Hard//hoofd

Zomerboek 'Summer of 2069'
Kort verhaal: Tienermoeder

Tienermoeder

Kort verhaal

Tekst Jos Arthursen &
Beeld Rob Worst

Jetty ging zo makkelijk met jongens naar bed dat we haar easyJet noemden. Ze raakte zwanger niet lang nadat ik met haar naar het subtropisch zwemparadijs – met overvolle sauna en extreem zoute friet – was geweest. Ik had een week van tevoren buikspieroefeningen gedaan, haar vorige vriend zat op kickboksen.

Op de fiets vroeg ze met hoeveel meisjes ik al had gezoend. Ik schrok van mijn verzonnen antwoord.

‘Wauw, dat is bijna nog meer dan ik!’ giechelde ze. ‘Ik wist niet dat jij zo’n casanova was.’ Ze knipperde met haar ogen zoals een vlinder met haar vleugels wappert, en trok me naar zich toe.

‘Wist je dat ik een hele strakke kut heb?’ fluisterde ze met een krakend stemmetje in mijn oor. Onze sturen raakten in elkaar verstrengeld en we lagen bijna plat op de weg. ‘Mijn tampons passen maar net!’ gilde ze terwijl we weer in balans probeerden te komen.

‘Heb jij een kleine, een gemiddelde, of een grote lul?’

Ik reed zonder te kijken rechtdoor de weg over.
Zij bleef wachten voor rood.

‘Nou?’ schreeuwde ze vanaf de andere kant over het verkeer heen, en maakte met haar handen een gebaar alsof ze accordeon speelde. Ik zei dat ik nog nooit klachten had gehad – daar was niets aan gelogen.

‘Mijn ex had een lul van bijna twintig centimeter. Ik heb hem een keer opgemeten met een meetlint bij zijn ouders op zolder. Daarna heb ik hem afgezogen.’ Met een draaiende pols en open mond deed ze voor hoe dat gegaan was.

Ik had de mogelijkheid bedacht om haar meteen in het kleedhokje te tongen; eenmaal daar aangekomen leek dat toch iets te gewaagd. Ze dook in het hokje naast me. Ik staarde naar de bovenrand, wilde er overheen kijken om te zien hoe ze zich omkleedde. Ik wilde weten of ze schaamhaar had.

‘Ben je klaar?’ Ze bonkte op de deur terwijl ik gebukt mijn sokken in mijn schoenen stopte. Ik zag haar voeten, haar rode nagellak. Ze was zoveel volwassener dan ik.

We trokken baantjes en spetterden bejaarden nat. Ze deed een dode drenkeling na in het bubbelbad. Onder water hield ik mijn ogen open terwijl ik achter haar aanzwom naar de glijbaan. Zij, tussen mijn benen, leunde naar achter met doorweekte bikinitop. Haar natte haren plakten langs mijn wang en aan haar wimpers kleefden zwarte spikkels make-up. Haar navel was een waterput. We gleden in kronkelige bochten door de cilinderbuis en kwamen boven op elkaar in het water terecht. Bij het optrekken aan het trappetje voelde ik mijn zwembroek spannen.

Twee friet met mayo en twee blikjes cola met twee rietjes. Ik dacht aan hoe het zou voelen om gepijpt te worden.

‘In het zwembad kan je niet vingeren, wist je dat? Dan trekt de kut vacuüm.’ Ik geloofde haar. De sauna zat nog steeds vol en bovendien moest ze al bijna naar haar vader.

Tijdens het omkleden dacht ik mijn gemiste kansen over. Bij het bubbelbad had ik haar moeten pakken, toen ze haar benen op mijn schoot legde en met haar hiel over mijn kruis wreef, al wist ik niet of dat per ongeluk ging. Ik keek naar de datum op het condoom die ik had meegebracht, die kon nog wel even mee.

De zon scheen fel in onze ogen toen we de draaideur weer uit kwamen. Ze liet trots zien hoe haar vingers verrimpeld waren, net een omaatje. Ze zou een leuk omaatje zijn, zo eentje die een sinaasappelschil in haar mond doet en gekke bekken trekt. Zo eentje die met de grootste zak snoep en een heliumballon aan de finish van een lampionnenoptocht staat te wachten. Met geföhnde haren klommen we weer op onze fietsen.

‘Daar achter die vrachtwagen heb ik een gozer van achttien ontmaagd,’ vertelde ze met de routine van een tourgids toen we langs de carpoolplaats terug naar huis reden.

  
We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis. Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe. Word kunstverzamelaar
Deel
Jos Arthursen werkt op doordeweekse dagen als eindredacteur bij de staatsomroep in Hilversum. Hij schrijft graag over dromers en hun mislukkingen. 
Rob Worst (1989) is je nieuwe favoriete illustrator en ook striptekenaar uit Leiden.
b
a
a

Hard//hoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang een gesigneerde Jan Hoek (én een prachtig Hard//hoofd-tasje).

Steun Hard//Hoofd