Asset 14

Boodschappendagen als bietenakkers

Tip: Boodschappendagen als bietenakkers

Inmiddels kan ik de boodschappenlijst van de oude meneer Lambert dromen. Een half bruin. Bananen. Sperziebonen. Beemster kaas, de rode verpakking. Twee liters Coolbest. De eerste keer stond er in zijn priegelige handschrift ‘sap, sinaasappel’. Sinds ik Coolbest heb gekocht, zet hij dat op het lijstje. Soms heeft hij ook koffie nodig, of een plastic pot koffiecreamer. Ik slalom tussen schappen door op het metrum van zijn voorkeuren.

Af en toe kijk ik op mijn telefoon, laat ik me tussen de tussendoortjes overweldigen door de disparate zorgen van de wereld buiten de glazen schuifdeuren van de super. Welke petities moet ik nog tekenen? Updates nog plaatsen? Boeken nog lezen? Geld doneren? Al gauw stop ik die zorgen terug in mijn achterzak en geef ik me over aan het afvinken van de boodschappen, aan wat mij toestaat één mensenleven direct positief te raken. Of eigenlijk twee. Meneer Lamberts levensbehoeftes bieden mij een prettige houvast, iets simpels en constants in ongekend turbulente tijden.

Tijdens een hete zomer in West-Duitsland werkte ik twee weken vrijwillig op een eco-boerderij. Hier ontwaakten we om zes uur met de kippen en stonden we om zeven uur met onze poten in de klei onkruid te wieden en bieten te oogsten. Pauze was om negen uur, dan dronken we filterkoffie. Daarna tot twaalf uur verder zwoegen, zweten in de zonnestralen. Vervolgens lunchtijd, koken, eten, en een dutje in de boomhut. ’s Middags naar de kassen en tomatenplanten snoeien. ’s Avonds kampvuur en gitaarmuziek. Uitgeput maar zielsgelukkig sliep ik iedere avond in.

Al sinds de boerderij verlang ik terug naar die milddadig uitputtende dagen. Zonder de regelmatige confrontatie met de urgentie van universeel leed – of dat nou klimaatverandering of een virus is – laat ik mijn weken namelijk als wanordelijke plakboekpagina’s voorbij waaien. Werken vanuit het hart, vanuit de tenen, helpt een helend en weldadig soort routine smeden. Het is iets machtig moois, en een totaal ander beestje dan de sleur die loondienst heet. In die sleur beland je, maar routine koester je. En het koestert je terug.

Boodschappen doen voor meneer Lambert werd geboren uit de behoefte iets te bieden tijdens de coronacrisis. Nu het mij evenveel teruggeeft, strekken de boodschappendagen zich uit als welige bietenakkers en weet ik van geen ophouden.

Liefdadigheid werkt twee kanten op. Je kunt het omarmen omwille van de ander, en omwille van jezelf. Jezelf de routine gunnen van helpen wanneer je kunt, maakt je niet egocentrischer, maar slechts gelukkiger. Jouw leven, en dat van anderen, zijn te kort en te kostbaar om het zonder de zielenrust te stellen die te putten valt uit barmhartigheid. Leer je eigen liefdadigheid te koesteren, je wereld wordt er mooier van.

Mail

Loren Snel Loren Snel (1992) studeerde Book and Digital Media Studies en woonde in Berlijn. Nu werkt ze bij het Verzetsmuseum in Amsterdam, is ze Hardhoofd-eindredacteur De Tip en schrijft en redigeert ze verhalen.

Melissa Schriek

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnChef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Column: More is more

More is more

Eva reflecteert op haar ambivalente relatie met matigheid. Lees meer

Neem je ouders mee naar het museum

Neem je ouders mee naar het museum

De idealen van ouders en hun kinderen komen niet altijd overeen. Schrijver Michael ter Maat legt zich daar niet bij neer en neemt zijn vader mee naar het Krölller Müller. Een tip om het niet bij 'ok, boomer' te laten.  Lees meer

Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

Stukje

Stukje

Marthe van Bronkhorst gelooft het niet: Al die schrijfadviezen van grote namen die beweren hun muze gevonden te hebben. Een oude Griekse visie op inspiratie was dat je zelf niet de inspiratie op moest zoeken, maar dat de muze jóú moest vinden. Ach, wat je maar vooruit brengt. En anders ga je gewoon net zolang boodschappen doen totdat je een ''stukje'' gevonden hebt? Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer