Doen we te moeilijk over vreemdgaan? Waarom wordt er in kraakpanden zoveel ruzie gemaakt? Waar blijft de tram? Mees weet raad. " /> Doen we te moeilijk over vreemdgaan? Waarom wordt er in kraakpanden zoveel ruzie gemaakt? Waar blijft de tram? Mees weet raad. " />
Asset 14

Spambot

Het leven is nog altijd zwaar en bij vlagen onbegrijpelijk. Elke dag weer worstelt de mensheid met het bestaan en aan het eind van de dag lijken er alleen nog maar meer vragen bij gekomen te zijn. Gelukkig is Mees terug om in haar tweewekelijkse vragenrubriek de dilemma's van de moderne mens op te lossen. Heb jij ook een prangende kwestie? Leg het Mees voor en wie weet krijg je volgende keer antwoord: mail naar mees@hardhoofd.com of vul onderaan het anonieme formulier in.

Lieve Mees,
Ik ben kunstenaar en creatief ondernemer en laatst was er iemand bij me die op vakantie was geweest en foto's had gemaakt met een iPhone4. Onder andere met de Hipstamatic app en meer van dat soort onzin. Ik haat die dingen uiteraard, omdat het hartstikke nep is en dus stom, maar ik was ondersteboven van die foto's. Sindsdien word ik inwendig verscheurd door mijn geweten dat die apps verfoeit, en mijn eigen ogen, die het ge-wel-dig vonden.
Mees, hoe ga ik hiermee om? Vertel ik het mijn (even kritische) vrienden? Maak ik me druk om niks?

Anonymous.

L.S.,
De Hipstamatic app is natuurlijk de zoveelste bijkomstigheid van de analoge fotografietrend, na die Lomo camera’s en Polaroids. Het is een stuk makkelijker –en goedkoper!- in ieder geval dan het kopen en ontwikkelen van film. In september plaatste de New York Times een serie van Damon Winter over soldaten in Afghanistan, geschoten met Hipstamatic op de iPhone. Prachtige foto’s, zeker, maar Jan en alleman viel over zijn methode. Slim van hem trouwens, want een beetje controverse is altijd goed voor de PR. Enfin, de discussie laaide op over de authenticiteit van de foto’s. Toch bijzonder dat niemand zich lijkt te herinneren dat we nog helemaal niet zo lang geleden oeverloos discussieerden over digitale fotografie an sich, of over Photoshop. Rest mij je achter te laten met de volgende vraag: in hoeverre is fotografie überhaupt een weergave van de werkelijkheid? Zelfs zonder de rode gloed van een Hipstamatic-filter, blijft het een gekaderde afbeelding. Het klinkt een beetje cliché om te zeggen, maar uiteindelijk is het toch de fotograaf die het werk moet doen, en niet de iPhone.

----

Onderwerp: kgKfmzOgAxeN

De vraag:

Ook keeidrnn uit een beschermde en warme opvoeding lopen soms gevaar….peer presure kan enorm zijn. Heb een aantal jaren bij jeugd justitie gewerkt….en kwam ze helaas soms tegen in het systeem.

L.S.,
Toch bijzonder hoe je als spam-bot tegelijkertijd dyslectisch, sociaal bevlogen, kortaf, en onduidelijk kan zijn. Ik vind je een stuk leuker dan deze die ik laatst kreeg: “7807hm rergblqsbrqx,[url=http://kkdgznzotqju.com/]kkdgznzotqju[/url], [link=http://ivutvjxgjzht.com/]ivutvjxgjzht[/link], http://mwqvylkyylxr.com/”. Daarom, een eervolle vermelding in de vragenrubriek. Leve het anonieme invul formulier.

----

Lieve Mees,
Ik ben een masterstudent geschiedenis. Het einde van mijn studerende leven lijkt dus in zicht. Nu heb ik geen idee wat ik daarna moet doen, en ik zag dat jij hier mensen allerlei handige tips gaf. Momenteel ben ik werkzaam in de horeca, maar ik geloof niet dat ik dat de rest van mijn leven zou willen doen, hoewel het niet slecht verdient en je nog eens mensen ontmoet. Ik hoop dat ik mijn vergaarde kennis nog eens nuttig kan gaan gebruiken, in plaats van altijd de betweter uit te hangen. Ik heb een brede culturele interesse en een iPad. Kan jij mij helpen?
Liefs Jilles

L.S.,
Ik vraag me toch af waarom je deze vraag stelt aan iemand die een universitaire opleiding heeft, in de horeca werkt, en daarbuiten op een website de betweter uithangt. Edoch! Er is hoop. Jonge ambitieuze Amerikanen weten het al decennia: de sleutel tot het bereiken van iets in het leven is wat ze zo leuk noemen: extracurricular activities. Ook vrijwilligerswerk (en dan heb ik het niet over klaar-over spelen bij de lokale basisschool, maar eerder over bijvoorbeeld het schrijven voor een site voor kunst en journalistiek) is een goeie manier om ervaring op te doen. Hiermee kan je veel leren over wat je wilt doen, en zo kan het zomaar in eens zijn dat je op je plek terecht komt. Maar geef die baan in de horeca nog niet op, want in de tussentijd moet de huur betaald worden.

----

Lieve Mees,
Waarom heerst er zo'n taboe op vreemdgaan binnen onze generatie? Volgens mij gingen onze ouders, en met onze ouders bedoel ik de generatie van onze ouders, daar flexibeler mee om. Ik heb bijvoorbeeld vrienden die tegen vreemdgaan zijn, maakt niet uit wat de omstandigheden zijn. Maar hoe realistisch is het om als je getrouwd bent in 10-20 jaar nooit vreemd te gaan? En moet je als iemand vreemd gaat meteen uit elkaar, zoals mijn vrienden beweren? Mijn moeder zegt dat het juist goed kan zijn voor een relatie, niet een hele affaire ernaast, maar gewoon een keertje vreemdgaan, en het dan niet vertellen uiteraard.
Zelf vraag ik me af hoe je er flexibel in kunt zijn. Theoretisch vind ik wel dat het een keertje moet kunnen, maar als ik het mee zou maken, dan waarschijnlijk niet. Bovendien: ik zou het zelf ook niet kunnen zonder dat ik me ontzettend schuldig zou voelen. Wat vind jij er van?

Liefs,
M.A.

L.S.,
Ik moet je gelijk geven, het lijkt soms wel alsof onze voorgangers (vergeet opa en oma niet) makkelijker deden en doen over affaires. Toch vraag ik me af of het aan de generatie ligt, of aan de leeftijd. Als ik voor mezelf spreek weet ik dat ik de wereld een stuk minder zwart-wit zie dan tien jaar geleden, en ik ga er van uit dat over tien jaar de boel nog een hoop ingewikkelder is geworden. Je maakt zo veel mee, zowel in je eigen liefdesleven als als toeschouwer van je omgeving, dat het bijna onmogelijk is geworden er een eenduidige opvatting over relaties op na te houden. Of om mensen te veroordelen op hun acties. Als je beste vriendin, knap en leuk en intelligent en grappig, jarenlang haar lieve geliefde bedriegt met iedereen van de buurman tot de buurvrouw tot de buurjongen*, kan het heel goed zo zijn dat je haar nog steeds knap en leuk en intelligent en grappig vindt. Wie heeft er nou nog nooit iets smiechterigs uitgespookt? In het geval van een (zeer) lange monogame relatie, kan ik me voorstellen dat je er naar snakt om met de scheve schaats te rijden. Het probleem is dat er zo veel gevaren hier achter schuilen. Mensen worden gekwetst, of verliefd op een ander, en krijgen SOA’s of buitenechtelijke kinderen. Wat je ook doet, kijk een beetje uit voor je medemens. Laten we hopen dat we dat voornemen over tien jaar nog niet zijn vergeten.

*Dit is een gefingeerd voorbeeld, mocht iemand zich per ongeluk aangesproken voelen.

----

Beste Mees,
Als aanhanger van extreem linkse hobby’s (veganistische taarten bakken, GroenLinks stemmen, punkconcerten bezoeken) begeef ik mij met regelmaat in etablissementen die vaak zijn opgezet vanuit een sociaal ideologisch gedachtegoed. Plekken waar geen ruimte is voor seksisme, racisme en het uitsluiten van Limburgers of Polen. Waar iedereen gelijk is en alle besluiten unaniem genomen worden. Veelal zijn dit kraakpanden. Wat mij echter opvalt is dat achter de schermen er veel en vaak ruzie gemaakt wordt. Beste Mees, kun jij mij uitleggen waarom dat zo is?

Groetjes van een anonieme voorstander van totalitaire dictaturen.

L.S.,
Ah, krakers! Antiautoritaire relschoppers die hun gevolg graag vertellen wat ze moeten doen. Vroeger, toen de Vrankrijk in de Amsterdamse Spuistraat nog mijn vaste hang-out was (tequila voor één gulden zestig!), maakte ik eens mee dat de barman met een schaar op mijn vriend afstormde, met de mededeling dat als hij niet onmiddellijk zijn stropdas af zou doen, hij hem er zou afknippen. Briesend deelde hij ons – twee zestienjarige snotneuzen - mede dat stropdassen een teken waren van de slaafsheid van de werkende massa. Zo kwaad was hij, dat hij niet zag dat hij schoolgaande pubers met afgetrapte gympen voor zich had in plaats van onderdrukte kantoorslaven. In ieder geval, waar het op neerkomt is dat een bepaalde hiërarchische structuur nodig is voor de mens, want anders gebeurt er nooit iets en blijft men eindeloos steggelen over kleine zaken. Maar als het specifiek de kraakpanden betreft, denk ik niet dat het gebrek aan autoriteit de sfeer verpest. Ik denk eerder aan een gebrek aan zelfreflectie en zelfspot. Helaas zal de tijd het ze niet leren, want kraakpanden zullen een ding van het verleden worden. Toch jammer, want ergens hield ik wel van die briesende man met de schaar, en de goedkope drank.

----

Ha Mees,

Mijn tram is er nog steeds niet. Alle andere trams zijn al minstens een keer voorbij gekomen. Dat is toch niet eerlijk? Ik heb het koud en wil naar huis!
Ah, daar zal je m hebben!

L.S.,
Koop toch een fiets. Van lichaamsbeweging krijg je het warm, en je hoeft ook niet meer onnodig te wachten.

----

[contact-form 2 "L.S."]

Mail

Ava Mees List

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Vijftig jaar vrijheid van beweging

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Tom Kniesmeijer leerde dansen op de remixes van discopionier Tom Moulton. Nu zijn eerste kennismaking met de muziek van deze sterproducent bijna vijftig jaar geleden is, blikt hij terug en komt hij tot een inzicht over onze tijd. Lees meer

Kür op muziek

Kür op muziek

”Onlangs las ik over wezentjes die alleen bestaan in de droom van een slapende vrouw.” Nelson Morus schreef een kort verhaal over geforceerde gezelligheid, chatbotgesprekken over lievelingsgerechten, hectiek en de alledaagse sleur. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Neoliberaal Lang Covid 2

Neoliberaal Lang Covid

Voor ons 'Aaah'-magazine, schreef Harriët Bergman een essay over hoe long covid-patiënten vallen tussen pech en onrecht. "Er is iets grondig mis met hoe we in Nederland omgaan met mensen met een beperking en chronisch zieke mensen." Lees meer

Zo het begon 1

Zo het begon

Nele Peeters schreef een ontroerend verhaal, vol treffende zinnen en beelden. Het is dromerig verhaal, over eenzaamheid, hoop, zorgzaamheid en zwaarte. Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

 1

Het model

De hoofdpersoon in dit verhaal van Feico Sobel poseert op een doordeweekse avond naakt voor een schilderklasje in Spijkenisse. De sessie ontaardt in een bizarre erotische nachtmerrie waarin onze verteller zich totaal verliest. Lees meer

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

In dit persoonlijke essay reflecteert Tom Kniesmeijer op queer activisme en literatuur, oftewel: de reden dat we strijden en schrijven. Lees meer

:Oproep: nieuwe Chef Illustratie en Beeldredacteur online

Oproep: nieuwe Chef Illustratie en Beeldredacteur online

Hard//hoofd zoekt twee getalenteerde, assertieve, breed onderlegde beelddenker (x/v/m) die de beeldredactie willen komen versterken! Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Zelfs 150 jaar na de afschaffing van de slavernij, zijn de gevolgen daarvan nog steeds voelbaar. Veel Nederlanders zien helaas niet in hoe de koloniale geschiedenis het heden heeft vormgegeven. Pas als je de bloedrode draad door de Nederlandse geschiedenis begrijpt, kun je de huidige ontwikkelingen echt begrijpen stelt Jazz Komproe. ‘Een onzichtbare wond laat zich immers moeilijk genezen.’ Lees meer

:Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

In april 2023 werd een onschuldige dragqueen-voorleesmiddag plots het middelpunt van ophef. Opgefokt door radicaal-rechtse groeperingen, werd er die middag luid geprotesteerd tegen het initiatief. Op het verkeerde tijdstip, maar toch: de morele paniek was niet te overzien. Reden genoeg voor Rijk Kistemaker om na te gaan: die paniek, waar komt die vandaan? En wat zit er eigenlijk achter? Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

Navelstaren als rebellie

Navelstaren als rebellie

Voor ons vorige magazine, schreef Lena Plantinga een essay over waarom het revolutionair is als vrouwen schrijven over emoties, liefde, alledaagse dingen en seks. ‘Ik schrijf omdat ik boos ben terwijl iedereen me altijd lief noemt.’ Lees meer

Weke delen

Weke delen

Op de laatste dag van de zomervakantie bedenken vier vrienden een ultieme streek om ‘de Pedofiel’ in het dorp te leveren. Maar tussen Reinout en Jordan is iets anders aan de hand. Een coming of age- verhaal van Nelson Morus over vriendschap, angst, en schaamte. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

De kieuwbogen kleuren zalmroze

De kieuwbogen kleuren zalmroze

In de zomer van 2022 voltrok zich een milieuramp in de rivier de Oder. Honderdduizenden dode vissen dreven toen naar het oppervlak van de rivier. Emma Zuiderveen schreef een gedichtenreeks waarin ze de oorzaken en gevolgen van deze ramp op zowel individuele als collectieve schaal onderzoekt. Lees meer

Wie blijft? De kennisvlucht in Suriname

Het Sranantongo leeft

Het Sranantongo wordt steeds meer gesproken in Suriname om de massa aan te spreken. Toch is het Nederlands nog steeds de enige officiële taal van het land. Voor het drieluik dat Kevin Headley schrijft over hoe het koloniale verleden nog voortleeft in Suriname, gaat hij in dit derde en laatste deel in op de geschiedenis... Lees meer

De vrouw met de rode haren (ILY)

De vrouw met de rode haren (ILY)

Een verhaal van Ida Blom over de beklemming van verlies en herinnering en het zoeken naar het verleden in het heden. Lees meer

Wie blijft? De kennisvlucht in Suriname 1

Wie blijft er over na de kennisvlucht in Suriname?

Hoogopgeleiden trekken steeds vaker weg uit Suriname. In dit tweede deel van een drieluik over hoe het koloniale verleden doorleeft in Suriname, gaat Kevin Headley in op hoe de kennisvlucht zich verhoudt tot de economische staat van het land. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer