Doen we te moeilijk over vreemdgaan? Waarom wordt er in kraakpanden zoveel ruzie gemaakt? Waar blijft de tram? Mees weet raad. " /> Doen we te moeilijk over vreemdgaan? Waarom wordt er in kraakpanden zoveel ruzie gemaakt? Waar blijft de tram? Mees weet raad. " />
Asset 14

Spambot

Het leven is nog altijd zwaar en bij vlagen onbegrijpelijk. Elke dag weer worstelt de mensheid met het bestaan en aan het eind van de dag lijken er alleen nog maar meer vragen bij gekomen te zijn. Gelukkig is Mees terug om in haar tweewekelijkse vragenrubriek de dilemma's van de moderne mens op te lossen. Heb jij ook een prangende kwestie? Leg het Mees voor en wie weet krijg je volgende keer antwoord: mail naar mees@hardhoofd.com of vul onderaan het anonieme formulier in.

Lieve Mees,
Ik ben kunstenaar en creatief ondernemer en laatst was er iemand bij me die op vakantie was geweest en foto's had gemaakt met een iPhone4. Onder andere met de Hipstamatic app en meer van dat soort onzin. Ik haat die dingen uiteraard, omdat het hartstikke nep is en dus stom, maar ik was ondersteboven van die foto's. Sindsdien word ik inwendig verscheurd door mijn geweten dat die apps verfoeit, en mijn eigen ogen, die het ge-wel-dig vonden.
Mees, hoe ga ik hiermee om? Vertel ik het mijn (even kritische) vrienden? Maak ik me druk om niks?

Anonymous.

L.S.,
De Hipstamatic app is natuurlijk de zoveelste bijkomstigheid van de analoge fotografietrend, na die Lomo camera’s en Polaroids. Het is een stuk makkelijker –en goedkoper!- in ieder geval dan het kopen en ontwikkelen van film. In september plaatste de New York Times een serie van Damon Winter over soldaten in Afghanistan, geschoten met Hipstamatic op de iPhone. Prachtige foto’s, zeker, maar Jan en alleman viel over zijn methode. Slim van hem trouwens, want een beetje controverse is altijd goed voor de PR. Enfin, de discussie laaide op over de authenticiteit van de foto’s. Toch bijzonder dat niemand zich lijkt te herinneren dat we nog helemaal niet zo lang geleden oeverloos discussieerden over digitale fotografie an sich, of over Photoshop. Rest mij je achter te laten met de volgende vraag: in hoeverre is fotografie überhaupt een weergave van de werkelijkheid? Zelfs zonder de rode gloed van een Hipstamatic-filter, blijft het een gekaderde afbeelding. Het klinkt een beetje cliché om te zeggen, maar uiteindelijk is het toch de fotograaf die het werk moet doen, en niet de iPhone.

----

Onderwerp: kgKfmzOgAxeN

De vraag:

Ook keeidrnn uit een beschermde en warme opvoeding lopen soms gevaar….peer presure kan enorm zijn. Heb een aantal jaren bij jeugd justitie gewerkt….en kwam ze helaas soms tegen in het systeem.

L.S.,
Toch bijzonder hoe je als spam-bot tegelijkertijd dyslectisch, sociaal bevlogen, kortaf, en onduidelijk kan zijn. Ik vind je een stuk leuker dan deze die ik laatst kreeg: “7807hm rergblqsbrqx,[url=http://kkdgznzotqju.com/]kkdgznzotqju[/url], [link=http://ivutvjxgjzht.com/]ivutvjxgjzht[/link], http://mwqvylkyylxr.com/”. Daarom, een eervolle vermelding in de vragenrubriek. Leve het anonieme invul formulier.

----

Lieve Mees,
Ik ben een masterstudent geschiedenis. Het einde van mijn studerende leven lijkt dus in zicht. Nu heb ik geen idee wat ik daarna moet doen, en ik zag dat jij hier mensen allerlei handige tips gaf. Momenteel ben ik werkzaam in de horeca, maar ik geloof niet dat ik dat de rest van mijn leven zou willen doen, hoewel het niet slecht verdient en je nog eens mensen ontmoet. Ik hoop dat ik mijn vergaarde kennis nog eens nuttig kan gaan gebruiken, in plaats van altijd de betweter uit te hangen. Ik heb een brede culturele interesse en een iPad. Kan jij mij helpen?
Liefs Jilles

L.S.,
Ik vraag me toch af waarom je deze vraag stelt aan iemand die een universitaire opleiding heeft, in de horeca werkt, en daarbuiten op een website de betweter uithangt. Edoch! Er is hoop. Jonge ambitieuze Amerikanen weten het al decennia: de sleutel tot het bereiken van iets in het leven is wat ze zo leuk noemen: extracurricular activities. Ook vrijwilligerswerk (en dan heb ik het niet over klaar-over spelen bij de lokale basisschool, maar eerder over bijvoorbeeld het schrijven voor een site voor kunst en journalistiek) is een goeie manier om ervaring op te doen. Hiermee kan je veel leren over wat je wilt doen, en zo kan het zomaar in eens zijn dat je op je plek terecht komt. Maar geef die baan in de horeca nog niet op, want in de tussentijd moet de huur betaald worden.

----

Lieve Mees,
Waarom heerst er zo'n taboe op vreemdgaan binnen onze generatie? Volgens mij gingen onze ouders, en met onze ouders bedoel ik de generatie van onze ouders, daar flexibeler mee om. Ik heb bijvoorbeeld vrienden die tegen vreemdgaan zijn, maakt niet uit wat de omstandigheden zijn. Maar hoe realistisch is het om als je getrouwd bent in 10-20 jaar nooit vreemd te gaan? En moet je als iemand vreemd gaat meteen uit elkaar, zoals mijn vrienden beweren? Mijn moeder zegt dat het juist goed kan zijn voor een relatie, niet een hele affaire ernaast, maar gewoon een keertje vreemdgaan, en het dan niet vertellen uiteraard.
Zelf vraag ik me af hoe je er flexibel in kunt zijn. Theoretisch vind ik wel dat het een keertje moet kunnen, maar als ik het mee zou maken, dan waarschijnlijk niet. Bovendien: ik zou het zelf ook niet kunnen zonder dat ik me ontzettend schuldig zou voelen. Wat vind jij er van?

Liefs,
M.A.

L.S.,
Ik moet je gelijk geven, het lijkt soms wel alsof onze voorgangers (vergeet opa en oma niet) makkelijker deden en doen over affaires. Toch vraag ik me af of het aan de generatie ligt, of aan de leeftijd. Als ik voor mezelf spreek weet ik dat ik de wereld een stuk minder zwart-wit zie dan tien jaar geleden, en ik ga er van uit dat over tien jaar de boel nog een hoop ingewikkelder is geworden. Je maakt zo veel mee, zowel in je eigen liefdesleven als als toeschouwer van je omgeving, dat het bijna onmogelijk is geworden er een eenduidige opvatting over relaties op na te houden. Of om mensen te veroordelen op hun acties. Als je beste vriendin, knap en leuk en intelligent en grappig, jarenlang haar lieve geliefde bedriegt met iedereen van de buurman tot de buurvrouw tot de buurjongen*, kan het heel goed zo zijn dat je haar nog steeds knap en leuk en intelligent en grappig vindt. Wie heeft er nou nog nooit iets smiechterigs uitgespookt? In het geval van een (zeer) lange monogame relatie, kan ik me voorstellen dat je er naar snakt om met de scheve schaats te rijden. Het probleem is dat er zo veel gevaren hier achter schuilen. Mensen worden gekwetst, of verliefd op een ander, en krijgen SOA’s of buitenechtelijke kinderen. Wat je ook doet, kijk een beetje uit voor je medemens. Laten we hopen dat we dat voornemen over tien jaar nog niet zijn vergeten.

*Dit is een gefingeerd voorbeeld, mocht iemand zich per ongeluk aangesproken voelen.

----

Beste Mees,
Als aanhanger van extreem linkse hobby’s (veganistische taarten bakken, GroenLinks stemmen, punkconcerten bezoeken) begeef ik mij met regelmaat in etablissementen die vaak zijn opgezet vanuit een sociaal ideologisch gedachtegoed. Plekken waar geen ruimte is voor seksisme, racisme en het uitsluiten van Limburgers of Polen. Waar iedereen gelijk is en alle besluiten unaniem genomen worden. Veelal zijn dit kraakpanden. Wat mij echter opvalt is dat achter de schermen er veel en vaak ruzie gemaakt wordt. Beste Mees, kun jij mij uitleggen waarom dat zo is?

Groetjes van een anonieme voorstander van totalitaire dictaturen.

L.S.,
Ah, krakers! Antiautoritaire relschoppers die hun gevolg graag vertellen wat ze moeten doen. Vroeger, toen de Vrankrijk in de Amsterdamse Spuistraat nog mijn vaste hang-out was (tequila voor één gulden zestig!), maakte ik eens mee dat de barman met een schaar op mijn vriend afstormde, met de mededeling dat als hij niet onmiddellijk zijn stropdas af zou doen, hij hem er zou afknippen. Briesend deelde hij ons – twee zestienjarige snotneuzen - mede dat stropdassen een teken waren van de slaafsheid van de werkende massa. Zo kwaad was hij, dat hij niet zag dat hij schoolgaande pubers met afgetrapte gympen voor zich had in plaats van onderdrukte kantoorslaven. In ieder geval, waar het op neerkomt is dat een bepaalde hiërarchische structuur nodig is voor de mens, want anders gebeurt er nooit iets en blijft men eindeloos steggelen over kleine zaken. Maar als het specifiek de kraakpanden betreft, denk ik niet dat het gebrek aan autoriteit de sfeer verpest. Ik denk eerder aan een gebrek aan zelfreflectie en zelfspot. Helaas zal de tijd het ze niet leren, want kraakpanden zullen een ding van het verleden worden. Toch jammer, want ergens hield ik wel van die briesende man met de schaar, en de goedkope drank.

