Asset 14

Achter iedere #metoo schuilt een potentieel conflict

De hashtag #metoo mag dan bedoeld zijn om seksueel ongewenst gedrag aan de kaak te stellen, hij levert geen constructieve discussie op, zegt Ruben van Riel. Volgens hem is door de hashtag een groot 'grijs gebied' van seksuele gedragscodes ontstaan.

Of het nu wel of geen hype is, #metoo is en doet. Deze hashtag is niet alleen het slachtofferverhaal van een ongewenste seksuele ervaring, het lokt reacties uit. De #metoo-discussie moet bijdragen aan de bewustwording van seksuele omgang. Echter, de veelheid en impact van de hashtags problematiseert de discussie over de seksuele gedragscodes.

Een #metoo geeft een individuele grens van seksueel onwenselijk gedrag aan. Op basis van deze grens wordt niet alleen seksuele intimidate gedefinieerd, er worden ook daders aangewezen. De ene keer direct door een naam te noemen en te vertellen wat diegene deed, de andere keer indirect door alleen de grenzen aan te geven en daarmee impliciet te stellen: dit is mijn grens en wanneer iemand deze overtreedt, maakt hij of zij zich schuldig aan seksuele intimidatie. In beide gevallen worden de scheidslijnen tussen gewenst en ongewenst seksueel gedrag verduidelijkt.

Maar het gebruik van de hashtag moet ook aanzetten tot meer gebruik ervan. Hoe talrijker de hashtags, hoe zichtbaarder en urgenter het probleem van het breken van grenzen. De hoeveelheid is slechts één kant van de zaak, de inhoud van een hashtag is voor velen noodzakelijker. Het moet bewustwording en verandering, of specifieker: een verbetering van de seksuele omgang en moraal teweegbrengen. De combinatie van de grote hoeveelheid hashtags en het verhaal erachter, maakt dat de stem van het slachtoffer centraal staat.

Ongeacht welke interpretatie een slachtoffer van een situatie heeft, er mag aan de echtheid van zijn of haar ervaring niet getwijfeld worden. Dit gaat zelfs zo ver dat een ander niet anders mag oordelen over een situatie, omdat hij of zij dader dan wel buitenstaander is. Deze overheersende gedachte over wie het oordeelsrecht heeft, wordt gesterkt door het toenemende aantal #metoo’s. Er is echter meer aan de hand.

Terwijl de wereld werd overspoeld met de veelheid aan gevallen van seksuele intimidatie, veranderde het denken erover. Bij een eerste ontmoeting is het voor mensen nog onduidelijk waar ieders grenzen liggen. Het verschil tussen wat voor de één een flirt is en door de ander als ongewenst of intimidatie wordt ervaren zal in vele gevallen duidelijk zijn, maar is altijd afhankelijk van iemands interpretatie. Dat deze interpretatie met de tijd verandert, wordt door de #metoo-discussie duidelijk.

De vele #metoo’s geven niet alleen – de veranderde – omgangsgrenzen aan, ze creëren ook nieuwe. Hoe meer hashtags, hoe meer de grenzen van seksuele omgang worden gebaseerd op de #metoo’s en hoe groter de impact op het denken over seksuele gedragscodes. Eén hashtag op zich verscherpt de grenzen van seksuele omgang, maar de veelheid doet het tegenoverstelde. Door de vele #metoo’s is er een ‘grijs gebied’ van seksuele gedragscodes ontstaan waarin vele grenzen zijn opgeworpen, waardoor de omgangsgrenzen vervagen.

Ik wil zeker niet verkondigen dat seksuele intimidatie altijd een vorm of gevolg van miscommunicatie is, maar achter iedere hashtag schuilt een potentieel conflict. Deze impact van de #metoo’s wordt nog te weinig ervaren en wellicht kan dat op dit moment ook nog niet. Dit betekent niet dat ervaringen privé moeten blijven of niet gedeeld mogen worden uit angst voor reactie of conflict. Integendeel, maar het besef moet er komen dat een #metoo niemand in gelijk bevestigt en niet vrijwaart van reacties.

De casus-Jelle Brandt Corstius droeg bij aan dit grijze gebied. Journalist en programmamaker Jelle Brandt Corstius deed in Trouw zijn verhaal over seksuele intimidatie en seksueel geweld in het begin van zijn televisiecarrière en met welke frustraties hij als slachtoffer worstelde. Zonder dat de dader bij naam was genoemd, stond deze zelf op. Mediaondernemer Gijs van Dam erkende de seksuele handelingen, maar ontkende dat deze onder dwang hadden plaatsgevonden. Dit interpretatieverschil wordt wellicht in een rechtbank beslecht, maar ongeacht wie zijn gelijk zal krijgen, lijken de rollen van slachtoffer en dader, zeker voor buitenstaanders, te kunnen omdraaien.

De casus-Brandt Corstius, of eigenlijk de reactie van Van Dam, toont het interpretatieverschil over een #metoo. Wie aanvankelijk het slachtoffer was, wordt nu dader en vice versa. De veelheid aan #metoo’s heeft een grijs gebied gecreëerd waarin niet één grens, maar vele grenzen zijn opgeworpen. Deze veelheid vervaagt niet alleen de omgangsgrenzen, het problematiseert het beoordelingsvermogen. Dit potentiële conflict dat schuil gaat achter een #metoo, verduidelijkt de interpretatieverschillen niet. Het lijkt erop dat niet alleen de daders, maar ook slachtoffer en buitenstaanders aan de #-schandpaal worden genageld. Het vellen van een oordeel op zichzelf lijkt dominant te zijn geworden, maar de #metoo’s zijn eerder problematisch dan dat ze een bijdrage leveren aan een constructieve discussie over de seksuele gedragscodes.

Mail

Ruben van Riel (1992) is student Geschiedenis: educatie en communicatie in Utrecht. Naast de negentiende- en twintigste-eeuwse politiek, is hij geïnteresseerd in gedachtegangen van andere en ervan overtuigd dat deze radicaal context afhankelijk zijn.

Friso Blankevoort (a.k.a. Freshco) is een illustrator/designer die woont en werkt in Amsterdam. De skateboardcultuur heeft een grote invloed op zijn werk, dat ook beïnvloed wordt door de traditie van grafisch ontwerp in Nederland.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
Vijftig jaar vrijheid van beweging

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Tom Kniesmeijer leerde dansen op de remixes van discopionier Tom Moulton. Nu zijn eerste kennismaking met de muziek van deze sterproducent bijna vijftig jaar geleden is, blikt hij terug en komt hij tot een inzicht over onze tijd. Lees meer

Neoliberaal Lang Covid 2

Neoliberaal Lang Covid

Voor ons 'Aaah'-magazine, schreef Harriët Bergman een essay over hoe long covid-patiënten vallen tussen pech en onrecht. "Er is iets grondig mis met hoe we in Nederland omgaan met mensen met een beperking en chronisch zieke mensen." Lees meer

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

In dit persoonlijke essay reflecteert Tom Kniesmeijer op queer activisme en literatuur, oftewel: de reden dat we strijden en schrijven. Lees meer

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Zelfs 150 jaar na de afschaffing van de slavernij, zijn de gevolgen daarvan nog steeds voelbaar. Veel Nederlanders zien helaas niet in hoe de koloniale geschiedenis het heden heeft vormgegeven. Pas als je de bloedrode draad door de Nederlandse geschiedenis begrijpt, kun je de huidige ontwikkelingen echt begrijpen stelt Jazz Komproe. ‘Een onzichtbare wond laat zich immers moeilijk genezen.’ Lees meer

:Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

In april 2023 werd een onschuldige dragqueen-voorleesmiddag plots het middelpunt van ophef. Opgefokt door radicaal-rechtse groeperingen, werd er die middag luid geprotesteerd tegen het initiatief. Op het verkeerde tijdstip, maar toch: de morele paniek was niet te overzien. Reden genoeg voor Rijk Kistemaker om na te gaan: die paniek, waar komt die vandaan? En wat zit er eigenlijk achter? Lees meer

Navelstaren als rebellie

Navelstaren als rebellie

Voor ons vorige magazine, schreef Lena Plantinga een essay over waarom het revolutionair is als vrouwen schrijven over emoties, liefde, alledaagse dingen en seks. ‘Ik schrijf omdat ik boos ben terwijl iedereen me altijd lief noemt.’ Lees meer

Wie blijft? De kennisvlucht in Suriname

Het Sranantongo leeft

Het Sranantongo wordt steeds meer gesproken in Suriname om de massa aan te spreken. Toch is het Nederlands nog steeds de enige officiële taal van het land. Voor het drieluik dat Kevin Headley schrijft over hoe het koloniale verleden nog voortleeft in Suriname, gaat hij in dit derde en laatste deel in op de geschiedenis... Lees meer

Wie blijft? De kennisvlucht in Suriname 1

Wie blijft er over na de kennisvlucht in Suriname?

Hoogopgeleiden trekken steeds vaker weg uit Suriname. In dit tweede deel van een drieluik over hoe het koloniale verleden doorleeft in Suriname, gaat Kevin Headley in op hoe de kennisvlucht zich verhoudt tot de economische staat van het land. Lees meer

Eenzaamheid trekt me niet, maar ik heb er behoefte aan

Eenzaamheid trekt me niet, maar ik heb er behoefte aan

Eva van den Boogaard schreef een brief aan Roland Barthes, die in zijn dagboeken over eenzaamheid en vrijheid schreef wat zij zelf niet kon verwoorden. ‘Je hebt me lang gerustgesteld, maar waar ik de herkenning eerst geruststellend vond, vind ik haar de laatste tijd steeds verontrustender.’ Lees meer

Suriname is één groot slavernijmuseum

Suriname is één groot slavernijmuseum

Een slavernijmuseum is niet genoeg. Kevin Headley stelt de vraag hoe Nederland Suriname tegemoet kan komen op gebied van cultureel erfgoed rondom het koloniale verleden. ‘Ik denk dat de belangrijkste vraag die Nederland aan Suriname moet stellen is: “Wat heb je nodig?”’ Lees meer

Wanneer steek je nou eindelijk je middelvinger op?

Wanneer steek je nou eindelijk je middelvinger op?

Waarom wil je nog altijd niet-homo en meer genderbevestigend zijn? In deze brief bespreekt Jochum de waanvrijheid rondom homoseksualiteit. Lees meer

Lieve Mr. Dickhead

Lieve Mr. Dickhead

Op 7 januari schreef N. een liefdevolle goedmaakbrief en wilde deze persoonlijk overhandigen aan M. Zeven dagen eerder, op nieuwjaarsdag, mondde een akkefietje uit in de dramatische afloop van hun kortstondige doch intensieve liefdesrelatie. Het bleef niet bij een enkele ochtendbrief. Lees meer

:The chosen family: Beelden van queer vruchtbaarheid

The chosen family: Beelden van queer vruchtbaarheid

Marit Pilage onderzoekt beelden van queer vruchtbaarheid in de kunst om zo de definitie van vruchtbaarheid, zwangerschap en ouderschap te herdefiniëren. Lees meer

Een woud vol dichtgetimmerde hokjes

Een woud vol dichtgetimmerde hokjes

Zazie Duinker baant zich een weg door het oerwoud van de (hergedefinieerde) woorden. Lees meer

In de afwezigheid van 1

In de afwezigheid van

Marit Pilage onderzoekt de rol en betekenis van kunst bij zwangerschap en vruchtbaarheid, maar vooral ook bij het uitblijven daarvan. Lees meer

Liever een monster

Liever een monster

Het is moeilijk te accepteren dat mensen kunnen doden, maar waarom maken we van moordenaars karikaturen? Een voorpublicatie uit Lotje Steins Bisschop en Roselien Herderschee Dodelijke gekte. Lees meer

Hoe in Duitsland het Zionistische establishment wint

Hoe in Duitsland elke vorm van empathie met inwoners van Palestina wordt verboden

De situatie in Duitsland is de laatste dagen geëscaleerd. Het politieapparaat en de politiek gebruiken harde repressiemiddelen om vooral Duitse mensen van kleur of met een migratieachtergrond de kop in te drukken. Zij verliezen op dit moment hun vrijheid van meningsuiting. Lees meer

Een villa voor het onbekende

Een villa voor het onbekende

Floris Tesink bezocht het FOMU, waar Grace Ndiritu door associatieve combinatie een expositie invulde. "Dit conflict tussen de fotografie en de ruimte brengt je op een plek die niet te begrijpen is, maar toch verslavend voelt voor degene die zich hieraan overgeeft." Lees meer

Wat dondert het of fossiele subsidies ‘echt subsidies zijn’?

Wat dondert het of fossiele subsidies ‘echte subsidies’ zijn?

‘De grootste catastrofe in de geschiedenis van de mensheid is niet het moment voor afleidingsmanoeuvres.’ Lees meer

:De aankondiging: De kunst van vertrekken (deel 1)

De kunst van vertrekken: de aankondiging

Voor kunstenaars is het essentieel om zichtbaar te zijn voor publiek. Maar wat gebeurt er als een kunstenaar zich terugtrekt of zelfs helemaal stopt met het maken van kunst? In deel 1 van de serie ‘De kunst van het vertrekken’ kijkt Lara den Hartog Jager naar de kunst waarmee sommige kunstenaars afscheid nemen uit de kunstwereld. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer