Beeld: Dennis Duijnhouwer

Porno verovert de maatschappij en de slaapkamer. Mees is daar niet blij mee." />

Beeld: Dennis Duijnhouwer

Porno verovert de maatschappij en de slaapkamer. Mees is daar niet blij mee." />
Asset 14

Porno-pauze

Porno dringt op onbewaakte ogenblikken onze slaapkamers binnen. Moeten we dit genre volledig verbannen? Mees vindt de invloeden van de seksindustrie in elk geval een grote afknapper, meestal.

Het was vroeg in de ochtend. Nog half slapend voelde ik een hand over mijn lijf omlaag gaan, gevolgd door het zachte ruwe gevoel van een stoppelbaard, twee lippen die me zoenden. De deken viel op de grond, ik maakte mijn rug hol, kroelde door zijn haar. Mijn stem, die op deze kalenderdag nog niet had gesproken, bracht een rokerig laag geluid voort. Een luide kreun ontsnapte aan mijn mond. Opeens was ik afgeleid. Waarom maakte ik dit geluid? Het was niet de eerste keer dat ik mezelf er op betrapte te kreunen en hijgen op een manier de me tegennatuurlijk voorkwam. Waar kwam dit vandaan, wie probeerde ik hiermee te behagen? Voor wie was ik aan het acteren? Verstoord door mijn eigen gedachten gebaarde ik mijn minnaar dat ik niet meer wilde. Vragend keek hij me aan, zwijgend schudde ik mijn hoofd en stond op om te gaan plassen. Vandaag kwam het niet meer goed.

Porno heeft zich vaker als ongenode gast in mijn bed vertoond. Van snerende opmerkingen over ongetemd schaamhaar (van mannen met keurig getrimde ballen), tot verzoeken om klaar te mogen komen in mijn gezicht (doe even normaal) en geprefabriceerde zinnen die in mijn oor werden gegromd (regelrecht uit een willekeurige Jenna Jameson). Meestal heb ik alles beleefd weg kunnen wuiven en zo mijn eigen conclusies getrokken over de bedpartner in kwestie. Maar een enkele keer kwam daar dan toch de schaterlach. Nee, er zijn geen spiegels aan het plafond nodig om te figureren in je eigen expliciete speelfilm.

Bevrijdend

Het omgaan met porno in onze samenleving is iets wat we allemaal hebben moeten leren met de komst van het internet en vooral sinds de oprichting van sites als YouPorn, die porno niet alleen gratis maar ook grootschalig aanbieden aan de consument. Porno toont het menselijke seksuele wezen aan het grote publiek en hierbij worden minder en minder taboes geschuwd. Door de steeds opener houding tegenover seks zijn veel mensen bevrijd uit hun donkere kelders. Zo zocht ik bij een recent bezoek aan San Francisco een vriendin op, die sinds de laatste keer dat ik haar had gezien de hoofdrol had gespeeld in een professionele pornofilm. In deze film werd ze geblinddoekt en in het openbaar door een groep mensen geslagen, geneukt, vernederd en betast; een zogeheten ‘public disgrace’.‘Het gaf me zelfvertrouwen, het was een bijzondere ervaring en ik voelde me uiteindelijk machtig. Ik vond het geweldig en het heeft me veel geleerd.’ ‘Hoe voelt het dan dat mensen hier naar gaan kijken?’ vroeg ik haar. ‘Als het niet was gefilmd, had ik het ook goed gevonden. Maar het voyeurisme trekt me ergens wel,’ antwoordde ze. ‘Eigenlijk windt het me zelfs nog meer op dat mensen naar mijn ervaring kunnen kijken en hier geil van worden. Maar zelf hoef ik het niet terug te zien. Ik voel het nog in mijn lijf.’

Public disgraces, dubbele anale penetratie, bestialiteit, (de suggestie van) incest, gouden regen, sadomasochisme, het is maar een kleine tip van de sluier. Pornografie is een verademing voor fetisjisten die eindelijk hun soortgenoten kunnen vinden en ik zal dan ook niet betogen tegen het bestaan ervan. Maar mijn vriendin is geen tiener meer. Zij is een volwassen vrouw van 29 die precies weet wat ze wil en geen jongeman van 14 die door middel van beelden op zijn scherm zijn libido bevredigt. Want seksuele vorming op vroege leeftijd gaat vaak gepaard met clandestiene zelfbevrediging bij de aanblik van een imposante plastic boezem als moederlief denkt dat je aan je huiswerk zit of slaapt, en laten we daar vooral niet moeilijk over doen. Want dezelfde tiener zal geen moment verlangen naar die siliconencup als hij met zijn jonge handen voor de eerste keer een echt meisjeslijf aanraakt.

Beeld: Dennis Duijnhouwer

Fast food of verbeelding

Echter, de mate waarin we onszelf blootstellen aan met name mainstream pornografie vormt onze perceptie van wat normaal wordt bevonden in bed. En om deze reden is het belangrijk stil te staan bij de vraag of we echt wel willen kijken naar deze beelden. Naomi Wolff vergeleek in haar stuk The Porn Myth de alomtegenwoordigheid van pornografie met fast food. Gedreven door een miljoenenindustrie wordt iets aan ons voorgeschoteld van slechte kwaliteit, waar we maar kort door worden bevredigd. Naderhand hebben we een smerige smaak in ons mond en eigenlijk nog steeds honger. In principe, betoogt ze, verlaagt de overkill aan pornografie het libido van de samenleving, in plaats van deze te stimuleren. Hiermee weerlegt ze de mening van Andrea Dworkin, de beroemde antiporno feministe die in de jaren tachtig fel redeneerde dat porno er voor zou zorgen dat mannen vrouwen zouden objectificeren en dat dit vervolgens zou leiden tot brute verkrachtingen.

Inmiddels, dertig jaar later, zijn de meningen nog steeds verdeeld over dit onderwerp. Feministen hebben verschillende stellingen ingenomen, zowel tegen als voor de pornografie, maar in de jongerencultuur word je al snel preuts (of een leugenaar) genoemd als je toegeeft liever niet naar porno te kijken. Natasha Vargas-Cooper recenseerde in The Atlantic twee boeken die de invloed van porno op de maatschapij analyseren. In 'Hard core' schrijft Vargas-Cooper over de mate waarin de perceptie van seks is veranderd door pornografie. Volgens haar is seks door invloed van porno steeds extremer geworden door de weergave van de ware mannelijke seksuele psyche. De verhoudingen tussen wat vrouwen zelf willen en geven omwille van de man zijn scheef geworden. Hierbij gaat de auteur overigens volledig voorbij aan de vrouwelijke seksualiteit en verlangens, het ouderwetse standpunt aannemend dat vrouwen enkel de liefde willen bedrijven en mannen keiharde seks prefereren (waarna hun partner het liefst nog na de daad het huis verlaat.) Maar Vargas-Cooper behandelt een belangrijk punt: porno is onze levens binnengedrongen en onderwijst een hele generatie over seks op een harde, visuele wijze. Het tonen van cumshots met vrouwen die het sperma uit hun mond laten sijpelen, is voortgekomen uit de onmacht een man te tonen die klaarkomt tijdens de penetratie. Inmiddels worden deze en andere praktische zaken in film als gangbaar onderdeel van seks gezien. Hardcore pornografie laat weinig aan de verbeelding over en is daarmee soms zelfs indirect een invasie van ons boudoir.

Moeten we porno verbannen? Zeker niet. Toch is er veel te zeggen voor het reduceren van goedkoop geproduceerde korte filmpjes die ons netvlies binnendringen. We vergeten bijna de geur, de spanning, de versnelde hartslag die ons tijdens het bedrijven van de liefde naar een hoger niveau kunnen brengen. We zouden ons meer moeten laten leiden door ons eigen genot, zonder almaar af te kijken van de massa en mee te gaan in gedachteloze consumptie van betaalde seks. Neem het heft in eigen handen en zet de computer weg.

Het is laat in de nacht, mijn telefoon trilt. Ik lig al te slapen maar de berichttoon dringt door tot in mijn dromen. ‘Ik sta voor je huis, mag ik naast je liggen?’ Ik draai me eerst om, want ik had niet voor niets vroeg het feestgedruis verlaten. Ik ben moe, zo moe. Maar de verleiding is moeilijk te weerstaan en in mijn ondergoed doe ik even later open. Ik loop de trap op, half in dromenland, hij aait over mijn billen. ‘Morgen’, fluister ik. ‘Ik slaap nog.’ In bed probeert hij tevergeefs mijn beha los te krijgen, een kunst die niet te leren valt op YouPorn. In één handbeweging ontdoe ik de haakjes. Ik draai me om, zijn borsthaar kriebelt tegen mijn rug en met een warme rustige adem in mijn hals val ik in slaap. Morgen begint de wedstrijd vroeg. Want laten we eerlijk zijn, ik speel toch liever voetbal dan dat ik er naar kijk.

Mail

Ava Mees List

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
AI: Nooit meer eenzaamheid?

AI: Nooit meer eenzaamheid?

Ferenz Jacobs bespreekt het futuristische kunstproject van Alicia Framis. Deze zomer trouwt Francis met een hologram gebaseerd op haar eerdere relaties. AI en liefde: een gelukkig huwelijk? Lees meer

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Afgelopen woensdag opende het Nederlandse paviljoen op de Biënnale van Venetië. Onze chef kunst Jorne Vriens zag hoe kunstenaar Renzo Martens in huilen uitbarstte toen hij sprak over zijn samenwerking met zijn Congolese medekunstenaars. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 1

Het is een ondiepe sloot voor een fantasy-schrijver: deel 1

Bijna een kwart van de Nederlandse volwassenen leest het liefst fantasy of sciencefiction. Toch verschijnt er bijna geen Nederlandstalige fantasy. In dit eerste deel van een tweeluik onderzoekt Ida Hondelink waarom fantasy als volwassen literair genre zo ondergeschikt is in Nederland. Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

De buschauffeur

De buschauffeur

'Kijk door me heen als door de voorruit'. In deze gedichtenreeks van Angelika Geronymaki probeert een buschauffeur krampachtig de kortstondigheid - in tijd, plaats, interactie - te behouden die eigen is aan zijn baan. Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Vacature Lid Raad van Toezicht

Vacature Lid Raad van Toezicht

Hard//hoofd wil per 1 juni de driekoppige Raad van Toezicht uitbreiden met twee nieuwe leden waaronder een voorzitter. Mocht je willen reageren dan ontvangen wij graag voor 1 mei een reactie. Lees meer

:Oproep: Wie illustreert de erotische verhalen van het Rode Oor?

Oproep: Wie illustreert de erotische verhalen van het Rode Oor?

De Stoute Stift is de gloednieuwe illustratiewedstrijd van deBuren, Stripgids, Hard//hoofd en Stichting Nieuwe Helden. Meedoen? De deadline is 1 mei 2024 (10:00). Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Witte tranen

Witte tranen

Vaak kan geconfronteerd worden met een racistische misstap veel losmaken in witte vrouwen. Waar komt dat door? Fleur den Boer onderzocht het perfectionisme van witte vrouwen en hoe zogeheten 'witte tranen' racisme in de hand werken. Lees meer

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Wat hebben stieren en vrouwen gemeen? In dit essay ziet Barbara Haenen tijdens het bezoeken van een stierengevecht gelijkenissen met haar eigen ervaringen. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

Bijsturen 1

Bijsturen

In dit essay legt Belle de Rode de vinger op de zere plek. Ze beschrijft hoe zij de rol van bijsturende kapitein op zich moet nemen omwille van haar zieke vader, terwijl ze juist afscheid had willen nemen van de kritische kapitein die in haar huisde. Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Gelukkig zien jonge mensen het verband tussen toen en nu

Durf te leren van het verleden

Op Dag 150 van de wrede vergeldingsactie van Israël is een eind van de ‘slachting’ van Palestijnen nog niet in zicht. Schrijver Marte Hoogenboom vestigt haar hoop op activisten en journalisten die het verband tussen ‘toen’ en ‘nu’ durven zien. Lees meer

Fatma Shanan: de lichtelijke melancholie van het zomerse alleen zijn 1

Fatma Shanan | De lichtelijke melancholie van het zomerse alleen zijn

Een oase van rust midden in Berlijn. De kleine geschilderde landschappen en zelfportretten in de natuur van Fatma Shanan (1986, Israël) komen goed tot hun recht in de expositieruimte van Dittriech en Schlechtriem. De tentoonstelling ‘The Inn River’ bestaat uit een bescheiden aantal van negen schilderijen. Aucke Paulusma laat zien dat een aandachtige observatie loont, maar dat de schilderijen laten niet per se een vrolijke indruk achterlaten. Lees meer

Reden tot paniek

Reden tot paniek

In dit droomachtige en persoonlijke essay blikt Wouter Degreve terug op zijn jeugd, en hij onderzoekt de effecten daarvan op het heden. Want 'de kracht van de plek waar je bent opgegroeid mag je nooit onderschatten.' Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer