Asset 14

Luciferdoosje

De langpootmug wordt begraven in een luciferdoosje en vader is opgegeven. Een kort verhaal.

We zaten tegenover elkaar aan de keukentafel, twee toastjes lagen als omgekeerde sloepjes in een oceaan tussen ons in. Een langpootmug probeerde wanhopig zijn laatste poot van de geurkaars los te trekken. Samen keken we geconcentreerd toe naar het proces van sterven zodat we later zouden kunnen zeggen dat de meeste dingen uit fases bestaan en dat fases weer bestaan uit handelingen. Ik schoof het luciferdoosje open. Hij knikte ernstig, trok met duim en wijsvinger het slappe lijfje als een zilverfiguurtje van de kaars af en legde haar neer in het kartonnen bakje. Heel even dachten we dat haar vleugels bewogen, toen beseften we dat we te lang staarden. Van etalagepoppen beweerden we vaak stellig dat de wimpers trilden. Zijn vingers streelden werktuiglijk de achterkant van mijn hand. Met een viltstift schreef ik "MUG" op de bovenkant, streek een lucifer af en stak het doosje aan. Het vuur verlichtte het familieportret waarop we glimlachend de camera inkeken en deden alsof we niet doorhadden dat we er later iemand vanaf zouden knippen. Ik dacht aan marshmallows. Zei toen: "nu".

Illustratie: Chris Wigmans

"Ik ga dood", zei hij. Een borrelnootje knapte tussen zijn tanden. Eerst at hij altijd de schaal op en daarna het nootje. Hij had ze liever afzonderlijk, wij kropen ook nooit in elkaar weg. Het woordje 'dood' klonk als een computerspel, een diep gat voor de platgereden kat. Ik lachte en zei dat zijn been niet vastgeplakt zat en dat er heus manieren waren om dit te overleven. Hij schudde zijn hoofd, draaide met zijn hand het horloge rond dat om zijn pols zat en een raspend geluid voortbracht. Het deed mij denken aan mijn kookavonden wanneer ik een komkommer langs de schaaf haalde en hij vroeg om het laatste stukje. Ik voelde zijn lippen als hij het uit mijn hand at en verlangde steeds vaker naar dat moment. Met peper en zout.

"Opgegeven", zei hij en viste met precisie een paar borrelnootjes uit het kommetje, verdeelde ze in groepjes van vier. Ik dacht aan de proefwerken op school en de hardloopwedstrijden in het bos achter de dijk. Hoe vaak ik het woord opgegeven niet had gebruikt, daarna een sigaret opstak en begon over mannen die mij hadden laten zitten. Dat leek mij een eerlijke wending.

Ik dompelde mijn vingers onder in het kaarsvet. Hij keek toe en maakte aantekeningen om te kijken wat dit met ons deed. Vaak had ik hier aan tafel mijn spreekbeurten voorgedragen. Na afloop fluisterde mijn vader dat ik een specialist was op het gebied van vleermuizen, Frankrijk, taarten. Mijn woorden klonken als een nieuwslezer zonder autocue. Eén keer was het fout gegaan. Het onderwerp was: waarom vaders geen vleugels hebben. Hij had gezwegen en later had ik hem een pizza horen bestellen. Hij had zijn vaste film opgezet waarvan ik wist dat hij bij twee minuut vijftien last van prikjes kreeg zoals hij dat noemde. De volgende ochtend gaf hij mij bij het weggaan drie zoenen in plaats van één. Ik kreeg een kamer aan de achterkant van het huis.

Ik legde de geurkaars op zijn zij en vergeleek dit met het leven dat vol kantelpunten zat die je niet ziet, zoals we ook nooit de grenzen zien die als noppenfolie door ons bestaan was liggen en klappen als we er te lang op bleven staan. Ik hield hem schuin en liet het hete kaarsvet over mijn pols lopen, keek mijn vader uitdagend aan en zei: "nu".

Zolang er herhalingen waren hoefde ik niet bang te zijn, dan kwam zijn aankondiging steeds opnieuw en was er geen later. Geen ziektebed als een opengeschoven luciferdoosje of met treurige muziek waarbij de hond zijn kop breekbaar zou laten hangen. Dit was het spectaculairste moment in onze week. Wanneer ik keek of zijn vleugels waren gegroeid.

--

Dit was een gastbijdrage van Marieke Rijneveld. Marieke (1991) is een Nederlandse schrijfster, muzikant en dichteres. Ze studeert poëzie en proza aan de Schrijversvakschool Amsterdam. Werk van haar is gepubliceerd in o.a. de VPRO gids, De Revisor, Meandermagazine, Passionate Platform, Op Ruwe Planken en bij De Toneelcentrale. Arie Boomsma heeft haar in Das Magazin benoemd tot literair talent 2014.

Mail

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Een stem van een muze

Een stem van een muze

Bij het schilderen van een portret geven kunstenaar en muze zich bloot. Het resultaat is de interpretatie van de kunstenaar. Wat nou als ook de muze zou kunnen praten? Lees meer

 Met Black Friday bestelden we massaal lucht

Met Black Friday bestelden we massaal lucht

Met name kleine webshops zijn vaak genoodzaakt om (veel) groter verpakkingsmateriaal te gebruiken. Illustrator Chloé Pérès-Labourdette brengt het nieuws in beeld. Lees meer

AVS:

Knuffels, superhelden en opgroeien

Deze week worden onze redacteurs blij van teddyberen, een maatschappelijk relevante superheldenserie en satire in zwart-wit. Lees meer

Interview: Suzanne Wallinga van Amsterdam Art

Verzamelen voor alle leeftijden tijdens het Amsterdam Art Weekend

Interim-directeur van Amsterdam Art Suzanne Wallinga vertelt hoe zij het verzamelen van kunst toegankelijk wil maken voor iedereen. Lees meer

Lijden onder vrouwelijk leiderschap

Lijden onder vrouwelijk leiderschap

Moeten we een minister-president die Thatcher-fan is verwelkomen, alleen omdat ze een vrouw is? Lees meer

Of gewoon een boom

Of gewoon een boom

''We kunnen met schuim een nieuwe dampkring spuiten 
en van oceanen spiegels maken
alle fietshelmen, alle daken 
bedekken met restjes zilverpapier'' Lees meer

Ware kennis… Wat is dat eigenlijk en hoe vinden we die?

Ware kennis... Wat is dat precies en hoe vinden we die?

Ware kennis is kennis die door zo veel mogelijk mensen is ingegeven. Toch houden sommige leerprogramma’s van de studie filosofie nog geen of erg weinig rekening met de wijze waarop categorieën als gender, klasse en etniciteit invloed hebben op de politieke theorieën van een filosoof. En daar moet heel snel verandering in komen, aldus Stefanie Gordin. Lees meer

Vacature voor hemelbestormers: Hard//hoofd zoekt makers!

Hard//hoofd zoekt talent!

Wij zoeken vrije geesten, rusteloze zielen en ambitieuze daedalussen die ons tijdschrift structureel willen komen versterken als lid van de redactie. Lees meer

 Dankzij haar hoef je niet zonder eten naar bed

Dankzij haar hoef je niet zonder eten naar bed

'Ik neem de eerste hap, dan neem jij de tweede,' zegt Sara Sadok, voor ze een hap neemt van een karameldonut. Lees meer

Hard//talk: Hoe serieus kan de studentendemocratie zichzelf nog nemen?

Hoe serieus kan de studentendemocratie zichzelf nog nemen?

Door haar eigen universiteit voor het gerecht te slepen, hoopt UvA-student Tammie Schoots de vrije en emancipatoire kern van het onderwijs te beschermen. Lees meer

Pictionary voor beginners

Pictionary voor beginners

"Ik wil je zeggen dat dit het moment is
het moment om mijn mond als een schelp aan je oren te leggen
en de hele wereld die nu zee is daar te horen ruisen." Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Waarom ziektemetaforen niet vermeden hoeven worden

Waarom ziektemetaforen niet vermeden hoeven worden

Hoe kunnen we zorgen dat een ziekte ‘gewoon’ een ziekte is en het lijden niet wordt versterkt door de denkbeelden die we eropna houden? In een tijd waarin bijna 60% van de bevolking met een chronische ziekte leeft is het belangrijk stil te staan bij hoe een ziekte-idee van invloed kan zijn op de ervaring van het ziek zijn, stelt Tiare van Paridon. Lees meer

Tabak en rooksignalen

Tabak en rooksignalen

De verteller van dit verhaal leeft al meer dan twee jaar teruggetrokken in een blokhut in het bos, tot op een dag zijn voorraad tabak op is. Er zit niks anders op dan terug te keren naar de bewoonde wereld. Lees meer

 Geen regenboog op de refoschool

Geen regenboog op de refoschool

Jongeren op reformatorische scholen geven aan dat er in de praktijk best over verschillen in geaardheid kan worden gepraat, maar dat betekent niet dat ze zelf voor hun identiteit uit durven komen. Lees meer

'Beste Arie, wat als ik je zoon was?'

'Beste Arie, wat als ik je zoon was?'

De schrijver van deze brief ging tegelijkertijd en naar dezelfde school als de kinderen van minister Arie Slob, en leeft nog altijd met de wonden van de homofobie op die school. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 38

(Amateur)kunst en de vrouwelijke Freek

Deze week worden onze redacteurs blij van dierenweetjes, vorken met persoonlijkheid en een podcast als vervanging voor het museum. Lees meer

Zilt

Zilt

''wij zeggen dat het niet erg is van de barsten
die we met onze vingertoppen volgen
als autowegen naar het zuiden''
Ellis Meeusen is één van de 160 klimaatdichters die samen de bundel Zwemlessen voor later maakten. Zij hebben één gedeelde zorg: de toestand van de aarde. Geïllustreerd door Lisette van der Maten. Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan