Asset 14

Alsjeblieft, niet zo boos doen

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Tim Fraanje heeft sympathie voor de standpunten van de SP. Maar hij zou het zeer op prijs stellen als ze hun enge campagneposters weghaalden.

Laat ik beginnen te zeggen dat ik de meeste standpunten van de SP erg sympathiek vind. Maar toen ik laatst langs een van hun nieuwe levensgrote verkiezingsposters liep, schrok ik een beetje. Ik kon het niet helpen. Onder het motto 'klaar om te knokken' stond de voltallige fractie me aan te kijken, alsof ze al een jaar op een dieet van rood vlees zaten en elk moment met schuim op de mondhoeken, rollende ogen en scheermesjes aan hun handen gebonden de Tweede Kamer konden gaan binnenstormen. 'De afgelopen tijd hebben we gezien wat er gebeurt als het land bestuurd wordt door een elite. Kom in actie' zeggen ze dreigend, in het filmpje dat bij de poster hoort.

Ik wil hier geen politiek statement maken, en ook absoluut niet zeuren over de 'toon van het debat'. Maar ik kan gewoon niet tegen dat woord, knokken. Knokken is leuk hoor, en ik ben ook helemaal voor invoering van de Italiaanse manier van politiek bedrijven. Steek die interruptiemicrofoon in het neusgat van Wilders. Plant die vuist in Rutte's glimlach. Misschien lucht het op, misschien is het vermakelijker voor het volk dan oeverloos gepolder. Maar als je echt iets wilt veranderen kun je beter een langetermijnstrategie hebben.Dat wil de SP namelijk, iets veranderen. Dat klinkt best constructief en positief. Er is een doel, waarvan ik aanneem dat de SP het enigszins haalbaar acht: minder sociale ongelijkheid. Waarom dan dat knokken? Knokken doe je als je wanhopig bent, als je van gekkigheid niet meer weet wat je moet. Toen Diederik Samsom probeerde zijn lijsttrekkerschap voor de PvdA nog wat te rekken noemde hij dat 'knokken', doorknokken zelfs. Je hangt in de touwen van de boksring. Je hebt een bloemkooloor, je ogen zijn dichtgeslagen, je hebt twee gekneusde enkels en een zware hersenschudding. Het hele publiek knikt meewarig 'nee', en dan toch doorgaan voor de derde ronde. Dat is knokken. Het maakt niet uit of je wint of verliest, als er maar veel bloed is. Is dat nobel? Mwa. Schiet je er iets mee op? Mwa.

De SP wil blijkbaar proberen de boze kiezers af te pakken van de PVV. Een mooi streven. Maar moet je daarvoor zelf ook per se boos zijn?  Boosheid is een emotie die veel energie kost. Die energie kan de SP beter gebruiken om gewoon te proberen haar plannen uit te voeren. Het verkleinen van de kloof tussen arm en rijk, goede zorg, lagere huren. Daar wordt het leven van veel mensen die nu boos zijn een stuk leuker van. En dat is toch hopelijk vooral de bedoeling van een socialistische heilstaat: blije mensen. Dat is een prachtige toekomstvisie, maak dáár dan alsjeblieft een foto van, SP. Geluk is ook een onderbuikgevoel. Van deze posters word ik alleen maar bang, voor guillotines en anti-elitaire razzia's. Dat er vijftien man met stokken onder mijn raam komen staan als ik mijn zijden overhemd aan het strijken ben of op een doordeweekse dag aan de champagne zit. Ik dúrf zo niet eens op de SP te stemmen.

Beeld: www.publicdomainpictures.net

Mail

Tim Fraanje (M.A.) draait aan knopjes in synthpop-duo Big Hare en organiseert een experimenteel festival dat Sneeuw en Ruis heet. Hij houdt van knutselen, mooischrijverij, zoete cocktails en dansen in misplaatste outfits.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Witte tranen

Witte tranen

Vaak kan geconfronteerd worden met een racistische misstap veel losmaken in witte vrouwen. Waar komt dat door? Fleur den Boer onderzocht het perfectionisme van witte vrouwen en hoe zogeheten 'witte tranen' racisme in de hand werken. Lees meer

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Wat hebben stieren en vrouwen gemeen? In dit essay ziet Barbara Haenen tijdens het bezoeken van een stierengevecht gelijkenissen met haar eigen ervaringen. Lees meer

Bijsturen 1

Bijsturen

In dit essay legt Belle de Rode de vinger op de zere plek. Ze beschrijft hoe zij de rol van bijsturende kapitein op zich moet nemen omwille van haar zieke vader, terwijl ze juist afscheid had willen nemen van de kritische kapitein die in haar huisde. Lees meer

Gelukkig zien jonge mensen het verband tussen toen en nu

Durf te leren van het verleden

Op Dag 150 van de wrede vergeldingsactie van Israël is een eind van de ‘slachting’ van Palestijnen nog niet in zicht. Schrijver Marte Hoogenboom vestigt haar hoop op activisten en journalisten die het verband tussen ‘toen’ en ‘nu’ durven zien. Lees meer

Reden tot paniek

Reden tot paniek

In dit droomachtige en persoonlijke essay blikt Wouter Degreve terug op zijn jeugd, en hij onderzoekt de effecten daarvan op het heden. Want 'de kracht van de plek waar je bent opgegroeid mag je nooit onderschatten.' Lees meer

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Tom Kniesmeijer leerde dansen op de remixes van discopionier Tom Moulton. Nu zijn eerste kennismaking met de muziek van deze sterproducent bijna vijftig jaar geleden is, blikt hij terug en komt hij tot een inzicht over onze tijd. Lees meer

Neoliberaal Lang Covid 2

Neoliberaal Lang Covid

Voor ons 'Aaah'-magazine, schreef Harriët Bergman een essay over hoe long covid-patiënten vallen tussen pech en onrecht. "Er is iets grondig mis met hoe we in Nederland omgaan met mensen met een beperking en chronisch zieke mensen." Lees meer

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

In dit persoonlijke essay reflecteert Tom Kniesmeijer op queer activisme en literatuur, oftewel: de reden dat we strijden en schrijven. Lees meer

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Zelfs 150 jaar na de afschaffing van de slavernij, zijn de gevolgen daarvan nog steeds voelbaar. Veel Nederlanders zien helaas niet in hoe de koloniale geschiedenis het heden heeft vormgegeven. Pas als je de bloedrode draad door de Nederlandse geschiedenis begrijpt, kun je de huidige ontwikkelingen echt begrijpen stelt Jazz Komproe. ‘Een onzichtbare wond laat zich immers moeilijk genezen.’ Lees meer

:Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

In april 2023 werd een onschuldige dragqueen-voorleesmiddag plots het middelpunt van ophef. Opgefokt door radicaal-rechtse groeperingen, werd er die middag luid geprotesteerd tegen het initiatief. Op het verkeerde tijdstip, maar toch: de morele paniek was niet te overzien. Reden genoeg voor Rijk Kistemaker om na te gaan: die paniek, waar komt die vandaan? En wat zit er eigenlijk achter? Lees meer

Navelstaren als rebellie

Navelstaren als rebellie

Voor ons vorige magazine, schreef Lena Plantinga een essay over waarom het revolutionair is als vrouwen schrijven over emoties, liefde, alledaagse dingen en seks. ‘Ik schrijf omdat ik boos ben terwijl iedereen me altijd lief noemt.’ Lees meer

Wie blijft? De kennisvlucht in Suriname

Het Sranantongo leeft

Het Sranantongo wordt steeds meer gesproken in Suriname om de massa aan te spreken. Toch is het Nederlands nog steeds de enige officiële taal van het land. Voor het drieluik dat Kevin Headley schrijft over hoe het koloniale verleden nog voortleeft in Suriname, gaat hij in dit derde en laatste deel in op de geschiedenis... Lees meer

Wie blijft? De kennisvlucht in Suriname 1

Wie blijft er over na de kennisvlucht in Suriname?

Hoogopgeleiden trekken steeds vaker weg uit Suriname. In dit tweede deel van een drieluik over hoe het koloniale verleden doorleeft in Suriname, gaat Kevin Headley in op hoe de kennisvlucht zich verhoudt tot de economische staat van het land. Lees meer

Eenzaamheid trekt me niet, maar ik heb er behoefte aan

Eenzaamheid trekt me niet, maar ik heb er behoefte aan

Eva van den Boogaard schreef een brief aan Roland Barthes, die in zijn dagboeken over eenzaamheid en vrijheid schreef wat zij zelf niet kon verwoorden. ‘Je hebt me lang gerustgesteld, maar waar ik de herkenning eerst geruststellend vond, vind ik haar de laatste tijd steeds verontrustender.’ Lees meer

Suriname is één groot slavernijmuseum

Suriname is één groot slavernijmuseum

Een slavernijmuseum is niet genoeg. Kevin Headley stelt de vraag hoe Nederland Suriname tegemoet kan komen op gebied van cultureel erfgoed rondom het koloniale verleden. ‘Ik denk dat de belangrijkste vraag die Nederland aan Suriname moet stellen is: “Wat heb je nodig?”’ Lees meer

Wanneer steek je nou eindelijk je middelvinger op?

Wanneer steek je nou eindelijk je middelvinger op?

Waarom wil je nog altijd niet-homo en meer genderbevestigend zijn? In deze brief bespreekt Jochum de waanvrijheid rondom homoseksualiteit. Lees meer

Lieve Mr. Dickhead

Lieve Mr. Dickhead

Op 7 januari schreef N. een liefdevolle goedmaakbrief en wilde deze persoonlijk overhandigen aan M. Zeven dagen eerder, op nieuwjaarsdag, mondde een akkefietje uit in de dramatische afloop van hun kortstondige doch intensieve liefdesrelatie. Het bleef niet bij een enkele ochtendbrief. Lees meer

:The chosen family: Beelden van queer vruchtbaarheid

The chosen family: Beelden van queer vruchtbaarheid

Marit Pilage onderzoekt beelden van queer vruchtbaarheid in de kunst om zo de definitie van vruchtbaarheid, zwangerschap en ouderschap te herdefiniëren. Lees meer

Een woud vol dichtgetimmerde hokjes

Een woud vol dichtgetimmerde hokjes

Zazie Duinker baant zich een weg door het oerwoud van de (hergedefinieerde) woorden. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer