Asset 14

Op de plaats rust

 1

'Toen het mes door de schil sneed, huilden de komkommers. Toen ze helemaal doormidden waren gehakt, werden de ogen kruisjes.’ Annelies van Wijk schreef een kort verhaal over hoe het besef van de dood maar moeizaam inzinkt.

De wereld begint na de schok, na de adrenaline, het steun betuigen, het tieren. Het is als een grijze maandagmorgen waarop je door de mist de overkant van het kanaal niet kunt zien. Lichtbollen suggereren lantarenpalen. Een groep fazanten is door het oprukken van de nieuwbouwwijk naar dit braakliggend terrein gevlucht. Soms staat er een auto waarin Polen slapen. Soms loopt er een man met een metaaldetector te zwieren. Meestal waggelt er een waterhoen langs de struiken, de enige hier die je angst kunt aanjagen.

Ik zit op een bankje, kijk over het water en wacht op een teken. Net zoals de moslima met haar plastic tasjes vol tomaten een teken was. De handvaten van de twee tasjes scheurden toen ze gehaast voor een auto de weg overstak. De overrijpe tomaten barstten open door de klap tegen het asfalt. Op het moment dat ze twijfelde of ze de tasjes op moest rapen, belde je.

In die tijd was mijn ringtone het miauwen van een kat. Zo was het gemakkelijker om de telefoon op te nemen, in de weet dat er een dier bestaat dat kopjes geeft. Waarom ik niet uit je stem kon opmaken dat er iets aan de hand was, is me nog steeds een raadsel. Misschien zijn we meer onderhevig aan wat we willen horen dan ik kan accepteren.

Een fietser heeft zijn armen over elkaar geslagen en probeert zo lang mogelijk naar de hemel te kijken. Een jongetje maakt er een sport van om in een zo breed mogelijke zigzag te fietsen zonder tegenliggers te raken. En ik denk bij alles: is dit het?

Vaak kun je achteraf pas aanwijzen dat iets een teken was. Jij die me plots een foto van samengegroeide aardappels stuurde die je uit de grond had getrokken op de Noorse boerderij. Ik dacht dat je me gewoon de oogst wilde laten zien en met dat rode hartje je gegroeide liefde voor de natuur verwoorde. Ik had eraan moeten denken dat we, toen we zeven waren, vergroeide groenten naspeelden. We hadden in een uitzending van Klokhuis over groentes geleerd. Hoe ze uit de grond komen, vervoerd worden, gekookt, opgegeten. Ze vertelden dat groenten ook pijn ervaren. Ze lieten ter illustratie een animatiefilmpje zien van twee komkommers met knipperende oogjes. Een groot mes naderde de giechelende groenten. Toen het mes door de schil sneed, huilden de komkommers. Toen ze helemaal doormidden waren gehakt, werden de ogen kruisjes.

Ik veeg de druppeltjes mist uit mijn wenkbrauwen, uit de haartjes boven mijn lip. Ik herinner me de andere foto’s die je stuurde. Jij die voor het eerst graan oogstte, jij die op de kar van de boer naar de hemel keek. Jij die trots liet zien hoe je de stier de baas was geworden. Jij die na zo’n foto dagen niets meer van je liet horen.

Ik dacht dat dat aan mij lag. Pap zei: ‘Sven heeft het druk.’ Of: ‘Hij heeft vast geen wifi.’ En anders: ‘Jullie groeien uit elkaar.’ Ik reageerde op hem zoals jij stieren op afstand leerde houden: op de grond stampen, je lijf groot maken, schreeuwen. Het kwam niet zelfverzekerd over.

Het is best ingewikkeld om te beseffen dat iemand dood is als je diegene niet dood hebt gezien. Als je niet de klap zag of het lijf dat onherkenbaar geworden was. Zonder die bevestiging blijft de dood altijd een suggestie. Een suggestie zoals een menukaart een suggestie is. De keuzes zijn voor de hand liggend. Maar wat als jij het niet was in die auto zonder licht? Wat als je op het laatste moment had besloten om toch weer gas te geven? Wat als pap ons niet verplicht had om een rijbewijs te halen? Wat als ik niet had gezegd dat een tijdje in de natuur goed voor je humeur zou zijn?

In het nieuws las ik dat er borden van heiligen langs de weg geplaatst worden om ongelukken te voorkomen. Dat er boerderijen bestaan waar koeien VR-brillen dragen, om ze zo het groenste gras te tonen.

Een zakje boterhammen floept onder de elastieken van een bagagedrager vandaan. Als de fietser uit het zicht is, rent het waterhoen erop af, pikt erin. De vogel probeert de kaas tussen de boterham vandaan te trekken voordat de meeuwen zich rond hem zullen verzamelen. En ik denk: dit is het. Dit is het teken dat mijn telefoon weer zal trillen in mijn jaszak. Dat ik je stem weer zal horen.

Ik stamp op de grond.
Roep naar het waterhoen.
Hij rent weg.
Het bevredigt niet.

Mail

Annelies van Wijk (1993) is redacteur bij Hard//hoofd, maakt podcasts, wandelingen en kletst het liefst met vreemden over vogels en het leven. // annelies.van.wijk@hardhoofd.com

Mans Weghorst is een illustrator/animator die gefascineerd is door surrealisme. Zijn werk is gedetailleerd, vervreemdend en ruimtelijk.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomChef Papier
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Meander (maar ook weer wel)

Meander (maar ook weer wel)

In het park achter het huis van haar ouders staat een plakkaatje met een gedicht van Marte Hoogenboom, dat ze schreef toen ze nog anders heette. Zo nu en dan gaat ze erlangs om het te herlezen, maar of ze er ooit écht naar terug kan? Lees meer

Stemvorken

Stemvorken

Hoe onderzoek je lesbische aantrekking als je eerste kennismaking daarmee porno is, gericht op een mannelijke fantasie? Met ‘Stemvorken’ won Leonore Spee Het Rode Oor 2022, de erotische schrijfwedstrijd van Vlaams-Nederlands huis deBuren. Lees meer

Ongewerveld

Ongewerveld

Kan erotiek ook schuilen in pijn, verdriet en kwetsbaarheid? Met ‘Ongewerveld’ won Jori(k) Amit Galama de juryprijs van Het Rode Oor 2022, de erotische schrijfwedstrijd van Vlaams-Nederlands huis deBuren. Lees meer

De bomen in Roemenië zijn ook vaderloos 2

De bomen in Roemenië zijn ook vaderloos

'ik miste collectieve haast / treinen waar de airco nooit gewerkt heeft / de eenheid die in eenzaamheid zit'. In gedichten die geuren naar 'oostblokstank' onderzoekt Francesca Birlogeanu vervreemding en verdwenen vaders. Lees meer

Dit is ook mijn vakantie

Dit is ook mijn vakantie

"Dit ben ik, met mijn nieuwe wandelschoenen, helemaal uitgerust en braaf nog." Hij hoogtevrees. Zij onverschrokken. In dit korte verhaal van Werner de Valk pakt een hike door de bergen wel heel anders uit dan verwacht. Na afloop zijn daar gelukkig altijd nog de foto's. Lees meer

Bloed en havermout

Bloed en havermout

Een verhaal van Jan Wester over twee zussen, onvoorwaardelijke liefde, klauwende vingers, mantelzorg en Teletubbies. Lees meer

De draad

De draad

Sumai Yahya schreef een kort, poëtisch verhaal over menselijke vleermuizen slingerend aan een draad. Een korte versie verscheen in het papieren magazine, maar lees hier de volledige versie, vol symboliek, donkere massa's, naalden, konijnen met rode ogen en aangeslepen ruggengraten. Lees meer

Iets wat van zijn vader is geweest

Iets wat van zijn vader is geweest

Het is zwarte zaterdag en de tankstations zijn druk. Sigarettenrook en uitlaatgassen blijven "in de windstilte boven het asfalt verstikkend en bewegingsloos hangen." Tristan is, in dit korte verhaal, op weg naar het huis van wijlen zijn vader, een man op wie hij nooit heeft kunnen rekenen. Kan hij het opbrengen om door te rijden? Lees meer

Gedichten Alara Adilow (titel volgt) 2

Straatliedjes

Wat is een huis? 'Iets dat de wraak van de nacht buiten houdt. / Iets waar je naar terugkeert na een lange reis.' In deze nieuwe gedichten van Alara Adilow worden vaders ontvlucht, tijdelijke verblijfplaatsen gevonden en nieuwe relaties op zee aangegaan. Lees meer

Koeman

Koeman

Een kort verhaal van Jan Wester over een veeboer die op papier alles bezit, maar zich niet thuisvoelt in zijn eigen kudde en op zoek is naar een eenheid. Koeman was niet van land, niet van gras. Door de zolen van zijn laarzen was hij afgescheiden van zijn aarde. Hij had ze weleens uitgeschopt, op... Lees meer

 1

"En opeens denk je aan hun lichamen" vertaalde gedichten in samenwerking met Poetry International

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via een bundel of op een podium? Achttien studenten
illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van
de achttien dichters van het 52 ste  Poetry International Festival dat vandaag van start gaat. De studenten komen
net als de dichters uit de hele wereld. Uit Vietnam, Oekraïne, Moldavië of Mexico, Polen, de
Verenigde Staten of hier uit Nederland. Lees meer

Meer dan een werkwoord

Meer dan een werkwoord

De stem in Nora’s hoofd laat zich niet zomaar het zwijgen opleggen. “Ik vraag me af of het haar bedoeling was dat ik nu zo weinig lichaamsvet over heb dat zelfs een kussen de pijn van het zitten niet verzacht.” Als verdoving en controle ten koste gaan van haar relaties en gezondheid, stelt Nora zich die ene belangrijke vraag: is dit het waard? Lees meer

Dit is geen ode 2

Dit is geen ode

'In dit land word je aan stukken gescheurd. / Ik verzamel jouw gescheurde stukken vlees. / Ik bak je op 200 graden. / Ik deel je uit.' In harde dichtregels verkent Shabnam Baqhiri hoe het is om je echt aan te passen en waarom dit soms noodzakelijk en juist goed is. Lees meer

Train je ego (maar zorg dat het tegen een stootje kan) 1

Train je ego (maar zorg dat het tegen een stootje kan)

Luuk Schokker leerde dat een groot ego bij het schrijven geen overbodige luxe is. Je onzekerheid omarmen maar tegelijkertijd een ego kweken. Hoe doe je dat? Luuk legt het uit. Lees meer

A Sacred Slut_Daan Timmer_Lena Plantinga

A Sacred Slut

Je bent vrouw, het is zomer en je wil wat. Klaarkomen, bijvoorbeeld. In dit broeierige nieuwe kortverhaal van Lena Plantinga speelt een jonge vrouw met zichzelf en het lot. Een verhaal over zoeken naar je seksuele zelf, en haar aantreffen onder het juk van je seksuele verleden. Lees meer

Een lichaam dat liefde opwekt

Een lichaam dat liefde opwekt

Een fragment uit Emy Koopmans 'Tekenen van het universum' over een lichaam dat gelooft dat het moet krimpen om het waard te zijn te worden liefgehad. Lees meer

Mijn Arabisch is verstomd

Mijn Arabisch is verstomd

"Mijn Arabisch is schichtig / ze vermomt zich stilletjes als Hebreeuws." Pelumi Adejumo en Esha Guy Hadjadj vertaalden een gedicht van de Israëlische dichter Almog Behar. Over twee moedertalen, waarvan de één de ander overstemt. Lees meer

Ratrace

Ratrace

Een kort anti-kapitalitsch verhaal van Emma Stomp over De Prestatiemaatschappij, havermelk latte's en mannen met bivakmutsen. Lees meer

Zwarte luiken

Zwarte luiken

Hoe schrijf je over iets ontastbaars zoals rouw? Geïnspireerd door de schilderijen van Francis Bacon verkent Thijs Joores in deze gedichtenreeks de impact van verlies. Lees meer

Gezocht z.s.m. 1

Gezocht z.s.m.

Liefde is te vervangen, althans dat houden datingapps ons voor. Maar wat als je iemand bent verloren van wie je er maar één had, zoals je moeder? Babet te Winkel bijt het spits af van een nieuwe reeks waarvoor Stichting Literaire Activiteiten Amsterdam de samenwerking aangaat met verschillende literaire platforms. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd!

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe kunstenaars en schrijvers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Wij zijn al meer dan twaalf jaar bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Onze kunstverzamelaars maken dit mogelijk. Sluit je vóór 1 januari aan en ontvang jaarlijks gesigneerde kunstwerken van veelbelovende kunstenaars én je eigen Hard//hoofd-tasje. Veel verzamelplezier!

Steun en verzamel