IKEA vervangt het klassieke huislettertype Futura door het gebruiksvriendelijkere Verdana. Dit tot grote woede van de typografiegemeenschap. " /> IKEA vervangt het klassieke huislettertype Futura door het gebruiksvriendelijkere Verdana. Dit tot grote woede van de typografiegemeenschap. " />
Asset 14

Stop the Verdana madness!

Opschudding alom binnen de typografiegemeenschap over het verlies van het lettertype van de IKEA. Hoe een nieuwe lettersoort het idee van luxe kan vernietigen.

In 2010 werd de Bijbel als meest verspreid drukwerk ter wereld overtroffen. Door de IKEA catalogus. Met een oplage van honderdtachtig miljoen exemplaren in bijna dertig talen, is de catalogus nummer één geworden. Dit was ook het jaar dat de kenmerkende IKEA Sans, de speciaal voor IKEA aangepaste variant van het lettertype Futura, heeft afgedaan. De meubelgigant die de Futura meer dan vijftig jaar in ere hield, is overgestapt naar het alomtegenwoordige Verdana.

Verraad

Nu ben ik geen ontwerper en geen echte typografiekenner. En toch voel ik me verraden. Ik ben namelijk een ervaringsdeskundige sinds ik dromend van een beter leven vele uren achter de IKEA-gids doorbracht. Nog voordat ik ooit een voet in de blauw-gele kubus zette, was de gids mijn troost (en enige lectuur naast de Donald Duck) en ben ik vaak met het ding onder mijn kussen in slaap gevallen. De kennismaking met een werkelijk filiaal was teleurstellend. Het was op een treurige winterdag, samen met mamma en snotterige broertjes, vlak nadat ons verteld was dat we niet meer bij pappa zouden blijven wonen. Het licht was fel, het was druk, de worstenbroodjes best-wel-vies en alles wat ik zo graag had willen hebben, verloor zijn glans doordat het in grote graaibakken tentoongesteld werd.

In de loop der tijd heb ik dus een wat zakelijker verhouding met het blauw-gele monster uit Zweden opgebouwd. Ik kom er soms, voor zorgvuldig geplande verstandsaankopen. Ik ga dan gewapend met boodschappenlijst en iemand die mij terugfluit bij ieder 'zal-ik-niet-toch-deze...'-moment. De glanzende catalogus bleef daarentegen altijd een zekere magische aantrekkingskracht op me uitoefenen. De elegantie en het kraakheldere, strakke uiterlijk van de gids roept daar een illusie van luxe op, waar het IKEA-filiaal faalt.

Nu blijkt dat ik niet de enige ben die zich verraden voelt. De ontwerpgemeenschap laat de wissel van IKEA niet zonder slag of stoot voorbij gaan. Het bericht lekte in augustus 2009 uit en veroorzaakte onmiddellijk een wereldwijde reactie. Vooral ontwerpers en typografen waren geschokt en vol onbegrip, zoals zij uitten op online fora’s als Typhophile.com en Fnewsmagazine.com: “It's true. IKEA abandons 50 years of Futura and Century Schoolbook for … Verdana”, “IKEA stop the Verdana Madness”, “For me, it's a sad day”. Ook wordt er sindsdien veelvuldig gespeculeerd over het hoe en waarom van IKEA's keuze. Wat ligt er ten grondslag aan mijn vage ontevreden gevoel en de ontsteltenis bij echte kenners?

Het lettertype van de toekomst

Ten eerste wordt het verlies van de Futura betreurd. Futura werd in 1924 ontworpen in het Bauhaus, door Paul Renner. Het was het tweede lettertype dat uit de Bauhausfilosofie voortkwam en is daarmee een uiting van wat later 'de nieuwe typografie' werd genoemd. Deze typografie was schreefloos, strak en universeel. Voor die tijd werd typografie en ook grafische vormgeving gezien als iets decoratiefs, uitsluitend bedoeld voor gelegenheidsdrukwerk. De nieuwe typografie gaf vorm aan het vooruitgangsdenken van de modernisten uit het Bauhaus: zij wilden niets met ornamentiek en exclusiviteit te maken hebben. Schoonheid was voor de moderne letterontwerpers van belang zolang het te verbinden was aan een universele vormentaal.

Futura past in dit beeld. Het gehele alfabet is opgebouwd uit geometrische vormen: gebaseerd op met passer, winkelhaak en geodriehoek gecreëerde vormen. Letters samengesteld uit rechte lijnen, rechte hoeken en hele, halve of kwart cirkels. De oorspronkelijke letter 'r' in Futura bestond enkel uit een korte rechte lijn met daarnaast rechtsboven een cirkeltje. Later is het cirkeltje vervangen door een boogje. De onderkast (kleine letter) o is een cirkel, en op basis van deze cirkel kunnen met toevoeging van een lijn, ook de letters a, b, c, d, e, g, p en q gemaakt worden.

In werkelijkheid is Futura geometrisch niet perfect. Ook zijn de rechte lijnen niet overal even breed. Hier verraadt zich de vakman achter het systeem. Door kleine aanpassingen te maken aan de structuur wordt de letter, die gebaseerd is op het geometrische principe, zo aangepast dat het voor de lezer prettiger en mooier oogt. Deze optische correcties zijn heel subtiel. Om te voorkomen dat de letter er 'zwaar' uit gaat zien op plekken waar de lijnen snijden – bijvoorbeeld in het ontwerp van de d en de p – zijn de gebogen lijnen wat vermagerd. Renner streefde naar perfectie en heeft uiteindelijk vier jaar gedaan over het bijschaven van de letter. In 1924 maakte hij de eerste schetsen en pas in 1928 rondde hij het ontwerpproces af. Futura, ook wel 'het lettertype van morgen', heeft sindsdien een hoge vlucht genomen. Niet alleen IKEA heeft zichzelf weten te profileren met de statige moderne letter, ook het Volkswagenlogo doet het nog altijd goed in Futura. En daar piekeren ze er niet over om dit te vervangen.

De voordelen van Verdana

Wat maakt de nieuwe letter zo onooglijk voor de verbolgen typografen? Grafisch ontwerpster Silke Oude Griep deed onderzoek. De keuze van IKEA voor vervanging van haar huisletter werd ingegeven door twee belangrijke eigenschappen van Verdana. Ten eerste is Verdana bijzonder geschikt voor gebruik in meerdere talen en alfabetten, zoals Cyrillisch, Grieks, Arabisch en Aziatische talen. Ten tweede werkt Verdana uitstekend op het internet. Verdana is speciaal door Microsoft ontwikkeld om wereldwijd in hun besturingssysteem gebruikt te kunnen worden. Microsoft verstrekt het lettertype gratis.

Grote voordelen, lijkt het. Maar Verdana mist wel de verfijndheid en de klasse die de Futura bezit. Volgens Oude Griep is het eigenlijk niet eerlijk om de twee met elkaar te vergelijken, omdat de letters zijn ontworpen met een volkomen ander doel en in een andere tijd. Futura werd met de hand getekend en ontworpen in het eerste deel van de vorige eeuw. Verdana ontstond meer dan vijftig jaar later en werd aan de hand van bitmaps ontworpen om een optimale leesbaarheid op het scherm tot stand te brengen. Om ook langere teksten in een klein corps van het scherm te kunnen lezen is Verdana breed van zichzelf en wijd gespatieerd. Dat laatste wil zeggen dat er veel witruimte tussen de karakters zit. En, mooi of niet mooi, de Verdana is een geslaagde letter in die zin dat iedereen die in aanraking komt met een computer bewust of onbewust ermee bekend is.

De kritiek op IKEA's keuze voor Verdana treft dan ook vooral de toepassing op de geliefde catalogus. Op papier ziet deze wijde spatiëring van Verdana er vreemd uit. Het resultaat: in druk is Verdana meestal moeilijker leesbaar en vaak ronduit lelijk. Om het goed leesbaar te maken in een klein corps zijn de horizontale lijnen relatief dik. Als je een tekst wilt opblazen, bijvoorbeeld voor de koppen van een magazine, of voor gebruik bij advertenties op billboards, dan ziet de letter er opeens lomp en zwaar uit. IKEA betaalt dus een prijs voor de omwisseling.

Futura is niet alleen een mooie letter, Futura is ook geschiedenis. De jarenlange verbondenheid van IKEA en dit lettertype was een van de factoren die maakte dat ontwerpers ondanks de commerciële uitstraling toch veel waardering voor de meubelgigant konden opbrengen. Grafisch ontwerper Marius Ursache startte een online petitie. Het heeft tot dusver niet veel mogen uithalen. Een week geleden viel de nieuwe catalogus bij mij door de bus: Verdana. De magie van de IKEA-gids is niet meer.

Een gastbijdrage van Luna van Loon

Mail

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

In de media wemelt het van oorlogstaal. Marthe van Bronkhorst laat zien hoe je de frames kan herkennen: 'Sterf je liever terwijl je je verdedigt of passief?' Lees meer

Denkbeeldige ruimte

Denkbeeldige ruimte

In dit essay onderzoekt Sytske Frederika van Koeveringe hoe schrijven een ruimte opent waarin kwetsbaarheid, verbinding en saamhorigheid zichtbaar worden. ‘Sinds ik ziek ben, voel ik bij vlagen een afgesneden gevoel van de medemens die geen kanker van binnenuit kent.’ Lees meer

Meneer Ouka en de streep

Meneer Ouka en de streep

'‘Het gaat over uw kabouter,’ zegt meneer Ouka.' En dat doet het: in dit verhaal verheft Makki Aimar een niet-lachende tuinkabouter tot het glinsterende middelpunt van zijn verhaal. Waar ieder ander een tuinkabouter niet eens zou zien staan, lijkt het voor de hoofdpersoon in dit verhaal een metafoor voor zingeving te worden. Met dit verhaal won Makki Aimar de schrijfwedstrijd 'Door de ogen van Palomar', georganiseerd door uitgeverij Cossee en Hard//hoofd. Lees meer

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

Brengt tijdelijke onthouding van kleding, koffie en verjaardagscadeaus ons dichter bij een koopwoning? Of is het enkel in onze dromen dat een financiële detox grote, blijvende veranderingen weet te bewerkstelligen? Loïs Blank vraagt zich af wat er buiten beeld raakt wanneer we ons verliezen in de survival van No Spend September. Lees meer

:Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen 2

Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen

Lam Ngo was vierentwintig toen hij vluchtte uit een ideologisch verscheurd Vietnam. In dit essay vertelt hij hoe hij weer leerde luisteren naar de pijnlijke en lang verzwegen herinneringen, hoe het was om in Nederland opnieuw te moeten beginnen en over de blijvende band met zijn geboortestad Saigon. ‘Want pas als we zien wat er verzwegen is, kunnen we echt luisteren.’ Lees meer

 1

pantser / piertotum locomotor

In deze twee gedichten van Roan Kasanmonadi kijken we naar een aflevering van Kamp Van Koningsbrugge, leren we onszelf op te rollen als pissebedden, en vliegen de zwaarden, harnassen en kikkers je om de oren. Lees meer

Het weefsel van geheugen

Het weefsel van geheugen

Vanaf de jaren zestig strijdden avant-garde kunstenaars Ana Lupas en Magdalena Abakanowicz tegen het vooroordeel dat textiel alleen decoratief kan zijn. Sander Bortier laat zien dat hun verwantschap verder gaat dan het innovatieve gebruik van het materiaal dat mede door hen van betekenis verschoof, van traditioneel naar subversief. Vezels werden drager van een stille taal: een vertaling van menselijke kwetsbaarheid binnen een collectieve orde. Lees meer

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Tessy Ouwens kreeg op jonge leeftijd te maken met onrealistische schoonheidsidealen en dit leidde tot een strijd met haar eigen lichaam en zelfbeeld. Onverwachts was het de islam en het bedekken van haar lichaam, dat haar uit deze strijd hielp. ‘Met mijn hoofddoek op, voelde mijn lichaam voor het eerst weer als de mijne.’ Lees meer

 1

Zinkstukken

Dealen met fysieke ongemakken, de dood, en afgelegen, kale landschappen spelen vaak een centrale rol in de boeken van Jilt Jorritsma - zelfs zijn proefschrift ging over zinkende steden. Het is daarom niet verrassend dat Jilt Jorritsma gegrepen werd door de Biesbosch en haar spookachtige arbeidshistorie toen literair productiehuis Tilt en Cultuurfonds Noord-Brabant hem vroegen het achtste Brabants Boek Present te schrijven. De verhalen die hij ontdekte en opschreef zijn des te grilliger - vandaag lichten we alvast een tipje van de sluier. Lees meer

:De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

Hij wil de DSM weggooien, spreekt controversieel over euthanasie, drank, de ggz... wat niet? Wie ís de allerlaatste Zomergast? Psychiater Jim van Os, dus. ‘Wat je uiteindelijk nodig hebt, is een ander mens.’ Lees meer

Oh Sultan, pахмат, maar ik voel niet hetzelfde

Oh Sultan, pахмат, maar ik voel niet hetzelfde

Na een paardentocht in Kirgizië wordt voor Jip van Steenis duidelijk dat haar connectie met gids Sultan een andere wending nam dan ze had verwacht. Wat gaat er allemaal verloren in de interculturele vertaling wanneer je als toerist een band opbouwt met iemand in het buitenland? En hoe begeef je je in deze heteronormatieve dynamiek als biseksueel, in een land waar je niet queer mag of durft te zijn? Lees meer

Sigrid Kaag blijft diplomatisch bij Zomergasten, heel even komt ze los

Sigrid Kaag blijft diplomatisch bij Zomergasten, heel even komt ze los

Janine Abbring begint het gesprek met de woorden: “Je bent de afgelopen paar jaren veelvuldig bekeken door andermans ogen, maar vanavond kies jij de beelden.” Dat zet meteen de toon, maar roept ook de vraag op: zal doorgewinterde diplomaat Sigrid Kaag, met haar altijd politiek correcte antwoorden, het achterste van haar tong laten zien, of... Lees meer

Dingen die ik nooit gedaan heb

Dingen die ik nooit gedaan heb

Op een warme avond in een koele loods loopt een jonge vrouw een bekende professor tegen het lijf. Met de geur van opgedroogd zweet en de aanblik van een duur kapsel neemt Faye Schumacher ons mee in een ontmoeting tussen Vanessa en Meneer de Professor. Lees meer

:Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Tommy Wieringa verleidt je op fantastische wijze om samen met hem een doodlopende steeg in te lopen. Met een lach en een handig gebaar wijst hij de kijker op de fonkelende scherven onder ieders voeten. 'Er is nog heel veel te redden.' Lees meer

Zolang je me maar niet in pumps begraaft

Zolang je me maar niet in pumps begraaft

'Een uitvaart is toch meer voor de nabestaanden.' Steef probeert zichzelf een houding te geven wanneer ze hoort dat haar vervreemde zus is overleden. Nadine Ronde neemt je mee in de eerste stadia van het rouwproces dat begint met een ongemakkelijk potje airhockey, een Super Mario PEZ-dispenser en gesprekken over de prijsstijging van komijnekaas. Lees meer

Auto Draft 22

Merel Pauw/Elmer zoekt naar vorm in Zomergasten: ‘Mag ik hier eeuwig over twijfelen?’

Astrid Goossens ziet hoe Zomergast Merel Pauw (/Elmer) zich comfortabel voelt als buitenstaander, terwijl ze praat over haar idolen, ingewikkelde mannen, blinde vlekken, het loslaten van controle, nationalisme en de schoonheid van harige kostuums. Maar krijgen we ook de mens ‘Merel’ te zien, of genieten we vooral van een performance? Lees meer

Meisjes

Meisjes

Op een dag krijgt een jonge vrouw de vraag om voor een standbeeld te zorgen. Samen met haar botte schaar vertrekt ze naar het bos. In dit verhaal onderzoekt Mei-yun Boswinkel de spanning tussen het strakke keurslijf van de middelbare school en het verlangen naar een ongedwongen ruimte. Lees meer

Auto Draft 21

Zomergast Nasrah Habiballah houdt koppig de handrem erop: 'Het gaat niet om mij'

Lies Defever ziet hoe Nasrah Habiballah in het laatste seizoen van Zomergasten drie uur lang strategisch de handrem aangetrokken houdt. Via fragmenten van anderen zien we haar liefde voor de wereld om haar heen, maar zelf blijft ze vooral ongrijpbaar. Koppig lijkt ze vast te houden aan dat wat goede journalistiek in principe zo belangrijk maakt: jezelf telkens opnieuw proberen aan de kant te zetten. Lees meer