Moe Tucker was drummer van the Velvet Underground en maakte deel uit van een van de meest progressieve bewegingen uit de geschiedenis. Nu is ze lid van de ultraconservatieve Tea Party." /> Moe Tucker was drummer van the Velvet Underground en maakte deel uit van een van de meest progressieve bewegingen uit de geschiedenis. Nu is ze lid van de ultraconservatieve Tea Party." />
Asset 14

Hart of hoofd

Als drummer van The Velvet Underground zat Moe Tucker middenin een van de meest progressieve scenes van de vorige eeuw. Tegenwoordig is ze lid van de ultraconservatieve Tea Party. Van links naar rechts op het politieke spectrum: is het regel of inslag?

Wellicht zagen sommige fans het altijd al. Ik zag ’t niet. Bij het prachtige liedje “All Tomorrows Parties” van The Velvet Underground moest ik denken aan een feest als Awakenings. Of aan een high society gathering, de opening van een of ander hip gallerietje. Een partijtje waar je bij hoort te zijn, maar dat je misschien wel mist. Maar dat het ooit nog zou verwijzen naar de Amerikaanse rechtse beweging Tea Party… Nee, dat had ik niet gedacht.

Op het internet is de buzz over bovenstaand verband groot. De drummer van de legendarische avant-gardistische band, Moe Tucker, is de afgelopen weken in opspraak geraakt nadat ze zich in een YouTube-filmpje blootgaf als aanhanger van de populistische conservatieve Tea Party. Ze zegt woedend te zijn over de manier waarop haar land naar het socialisme gedreven wordt. Tevens windt ze zich op over de enorme hoeveelheid geld die over de balk wordt gesmeten door Obama en zijn kompanen.

Jong links, oud rechts

Het optreden van Tucker deed mij denken aan de vaak onterecht aan Winston Churchill toegeschreven uitspraak: 'Als je op je twintigste geen socialist bent, heb je geen hart. Als je op je veertigste nog steeds socialist bent, heb je geen hoofd'. Dit citaat komt van de oud Franse premier Aristide Briand, die zelf een “hersteld socialist” was. Komt deze uitspraak overeen met de praktijk en wordt het zogenaamde naïeve idealisme van jongeren naarmate de jaren vorderen vervangen door verbitterd realisme (of pessimisme zo je wilt). En gaat de spreuk eigenlijk wel op voor Tucker?

In Nederland hebben we enkele recente voorbeelden van “herstelde socialisten”. Rita Verdonk studeerde sociologie aan de Katholieke Universiteit Nijmegen, dat bekend stond als een links bolwerk, was betrokken bij de Piersonrellen in Nijmegen, waarbij kraakpanden werden ontruimd, en was actief bij de Pacifistische Socialistische Partij, hoewel ze dat in eerste instantie ontkende. En ook Gerrit Zalm heeft aangegeven tijdens zijn studietijd socialistische neigingen gehad te hebben en lid te zijn geweest van de PvdA. Tijdens een verkiezingsdebat op de Vrije Universiteit zei hij studenten dat ze niet dezelfde fouten hoefde te maken als hij ooit deed. Maar in hoeverre kan je dit “fouten” noemen?

Is het utopisch om te denken dat hoe meer je de zwakken steunt hoe sterker je er als samenleving uiteindelijk van wordt? En is dat een denkwijze die je wel afleert als je je eigen centen gaat verdienen? Zorgen socialistische overheden per definitie voor grotere begrotingstekorten? Het zijn vragen waar we nooit een sluitend antwoord op zullen krijgen. Dat zou ook niet leuk zijn. Toch valt het mij op dat de aandachtsvragende hippies van de jaren zestig dezelfde meute lijken als de anti-Obama Tea Party-betogers van tegenwoordig. Zijn mensen dan echt zo egoïstisch en hypocriet? Als we ondersteund worden door onze ouders of de overheid pleiten we om alles netjes te delen, maar als we eenmaal zelf geld verdienen willen we er zo min mogelijk van afstaan aan de regering. Bestaat idealisme dan eigenlijk wel?

Politiek bewustzijn

Idealisme of niet, we mogen blij zijn dat er nog mensen zijn die de machthebbenden in twijfel trekken. Jammer dat zich dat dan weer duidelijker manifesteert in Amerika dan in Nederland. De jongeren van nu blijven nog opvallend stil over het nieuwe kabinet. Laatst zag ik op het RTL Nieuws een groep van vijftien verdwaalde Volkert van der G. look-a-likes protesteren bij de oprit van Paleis Soestdijk. Het zag er armzalig uit. Stiekem wil ik dat jongeren flink van zich laten horen. Dat mag toch ook wel weer eens? Natuurlijk mag je je opwinden over een regering die miljarden bezuinigt, vooral op jou en jouw interesses. Natuurlijk is het terecht om je te ergeren aan een staatssecretaris van Cultuur die op zijn website schrijft: 'Lezen ? Ik lees graag maar houd niet van al te zware boeken, dat soort leeswerk heb ik al genoeg binnen mijn politieke dossiers. Mijn favoriete schrijvers zijn Robert Ludlum, Tom Clancy, Geert Mak, Tolkien, Dan Brown en James Clavell.' Natuurlijk is het niet gek om je zorgen te maken over de continuïteit van onze eeuwenoude tolerantie. Daar hoef je niet eens een goddamn commie voor te zijn.

Terug naar Tucker. Die maakt zich wel druk. En hoe. Op het eerste gezicht lijkt zij een perfect voorbeeld van een ideologische levensloop die zich van links naar rechts in het politieke spectrum begeeft. Maar bij nadere inspectie wringt het. Zij geeft aan altijd op de Democraten gestemd te hebben. Tsja, ze zat immers middenin één van de meest progressieve, linkse bewegingen aller tijden. Maar nu geeft ze in een interview toe nooit één seconde opgelet te hebben wat er destijds allemaal gebeurde. Dus jong, naïef en onwetend? Ja. Geëngageerd? Nee. Inmiddels is ze dat wel. Ze is het eens met de Tea Party dat de overheid te groot is, dat er teveel geld wordt uitgegeven en dat de belastingen omlaag moeten. Echte oplossingen geeft ze niet. Eigenlijk is het een zonde. Of zoals de reactie onderaan het interview van de anonieme “hells littlest angel” luidt: 'Just goes to show no matter how cool you are when you're young, you can still end up a bitter old crackpot.'

In het interview legt ze haar aanwezigheid op de demonstratie uit. Ze stelt dat Obama alles fout doet en dat mensen zich niet zo moeten aanstellen. Zij was vroeger ontzettend arm en toen werd er ook niets aan gedaan: “If you were poor, you were poor. You didn’t have a TV, (…) you ate spam, hot dogs and spaghetti. We all survived!” Ze gaat door met haar tirade en laat weten dat ze milieubescherming ook niets vind. Ook moet de overheid zich niet zo met mensen bemoeien. Ze mag toch zelf wel weten of ze spaarlampen gebruikt of gezond eet? Ze stelt dat de huidige regering door en door slecht is: 'This "administration" HAS TO GO! I have come to believe (not just wonder) that Obama's plan is to destroy America from within. It is the only reasonable explanation for his actions/inactions!'.

De protesten van deze achterdochtige oproerkraaiers à la Tucker lijken wel degelijk zoden aan de dijk gezet te hebben. De Republikeinen hebben in Amerika bij de tussentijdse Congresverkiezingen een grote overwinning geboekt en de beeldvorming rond Obama, het enige wat nog lijkt te tellen in de strijd om de stemmen, heeft een historisch dieptepunt bereikt. De schizofrene bijdrage van Tucker zal daarbij niet doorslaggevend geweest zijn. Opmerkelijk is deze echter wel. Ik zou het leuk vinden als eenzelfde situatie zich in Nederland voor zou doen. Dat Boudewijn de Groot zich opeens als fervent PVV-stemmer profileert. Of eigenlijk andersom: dat een oude rechtse artiest zich onverwacht uitspreekt tegen Rutte I. Maar goed, die mensen bestaan niet echt. De uitspraak klopt dus toch. Maar niet voor Moe Tucker. Die had wellicht een hart, maar lijkt haar hoofd onderweg te zijn verloren.

Een gastbijdrage van Haro Kraak

Mail

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Geef de hoop niet op. Elke graad is er een.

Geef de hoop niet op. Elke graad is er een.

Mannen die leven in luxe en vrede vertellen ons dat we de klimaatapocalyps moeten accepteren in plaats van ertegen te vechten. Onzin, vindt Harriët Bergman. Elke graad is er een, en elke graad is onze vrijheid waard. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Blauwe maandagen

Blauwe maandagen

Max Beijneveld neemt de gevolgen van de coronamaatregelen onder de loep en observeert het gevoel van uitzichtloosheid dat hij zelf ervaart. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Automatische concepten 50

Eigen haard is fijnstof waard?

Bijna een kwart van de fijnstofuitstoot in Nederland wordt veroorzaakt door houtkachels. Daarmee zijn ze de voornaamste bron van uitstoot. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Inkijkjes

Inkijkjes

Deze week worden onze redacteurs blij van een documentaire over Egypte, een succesvolle Zoomvoorstelling en een geheime tuin. Lees meer

Voltooid Herstelde Tijd 1

Voltooid Herstelde Tijd. Voorbij de schaamte rondom slachtofferschap

Beelden die we doorgaans te zien krijgen van intiem geweld zijn vaak oppervlakkig en sensationeel. Tessel ten Zweege deed mee aan het kunstproject van Lara van Gaalen, dat laat zien dat het ook anders kan. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Kleine witte slang (reptiel

Kleine witte slang (reptiel)

Drie mensen zorgen samen voor een kleine witte slang. De slang lijkt alleen niets van hen aan te willen nemen. Is dat iets ergs, of wordt er een probleem gemaakt waar geen oplossing voor is? Een kort verhaal van Eva Salman over een advertentie op marktplaats, een stoel waarin nooit iemand zit en over hoe soms je best doen niet alles oplost. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Ongehinderd door waarheid

Ongehinderd door waarheid

Deze week werden onze redacteurs blij van alternatieve werkelijkheden. Lees meer

Nieuws in beeld: Jongeren zijn moe en moedeloos

Jongeren zijn moe en moedeloos

Illustrator Simcha van der Veen zag het al in haar eigen vriendengroep, en haar vermoeden wordt nu steeds vaker in de media bevestigd: jongeren staan massaal op omvallen. Lees meer

Kinken in een ruggengraat

Kinken in een ruggengraat

''We liggen samen in bed en ik vraag je om een herhaling van de tijd.
‘Herhaling bestaat niet,’ zeg je, ‘alleen verandering.’''
Een kort verhaal van Welmoed Jonas over hoe nachtvlinders elkaar kunnen vinden in het donker en het wachten op een nieuwe huid. Lees meer

Hard//talk: Er schuilt een superkracht in autisme

Er schuilt een superkracht in autisme

Autisme wordt vaak gezien als een ingewikkelde afwijking. Sofie Hees vraagt zich af wie bepaalt wat normaal is. Het is tijd voor meer neurodiversiteit. Lees meer

Het Hoofd//stuk: Een ongepland moederboek

Een ongepland moederboek

Helena Hoogenkamp vertelt over hoe haar debuutroman helemaal geen verhaal over moeders moest worden, maar over liefde. Uiteindelijk schreef ze óók over moeders, maar vooral over een verlangen dat zo groot is dat niet uitgesproken kan worden. Maar wat laat je weg en wat vertel je juist wel als je wil vertellen over het onzegbare? Lees meer

Vervolgzomer

Vervolgzomer

In de rubriek Luister Even vragen we Hard//hoofd-makers om een kort stukje audio te maken over de toekomst, wanneer er weer feest kan zijn, of reizen, of drukte. Het is een proeftuin voor het maken van audio, maar ook voor onze werkelijkheid. De eerste aflevering is van Annelies van Wijk. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Nieuws in beeld: Zij speelt met kanker (en wint)

Zij speelt met kanker (en wint)

Na de dood van een goede vriend en mentor, besloot een Tsjechische speltheoreticus haar kennis in te zetten in de strijd tegen kanker. Lees meer

Joost Oomen wil de maan bezielen 3

Joost Oomen wil de maan bezielen

Onlangs verscheen Het Perenlied, de eerste roman van Joost Oomen. Roos Wolthers ging met hem in gesprek over vrolijkheid en twinkelende schuimspanen. Lees meer

Tijdens de avondklok

Tijdens de avondklok

Deze week geven onze redacteurs een inkijkje in wat zij doen als je na 21.00 uur niet meer op straat mag komen. Lees meer

Maken worsten echt de man?

Maken worsten echt de man?

De mannelijkste manier om direct bij te dragen aan een duurzame planeet is het vermijden van dierlijke producten. Maar voornamelijk mannen vinden de overstap naar een veganistisch dieet lastig. 'Echte' mannen eten immers vlees, toch? Tijd om met die genderverwachtingen te spelen, vindt Esther Lamberigts. Lees meer

De geruchten zijn waar. Lees Hard//hoofd nu ook op papier!

Bestel op tijd je eigen exemplaar van de eerste editie, met als thema: ‘Ik’. We hebben drie covers ontworpen. Kies je favoriet.

Bekijk de covers