Asset 14

Hersenorgasme

Klaarkomen, voor de een is het de normaalste zaak van de wereld, voor de ander is het een tantaluskwelling. In de hoop haar eerste hoogtepunt te bereiken bezocht Elisabeth Troch een yonitherapeute.

Wanneer ik iets voor mezelf koop, laat ik het altijd als cadeautje inpakken. Koop ik een een stel nieuwe onderbroeken, een boek of een sjaal: cadeautje. Inpakkende handen doen iets met me: ik raak er in soort trance van, een opperste staat van ontspanning. Mijn kaak gaat loshangen, mijn blik staat lodderig op oneindig en op mijn schedel voel ik tintelingen. Sinds kort weet ik dat dit gevoel een naam heeft: ASMR, autonomous sensory meridian response. Ofwel: een hersenorgasme.

Ik ben bijna altijd gespannen. Zelfs als ik gezellig op café zit met vrienden of op een feestje sta. Mijn gedachten gaan met me aan de haal: toon ik genoeg interesse? Waarom maakte ik die flauwe grap? Ben ik te luid? ’s Avonds ben ik kapot van de (zelf)observatie, toch duurt het nog uren voor ik in slaap val: eerst moet er nog gepiekerd worden. Ik doe aan yoga, probeer te mediteren en ga regelmatig rennen, maar die dingen brengen mijn verstand niet tot rust. Af en toe betaal ik grof geld voor een massage. Helpt niet. Ik denk aan de masseur die droomt over het einde van de werkdag. De panfluitmuziek op de achtergrond is als een wekker die ongenadig naar het einde van de ontspanning tikt.

Mijn vriendinnen bestoken me met tips: masturberen! Porno kijken! Een joint roken!

Zelfs in bed lukt het me niet mijn zelfbewustzijn uit te schakelen. Ik hou van seks, ik haal enorme vreugde uit intimiteit, maar ik heb nog nooit een orgasme gehad. Nooit? Nooit. Jaren heb ik gedacht dat dit lag aan het onhandige gestuntel van mijn bedpartners, maar intussen weet ik het zeker: het is mijn kop die me dwarszit. Mijn vriendinnen bekijken mij met medelijden en bestoken me met tips: masturberen! Porno kijken! Een joint roken! Goed bedoeld, maar ze snappen het niet. Klaarkomen is vooral een kwestie van je zelfbewustzijn te kunnen uitschakelen, en daar ligt mijn probleem. Het klinkt raar, ik weet dat mijn vriend van me houdt, echt, toch lukt het niet me écht te laten gaan. Alsof ikzelf naast het bed zit toe te kijken en commentaar geef.

Wat je niet kent, kun je niet echt missen. Maar toch.

Een vleugje liefde over uw Ckakra’s voegen we subtiel toe......
Het geheel vermengen we zodat alles samenvloeit door 1000den van uw erogene zones ......daarbij wekken we in uw hele lichaam de kundalini energie op......... en krachtige levensenergie......
dit alles doe ik met behulp van mijn magische handen die u "aan"raken tot ......u niet meer weet waar ....of hoe ... wat u wel voelt is dat er iets gebeurd in het diepst van uw lichaam.....en uw geest !!!
Laat even alles los ....

De website waarop ik na alweer een vriendinnentip terechtkom, belooft dat tantramassage of yonitherapie mij naar het opperste genot zou kunnen leiden. ‘Alles even loslaten’, beloven ze.

Yoni betekent vagina in het Sanskriet, en yonitherapie kun je kort door de bocht ook rustig kutmassage noemen. Ik besluit dat van die chakra’s te negeren. En sinds wanneer moet je goed kunnen spellen om iemand een orgasme te geven? Dus ik maak een afspraak. Een jonge vrouw ontvangt mij in haar therapieruimte. Esther heet ze, en verdomme, ze lijkt op mij. We hebben hetzelfde postuur en haar donkere haren draagt ze net als ik in een los knotje. Ze draagt een T-shirt en een jeansbroek. Eerst zal ze mij een volledig uur masseren, zegt ze. Mijn nek, mijn rug, mijn billen en benen. Dan moet ik me omdraaien en komen mijn gezicht, hals en borsten aan de beurt. En dan, want daar kom ik toch voor, mijn yoni. Of ik dat oké vind? Ik knik.

Ik luister gespannen naar de panfluitmuziek en gluur door mijn wimpers naar Esther

Wanneer haar handen even later tussen mijn benen glijden davert er iets vanbinnen. Een soort jeuk, is het dat? Dit is het, denk ik, het gaat gebeuren. Dan daalt ze even af naar mijn bovenbenen, mijn dijen, waarna haar vingers opnieuw tussen mijn benen glijden. En dan nog eens. Een yoni is geen onbestemde chakra, het is wel degelijk mijn vagina. En deze Esther zit er met haar handen aan. Ik luister gespannen naar de panfluitmuziek en gluur door mijn wimpers naar Esther. Waarom zadel ik deze vrouw op met mijn lichaam? Moet ze doorgaan tot ik dan eindelijk eens klaarkom? Ik open mijn ogen en zeg dat ik het niet meer zie zitten. Esther knikt, alsof ze dit wel verwacht had. Ik betaal, krijg tot mijn schaamte dertig euro korting en druip af. Opgedragen worden te ontspannen, ook al betaal je ervoor, is niet bepaald ontspannend. Het is een voorbeeld van ‘ironic processing’: ontspan! 'Ontspan!' denken is hetzelfde als proberen niet aan een wit paard te denken. 'Kom klaar! Kom klaar’, is helemaal een hopeloze opdracht. Daar komt bij dat het woord ‘yoni’ dodelijk is voor iemand die inherent ironisch en zelfbewust is.

Nee, echt genot haal ik uit een cadeautje laten inpakken. Vooral als de verkoper heel precies werkt en uitlegt wat hij doet: “Zo, dan doen we hier een stukje plakband op. Deze kleur lint past mooi bij het inpakpapier. Even een strik maken.” Tintelende hersenen krijg ik ervan, vergelijkbaar met de initiële tinteling die Esther me gaf, maar dan in mijn hoofd en rug. Als kind al had ik gelijkaardige ervaringen: in de kerk kon de zachte stem van onze dorpspastoor mij compleet lamleggen. De trage handelingen met boek, kelk en hosties maakten mij zoned out. Of mijn oma, die geconcentreerd uitleg gaf bij haar activiteiten: “Dan doen we hier wat zilverpoets op, en kijk nou hoe mooi dit lepeltje weer gaat glanzen.” Nu zoek ik in de trein altijd een plekje tegenover iemand die de krant leest. Tot die persoon in de gaten krijgt dat ik hem zit aan te gapen. Soms merk ik dat er wat kwijl uit mijn mond druipt, dan is het tijd om naar een andere coupé te verhuizen.

Het filmpje van Mister Wisper heeft meer dan 280.000 views

Vorige week biechtte een vriendin van me op dat ze hetzelfde doet, en in haar zucht naar steeds nieuwe bevrediging vond ze op YouTube-filmpjes van mensen die totaal nutteloze handelingen uitvoeren. Een man legt in 48 minuten uit hoe je schoenen moet poetsen, een vrouw pakt uiterst zorgzaam een aquarium uit de verpakking en de favoriet van mijn vriendin: Mister Wisper, een Brit die fluisterend doet alsof hij je haar knipt en je baard scheert (de video is bedoeld voor mannen, maar een kniesoor die daarom maalt). Het filmpje van Mister Wisper heeft meer dan 280.000 views en de commentaren bij het filmpje zijn laaiend: “Dude, this is awesome. Thanks so much!”

Met stijgende verbazing bekijk ik de filmpjes, er blijkt zelfs, naar analogie met YouTube en YouPorn een SootheTube te bestaan: amateurfilmpjes voor en door ASMR’ers. De filmpjes zijn ronduit bizar en ook wel lachwekkend: een volwassen man die in zijn slaapkamer een fluisterend rollenspel speelt als kapper, met als tegenspeler zijn webcam. Op SoothTube vind je voor elk wat wils: gefluister, getik van nagels op het blad, allerlei meticuleus uitgevoerde handelingen.

In het radioprogramma This American Life vertelt schrijfster Andrea Seigel dat ze als kind al verslaafd was aan shopping-tv, gewoon, omdat die mensen alles zo mooi laten zien. Toen ze de term ASMR ontdekte, ging er een wereld voor haar open. Schrijver Nicholas Tufnell getuigt in The Huffington Post over hetzelfde gevoel van openbaring. Zelf moest ik ook even gaan liggen om mijn kloppende hart te kalmeren. Ik ben niet alleen! Dit is iets!

Veel wetenschappelijk onderzoek is er nog niet gedaan naar ASMR. Ook als ik verschillende neurologische onderzoekscentra bel, valt men compleet uit de lucht. Dat het echt is, bewijst de online gemeenschap. Die groeit dagelijks en getuigt van min of meer dezelfde ‘symptomen’: van tintelende ledematen tot een regelrecht ‘braingasm’. Ik mag dan wel niet kunnen klaarkomen, ik heb tenminste toch dit.

Toch heb ik geloof ik een nieuw probleem. Nu ik weet dat ASMR bestaat, lukt het me niet meer zo goed om het te krijgen. De truc met het cadeautje is uitgewerkt, het staren in de trein opgebruikt. Het gros van de filmpjes die bedoeld zijn om ASMR op te wekken, vind ik vervelend. Het gefluister is zo fake, het gefruts aan verpakkingen ergerlijk. Uren verspil ik aan het zoeken naar de meest geschikte filmpje, maar ik knap snel af. “Krijg ASMR! Krijg ASMR!”, bevelen ze me. Dodelijk. Net als iemand die verslaafd is aan porno, moet ik steeds weer op zoek naar de perfecte stem of de perfecte handeling die de juiste snaar beroert.

Gelukkig heb ik er vandaag nog een geweldige gevonden: deze opgewekte vrouw die vlijtig handdoeken opplooit. Als ik me nu dan even mag terugtrekken?

-

Dit is een gastbijdrage van Elisabeth Troch. Ze woont in Antwerpen.

Mail

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Nederland is boos. Waarom Jesse niet?

Nederland is boos. Waarom Jesse niet?

De nieuwste verkiezingen lieten ons weer eens zien hoe Nederland aan het afglijden is naar het rechtereinde van de politiek. Hoe kan dat? Is het niet tijd dat links even boos wordt als Wilders en Baudet? Lees meer

Gezien door een kunstwerk

Gezien door een kunstwerk

Doordat fysieke kunstexposities bijna nergens georganiseerd worden, zoeken kunstinstellingen andere wegen om hun werk ten toon te spreiden. Caecilia Rasch mist de ontmoeting met het kunstwerk, en vooral: erdoor gezien worden. Lees meer

Een dag uit het leven

Een dag in het hoofd van een lichaam dat niet uit bed raakt

Er zijn zoveel dingen die je zou kunnen zijn. Bioboer, au-pair à Paris, muze, schrijver, schilder, heks... En tegelijk heb je maar één leven om al je ambities in waar te maken. Lies Jo Vandenhende deconstrueert deze tragiek liefdevol door ons een dag mee te nemen in het hoofd van een lichaam dat niet uit bed raakt. Met een illustratie van Tonke Koppelaar. Lees meer

Automatische concepten 38

Hard//hoofd zoekt een nieuwe adjunct-hoofdredacteur

De adjunct-hoofdredacteur denkt mee over de koers van het tijdschrift en heeft een stem in belangrijke beslissingen. Lees meer

Hard//hoofd zoekt een beeldredacteur (illustraties) 2

Hard//hoofd zoekt een beeldredacteur (illustraties)

Ter ondersteuning van de chef Illustratie zijn wij op zoek naar een beeldredacteur illustraties. Lees meer

Automatische concepten 54

Een miljoen huizen houden het te droog

Zeker een miljoen huizen in Nederland dreigen te verzakken, en dat aantal is de afgelopen jaren flink toegenomen. De boosdoener: droogte. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 43

Lekker soggen

Deze week worden onze redacteurs blij van lachen om Mark R., lessen over de media en het kunnen bijdragen aan de vismigratie in Utrecht. Lees meer

Een ritje maken

Een ritje maken

In dit verhaal van Sonja Buljevac maken Renée en haar oma een wandeling bij de boulevard van Vlissingen. Terwijl haar oma volop geniet, wordt Renée geconfronteerd met de gebeurtenissen van de vorige nacht. Lees meer

Hard//talk: Onderdak is een mensenrecht

Onderdak is een mensenrecht

Over dakloosheid hoeven we geen uitvoerige politieke discussies te voeren, aldus Jihane Chaara. Onderdak is namelijk niets minder dan een mensenrecht (iets wat men in de Nederlandse politiek even vergeten lijkt te zijn). Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Filmtrialoog: Nocturne

Nocturne

Onze redacteurs zagen Nocturne, een film over het maken van een film. Hoofdpersonage Alex rent een nacht lang door zijn eigen hoofd, op zoek naar het sluitende idee, de juiste acteurs, een kloppend verhaal. Het sprak esthetisch heel erg aan, maar zaaide ook een hoop verwarring. Lees meer

Nieuws in beeld: 13

Onze corona-aanpak laat talloze aardbewoners stikken

Dat het materiaal waarmee we onszelf tegen corona beschermen voor een golf aan afval zou zorgen, zagen we al van verre aankomen. Illustrator Simcha van der Veen is dan ook verbijsterd: waarom doen we hier niets tegen? Lees meer

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Dat je niet op zoek hoeft naar de diepere betekenis en ook enkel de vorm van een film kan waarderen, bewijst de animatiefilm 'The Nose or Conspiracy of Mavericks'. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Eindelijk lente

Eindelijk lente

Deze week worden we blij van een fijn boek, roze k-pop en Den Bosch. Lees meer

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Anna Visser is van jongs af aan een fervent liefhebber van Jane Austen. Een onlangs verschenen hervertelling van Emma werpt nieuw licht op haar hartstocht voor het kostuumdrama, maar misschien nog meer op haar zelfbeeld. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Schijn bedriegt 2

Schijn bedriegt

Ons stemgedrag wordt (te) vaak bepaald door onderbuikgevoelens en eerste indrukken. Om ons daartegen te wapenen hebben we gedegen onderwijs nodig. Laat dat nu precies hetgeen zijn waar de politieke winnaar op bezuinigt. Lees meer

De dochter van Baba Yaga met illustratie van Micky Dirkzwager

De dochter van Baba Yaga

Saar, een slapeloze studente, leeft op dubbeldrop en kan haar ex niet vergeten. Op een nacht belt ze haar moeder. ‘Vanaf mijn drieëntwintigste werd het allemaal beter, Saar.’ Is er hoop? Een rauw sprookje van Lena Plantinga over het herstellen van je vrouwelijke intuïtie, of pogingen doen tot. Lees meer

Nieuws in beeld: 12

'App me als je thuis bent'

Na de dood van de 33-jarige Sarah Everard uiten steeds meer Britse feministen hun woede over de mensen die hen zouden moeten beschermen: de politie is onderdeel van hun onveiligheid, zeggen zij. Lees meer

Alsof het stil was 1

Alsof het stil was

In dit korte verhaal van Janna Claudius slapen een van elkaar vervreemde moeder en dochter een nachtje op dezelfde kamer. Lees meer