Asset 14

Lieve Mees (vies)

De terugkeer van Lieve Mees is aanstaande. Om dat te vieren (en om de Vieze Week luister bij te zetten) een korte selectie van de vieste Lieve Mees'en. Stuur vanaf nu dus weer al je vragen in. Vies of niet.

1)

Hey Mees,
Allereerst wil ik je complimenteren met deze rubriek. Behalve dat je het leuk doet, vind ik ook oprecht dat je het heel goed doet. Ik denk weleens dat sommige brieven nep zijn, maar je gaat er toch serieus mee om en dat vind ik bewonderenswaardig. Wat mijn eigen vraag betreft: ik heb een vriendin die ik graag bef. Dat is op zich geen probleem natuurlijk, ware het niet dat ik het verschrikkelijk opwindend vind om haar te likken als ze ongesteld is. Zij vindt dit vies en onhygiënisch, maar voor mij is de geur en de substantie van haar opwinding in die tijd van de maand het geilste dat er is. We gaan al best lang samen en het duurde ook even voordat ik het durfde te vertellen. Helaas wil ze het liever niet hebben. Ik heb er echter heftige fantasieën over en vraag haar niet om daarna met me te zoenen ofzo – hoewel me dat ook erg opwindend lijkt, maar dat terzijde. Ik ben bijna ten einde raad, want wil haar niet kwijt en wil haar ook niks tegen haar zin laten doen. Ik heb zelfs al bedacht om ervoor naar een prostituee te gaan, maar dat vind ik wel een heftige stap. Wat zou jij doen?

xM

L.S.
Dank je. Uiteraard beantwoord ik alle vragen alsof ze oprecht zijn gesteld, dus ook die van jou, oh schipper op de Rode Zee. Over seks tijdens de ongesteldheid zijn de meningen verdeeld (zoals ze over zowat alles behalve de missionaris verdeeld zijn). Sommigen vinden het goor, sommigen vinden het normaal en prima, sommigen vinden het lekker. Zoals vrouwen die door een orgasme van hun menstruatiepijn worden verlost. Of jij, die houdt van de geur en smaak. Ieder zijn meug! Het is echter begrijpelijk dat een vrouw hier ambivalente gevoelens over heeft. Omdat we elke maand bloeden, vinden wij het aan de ene kant heel natuurlijk. Soms voel je echter ook de andere kant van ongesteld zijn: een lijf vol van bloedslijmproppen en krampen. Niet echt sexy time dus. Aangezien je een open en liefdevolle relatie lijkt te hebben waar dingen in besproken worden: misschien kunnen jullie als compromis eerst onder de douche en daarna samen de ietwat verwassen maar nog lichtrode vlag uithangen? Ik betwijfel trouwens of je je gerief zal vinden bij een prostituee. Ik heb het idee dat je juist extra intimiteit met je geliefde opzoekt. Wat bij haar opwindend is, is bij een hoer misschien gewoon de bloedende kut van een vreemde.

2)

Beste Mees,
Hoe is het mogelijk dat op openbare wc’s van mannen altijd schaamhaar te vinden is. Dik, zwart, en op de bril. Zijn mannen zo gretig om hun pietzel eruit te hangen dat ze met te veel kracht hun broek naar beneden trekken met als gevolg dat ze hele bossen uitrukken? Of verliezen mannen meer haar dan vrouwen down-there? Of beginnen ze te kammen en een coiffure te creëren, ‘s nachts op een plee van een kroeg? Mees, wat doen ze daar, die dikke zwarte haren?

Liefs, N

L.S.,
Ten eerste denk ik dat mannen simpelweg vaker schaamhaar hebben dan vrouwen. Hoewel, tot mijn grote ontsteltenis, ook mannen zich nu beginnen te ontdoen van elke beharing. (Je moet natuurlijk helemaal lekker zelf weten wat je met je lijf doet, maar je piemel wordt echt niet groter als je minder haar hebt.) Enfin, schaamhaar op de plee: ik wil niet chargeren, maar ga het bij deze toch doen. Mannen zijn goorlappen. Ze zeiken de hele vloer onder (met als bonus hun eigen schoenen), ze hebben geen flauw benul wat de functie is van die veredelde afwasborstel in de hoek van het toilet, en god weet of ze hun handen ooit wassen na het pissen. Dus dat je schaamhaar tegenkomt wat inderhaast uit de boxer is gerukt, is nog maar het minste van je problemen. Niet dat de dames altijd even netjes zijn. Vrouwen kunnen namelijk niet doortrekken. Ik weet dat er velen zijn die doorgaans een halve toiletrol gebruiken, dus dat krijg je vast niet in één keer door het watercloset gespoeld, maar come on. Doe een beetje moeite, we hoeven niet naar een drijvend eiland Page te kijken.

3)

Lieve Mees.
Waarom is er nog niks verzonnen op dingen waar je aan moet pulken? Ik bedoel dan bijvoorbeeld rolletjes plakband, rollen trekfolie of het velletje van een salami. Ik vind het ongelooflijk dat we als mensenkinderen een man op de maan hebben gezet en de iPad en regenbroek hebben uitgevonden, maar nog niets hebben gevonden op dat oeverloze gepulk. Is dit dan waar onze menselijke vooruitgang moet stilhouden?

Een bezorgde groet, anoniem

L.S.,
Het is natuurlijk niet helemaal waar dat er geen oplossingen zijn voor het gepulk aan deze plakkerige dingen. Men neme een plakbandhouder. Mits je plakband van goeie kwaliteit gebruikt, (die semi-doorzichtige van de Hema is bijvoorbeeld een topper) een fantastisch product dat al je problemen oplost. Hoewel ik moet toegeven dat trekfoliehouders inderdaad nog lang niet geperfectioneerd zijn. Hoe vaak ik me niet dodelijk heb verwond aan die zaag waar je het mee af kan ‘scheuren’, ik weet het niet meer. Ik vrees echter dat het probleem ergens anders ligt: mensen willen helemaal geen oplossing, mensen willen pulken. Pulken in hun neus, pulken aan de korst op een wond, pulken aan hun haar, pulken aan elkaar. Het is zelfs een officiële stoornis: dermatillomanie. Je gelooft het bijna niet, maar het schijnt dat er endorfine vrijkomt tijdens het pulken. Ik denk dat het dezelfde endorfine is die vrijkomt bij een lekker potje bubbelplastic ploppen. Haha! Bubbelplastic ploppen! (Sorry. De mens is denk ik toch niet zo beschaafd als we zouden willen geloven.)

4)

Lieve Mees,

Hoe kan het dat elke keer als ik ongeschoren, ongewassen, chagrijnig en bekaterd de deur uitga, ik enorm veel sjans heb van vrouwen? Ik kan er de klok op gelijk zetten, maar ik snap er niks van.
Gr DD

L.S.,
Ik moet zeggen dat dit mij bekend in de oren klinkt. Om de één of andere reden krijg ik vaak, als ik in joggingbroek meurend boven een kop koffie hang in het café (weliswaar nog met make-up van de voorgaande dag), de opmerking: “Wat zie je er goed uit!” Zelf hou je het niet voor mogelijk, met een mond als een glasbak, maar ik denk dat de aantrekkingskracht te maken heeft met een bepaalde relaxtheid die je uitstraalt als je niet in pauwenpak bent. Het is een combinatie van je ‘laisser faire’-instelling en de feromonen die je nog niet met Badedas hebt weggeschrobd die je aantrekkelijk maakt voor de dames. Ongeschoren mannenzweet doet toch denken aan een soort ‘echte man’ van Coca Cola Light. Je weet wel, zo’n lekkere bouwvakker met een wit hemd en een gele helm op zijn kop, mmm.

5)

Beste Mees,
Mijn nieuwe liefde is op alle vlakken geweldig, behalve op één: ontzettende zweetvoeten. De nieuwe liefde weet het zelf ook wel hoor, en doet aan goed wassen en elke dag schone sokken. Maar dat helpt niet. Ik vind het best lastig, vooral in bed. In welk stadium van de (nu nog heel prille) relatie begin ik hierover? En hoe dan? Wanneer stuur je iemand hiermee naar de dokter? Of heb je ander goed advies voor me?

Mijn dank is groot.
F.

L.S.,
In een prille relatie is het wat moeilijk om gelijk over stinkende lichaamsdelen te beginnen, maar het kan wel zodanig hevige irritaties veroorzaken dat de stank letterlijk en figuurlijk jullie verstandsverhouding kan gaan overheersen. Misschien kan je toch subtiel beginnen over zijn voeten. Het is tenslotte warm aan het worden, en de meeste normale mensen die de hele dag in gympen lopen zullen gaan rieken naar oude Franse kaas. Doe zelf je schoenen uit, roep “ai, das nie best…, hoe staat het met die van jou?” en loop naar de badkamer om je voeten te wassen, in de hoop dat hij je hint begrijpt. Mocht dit niet aankomen, dan raad ik je aan een flinke dosis talkpoeder in al zijn schoenen te lozen. Een wondermiddel. Geloof me: ik werk in de horeca.