----

Ha Mees,

Mijn tram is er nog steeds niet. Alle andere trams zijn al minstens een keer voorbij gekomen. Dat is toch niet eerlijk? Ik heb het koud en wil naar huis!
Ah, daar zal je m hebben!

L.S.,
Koop toch een fiets. Van lichaamsbeweging krijg je het warm, en je hoeft ook niet meer onnodig te wachten.

----

[contact-form 2 "L.S."]

Mail

Ava Mees List

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Nieuws in beeld: Geen heil in het 'onheilshuis'

Geen heil in het 'onheilshuis'

Het ogenschijnlijk onschuldige adres Qingcheng Park 14-3-202 in Bejing werd na een zesvoudige moord een 'xiongzhai': een huis dat ongeluk brengt en schier onverkoopbaar is. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Horror, honden en verlangen 1

Horror, honden en verlangen

Deze week worden onze redacteurs blij van een film die de Gouden Palm waard is, een uitkomst voor hondenbezitters met een volle agenda en een debuutroman. Lees meer

10 procent is genoeg om een klimaatramp te voorkomen

10 procent is al genoeg om een klimaatramp te voorkomen

Volgens het laatste IPCC-rapport zijn we al cruciale kantelpunten in de opwarming van de aarde gepasseerd. Toch vindt Max Beijneveld hoop in de sociale wetenschap, die aantoont dat we voor duurzame verandering ook bereikbare kantelpunten bestaan. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Nieuws in beeld: Remkes haalt de rem eraf

Remkes haalt de rem eraf

De nieuwe informateur Johan Remkes heeft duidelijk minder geduld dan zijn voorgangers. En terecht, vindt Rueben Millenaar. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 51

Wees jezelf, ook achter glittercoulissen

Deze week worden onze redacteurs blij van authenticiteit, een nieuw boek van een favoriete schrijver en glitter. Lees meer

Deksels! Voor wie is huren nog betaalbaar?

Deksels! Voor wie is huren nog betaalbaar?

Net als in Amsterdam rijzen de huren in Berlijn de pan uit. Regelingen om die stijging tegen te houden - zoals de zogenaamde Mietendeckel ('huurdeksel') - worden teruggedraaid, met grote protesten als resultaat. Nina Läuger sloot zich bij een van de protesten aan. Lees meer

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen 5

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen

Hoe schrijf je over iets wat niet meer tastbaar is? Miray van der Bend schreef een collagegedicht over vakanties van vroeger in Turkije. Over de geur van het vliegveld, de granaatappels in de tuin van haar oma, de rimpels op haar gezicht. Lees meer

Pijn en glorie

Pijn en glorie

Jonathan van der Horst onderzoekt mannelijkheid aan de hand van kunstwerken die hem ontroerden. Vandaag deel 3, over Pedro Almodóvars film Dolor y Gloria. Lees meer

Gebroken Kaars van Sanne Balen over yoga, liefde en leed

Gebroken Kaars

De hoofdpersoon schrikt ondersteboven wakker. Hoe geef je jezelf een houding als je wereld op zijn kop staat? De titel van dit kortverhaal van Sanne van Balen over yoga, liefde en leed is tevens de aanbevolen leeshouding. Leg je kamer eens langs je benen omhoog, en begin. Lees meer

Hard//hoofd zoekt eindredacteuren! 1

Hard//hoofd zoekt eindredacteuren!

Hard//hoofd is op zoek naar scherpzinnige eindredacteuren (fictie/non-fictie) die ons tijdschrift structureel willen komen versterken. Lees meer

Nieuws in beeld: Alleen samen houden we de crisis gaande?

Alleen samen houden we de crisis gaande?

Vaker dan elk ander Europees volk geven Nederlanders hun medemens ervan de schuld dat de coronacrisis nog steeds voortduurt. Lees meer

Blik of een Lappendeken 3

Blik of een lappendeken

Een fragment uit het afstudeerwerk van Dino de Haas, een sciencefictionstrip over de alledaagse horror van productiviteit, over queer relaties en queer geluk. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Baldwin en het vuur dat de illusie verbrandt

Baldwin en het vuur dat de illusie verbrandt

Naast de indrukwekkende documentaire 'I Am Not Your Negro' zijn ook de boeken en essays van James Baldwin de moeite waard, meent Roel Meijvis. Baldwin leert ons wat het betekent om mens te zijn, juist door geen antwoord te geven op die vraag. Lees meer

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

In de gedichten van Nora van Arkel spoelen herinneringen aan en wordt er lego in de sloot gegooid. 'Alsof een eindeloze hoeveelheid tijd zich voor me uitstrekte / loom achterover ging liggen totdat het hele /landschap tijd was geworden'. Lees meer

(Geen onderwerp)

(geen onderwerp)

Vijf huisgenoten proberen via e-mails in contact te blijven over hun huis dat steeds viezer wordt. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer