterlaten voor onze nabestaanden als we overlijden. Lees meer

Geef de dag een naam

Geef de dag een naam

Op een hete zomerdag wordt Felipe zwetend wakker. Deze dag, die heet en broeierig is, brengt hem uit evenwicht, tot hij uiteindelijk doet wat hij gezworen had nooit te doen: hij begint te drinken. Een fragment uit de afstudeernovelle van Tiemen Hageman over het verleden proberen los te laten, het leven ruimte geven en adolescent worden. Lees meer

Aaah, het launchfeest!

Aaah, het launchfeest!

Na de lancering van ons derde papieren tijdschrift willen we onze lezers, schrijvers en makers graag uitnodigen om dit grote succes samen met Hard//hoofd te vieren op 26 oktober in Amsterdam. Lees meer

Tussen de randen van een aquarium

Tussen de randen van een aquarium

Wie ben je als je alles kunt zijn? In het fragmentarische afstudeerwerk van Ettie Edens veranderen mensen onder andere in een hoopje, een steen, een natuurkundedocent, water, iemand die limonade drinkt en een lantaarnpaal. Lees meer

Automatische concepten 71

We hebben een probleem met de derde helft

Een voetbalwedstrijd stopt officieel misschien op het veld, maar Marthe van Bronkhorst merkt in de trein dat het slinkse spel doorgaat. Lees meer

Mycelium

Mycelium

Wat als schimmelsporen zich met iedere adem dieper in je longen graven? Met ‘Mycelium’ won Olga Ponjee de juryprijs van Het Rode Oor 2023, de erotische schrijfwedstrijd van Vlaams-Nederlands huis deBuren. Lees meer

Lees Hard//hoofd op papier! 

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Schrijf je nu in voor slechts €2,50 per maand en ontvang in maart je eerste papieren tijdschrift. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer