Beeld: Dennis Duijnhouwer

Porno verovert de maatschappij en de slaapkamer. Mees is daar niet blij mee." />

Beeld: Dennis Duijnhouwer

Porno verovert de maatschappij en de slaapkamer. Mees is daar niet blij mee." />
Asset 14

Porno-pauze

Porno dringt op onbewaakte ogenblikken onze slaapkamers binnen. Moeten we dit genre volledig verbannen? Mees vindt de invloeden van de seksindustrie in elk geval een grote afknapper, meestal.

Het was vroeg in de ochtend. Nog half slapend voelde ik een hand over mijn lijf omlaag gaan, gevolgd door het zachte ruwe gevoel van een stoppelbaard, twee lippen die me zoenden. De deken viel op de grond, ik maakte mijn rug hol, kroelde door zijn haar. Mijn stem, die op deze kalenderdag nog niet had gesproken, bracht een rokerig laag geluid voort. Een luide kreun ontsnapte aan mijn mond. Opeens was ik afgeleid. Waarom maakte ik dit geluid? Het was niet de eerste keer dat ik mezelf er op betrapte te kreunen en hijgen op een manier de me tegennatuurlijk voorkwam. Waar kwam dit vandaan, wie probeerde ik hiermee te behagen? Voor wie was ik aan het acteren? Verstoord door mijn eigen gedachten gebaarde ik mijn minnaar dat ik niet meer wilde. Vragend keek hij me aan, zwijgend schudde ik mijn hoofd en stond op om te gaan plassen. Vandaag kwam het niet meer goed.

Porno heeft zich vaker als ongenode gast in mijn bed vertoond. Van snerende opmerkingen over ongetemd schaamhaar (van mannen met keurig getrimde ballen), tot verzoeken om klaar te mogen komen in mijn gezicht (doe even normaal) en geprefabriceerde zinnen die in mijn oor werden gegromd (regelrecht uit een willekeurige Jenna Jameson). Meestal heb ik alles beleefd weg kunnen wuiven en zo mijn eigen conclusies getrokken over de bedpartner in kwestie. Maar een enkele keer kwam daar dan toch de schaterlach. Nee, er zijn geen spiegels aan het plafond nodig om te figureren in je eigen expliciete speelfilm.

Bevrijdend

Het omgaan met porno in onze samenleving is iets wat we allemaal hebben moeten leren met de komst van het internet en vooral sinds de oprichting van sites als YouPorn, die porno niet alleen gratis maar ook grootschalig aanbieden aan de consument. Porno toont het menselijke seksuele wezen aan het grote publiek en hierbij worden minder en minder taboes geschuwd. Door de steeds opener houding tegenover seks zijn veel mensen bevrijd uit hun donkere kelders. Zo zocht ik bij een recent bezoek aan San Francisco een vriendin op, die sinds de laatste keer dat ik haar had gezien de hoofdrol had gespeeld in een professionele pornofilm. In deze film werd ze geblinddoekt en in het openbaar door een groep mensen geslagen, geneukt, vernederd en betast; een zogeheten ‘public disgrace’.‘Het gaf me zelfvertrouwen, het was een bijzondere ervaring en ik voelde me uiteindelijk machtig. Ik vond het geweldig en het heeft me veel geleerd.’ ‘Hoe voelt het dan dat mensen hier naar gaan kijken?’ vroeg ik haar. ‘Als het niet was gefilmd, had ik het ook goed gevonden. Maar het voyeurisme trekt me ergens wel,’ antwoordde ze. ‘Eigenlijk windt het me zelfs nog meer op dat mensen naar mijn ervaring kunnen kijken en hier geil van worden. Maar zelf hoef ik het niet terug te zien. Ik voel het nog in mijn lijf.’

Public disgraces, dubbele anale penetratie, bestialiteit, (de suggestie van) incest, gouden regen, sadomasochisme, het is maar een kleine tip van de sluier. Pornografie is een verademing voor fetisjisten die eindelijk hun soortgenoten kunnen vinden en ik zal dan ook niet betogen tegen het bestaan ervan. Maar mijn vriendin is geen tiener meer. Zij is een volwassen vrouw van 29 die precies weet wat ze wil en geen jongeman van 14 die door middel van beelden op zijn scherm zijn libido bevredigt. Want seksuele vorming op vroege leeftijd gaat vaak gepaard met clandestiene zelfbevrediging bij de aanblik van een imposante plastic boezem als moederlief denkt dat je aan je huiswerk zit of slaapt, en laten we daar vooral niet moeilijk over doen. Want dezelfde tiener zal geen moment verlangen naar die siliconencup als hij met zijn jonge handen voor de eerste keer een echt meisjeslijf aanraakt.

Beeld: Dennis Duijnhouwer

Fast food of verbeelding

Echter, de mate waarin we onszelf blootstellen aan met name mainstream pornografie vormt onze perceptie van wat normaal wordt bevonden in bed. En om deze reden is het belangrijk stil te staan bij de vraag of we echt wel willen kijken naar deze beelden. Naomi Wolff vergeleek in haar stuk The Porn Myth de alomtegenwoordigheid van pornografie met fast food. Gedreven door een miljoenenindustrie wordt iets aan ons voorgeschoteld van slechte kwaliteit, waar we maar kort door worden bevredigd. Naderhand hebben we een smerige smaak in ons mond en eigenlijk nog steeds honger. In principe, betoogt ze, verlaagt de overkill aan pornografie het libido van de samenleving, in plaats van deze te stimuleren. Hiermee weerlegt ze de mening van Andrea Dworkin, de beroemde antiporno feministe die in de jaren tachtig fel redeneerde dat porno er voor zou zorgen dat mannen vrouwen zouden objectificeren en dat dit vervolgens zou leiden tot brute verkrachtingen.

Inmiddels, dertig jaar later, zijn de meningen nog steeds verdeeld over dit onderwerp. Feministen hebben verschillende stellingen ingenomen, zowel tegen als voor de pornografie, maar in de jongerencultuur word je al snel preuts (of een leugenaar) genoemd als je toegeeft liever niet naar porno te kijken. Natasha Vargas-Cooper recenseerde in The Atlantic twee boeken die de invloed van porno op de maatschapij analyseren. In 'Hard core' schrijft Vargas-Cooper over de mate waarin de perceptie van seks is veranderd door pornografie. Volgens haar is seks door invloed van porno steeds extremer geworden door de weergave van de ware mannelijke seksuele psyche. De verhoudingen tussen wat vrouwen zelf willen en geven omwille van de man zijn scheef geworden. Hierbij gaat de auteur overigens volledig voorbij aan de vrouwelijke seksualiteit en verlangens, het ouderwetse standpunt aannemend dat vrouwen enkel de liefde willen bedrijven en mannen keiharde seks prefereren (waarna hun partner het liefst nog na de daad het huis verlaat.) Maar Vargas-Cooper behandelt een belangrijk punt: porno is onze levens binnengedrongen en onderwijst een hele generatie over seks op een harde, visuele wijze. Het tonen van cumshots met vrouwen die het sperma uit hun mond laten sijpelen, is voortgekomen uit de onmacht een man te tonen die klaarkomt tijdens de penetratie. Inmiddels worden deze en andere praktische zaken in film als gangbaar onderdeel van seks gezien. Hardcore pornografie laat weinig aan de verbeelding over en is daarmee soms zelfs indirect een invasie van ons boudoir.

Moeten we porno verbannen? Zeker niet. Toch is er veel te zeggen voor het reduceren van goedkoop geproduceerde korte filmpjes die ons netvlies binnendringen. We vergeten bijna de geur, de spanning, de versnelde hartslag die ons tijdens het bedrijven van de liefde naar een hoger niveau kunnen brengen. We zouden ons meer moeten laten leiden door ons eigen genot, zonder almaar af te kijken van de massa en mee te gaan in gedachteloze consumptie van betaalde seks. Neem het heft in eigen handen en zet de computer weg.

Het is laat in de nacht, mijn telefoon trilt. Ik lig al te slapen maar de berichttoon dringt door tot in mijn dromen. ‘Ik sta voor je huis, mag ik naast je liggen?’ Ik draai me eerst om, want ik had niet voor niets vroeg het feestgedruis verlaten. Ik ben moe, zo moe. Maar de verleiding is moeilijk te weerstaan en in mijn ondergoed doe ik even later open. Ik loop de trap op, half in dromenland, hij aait over mijn billen. ‘Morgen’, fluister ik. ‘Ik slaap nog.’ In bed probeert hij tevergeefs mijn beha los te krijgen, een kunst die niet te leren valt op YouPorn. In één handbeweging ontdoe ik de haakjes. Ik draai me om, zijn borsthaar kriebelt tegen mijn rug en met een warme rustige adem in mijn hals val ik in slaap. Morgen begint de wedstrijd vroeg. Want laten we eerlijk zijn, ik speel toch liever voetbal dan dat ik er naar kijk.

Mail

Ava Mees List

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Wat ik zou moeten zijn is niet wie ik ben

Wat ik zou moeten zijn is niet wie ik ben

Bouchra Aouriaghel schrijft over opgroeien en leren dat je erbij hoort, maar eigenlijk ook weer niet. Als een kameleon verplaatst ze zich tussen twee werelden, eentje waarin ze Nederlands spreekt, en verbaasd wordt aangekeken als de juiste klanken in de juiste volgorde haar mond verlaten, en eentje waarin ze Marrokaans spreekt, goed genoeg om met haar ouders te kunnen communiceren, maar als ze de diepte in wil, komt het er ineens stotterend uit. En wat als de wereld je vraagt om te kiezen? Lees meer

Mosterdsoep

Onvermijdelijk

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In deze tekst van Noura Harrath wordt een kind geboren dat daar misschien helemaal niet wilde zijn, of misschien nóg niet. 'Er waren weinig zachte plekken die voelden als een eeuwige omhelzing.' Lees meer

Mosterdsoep 4

Bijsluiter

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In deze tekst van Fleur Hagi staan we op het punt een hele belangrijke beslissing te nemen. Lees meer

Mosterdsoep 8

Moedertaal en Opvoedlessen van een martelaar

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Vandaag lees je twee gedichten van Lina Al-Hassany. ‘Draag de lasten van de wereld niet op je schouders. Graaf de kuilen voor de doden niet in je tuin. Breng het verleden nooit meer aan het licht.’ Lees meer

Mosterdsoep 5

Steltenloper

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In het verhaal van Jan Truijens Martinez ziet de hoofdpersoon zijn ex-vriendin met haar nieuwe vriend op theaterfestival De Parade. Tussen de lampjes van de zweefmolen en de flitsende polaroidcamera schiet ook de gedachte aan haar door zijn hoofd. Lees meer

Mosterdsoep 7

Beetje bij beetje

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Mina Yasien schreef een verhaal over een dochter die met haar moeder mee naar een afspraak gaat om te vertalen, over wat er tussen de regels door verloren kan gaan en of je een vervelende boodschap verzachtend moet vertalen. 'Niemand verstond alles en toch kwam iedereen overal achter.' Lees meer

Mosterdsoep 3

[Gedicht zonder titel]

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Fleur Hagi kent de wereld niet meer zoals ze die zich herinnerde, maar wat als ze deze nieuwe wereld niet meer wil kennen? 'Meer dan een appel / is nodig / om te onderscheiden / tussen goed en slecht' Lees meer

IDFA-bespreking <em>‘Between Revolutions’</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd 1

IDFA-bespreking ‘Between Revolutions’

De film Between Revolutions volgt een groep pro-Palestijnse, queer activisten in Berlijn. Regisseur Ruben Desiere zoekt samen met de activisten naar agency voor zijn personages. In die zoektocht wordt een interessant spel met fictie en realiteit gespeeld. Lees meer

IDFA-bespreking <em>Between Revolutions</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd

IDFA-tips van Hard//hoofd – ‘You Can See Everything’, ‘Nuisance Bear’ en ‘Romare Bearden’

De IDFA-tips van Jochum Veenstra, Nora de Bruine en Sander Bortier: You Can See Everything, Nuisance Bear en Alter Ego of Romare Bearden. Lees meer

Mosterdsoep 2

Het woord 'vervreemding'

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Vandaag lees je op Hard//hoofd het verhaal van Lidice Michelle Melara Minero. 'Ik hoorde ze typen en daarna waren ze hun werk aan het uitdelen. En ik? Ik was bezig met het begrijpen van het woord.' Lees meer

Mosterdsoep 9

Potentie

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Het gedicht van Nourelhouda Kassi zit vol potentie. Potentie om 'het' te maken, potentie om 'er' te komen, vriendschapspotentie, partnerpotentie, potentie om zo veel goeds de wereld in te brengen. '‘en nu?’ / tussen alles / wat ik was, en alles wat ik kon worden.' Lees meer

Mosterdsoep 1

Mosterdsoep

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Met vandaag: het verhaal van Leila Mrabet, waarin de hoofdpersoon jarenlang op zoek gaat naar de smaak van mosterdsoep die overeenkomt met een herinnering. Lees meer

Berbers gebogen

Berbers gebogen

'Een vaderskant bijt nooit niet. Ze wensen in hun smeekbedes smakkend dat we slappe groentestukken blijven.’ Imane Karroumi El Bouchtati schrijft over ziek zijn, paternale familietafels en hoe verstrikte tongen geen geruchten kunnen tegenspreken. Lees meer

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Vintagejagers, opgelet! In haar nieuwste column werpt Loïs Blank een kritische blik op een ontwikkeling die misschien niet helemaal onverwacht komt: de tweedehandsmarkt wordt in een fastfashionjasje gestoken. Daarmee dreigt ook een markt die ooit draaide om avontuur en goede bedoelingen steeds verder te plastificeren. Lees meer

Meneer de dominee

Meneer de dominee

De vader van Martijn van Arkel werkt voor God. Als dominee zijn zijn dagen gevuld met de kerk, de gemeente, de Heilige Zoon, maar heeft daardoor minder tijd voor zijn andere twee zoons. In deze gedichten beschrijft Martijn het gemis, de verwijten, en vooral het verlangen naar een vader: geen dominee, geen herder, maar iemand die het licht uit doet en wiens fiets in de schuur staat. Lees meer

Batik Karas

Batik Karas

In dit verhaal van Ariane Waitz gaat de hoofdpersoon op een vervreemdende reis door Indonesië. Via de eeuwenoude Javaanse kunstvorm batik probeert zij zich te verbinden met het land van haar grootouders. Lees meer

Wat je niet zult zien op tv

Wat je niet zult zien op tv

Hoe links is linkse televisie? Marthe van Bronkhorst kwam achter de schermen en kon haar ogen eigenlijk niet geloven. Lees meer

Hoeveel romcoms tot ik het voel? 1

Hoeveel romcoms tot ik het voel?

De liefde is een onuitputtelijke bron van inspiratie. In films, boeken en muziek blijven mensen proberen haar te vangen, en al die creatieve expressie wordt gretig geconsumeerd – ook door Nouhaila el Khannoussi, die ondanks haar fascinatie voor fictieve liefdes zelf nog nooit verliefd is geweest. In dit persoonlijke essay vraagt ze zich af wat verliefdheid eigenlijk is. Lees meer

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Geïnspireerd door de blikken man uit The Wizard of Oz leidt Elise Vos je over het pad van gele klinkers. Ondanks de bescherming die ons harnas biedt, bevat het kieren die toelaten wat we niet zouden willen voelen. Bovendien: wie wil nu afgestompt raken? Lees meer

Rouw en haar contouren

Rouw en haar contouren

Wat gebeurt er als je grootste angst werkelijkheid wordt? Vorig jaar verloor Ivana Kalaš haar vader. In dit essay onderzoekt ze rouw en angst. Wat als juist het verlies je dichter bij het leven brengt? ‘Zoals je vroeger naar een eclips zou kijken via een cd, kom ik in contact met rouw: via haar contouren.’ Lees meer