Asset 14

Het geval I.

In Re: kijkt hard//hoofd van een afstandje naar actuele zaken. Emy huivert bij de gedachte dat types zoals meester Frans straks bindend advies mogen geven.

In heel Nederland zijn ouders van kinderen in groep 8 onrustig dan wel ongerust, waarschijnlijk beide, omdat dit jaar voor het eerst een ‘bindend schooladvies’ geldt. Voor 1 maart moeten basisscholen een definitief advies geven welk niveau elk kind aankan. Bij het toelaten van nieuwe leerlingen, moeten middelbare scholen kijken naar dat advies, de CITO-toets lijkt er nauwelijks meer toe te doen.

Ik ben geen ouder, laat staan van een kind in groep 8, maar het bindend schooladvies maakt ook mij een beetje onrustig en ongerust. Het klinkt heel mooi natuurlijk: vertrouwen op het oordeel van de leraar, die het kind een jaar of langer heeft meegemaakt, die het kind echt in kan schatten, in plaats van zoveel macht te geven aan dat ene toetsmoment, die gekke CITO-toets. Van die toets schoot iedereen maar in de stress, met oeverloos CITO-trainen tot gevolg.

Het probleem is: het oordeel van de leraar hoeft niet per definitie beter te zijn dan de CITO-score. Ik zou vast positiever zijn over het bindend schooladvies, als ik niet zelf had gezien hoe verkeerd zo’n schooladvies kan uitpakken.

In groep 8 had ik een vriendinnetje dat ontzettend intelligent was: I. Vooral als het op grammatica aankwam, stak I. met kop en schouders boven de rest van de klas uit. Dat zij naar het vwo zou gaan was voor ons allemaal duidelijk, het was alleen nog de vraag of ze naar het gymnasium of naar het tweetalig vwo zou gaan.

Toen kwam echter het schooladvies van meester Frans: mavo.

Mavo.

De klas was geschokt, we snapten er niets van. Dit was eind jaren negentig en we hadden het woord ‘kut-Marokkaan’ gelukkig nog nooit gehoord, maar door de reacties van onze ouders drong het langzaam tot ons door wat hier aan de hand kon zijn. I. was een Marokkaans meisje. Meester Frans bleek een racist, of op zijn minst een man die Marokkaanse meisjes onderschat. Op onze overwegend blanke school was dit voor de meeste kinderen in mijn klas de eerste echte kennismaking met discriminatie.

Met I. is het uiteindelijk allemaal goedgekomen. Haar CITO-toets gaf een duidelijke vwo-score. Omdat er toen nog geen ‘bindend schooladvies’ was, hadden haar ouders met de CITO-score een objectieve maat in handen en kon er een compromis gevonden worden: havo/vwo. Na een jaartje havo/vwo kon ze dan toch naar de verdiende vwo-klas. Inmiddels is I. gemeenteraadslid. Of meester Frans nog leeft weet ik niet, maar ik hoop van wel. Ik hoop dat hij nog steeds in dezelfde stad woont en I.’s lachende gezicht steeds tegenkomt in de kranten en op verkiezingsposters.

Voor de meeste klassen staat waarschijnlijk geen meester Frans, maar kunnen we er echt op vertrouwen dat leraren hun persoonlijke voorkeuren en vooroordelen geen rol laten spelen bij hun advies? Dat ze de intelligentie zien van die drukke jongen en dat tuttige meisje? Dat ze de I.’s op onze basisscholen niet klein houden?

Die combinatie van schooladvies én CITO, wat was daar mis mee?

Mail

Emy Koopman (1985) is Hard//hoofd-redactielid, literatuurwetenschapper, psycholoog en schrijver. Haar debuutroman Orewoet verscheen in september 2016 bij Prometheus. // emy@hardhoofd.com

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Het vervolg van een rouwwoordenboek

Het vervolg van een rouwwoordenboek

De persoonlijke worsteling van Babet te Winkel om woorden te vinden voor haar rouw, was helemaal niet zo persoonlijk. Ze ontving vele berichten van mensen die zich in haar rouwwoordenboek herkenden. Dit is het vervolg van haar rouwwoordenboek. Lees meer

Hard//talk: Wie Thierry volgt

Wie Thierry volgt

Thierry Baudet heeft er heel wat kiezers bij die simpelweg hun vrijheid terug willen. Julius Koetsier vreest dat zij verzeild zullen raken in een moeras van verzinselen over UFO's en dinosaurussen. Lees meer

Nooit meer hier

Nooit meer genocide (hier)

Nooit meer genocide, dat beloven we elkaar op 4 mei. Maar wat zijn de lessen van 4 mei waard als we ze niet kunnen toepassen om nú een groep in nood te redden? Lees meer

Nieuws in beeld: Volle terrassen, volle ic's

Volle terrassen, volle ic's

Het demissionaire kabinet gaf groen licht voor het openen van de terrassen - en dus ook voor volle ic's. Lees meer

Ali B gaat je niet redden

Ali B gaat je niet redden

‘Self made men’ prediken in online succescursussen dat succes voor iedereen binnen handbereik ligt. Lees meer

Nieuws in beeld: Vogelgriep grijpt om zich heen

Vogelgriep grijpt om zich heen

Langs de Groningse Waddenkust zijn honderden vogels aangespoeld, die waarschijnlijk zijn geveld door de vogelgriep. Illustrator Aida de Jong brengt het lugubere nieuws in beeld. Lees meer

Leven in een grijs gebied

Leven in een grijs gebied

Wat gebeurt er met je zelfbeeld als je chronisch ziek wordt? Accepteer je de ziekte als een deel van jezelf, of blijf je uitkijken naar de dag waarop je genezen bent? Lees meer

 Digikunst spuwt broeikasgassen in de cloud

Digikunst spuwt broeikasgassen in de cloud

Het maken van de digitale kunstwerken kost ‘kolossale hoeveelheden’ rekenkracht van computers, aldus the New York Times. Lees meer

Nederland is boos. Waarom Jesse niet?

Nederland is boos. Waarom Jesse niet?

De nieuwste verkiezingen lieten ons weer eens zien hoe Nederland aan het afglijden is naar het rechtereinde van de politiek. Hoe kan dat? Is het niet tijd dat links even boos wordt als Wilders en Baudet? Lees meer

Gezien door een kunstwerk

Gezien door een kunstwerk

Doordat fysieke kunstexposities bijna nergens georganiseerd worden, zoeken kunstinstellingen andere wegen om hun werk ten toon te spreiden. Caecilia Rasch mist de ontmoeting met het kunstwerk, en vooral: erdoor gezien worden. Lees meer

Automatische concepten 54

Een miljoen huizen houden het te droog

Zeker een miljoen huizen in Nederland dreigen te verzakken, en dat aantal is de afgelopen jaren flink toegenomen. De boosdoener: droogte. Lees meer

Hard//talk: Onderdak is een mensenrecht

Onderdak is een mensenrecht

Over dakloosheid hoeven we geen uitvoerige politieke discussies te voeren, aldus Jihane Chaara. Onderdak is namelijk niets minder dan een mensenrecht (iets wat men in de Nederlandse politiek even vergeten lijkt te zijn). Lees meer

Filmtrialoog: Nocturne

Nocturne

Onze redacteurs zagen Nocturne, een film over het maken van een film. Hoofdpersonage Alex rent een nacht lang door zijn eigen hoofd, op zoek naar het sluitende idee, de juiste acteurs, een kloppend verhaal. Het sprak esthetisch heel erg aan, maar zaaide ook een hoop verwarring. Lees meer

Nieuws in beeld: 13

Onze corona-aanpak laat talloze aardbewoners stikken

Dat het materiaal waarmee we onszelf tegen corona beschermen voor een golf aan afval zou zorgen, zagen we al van verre aankomen. Illustrator Simcha van der Veen is dan ook verbijsterd: waarom doen we hier niets tegen? Lees meer

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Dat je niet op zoek hoeft naar de diepere betekenis en ook enkel de vorm van een film kan waarderen, bewijst de animatiefilm 'The Nose or Conspiracy of Mavericks'. Lees meer

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Anna Visser is van jongs af aan een fervent liefhebber van Jane Austen. Een onlangs verschenen hervertelling van Emma werpt nieuw licht op haar hartstocht voor het kostuumdrama, maar misschien nog meer op haar zelfbeeld. Lees meer

Schijn bedriegt 2

Schijn bedriegt

Ons stemgedrag wordt (te) vaak bepaald door onderbuikgevoelens en eerste indrukken. Om ons daartegen te wapenen hebben we gedegen onderwijs nodig. Laat dat nu precies hetgeen zijn waar de politieke winnaar op bezuinigt. Lees meer

Nieuws in beeld: 12

'App me als je thuis bent'

Na de dood van de 33-jarige Sarah Everard uiten steeds meer Britse feministen hun woede over de mensen die hen zouden moeten beschermen: de politie is onderdeel van hun onveiligheid, zeggen zij. Lees meer

Verveling als verhullend eufemisme

Verveling als verhullend eufemisme

Verveling kreeg het afgelopen jaar duizend gezichten. Rijk Kistemaker vraagt zich af: hoe herinneren we ons die gezichten, zodra de coronacrisis (min of meer) voorbij is? Lees meer

Kolen en olie zwaaien ook in Nederland met de scepter 

Kolen en olie zwaaien ook in Nederland met de scepter 

Wanneer grote bedrijven landen uit het Globale Zuiden in een economische wurggreep houden, knijpt Nederland een oogje toe. Maar ons land is evengoed overgeleverd aan de wensen van grote bedrijven. Lees meer