6)

Lieve Mees,
Mijn nieuwe liefde is fan van ‘sploshing’. We daten pas drie weken, en het is echt een hele lieve jongen. Hij is verder ook niet raar ofzo, misschien een beetje saai zelfs, en – niet onbelangrijk – een errrug lekker ding. Ik zal verder niet teveel in detail treden, maar hij is in bed ook echt een ster. Kortom: best wel een vangst! Maar ja, je raadt het al: nu wil hij dat ik met hem ga sploshen. Daar heb ik dus helemaal geen zin in. Ik ben erg verliefd op mijn nieuwe vriendje en ik wil hem niet kwijt, maar ik heb geen zin om straks de hele tijd chocoladesaus uit mijn oor en Joost mag weten waar nog meer te zitten peuteren. Wat moet ik doen?

E.

L.S.,
Je erg leuk geschreven mail doet me vermoeden dat je het totaal bij elkaar hebt verzonnen. Maar ik ben de belabberdste niet, dus we geven gewoon antwoord. Voor de mensen thuis: ‘sploshen’ (ook wel ‘wet and messy fetishism’) houdt een voorliefde in voor het insmeren van het lichaam met allerhande vloeibare producten. Van pindakaas tot scheerschuim. Let wel: lichaamssappen vallen hier niet onder. Ter zake. Wanneer je partner aangeeft een bepaalde fetisj te hebben, is er al sprake van een dialoog, en dat is prettig. Het is voor velen niet makkelijk om dergelijke zaken te bekennen. Je zou versteld staan wat de mens allemaal kan opwinden. Wees dus vooral tolerant in het aanhoren van je lief en schroom ook niet om zelf voor de boeg te komen als je voelt dat het vertrouwen daar is.

Echter, als jij deze fetisj niet deelt, kun je in een moeilijk parket komen. Je wilt namelijk je gezel plezieren, maar niet ten koste van jezelf. Ik zou zeggen: ga op zoek naar een compromis of waag het er op. Je kan alles een keer proberen, nietwaar? Vaak is er ook een lichte vorm uit te voeren: een pets op de billen met de hand in plaats van de zweep. Of in dit geval: op de borst een likje honing in plaats van een emmer acrylverf. Vermijd in ieder geval de slagroom. Uit eigen ervaring weet ik dat dat resulteert in een zurig plakkerig lijf. Vooral dat zure, gatver, is niet weg te douchen.

-

Ook een vraag voor Mees? Stel hem nu:

[contact-form 7 "hh4-lievemees"]

Mail

Ava Mees List

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Wat ik zou moeten zijn is niet wie ik ben

Wat ik zou moeten zijn is niet wie ik ben

Bouchra Aouriaghel schrijft over opgroeien en leren dat je erbij hoort, maar eigenlijk ook weer niet. Als een kameleon verplaatst ze zich tussen twee werelden, eentje waarin ze Nederlands spreekt, en verbaasd wordt aangekeken als de juiste klanken in de juiste volgorde haar mond verlaten, en eentje waarin ze Marrokaans spreekt, goed genoeg om met haar ouders te kunnen communiceren, maar als ze de diepte in wil, komt het er ineens stotterend uit. En wat als de wereld je vraagt om te kiezen? Lees meer

Mosterdsoep

Onvermijdelijk

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In deze tekst van Noura Harrath wordt een kind geboren dat daar misschien helemaal niet wilde zijn, of misschien nóg niet. 'Er waren weinig zachte plekken die voelden als een eeuwige omhelzing.' Lees meer

Mosterdsoep 4

Bijsluiter

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In deze tekst van Fleur Hagi staan we op het punt een hele belangrijke beslissing te nemen. Lees meer

Mosterdsoep 8

Moedertaal en Opvoedlessen van een martelaar

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Vandaag lees je twee gedichten van Lina Al-Hassany. ‘Draag de lasten van de wereld niet op je schouders. Graaf de kuilen voor de doden niet in je tuin. Breng het verleden nooit meer aan het licht.’ Lees meer

Mosterdsoep 5

Steltenloper

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In het verhaal van Jan Truijens Martinez ziet de hoofdpersoon zijn ex-vriendin met haar nieuwe vriend op theaterfestival De Parade. Tussen de lampjes van de zweefmolen en de flitsende polaroidcamera schiet ook de gedachte aan haar door zijn hoofd. Lees meer

Mosterdsoep 7

Beetje bij beetje

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Mina Yasien schreef een verhaal over een dochter die met haar moeder mee naar een afspraak gaat om te vertalen, over wat er tussen de regels door verloren kan gaan en of je een vervelende boodschap verzachtend moet vertalen. 'Niemand verstond alles en toch kwam iedereen overal achter.' Lees meer

Mosterdsoep 3

[Gedicht zonder titel]

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Fleur Hagi kent de wereld niet meer zoals ze die zich herinnerde, maar wat als ze deze nieuwe wereld niet meer wil kennen? 'Meer dan een appel / is nodig / om te onderscheiden / tussen goed en slecht' Lees meer

IDFA-bespreking <em>‘Between Revolutions’</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd 1

IDFA-bespreking ‘Between Revolutions’

De film Between Revolutions volgt een groep pro-Palestijnse, queer activisten in Berlijn. Regisseur Ruben Desiere zoekt samen met de activisten naar agency voor zijn personages. In die zoektocht wordt een interessant spel met fictie en realiteit gespeeld. Lees meer

IDFA-bespreking <em>Between Revolutions</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd

IDFA-tips van Hard//hoofd – ‘You Can See Everything’, ‘Nuisance Bear’ en ‘Romare Bearden’

De IDFA-tips van Jochum Veenstra, Nora de Bruine en Sander Bortier: You Can See Everything, Nuisance Bear en Alter Ego of Romare Bearden. Lees meer

Mosterdsoep 2

Het woord 'vervreemding'

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Vandaag lees je op Hard//hoofd het verhaal van Lidice Michelle Melara Minero. 'Ik hoorde ze typen en daarna waren ze hun werk aan het uitdelen. En ik? Ik was bezig met het begrijpen van het woord.' Lees meer

Mosterdsoep 9

Potentie

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Het gedicht van Nourelhouda Kassi zit vol potentie. Potentie om 'het' te maken, potentie om 'er' te komen, vriendschapspotentie, partnerpotentie, potentie om zo veel goeds de wereld in te brengen. '‘en nu?’ / tussen alles / wat ik was, en alles wat ik kon worden.' Lees meer

Mosterdsoep 1

Mosterdsoep

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Met vandaag: het verhaal van Leila Mrabet, waarin de hoofdpersoon jarenlang op zoek gaat naar de smaak van mosterdsoep die overeenkomt met een herinnering. Lees meer

Berbers gebogen

Berbers gebogen

'Een vaderskant bijt nooit niet. Ze wensen in hun smeekbedes smakkend dat we slappe groentestukken blijven.’ Imane Karroumi El Bouchtati schrijft over ziek zijn, paternale familietafels en hoe verstrikte tongen geen geruchten kunnen tegenspreken. Lees meer

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Vintagejagers, opgelet! In haar nieuwste column werpt Loïs Blank een kritische blik op een ontwikkeling die misschien niet helemaal onverwacht komt: de tweedehandsmarkt wordt in een fastfashionjasje gestoken. Daarmee dreigt ook een markt die ooit draaide om avontuur en goede bedoelingen steeds verder te plastificeren. Lees meer

Meneer de dominee

Meneer de dominee

De vader van Martijn van Arkel werkt voor God. Als dominee zijn zijn dagen gevuld met de kerk, de gemeente, de Heilige Zoon, maar heeft daardoor minder tijd voor zijn andere twee zoons. In deze gedichten beschrijft Martijn het gemis, de verwijten, en vooral het verlangen naar een vader: geen dominee, geen herder, maar iemand die het licht uit doet en wiens fiets in de schuur staat. Lees meer

Batik Karas

Batik Karas

In dit verhaal van Ariane Waitz gaat de hoofdpersoon op een vervreemdende reis door Indonesië. Via de eeuwenoude Javaanse kunstvorm batik probeert zij zich te verbinden met het land van haar grootouders. Lees meer

Wat je niet zult zien op tv

Wat je niet zult zien op tv

Hoe links is linkse televisie? Marthe van Bronkhorst kwam achter de schermen en kon haar ogen eigenlijk niet geloven. Lees meer

Hoeveel romcoms tot ik het voel? 1

Hoeveel romcoms tot ik het voel?

De liefde is een onuitputtelijke bron van inspiratie. In films, boeken en muziek blijven mensen proberen haar te vangen, en al die creatieve expressie wordt gretig geconsumeerd – ook door Nouhaila el Khannoussi, die ondanks haar fascinatie voor fictieve liefdes zelf nog nooit verliefd is geweest. In dit persoonlijke essay vraagt ze zich af wat verliefdheid eigenlijk is. Lees meer

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Geïnspireerd door de blikken man uit The Wizard of Oz leidt Elise Vos je over het pad van gele klinkers. Ondanks de bescherming die ons harnas biedt, bevat het kieren die toelaten wat we niet zouden willen voelen. Bovendien: wie wil nu afgestompt raken? Lees meer

Rouw en haar contouren

Rouw en haar contouren

Wat gebeurt er als je grootste angst werkelijkheid wordt? Vorig jaar verloor Ivana Kalaš haar vader. In dit essay onderzoekt ze rouw en angst. Wat als juist het verlies je dichter bij het leven brengt? ‘Zoals je vroeger naar een eclips zou kijken via een cd, kom ik in contact met rouw: via haar contouren.’ Lees meer