Hoe ontkom je aan een burgerlijk bestaan? Homo en toch gefascineerd door Mees' borsten? Waarom zuipen koks zoveel? Mees weet raad." /> Hoe ontkom je aan een burgerlijk bestaan? Homo en toch gefascineerd door Mees' borsten? Waarom zuipen koks zoveel? Mees weet raad." />
Asset 14

Bombonella's

Het leven is nog altijd zwaar en bij vlagen onbegrijpelijk. Elke dag weer worstelt de mensheid met het bestaan en aan het eind van de dag lijken er alleen nog maar meer vragen bij gekomen te zijn. Gelukkig is Mees er om in haar vragenrubriek de dilemma's van de moderne mens op te lossen. Heb jij ook een prangende kwestie? Leg het Mees voor en wie weet krijg je volgende keer antwoord: mail naar mees@hardhoofd.com of vul onderaan het anonieme formulier in.

Geachte Mees,

Het gaat goed met de Nederlandse film. Dat stelde de minister van... eh... – dat stelde een (oud-)minister tijdens het laatste 'Gala van de Gouden Kalveren' (letterlijke titel op Uitzending Gemist, overigens). Hij kwam tot die conclusie door het stijgende bezoekersaantal dat voor een film van Eigen Bodem op de fiets stapt.

Wel nu, mijn probleem is groot: ik vind de Nederlandse film helemaal niet zo goed. Ik kan me werkelijk geen film, laat staan scène voor de geest halen die me zo wild heeft laten dromen en heeft kunnen inspireren, zoals Amélie, Melancholia en (ja, zelfs) Fight Club dat voor elkaar hebben gekregen.

Mees, wat is er aan de hand met de Nederlandse film? Zo niets, wat is er dan aan de hand met mij? Kortom, wat is er aan de hand?

P.S. Ik hoop dat iemand je ook eens zal schrijven over het 'één-wordt-twee-woorden-fenomeen', waartoe we ons schijnbaar door het Engels hebben laten inspireren. Zelfs jij...! 'Fotografietrend' doe je wel goed, maar met 'invul formulier' ga je weer de mist in. (Des te meer omdat het ook nog een pleonasme is. Au.)

L.S.
Film is een vorm van ontsnapping aan de realiteit, en zeker de films die jij opnoemt nemen je op een of andere manier mee naar een andere wereld. Wellicht staat de Nederlandse film voor jou te dicht bij je. Mijn eigen bezwaar tegen Nederlandse producties is het vaak onnatuurlijk geschreven scenario. Die dialogen, ik weet niet hoe die acteurs het uit hun strot krijgen, maar negen van de tien keer denk ik “WIE ZEGT DAT IN GODSNAAM ECHT?” En dat plichtmatige akoestische gitaarriedeltje de hele tijd, pff. Maar hee, laten we wel wezen, er mogen dan veel goede films in het buitenland worden gemaakt, procentueel komt er denk ik nog meer shit uit Hollywood dan uit Hillywood. Ik noem bijvoorbeeld alle films die Eddy Murphy na 1992 maakte. In godsnaam, wat is er gebeurd met die gast?

P.S.
Dat krijg je nou een maal met van die mensen zoals ik die twee talig zijn op gegroeid: die weten van gekkig heid niet meer waar nou wel en waar nou geen spatie tussen moet. Ik zal me er in ver diepen, beloofd.

------------------------

Lieve Mees,

Sinds de dag dat ik jou ontmoette ben ik gefascineerd door jouw prachtige borsten. Vooral je outfits complementeren jouw boezem altijd enorm. Het gekke is dat ik eigenlijk op jongens val en daarom homo blijk te zijn. Mijn vraag is: ben ik nu toch een beetje bi of is dit het Barbie-syndroom? En wanneer mag ik mijn hoofd weer eens tussen je borsten werpen?

L.S.
Dankjewel jongeman. Je bent niet de eerste, en zal ook niet de laatste zijn die zich om de zoveel tijd behoeftig tegen mijn boezem aan vlijt. Daar hoef je helemaal niet bi voor te zijn, want als het goed is hebben we allemaal onze eerste momenten in dit leven zuigend aan een tepel doorgebracht. Verder: wat is er nou niet leuk aan tieten? Ze zijn zacht, warm, versierd met een ornament. Daarenboven hebben bombonella’s iets vrolijks: ze stuiteren leuk. En wie weet slingeren ze over twintig jaar gezellig heen en weer. Maar mocht je de behoefte voelen om je tong met mijn tepels te laten spelen, dan zou ik wel even gaan twijfelen aan je geaardheid.

------------------------

Lieve Mees

Het leven van een kok gaat niet over rozen, zoveel is wellicht gesneden koek. Maar wat ik me al mijn ganze werkende leven afvraag; waarom is dit specifiek voor cuissoniers een reden tot alcoholisme, drugs verslaving en algehele gekte? Er zijn namelijk wel meer soortgenoten met miserabele episodes.

Liefs, een kok.

L.S.
Amen! Dit is een vraag waar ik mijn hoofd zelf ook menigmaal over heb gebroken. Niet alle, maar eigenlijk wel alle chefs die ik ken, kunnen zuipen als goudvissen, en doen dat ook graag en vaak. Waarom? Omdat de werkdruk en stress die je ervaart in de keuken ongeëvenaard is. Bovendien concentreert die werkdruk zich in een enorme piek van een halfuur voor het diner (wanneer blijkt dat de halve mise-en-place nog niet af is) tot de minuut voor de keuken sluit (als er nog een groep van zes even uitgebreid bestelt). En dat dan elke dag. Geen wonder dat ze collectief onder de tap – die nooit ver is – gaan hangen na een dienst. Na drie bier in twee minuten te hebben weggetikt, is het spreekwoordelijke hek van de dam. Verder hoeven ze de volgende dag nooit echt vroeg op, en zo herhaalt het zich ad infinitum. EDOCH! Koks zijn de leukste mensen die er bestaan. Ze kunnen grappen maken alsof hun leven er van afhangt, ze werken hard, zijn loyaal, en (ik spreek uit ervaring) goed in bed. Daarbij: gek of niet, koken kunnen ze.

------------------------

Lieve Mees,

Ik verkeer in een periode waarin mijn vrienden zich gezamenlijk ontpoppen tot snoeiend ambitieuze types. Zelfs de lapzwans-akela maakt grootse sprongen op de carrièreladder. Nu gun ik mijn vrienden grootse carrières, en ik moet toegeven dat ik zelf ook niet direct de persoon met de minste aspiraties ben, maar toch vraag ik me soms af waar het allemaal goed voor is. We zijn er door al die carrièredrang niet direct leukere en warmere types op geworden geloof ik. Soms mis ik de spontane avonden die uitliepen op fatale zuippartijen, zonder dat iemand zich schuldig voelde tegenover werkgevers en collegae. Is dit een fase en gaat het weer over? Of moet ik mijn nostalgische gedachten overboord gooien en is dit het echte leven? Of is er misschien iets mis met ons?

Liefs, AF

L.S.
Ik kan soms versteld staan van de conformistische manier waarop onze levens verlopen. Tien jaar geleden riepen we allemaal dat we echt niet zo saai gingen worden als die dertigers, die nooooit meer naar de club gingen. Inmiddels naderen we met zijn allen rap de dertig, gebruiken we onze agenda’s niet meer voor huiswerk maar voor afspraken met vrienden, drinken we doordeweeks een kop thee voor het slapengaan en zijn er zelfs wat baby’s geboren in ons midden. Voor je het weet hebben we altijd een opgeruimd huis. Zelfs ik. (Hoewel ik dat dan weer ten zeerste betwijfel.) Echter, wil je nog niet aan deze fase beginnen, dan heb ik het volgende advies voor je: ga werken in de horeca. Je kunt een carrière navolgen en spontaan fatale zuipavonden blijven meemaken. En het mooie is, dat je nooit de ergste alcoholist bent. Want dat is de chef al.

------------------------

Lieve Mees,

Als zeer doelgerichte vrouw, beschouw ik het enigszins als mijn taak om de man tot een orgasme te brengen. Nou is het zo dat ik nu al een aantal keer zeer fijne en lange seks heb gehad die wel voor mij, maar niet altijd voor hem een hoogtepunt met zich mee bracht. Niet dat hij nou laat blijken dat het hem veel uitmaakt, alles wijst er op dat hij zeer tevreden is... maar ik kan het toch niet loslaten dat ik mijn 'taak' niet heb volbracht. Wat doe ik hier mee?

xS

L.S.
Jeetje wat een ambitie allemaal vandaag. Laat ik je allereerst aansporen niet aan seks te denken als een klus die volbracht moet worden zoals de belastingaangifte, de afwas en het krijgen van kinderen voor je vijfendertigste. Maar goed, dat zul je vast niet doen. Wat me direct te binnenschiet bij het lezen van je vraag, is dat het mannelijke orgasme veel meer een must lijkt te zijn dan het vrouwelijke orgasme. Natuurlijk zijn er veel mannen die het belangrijk vinden dat een vrouw klaarkomt, maar laten we even eerlijk zijn en zeggen dat dit bij lange na niet altijd gebeurt. Denk hier even over na. Ten eerste: waarom is het mannelijk orgasme belangrijker dan dat van de vrouw (voortplanting daargelaten)? Ten tweede: is een orgasme noodzakelijk om bevredigd te zijn? Zeker voor mannen is het zo dat een zaadlozing gepaard gaat met a.) een vervolgens slappe lul waar alle seksuele energie letterlijk uit is gevloeid en b.) slaap. Door niet klaar te komen blijft de energie behouden. Daar zitten ook gevaren aan, bijvoorbeeld dat iemand urenlang de liefde wil bedrijven en alles schraal wordt, of dat je onverhoopt met Ad Visser in bed bent beland. Mocht dit alletwee niet het geval zijn, zou ik me geen zorgen maken. Zijn tevredenheid spreekt boekdelen.

------------------------

[contact-form 2 "L.S."]

Mail

Ava Mees List

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Paviljoen van het tijdelijke geluk

Paviljoen van het tijdelijke geluk

In deze voorpublicatie uit 'Paviljoen van het tijdelijke geluk' maken we kennis met een aantal bewoners van Kristalstad: Benjamin, Julia en Rachael. In korte scènes met een haast stripachtige stijl laat Laurens van de Linde de personages elkaar in een achterbuurt kruisen en biedt hij een inkijkje in deze toekomstige samenleving. Lees meer

Een vuistslag

Een vuistslag

Geïnspireerd door Dante besluit een schrijver om in haar korte verhalen op een gruwelijke manier af te rekenen met haar vijanden. Lees meer

Het geweld van de sloopkogel en de leugens van de dialoog

Het geweld van de sloopkogel en de leugens van de dialoog

Geweld kent vele vormen: uit je huis gedreven worden, een politieknuppel op je kaak krijgen, en een beschaafd gesprek moeten houden met de mensen die je huizen slopen en je zojuist tegen de grond werkten. Al deze vormen passeerden de revue tijdens de Woonopstand. Lees meer

Column

In een te specifieke vorm geslepen

Op ieder potje past een dekseltje, toch? Marthe van Bronkhorst vraagt zich af of ze daarvoor niet té veel eigenaardigheden heeft: "Als ik nog groter groei, dan moet een bosbrand mij snoeien. En wat voor allesverzengende liefde moet dat zijn waardoor het specifieke houtsnijwerkje dat je bent geworden af fikt, helemaal ombuigt, en opnieuw wortel schiet?" Lees meer

Daten en rouw

Daten als de dood nog naklinkt

Rouw laat geen enkel deel van het leven onberoerd, merkt Babet te Winkel na het overlijden van haar moeder. In dit persoonlijke essay onderzoekt ze de relatie tussen daten en de dood. Lees meer

Zo divers als het brein is, zo identiek is de medicatie

Zo divers als het brein is, zo identiek is de medicatie

Van de Nederlanders met autisme krijgt ongeveer de helft ooit medicijnen voorgeschreven, maar veel opties zijn daar niet in. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Nog één keer

Nog één keertje dan

In een XL-editie van onze rubriek 'Alles Vijf Sterren' geven redactieleden voor de (voorlopig) laatste keer antwoord op de vraag: 'Wat maakt je blij?' Lees meer

Hoe ik een man van mezelf probeerde te maken

Hoe ik een man van mezelf probeerde te maken

Max Urai heeft in zijn jonge jaren veel voorbeelden gehad van mannelijkheden die niet draaien om auto's herkennen en gewichtheffen. Toch merkt hij nu dat een mens zich maar tot zoverre kan pushen om anders te worden dan hij/zij/hen is. Lees meer

Zoely

Zoely

In een zevendelig gedicht vol roodtinten - van cassis tot Aldispaarvarkenroze - gaat Ka(a)te Dejonckheere in op de effecten van verschillende anticonceptiepillen op menstruatie. Lees meer

Column: Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Eva's nichtje van twee geeft tijdens een bezoek aan de speeltuin blijk van een opvallende afkeer van hokjesdenken. Lees meer

Nieuws in beeld: 17

Gevaccineerde Big Bird vogelvrij voor conservatieve Amerikanen

Big Bird kreeg een vaccin en nu zijn conservatieve Amerikanen boos. Lees meer

Slaap lekker, Hiroshi Yoshimura 1

Slaap lekker, Hiroshi Yoshimura

Slaap lekker, Hiroshi Yoshimura is een bundeling van vijf korte verhalen over personages die willen geloven in iets groters, een uitweg naar een mooier en zinvoller bestaan. Lees hier alvast het titelverhaal, over twee middelbareschoolvriendinnen die elkaar na jaren weer zien op het concert van hun grote idool, Hiroshi Yoshimura. Lees meer

Leer gewoon de regeltjes, luilakken

Leer gewoon de regeltjes, luilakken

Dyslexie is alleen een handicap omdat we het belang van foutloos Nederlands overschatten. In ons professionele en persoonlijke leven zou spelling niet bepalend moeten zijn, stelt Vivian Mac Gillavry, zelf dyslectisch. Lees meer

Een ode aan de zinloosheid van het bestaan

Een ode aan de zinloosheid van het bestaan

De millennial beweegt zich in een wereld vol problemen, waar niets zeker lijkt te zijn. Waarom blijven zoeken naar vaste betekenis, vraagt Aisha Mansaray zich af. Kunnen we niet beter een vrolijk soort nihilisme omarmen? Lees meer

Djinn 1

Djinn

Om in hun relatie de onoverbrugbare meningsverschillen te vermijden hadden Barbara en Claudel  een spel bedacht. Djinn, noemden ze het, naar het verhaal van de geest in de fles. Ieder jaar mocht een van hen drie wensen doen en de ander moest deze inwilligen, althans twee daarvan, compromisloos, en daarna draaiden de rollen om. Op een avond die misschien wel een van de laatste zou kunnen zijn, blijft er nog één wens over. Lees meer

KIRAC loopt achter op John de Mol

KIRAC loopt achter op John de Mol

Achter de façade van KIRACs kunstkritiek gaat vooral getreiter schuil. Volgens Julius Koetsier kunnen ze nog veel leren van populaire tv shows. Lees meer

Breek het brutalisme

Breek het brutalisme

In een distrack over het brutalisme maakt Marthe van Bronkhorst duidelijk dat ze helemaal klaar is met de betonnen architectuurstijl: "Wat is de deal met al die bouw freaking putten, nog minder fundament voor kunst dan vier keer Rutte?" Lees meer

Essay: Machowerk

Machowerk

Jonathan van der Horst onderzoekt mannelijkheid aan de hand van kunstwerken die hem ontroerden. Vandaag het laatste deel van de vierdelige essayreeks, met bijna-naamgenoten Mark Rothko en Philip Roth. Lees meer

Mede//makers: Rutger Lemm en Henk van Straten

Mede//makers met Rutger Lemm en Henk van Straten

In Mede//makers gaan Hard//hoofders van vroeger en nu in gesprek met makers in wier werk ze zich herkennen of met wie ze raakvlakken voelen. In de eerste aflevering spreken schrijvers Rutger Lemm (oprichter van Hard//hoofd) en Henk van Straten over het thema ‘mislukking’ in hun werk. Lees meer

Waar je voor staat 1

Wees trots op je activisme

Jihane Chaara kent de weerzin die sommige mensen voelen bij het idee van demonstreren. Toch gelooft ze dat de wereld alleen maar beter kan worden van een beetje idealisme. Lees meer