Asset 14

Hersenorgasme

Klaarkomen, voor de een is het de normaalste zaak van de wereld, voor de ander is het een tantaluskwelling. In de hoop haar eerste hoogtepunt te bereiken bezocht Elisabeth Troch een yonitherapeute.

Wanneer ik iets voor mezelf koop, laat ik het altijd als cadeautje inpakken. Koop ik een een stel nieuwe onderbroeken, een boek of een sjaal: cadeautje. Inpakkende handen doen iets met me: ik raak er in soort trance van, een opperste staat van ontspanning. Mijn kaak gaat loshangen, mijn blik staat lodderig op oneindig en op mijn schedel voel ik tintelingen. Sinds kort weet ik dat dit gevoel een naam heeft: ASMR, autonomous sensory meridian response. Ofwel: een hersenorgasme.

Ik ben bijna altijd gespannen. Zelfs als ik gezellig op café zit met vrienden of op een feestje sta. Mijn gedachten gaan met me aan de haal: toon ik genoeg interesse? Waarom maakte ik die flauwe grap? Ben ik te luid? ’s Avonds ben ik kapot van de (zelf)observatie, toch duurt het nog uren voor ik in slaap val: eerst moet er nog gepiekerd worden. Ik doe aan yoga, probeer te mediteren en ga regelmatig rennen, maar die dingen brengen mijn verstand niet tot rust. Af en toe betaal ik grof geld voor een massage. Helpt niet. Ik denk aan de masseur die droomt over het einde van de werkdag. De panfluitmuziek op de achtergrond is als een wekker die ongenadig naar het einde van de ontspanning tikt.

Mijn vriendinnen bestoken me met tips: masturberen! Porno kijken! Een joint roken!

Zelfs in bed lukt het me niet mijn zelfbewustzijn uit te schakelen. Ik hou van seks, ik haal enorme vreugde uit intimiteit, maar ik heb nog nooit een orgasme gehad. Nooit? Nooit. Jaren heb ik gedacht dat dit lag aan het onhandige gestuntel van mijn bedpartners, maar intussen weet ik het zeker: het is mijn kop die me dwarszit. Mijn vriendinnen bekijken mij met medelijden en bestoken me met tips: masturberen! Porno kijken! Een joint roken! Goed bedoeld, maar ze snappen het niet. Klaarkomen is vooral een kwestie van je zelfbewustzijn te kunnen uitschakelen, en daar ligt mijn probleem. Het klinkt raar, ik weet dat mijn vriend van me houdt, echt, toch lukt het niet me écht te laten gaan. Alsof ikzelf naast het bed zit toe te kijken en commentaar geef.

Wat je niet kent, kun je niet echt missen. Maar toch.

Een vleugje liefde over uw Ckakra’s voegen we subtiel toe......
Het geheel vermengen we zodat alles samenvloeit door 1000den van uw erogene zones ......daarbij wekken we in uw hele lichaam de kundalini energie op......... en krachtige levensenergie......
dit alles doe ik met behulp van mijn magische handen die u "aan"raken tot ......u niet meer weet waar ....of hoe ... wat u wel voelt is dat er iets gebeurd in het diepst van uw lichaam.....en uw geest !!!
Laat even alles los ....

De website waarop ik na alweer een vriendinnentip terechtkom, belooft dat tantramassage of yonitherapie mij naar het opperste genot zou kunnen leiden. ‘Alles even loslaten’, beloven ze.

Yoni betekent vagina in het Sanskriet, en yonitherapie kun je kort door de bocht ook rustig kutmassage noemen. Ik besluit dat van die chakra’s te negeren. En sinds wanneer moet je goed kunnen spellen om iemand een orgasme te geven? Dus ik maak een afspraak. Een jonge vrouw ontvangt mij in haar therapieruimte. Esther heet ze, en verdomme, ze lijkt op mij. We hebben hetzelfde postuur en haar donkere haren draagt ze net als ik in een los knotje. Ze draagt een T-shirt en een jeansbroek. Eerst zal ze mij een volledig uur masseren, zegt ze. Mijn nek, mijn rug, mijn billen en benen. Dan moet ik me omdraaien en komen mijn gezicht, hals en borsten aan de beurt. En dan, want daar kom ik toch voor, mijn yoni. Of ik dat oké vind? Ik knik.

Ik luister gespannen naar de panfluitmuziek en gluur door mijn wimpers naar Esther

Wanneer haar handen even later tussen mijn benen glijden davert er iets vanbinnen. Een soort jeuk, is het dat? Dit is het, denk ik, het gaat gebeuren. Dan daalt ze even af naar mijn bovenbenen, mijn dijen, waarna haar vingers opnieuw tussen mijn benen glijden. En dan nog eens. Een yoni is geen onbestemde chakra, het is wel degelijk mijn vagina. En deze Esther zit er met haar handen aan. Ik luister gespannen naar de panfluitmuziek en gluur door mijn wimpers naar Esther. Waarom zadel ik deze vrouw op met mijn lichaam? Moet ze doorgaan tot ik dan eindelijk eens klaarkom? Ik open mijn ogen en zeg dat ik het niet meer zie zitten. Esther knikt, alsof ze dit wel verwacht had. Ik betaal, krijg tot mijn schaamte dertig euro korting en druip af. Opgedragen worden te ontspannen, ook al betaal je ervoor, is niet bepaald ontspannend. Het is een voorbeeld van ‘ironic processing’: ontspan! 'Ontspan!' denken is hetzelfde als proberen niet aan een wit paard te denken. 'Kom klaar! Kom klaar’, is helemaal een hopeloze opdracht. Daar komt bij dat het woord ‘yoni’ dodelijk is voor iemand die inherent ironisch en zelfbewust is.

Nee, echt genot haal ik uit een cadeautje laten inpakken. Vooral als de verkoper heel precies werkt en uitlegt wat hij doet: “Zo, dan doen we hier een stukje plakband op. Deze kleur lint past mooi bij het inpakpapier. Even een strik maken.” Tintelende hersenen krijg ik ervan, vergelijkbaar met de initiële tinteling die Esther me gaf, maar dan in mijn hoofd en rug. Als kind al had ik gelijkaardige ervaringen: in de kerk kon de zachte stem van onze dorpspastoor mij compleet lamleggen. De trage handelingen met boek, kelk en hosties maakten mij zoned out. Of mijn oma, die geconcentreerd uitleg gaf bij haar activiteiten: “Dan doen we hier wat zilverpoets op, en kijk nou hoe mooi dit lepeltje weer gaat glanzen.” Nu zoek ik in de trein altijd een plekje tegenover iemand die de krant leest. Tot die persoon in de gaten krijgt dat ik hem zit aan te gapen. Soms merk ik dat er wat kwijl uit mijn mond druipt, dan is het tijd om naar een andere coupé te verhuizen.

Het filmpje van Mister Wisper heeft meer dan 280.000 views

Vorige week biechtte een vriendin van me op dat ze hetzelfde doet, en in haar zucht naar steeds nieuwe bevrediging vond ze op YouTube-filmpjes van mensen die totaal nutteloze handelingen uitvoeren. Een man legt in 48 minuten uit hoe je schoenen moet poetsen, een vrouw pakt uiterst zorgzaam een aquarium uit de verpakking en de favoriet van mijn vriendin: Mister Wisper, een Brit die fluisterend doet alsof hij je haar knipt en je baard scheert (de video is bedoeld voor mannen, maar een kniesoor die daarom maalt). Het filmpje van Mister Wisper heeft meer dan 280.000 views en de commentaren bij het filmpje zijn laaiend: “Dude, this is awesome. Thanks so much!”

Met stijgende verbazing bekijk ik de filmpjes, er blijkt zelfs, naar analogie met YouTube en YouPorn een SootheTube te bestaan: amateurfilmpjes voor en door ASMR’ers. De filmpjes zijn ronduit bizar en ook wel lachwekkend: een volwassen man die in zijn slaapkamer een fluisterend rollenspel speelt als kapper, met als tegenspeler zijn webcam. Op SoothTube vind je voor elk wat wils: gefluister, getik van nagels op het blad, allerlei meticuleus uitgevoerde handelingen.

In het radioprogramma This American Life vertelt schrijfster Andrea Seigel dat ze als kind al verslaafd was aan shopping-tv, gewoon, omdat die mensen alles zo mooi laten zien. Toen ze de term ASMR ontdekte, ging er een wereld voor haar open. Schrijver Nicholas Tufnell getuigt in The Huffington Post over hetzelfde gevoel van openbaring. Zelf moest ik ook even gaan liggen om mijn kloppende hart te kalmeren. Ik ben niet alleen! Dit is iets!

Veel wetenschappelijk onderzoek is er nog niet gedaan naar ASMR. Ook als ik verschillende neurologische onderzoekscentra bel, valt men compleet uit de lucht. Dat het echt is, bewijst de online gemeenschap. Die groeit dagelijks en getuigt van min of meer dezelfde ‘symptomen’: van tintelende ledematen tot een regelrecht ‘braingasm’. Ik mag dan wel niet kunnen klaarkomen, ik heb tenminste toch dit.

Toch heb ik geloof ik een nieuw probleem. Nu ik weet dat ASMR bestaat, lukt het me niet meer zo goed om het te krijgen. De truc met het cadeautje is uitgewerkt, het staren in de trein opgebruikt. Het gros van de filmpjes die bedoeld zijn om ASMR op te wekken, vind ik vervelend. Het gefluister is zo fake, het gefruts aan verpakkingen ergerlijk. Uren verspil ik aan het zoeken naar de meest geschikte filmpje, maar ik knap snel af. “Krijg ASMR! Krijg ASMR!”, bevelen ze me. Dodelijk. Net als iemand die verslaafd is aan porno, moet ik steeds weer op zoek naar de perfecte stem of de perfecte handeling die de juiste snaar beroert.

Gelukkig heb ik er vandaag nog een geweldige gevonden: deze opgewekte vrouw die vlijtig handdoeken opplooit. Als ik me nu dan even mag terugtrekken?

-

Dit is een gastbijdrage van Elisabeth Troch. Ze woont in Antwerpen.

Mail

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Nieuws in beeld: Geen heil in het 'onheilshuis'

Geen heil in het 'onheilshuis'

Het ogenschijnlijk onschuldige adres Qingcheng Park 14-3-202 in Bejing werd na een zesvoudige moord een 'xiongzhai': een huis dat ongeluk brengt en schier onverkoopbaar is. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Horror, honden en verlangen 1

Horror, honden en verlangen

Deze week worden onze redacteurs blij van een film die de Gouden Palm waard is, een uitkomst voor hondenbezitters met een volle agenda en een debuutroman. Lees meer

10 procent is genoeg om een klimaatramp te voorkomen

10 procent is al genoeg om een klimaatramp te voorkomen

Volgens het laatste IPCC-rapport zijn we al cruciale kantelpunten in de opwarming van de aarde gepasseerd. Toch vindt Max Beijneveld hoop in de sociale wetenschap, die aantoont dat we voor duurzame verandering ook bereikbare kantelpunten bestaan. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Nieuws in beeld: Remkes haalt de rem eraf

Remkes haalt de rem eraf

De nieuwe informateur Johan Remkes heeft duidelijk minder geduld dan zijn voorgangers. En terecht, vindt Rueben Millenaar. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 51

Wees jezelf, ook achter glittercoulissen

Deze week worden onze redacteurs blij van authenticiteit, een nieuw boek van een favoriete schrijver en glitter. Lees meer

Deksels! Voor wie is huren nog betaalbaar?

Deksels! Voor wie is huren nog betaalbaar?

Net als in Amsterdam rijzen de huren in Berlijn de pan uit. Regelingen om die stijging tegen te houden - zoals de zogenaamde Mietendeckel ('huurdeksel') - worden teruggedraaid, met grote protesten als resultaat. Nina Läuger sloot zich bij een van de protesten aan. Lees meer

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen 5

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen

Hoe schrijf je over iets wat niet meer tastbaar is? Miray van der Bend schreef een collagegedicht over vakanties van vroeger in Turkije. Over de geur van het vliegveld, de granaatappels in de tuin van haar oma, de rimpels op haar gezicht. Lees meer

Pijn en glorie

Pijn en glorie

Jonathan van der Horst onderzoekt mannelijkheid aan de hand van kunstwerken die hem ontroerden. Vandaag deel 3, over Pedro Almodóvars film Dolor y Gloria. Lees meer

Gebroken Kaars van Sanne Balen over yoga, liefde en leed

Gebroken Kaars

De hoofdpersoon schrikt ondersteboven wakker. Hoe geef je jezelf een houding als je wereld op zijn kop staat? De titel van dit kortverhaal van Sanne van Balen over yoga, liefde en leed is tevens de aanbevolen leeshouding. Leg je kamer eens langs je benen omhoog, en begin. Lees meer

Hard//hoofd zoekt eindredacteuren! 1

Hard//hoofd zoekt eindredacteuren!

Hard//hoofd is op zoek naar scherpzinnige eindredacteuren (fictie/non-fictie) die ons tijdschrift structureel willen komen versterken. Lees meer

Nieuws in beeld: Alleen samen houden we de crisis gaande?

Alleen samen houden we de crisis gaande?

Vaker dan elk ander Europees volk geven Nederlanders hun medemens ervan de schuld dat de coronacrisis nog steeds voortduurt. Lees meer

Blik of een Lappendeken 3

Blik of een lappendeken

Een fragment uit het afstudeerwerk van Dino de Haas, een sciencefictionstrip over de alledaagse horror van productiviteit, over queer relaties en queer geluk. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Baldwin en het vuur dat de illusie verbrandt

Baldwin en het vuur dat de illusie verbrandt

Naast de indrukwekkende documentaire 'I Am Not Your Negro' zijn ook de boeken en essays van James Baldwin de moeite waard, meent Roel Meijvis. Baldwin leert ons wat het betekent om mens te zijn, juist door geen antwoord te geven op die vraag. Lees meer

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

In de gedichten van Nora van Arkel spoelen herinneringen aan en wordt er lego in de sloot gegooid. 'Alsof een eindeloze hoeveelheid tijd zich voor me uitstrekte / loom achterover ging liggen totdat het hele /landschap tijd was geworden'. Lees meer

(Geen onderwerp)

(geen onderwerp)

Vijf huisgenoten proberen via e-mails in contact te blijven over hun huis dat steeds viezer wordt. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer