Asset 14

Tienermoeder

Kort verhaal: Tienermoeder

Jetty ging zo makkelijk met jongens naar bed dat we haar easyJet noemden. Ze raakte zwanger niet lang nadat ik met haar naar het subtropisch zwemparadijs – met overvolle sauna en extreem zoute friet – was geweest. Ik had een week van tevoren buikspieroefeningen gedaan, haar vorige vriend zat op kickboksen.

Op de fiets vroeg ze met hoeveel meisjes ik al had gezoend. Ik schrok van mijn verzonnen antwoord.

‘Wauw, dat is bijna nog meer dan ik!’ giechelde ze. ‘Ik wist niet dat jij zo’n casanova was.’ Ze knipperde met haar ogen zoals een vlinder met haar vleugels wappert, en trok me naar zich toe.

‘Wist je dat ik een hele strakke kut heb?’ fluisterde ze met een krakend stemmetje in mijn oor. Onze sturen raakten in elkaar verstrengeld en we lagen bijna plat op de weg. ‘Mijn tampons passen maar net!’ gilde ze terwijl we weer in balans probeerden te komen.

‘Heb jij een kleine, een gemiddelde, of een grote lul?’

Ik reed zonder te kijken rechtdoor de weg over.
Zij bleef wachten voor rood.

‘Nou?’ schreeuwde ze vanaf de andere kant over het verkeer heen, en maakte met haar handen een gebaar alsof ze accordeon speelde. Ik zei dat ik nog nooit klachten had gehad – daar was niets aan gelogen.

‘Mijn ex had een lul van bijna twintig centimeter. Ik heb hem een keer opgemeten met een meetlint bij zijn ouders op zolder. Daarna heb ik hem afgezogen.’ Met een draaiende pols en open mond deed ze voor hoe dat gegaan was.

Ik had de mogelijkheid bedacht om haar meteen in het kleedhokje te tongen; eenmaal daar aangekomen leek dat toch iets te gewaagd. Ze dook in het hokje naast me. Ik staarde naar de bovenrand, wilde er overheen kijken om te zien hoe ze zich omkleedde. Ik wilde weten of ze schaamhaar had.

‘Ben je klaar?’ Ze bonkte op de deur terwijl ik gebukt mijn sokken in mijn schoenen stopte. Ik zag haar voeten, haar rode nagellak. Ze was zoveel volwassener dan ik.

We trokken baantjes en spetterden bejaarden nat. Ze deed een dode drenkeling na in het bubbelbad. Onder water hield ik mijn ogen open terwijl ik achter haar aanzwom naar de glijbaan. Zij, tussen mijn benen, leunde naar achter met doorweekte bikinitop. Haar natte haren plakten langs mijn wang en aan haar wimpers kleefden zwarte spikkels make-up. Haar navel was een waterput. We gleden in kronkelige bochten door de cilinderbuis en kwamen boven op elkaar in het water terecht. Bij het optrekken aan het trappetje voelde ik mijn zwembroek spannen.

Twee friet met mayo en twee blikjes cola met twee rietjes. Ik dacht aan hoe het zou voelen om gepijpt te worden.

‘In het zwembad kan je niet vingeren, wist je dat? Dan trekt de kut vacuüm.’ Ik geloofde haar. De sauna zat nog steeds vol en bovendien moest ze al bijna naar haar vader.

Tijdens het omkleden dacht ik mijn gemiste kansen over. Bij het bubbelbad had ik haar moeten pakken, toen ze haar benen op mijn schoot legde en met haar hiel over mijn kruis wreef, al wist ik niet of dat per ongeluk ging. Ik keek naar de datum op het condoom die ik had meegebracht, die kon nog wel even mee.

De zon scheen fel in onze ogen toen we de draaideur weer uit kwamen. Ze liet trots zien hoe haar vingers verrimpeld waren, net een omaatje. Ze zou een leuk omaatje zijn, zo eentje die een sinaasappelschil in haar mond doet en gekke bekken trekt. Zo eentje die met de grootste zak snoep en een heliumballon aan de finish van een lampionnenoptocht staat te wachten. Met geföhnde haren klommen we weer op onze fietsen.

‘Daar achter die vrachtwagen heb ik een gozer van achttien ontmaagd,’ vertelde ze met de routine van een tourgids toen we langs de carpoolplaats terug naar huis reden.

  
Mail

Jos Arthursen werkt op doordeweekse dagen als eindredacteur bij de staatsomroep in Hilversum. Hij schrijft graag over dromers en hun mislukkingen. 

Rob Worst (1989) is je nieuwe favoriete illustrator en ook striptekenaar uit Leiden.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Winterslaap

Winterslaap

Madeleine grapte al jaren over het houden van een winterslaap. Tot een onderzoeker dit ook echt mogelijk maakt. Wat als mensen een winterslaap zouden houden zoals dassen of beren dat doen? Een kort verhaal door Else Boer. Lees meer

Praat met mij, niet met de tekst

Praat met mij, niet met de tekst

Wout Waanders is niet alleen dichter en deel van een sexy boyband, maar ook schrijfcoach. Advies geven is natuurlijk leuk en aardig, maar wat gebeurt er als je zelf vastloopt tijdens het schrijven? Kan je jezelf terug de inspiratie in coachen? Alvast een tip: pak geen rode pen.  Lees meer

Een dag uit het leven

Een dag in het hoofd van een lichaam dat niet uit bed raakt

Er zijn zoveel dingen die je zou kunnen zijn. Bioboer, au-pair à Paris, muze, schrijver, schilder, heks... En tegelijk heb je maar één leven om al je ambities in waar te maken. Lies Jo Vandenhende deconstrueert deze tragiek liefdevol door ons een dag mee te nemen in het hoofd van een lichaam dat niet uit bed raakt. Met een illustratie van Tonke Koppelaar. Lees meer

Een ritje maken

Een ritje maken

In dit verhaal van Sonja Buljevac maken Renée en haar oma een wandeling bij de boulevard van Vlissingen. Terwijl haar oma volop geniet, wordt Renée geconfronteerd met de gebeurtenissen van de vorige nacht. Lees meer

De dochter van Baba Yaga met illustratie van Micky Dirkzwager

De dochter van Baba Yaga

Saar, een slapeloze studente, leeft op dubbeldrop en kan haar ex niet vergeten. Op een nacht belt ze haar moeder. ‘Vanaf mijn drieëntwintigste werd het allemaal beter, Saar.’ Is er hoop? Een rauw sprookje van Lena Plantinga over het herstellen van je vrouwelijke intuïtie, of pogingen doen tot. Lees meer

Alsof het stil was 1

Alsof het stil was

In dit korte verhaal van Janna Claudius slapen een van elkaar vervreemde moeder en dochter een nachtje op dezelfde kamer. Lees meer

De tanden van opa

De tanden van opa

Bart en zijn vader brengen het kunstgebit van Barts opa terug naar een Duitse soldaat. Een verhaal van Pieter Drift over het onkenbare verleden en de anoniem gestorven vijand die we nooit helemaal zullen kennen. Lees meer

Ik Zeg Emily

Het verlangen naar Emily is simpel

De debuutbundel van Yentl van Stokkum bevindt zich tussen poëzie en spookverhaal in, waarin een jonge dichter het graf bezoekt van een door haar geliefde schrijver en bezeten terugkeert. Lees meer

Automatische concepten 51

[Hier komt nog iets]

Roos Vlogman is sinds het schrijven van haar eigen roman geobsedeerd door het verschil tussen verzinnen en vertellen. Gaat het vertellen haar zelf altijd makkelijk af? Lees haar tips om inspiratie te krijgen van naaktkatten, op tijd te stoppen met schrijven en om soms net te doen alsof je geen ambities hebt. Lees meer

Kleine witte slang (reptiel

Kleine witte slang (reptiel)

Drie mensen zorgen samen voor een kleine witte slang. De slang lijkt alleen niets van hen aan te willen nemen. Is dat iets ergs, of wordt er een probleem gemaakt waar geen oplossing voor is? Een kort verhaal van Eva Salman over een advertentie op marktplaats, een stoel waarin nooit iemand zit en over hoe soms je best doen niet alles oplost. Lees meer

Kinken in een ruggengraat

Kinken in een ruggengraat

''We liggen samen in bed en ik vraag je om een herhaling van de tijd.
‘Herhaling bestaat niet,’ zeg je, ‘alleen verandering.’''
Een kort verhaal van Welmoed Jonas over hoe nachtvlinders elkaar kunnen vinden in het donker en het wachten op een nieuwe huid. Lees meer

Het Hoofd//stuk: Een ongepland moederboek

Een ongepland moederboek

Helena Hoogenkamp vertelt over hoe haar debuutroman helemaal geen verhaal over moeders moest worden, maar over liefde. Uiteindelijk schreef ze óók over moeders, maar vooral over een verlangen dat zo groot is dat niet uitgesproken kan worden. Maar wat laat je weg en wat vertel je juist wel als je wil vertellen over het onzegbare? Lees meer

Vitamine D

Vitamine D

De hoofdpersoon van dit korte verhaal spreekt met haar therapeut af in de trein. Lekker efficiënt en zo krijgt ze korting op de sessie. Nadeel is wel dat de andere forenzen zich met de therapie gaan bemoeien. Of is dat juist een voordeel? Lees meer

Asrest 1

Nieuwe materialen voor de huid

Voor de Klimaatweek schreef Pieter Van de Walle een gedicht bij het element water, waarin een onheilspellende stilte voor de storm weerklinkt. Lees meer

Asrest

Asrest

Voor de Klimaatweek schreef Meliza De Vries een gedicht bij het element vuur, vol vlammen die telkens weer vergeten worden. Lees meer

onder ons vergeten

onder ons vergeten

Voor de Klimaatweek schreef Johannes Lievens een gedicht bij het element aarde, over vallen en loslaten. Lees meer

De hitte is zwaar als ze op je valt

Voor de Klimaatweek schreef Anke Verschueren een gedicht bij het element lucht, waarin iemand bijzondere souvenirs van omzwervingen verzamelt. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (IV)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (IV)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

 1

Waarom ik geen danser kon worden

In het Hoofd//stuk doen schrijvers een poging om de weg naar het verhaal vast te leggen. Welke tips hadden zij willen krijgen toen ze begonnen? Welk advies zullen ze nooit en dan ook nooit meer opvolgen? Wat is hun advies? Lees het in het Hoofd//stuk. Annelies van Wijk trapt af met de vraag hoe je (g)een alwetende verteller wordt. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (III)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (III)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer