Asset 14

Tienermoeder

Kort verhaal: Tienermoeder

Jetty ging zo makkelijk met jongens naar bed dat we haar easyJet noemden. Ze raakte zwanger niet lang nadat ik met haar naar het subtropisch zwemparadijs – met overvolle sauna en extreem zoute friet – was geweest. Ik had een week van tevoren buikspieroefeningen gedaan, haar vorige vriend zat op kickboksen.

Op de fiets vroeg ze met hoeveel meisjes ik al had gezoend. Ik schrok van mijn verzonnen antwoord.

‘Wauw, dat is bijna nog meer dan ik!’ giechelde ze. ‘Ik wist niet dat jij zo’n casanova was.’ Ze knipperde met haar ogen zoals een vlinder met haar vleugels wappert, en trok me naar zich toe.

‘Wist je dat ik een hele strakke kut heb?’ fluisterde ze met een krakend stemmetje in mijn oor. Onze sturen raakten in elkaar verstrengeld en we lagen bijna plat op de weg. ‘Mijn tampons passen maar net!’ gilde ze terwijl we weer in balans probeerden te komen.

‘Heb jij een kleine, een gemiddelde, of een grote lul?’

Ik reed zonder te kijken rechtdoor de weg over.
Zij bleef wachten voor rood.

‘Nou?’ schreeuwde ze vanaf de andere kant over het verkeer heen, en maakte met haar handen een gebaar alsof ze accordeon speelde. Ik zei dat ik nog nooit klachten had gehad – daar was niets aan gelogen.

‘Mijn ex had een lul van bijna twintig centimeter. Ik heb hem een keer opgemeten met een meetlint bij zijn ouders op zolder. Daarna heb ik hem afgezogen.’ Met een draaiende pols en open mond deed ze voor hoe dat gegaan was.

Ik had de mogelijkheid bedacht om haar meteen in het kleedhokje te tongen; eenmaal daar aangekomen leek dat toch iets te gewaagd. Ze dook in het hokje naast me. Ik staarde naar de bovenrand, wilde er overheen kijken om te zien hoe ze zich omkleedde. Ik wilde weten of ze schaamhaar had.

‘Ben je klaar?’ Ze bonkte op de deur terwijl ik gebukt mijn sokken in mijn schoenen stopte. Ik zag haar voeten, haar rode nagellak. Ze was zoveel volwassener dan ik.

We trokken baantjes en spetterden bejaarden nat. Ze deed een dode drenkeling na in het bubbelbad. Onder water hield ik mijn ogen open terwijl ik achter haar aanzwom naar de glijbaan. Zij, tussen mijn benen, leunde naar achter met doorweekte bikinitop. Haar natte haren plakten langs mijn wang en aan haar wimpers kleefden zwarte spikkels make-up. Haar navel was een waterput. We gleden in kronkelige bochten door de cilinderbuis en kwamen boven op elkaar in het water terecht. Bij het optrekken aan het trappetje voelde ik mijn zwembroek spannen.

Twee friet met mayo en twee blikjes cola met twee rietjes. Ik dacht aan hoe het zou voelen om gepijpt te worden.

‘In het zwembad kan je niet vingeren, wist je dat? Dan trekt de kut vacuüm.’ Ik geloofde haar. De sauna zat nog steeds vol en bovendien moest ze al bijna naar haar vader.

Tijdens het omkleden dacht ik mijn gemiste kansen over. Bij het bubbelbad had ik haar moeten pakken, toen ze haar benen op mijn schoot legde en met haar hiel over mijn kruis wreef, al wist ik niet of dat per ongeluk ging. Ik keek naar de datum op het condoom die ik had meegebracht, die kon nog wel even mee.

De zon scheen fel in onze ogen toen we de draaideur weer uit kwamen. Ze liet trots zien hoe haar vingers verrimpeld waren, net een omaatje. Ze zou een leuk omaatje zijn, zo eentje die een sinaasappelschil in haar mond doet en gekke bekken trekt. Zo eentje die met de grootste zak snoep en een heliumballon aan de finish van een lampionnenoptocht staat te wachten. Met geföhnde haren klommen we weer op onze fietsen.

‘Daar achter die vrachtwagen heb ik een gozer van achttien ontmaagd,’ vertelde ze met de routine van een tourgids toen we langs de carpoolplaats terug naar huis reden.

  
Mail

Jos Arthursen werkt op doordeweekse dagen als eindredacteur bij de staatsomroep in Hilversum. Hij schrijft graag over dromers en hun mislukkingen. 

Rob Worst (1989) is je nieuwe favoriete illustrator en ook striptekenaar uit Leiden.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Zwamvolk 2

Zwamvolk

In de serie Natuurgeweld maakt schrijverscollectief Wildgewelf verhalen bij een zoekplaat van Emile Weisz. Welke verhalen weet jij te vinden? Lotte Bijl trapt af met een verhaal over het mos dat je komt halen, over hoe een heksenkring ontstaat en zwammen die op gezichten groeien. Lees meer

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen 5

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen

Hoe schrijf je over iets wat niet meer tastbaar is? Miray van der Bend schreef een collagegedicht over vakanties van vroeger in Turkije. Over de geur van het vliegveld, de granaatappels in de tuin van haar oma, de rimpels op haar gezicht. Lees meer

Gebroken Kaars van Sanne Balen over yoga, liefde en leed

Gebroken Kaars

De hoofdpersoon schrikt ondersteboven wakker. Hoe geef je jezelf een houding als je wereld op zijn kop staat? De titel van dit kortverhaal van Sanne van Balen over yoga, liefde en leed is tevens de aanbevolen leeshouding. Leg je kamer eens langs je benen omhoog, en begin. Lees meer

Blik of een Lappendeken 3

Blik of een lappendeken

Een fragment uit het afstudeerwerk van Dino de Haas, een sciencefictionstrip over de alledaagse horror van productiviteit, over queer relaties en queer geluk. Lees meer

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

In de gedichten van Nora van Arkel spoelen herinneringen aan en wordt er lego in de sloot gegooid. 'Alsof een eindeloze hoeveelheid tijd zich voor me uitstrekte / loom achterover ging liggen totdat het hele /landschap tijd was geworden'. Lees meer

(Geen onderwerp)

(geen onderwerp)

Vijf huisgenoten proberen via e-mails in contact te blijven over hun huis dat steeds viezer wordt. Lees meer

Iets op sterk water

Iets op sterk water

‘Ben je niet moe van deze stad?’ vraag ik.
‘Nee, ik hou van deze stad.’
‘Dat vroeg ik niet,’ zeg ik.
Iets op sterk water is de afstudeerbundel van Lieke Tijink, een verzameling verhalen over mensen die queer zijn, die elkaar tegenkomen, van elkaar houden, bij elkaar weggaan. Lees meer

Scherpe randen

Scherpe randen

'Ik startte met het wegnemen van de scherpe randen. Als er geen lijnen waren hoefde ik er ook niet langer binnen te kleuren.' Wordt het leven makkelijker als je er letterlijk niet meer op hoeft te focussen? Celine Vervaet legt ons deze vraag voor in dit herkenbare korte verhaal.  Lees meer

Elke dag is lang en prachtig

Elke dag is lang en prachtig

In haar bundel Elke dag is lang en prachtig verkent Femke Zwiep de grenzen van een dag en de grenzen van het gedicht. Lees over 634 andere levens in het verleden, over een zeemansgraf en het wachten tot de Dame Blanche op tafel staat. Lees meer

Slaapkamerraam, wereld 2

Slaapkamerraam, wereld

Buiten is het nacht. Maar wat gebeurt er als je je ogen sluit? Dan kan het buiten net zo goed een zomerse dag in New York zijn. Of een sneeuwlandschap uit je jeugd. De mogelijkheden zijn eindeloos. Lees meer

Ons Eiland en wat we vonden op de kust 3

Ons Eiland en wat we vonden op de kust

In Ons eiland en wat we vonden op de kust (het afstudeerwerk van Liene Schipper) wordt je meegenomen naar een wereld die bijna lijkt op de onze, maar waar olifanthotels kunnen praten, eenzame koeien luid loeien en brandstichting soms de oplossing lijkt. Een zoektocht naar hoe we elkaar kunnen proberen te begrijpen, en wat je nou eigenlijk moet doen als je denkt dat je elkaar eindelijk begrepen hebt.  Lees meer

Stormvogel & Gelegenheidshaiku

Stormvogel & Gelegenheidshaiku

''Het is een dag waarop je stevig in je schoenen moet staan.''
Lees een fragment uit het afstudeerwerk Stormvogel & Gelegenheidshaiku van Suzanne Reedijk: een tweeledige novelle over de zee, het leven dat soms vastloopt, en een reuzenkind dat in een veld verschijnt, en dat ook weer verdwijnt. Lees meer

Tendresse / Nederzettingen

Tendresse / Nederzettingen

Met zijn 'overrompelende, rijke poëzie' won dichter Erwin Hurenkamp dit jaar Editio's Debutantenschrijfwedstrijd. De jury roemde zijn poëzie, die vertrouwde thema's wonderlijk uitwerkt. Lees meer

Waar ik een slaapkamer heb gehad

Waar ik een slaapkamer heb gehad

Malika Soudani verzamelt de herinneringen die ze nog heeft aan alle plekken waar ze een slaapkamer heeft gehad, vanaf haar geboorte tot aan het moment waarop ze haar afstudeerbundel schrijft. Hier lees je een fragment uit 'Waar ik een slaapkamer heb gehad'. Over een zusje met kanker, twee culturen onder één dak, bruin zijn in een witte familie en een gebroken gezin.  Lees meer

Wat ik mezelf beloof

Wat ik mezelf beloof

Een poging om alles te vergeten, om je af te sluiten voor je herinneringen, is op voorhand gedoemd om te mislukken. Een kort verhaal over de (on)mogelijkheid om schoon schip te maken. Lees meer

Kat, boom

Kat, boom

Een meisje klimt in een boom tijdens verstoppertje en wordt door de andere kinderen vergeten. Lees meer

Soon After Midnight 1

Soon After Midnight

Wat zegt de taal die we al gelezen of gehoord hebben ons nog? David Meijers onderzoekt de verhalen achter citaten. Zijn tekst is te vinden in de publicatie van de schrijfworkshop van Stichting Perdu in Amsterdam. Lees meer

Vertrouwen op iets wat niet bestaat

Vertrouwen op iets wat niet bestaat

Else Boer is dol op praktisch advies over schrijven. Een scène schrijven, een verhaallijn uitwerken, overal is wel een stappenplan voor te vinden. Het belangrijkste is: volhouden en nooit maar dan ook nooit stoppen. Simpel toch? Makkelijker gezegd dan gedaan, zegt Else, die vertelt over hoe je soms wel en niet kan vertrouwen op je verhaal. Lees meer

Ruimtes

Een vertrouwd lichaam om in samen te zijn

Een jaar geleden moest Charlotte de Beus opnieuw leren praten, lezen en schrijven. In deze drie gedichten onderzoekt ze met poëtische scherpte haar herstel en het lichaam als “een onbetrouwbare woning voor dakloze gedachtes.” Lees meer

Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten

Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten

Een voorpublicatie uit de afstudeerbundel van Elianne van Elderen 'Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten'. Over opgroeien als buitenstaander in een dorp, een vluchtmisdrijf op een veulen, over drie vrienden en iemand die probeert om onvoorzichtig te worden. Lees meer