Asset 14

Haar

Haar

Han probeert zich iedere dag weer staande te houden in de wereld die het kantoor heet. Dit korte verhaal maakt onderdeel uit van een drieluik. Deel één vind je hier.

‘De poes is aan het ruiven.’
Han schrikt en kijkt op van zijn papieren. Van achter zijn computerscherm duikt het grote hoofd van de kuisvrouw op.
‘Pardon?’, vraagt hij.
‘De poes’ herhaalt ze, iets trager, ‘is aan het ruiven.’
Ze kijkt hem verwachtingsvol aan, zeemvel in haar opgeheven hand.

Krampachtig probeert hij te achterhalen wat ze bedoelt. Spreekt ze in codetaal? Is ze gek geworden? Of zoekt hij het te ver? Han wil dit contact niet. Hij wil verder werken, maar er wordt iets van hem verwacht.

De kuisvrouw heeft geduld, ze glimlacht en blijft onverstoorbaar wachten op een reactie, met het zeemvel in de opgeheven hand.

Het zeemvel. Is dit de sleutel die het mysterie ontsluit? Han richt zijn aandacht op dat natte, gele ding. Wat veegt een zeemvel op als men het over een bureau wrijft? Stof, kruimels, koffiecirkels, een afgebeten vingernagel, haar.
Haar.

‘Haar', zegt Han, om iets te zeggen.

Ze houdt het natte zeemvel nu vlak voor haar gezicht, gelukkig niet voor het zijne. Met twee vingers in pincethouding tovert zij een fijn wit haartje tevoorschijn. ‘Haar’, zegt zij.

Het gesprek vermoeit hem, en het gesprek blijft verwarren.

Han bekijkt het haartje. Het is wit en fijn. Het zou van hem kunnen zijn. Grijze haartjes woekeren zacht maar zeker langs de slapen van zijn hoofd. Zoiets hou je niet tegen. En eerlijk waar, hij zit er niet mee in, laat hem maar ouder worden.

Toch voelt het alsof de zaak nog niet is opgelost. De kuisvrouw blijft hem verwachtingsvol aankijken. Han kon al achterhalen dat het gesprek, als je het een gesprek noemen kan, over haar gaat. Maar waarom noemt zij hem dan een poes, een poes die aan het ruiven is?

‘Poes?’, vraagt Han.

‘Ruiven doen ze in deze tijd van het jaar allemaal. De mijne ook.’

Natuurlijk. De puzzelstukken vallen op hun plaats. Het haar, fijn en wit, is het zijne niet, maar van een poes, meer bepaald van zijn poes, hun poes, die overal in huis slaapt. Die poes verliest haar, het haar hecht zich aan zijn mouwen en broekspijpen en reist zo helemaal mee naar het kantoor. Hier valt het haar van zijn mouwen en broekspijpen en verspreidt het zich verder, of strandt het achter zijn computerscherm. Daar veegt de kuisvrouw het haar op met haar zeemvel, en daar toont ze het, en merkt ze op dat het de tijd van het jaar is voor poezen om te ruiven.

Wat een opluchting. Han lacht slapjes. ‘Ja. Dat is waar’, zegt hij en kijkt gespeeld geconcentreerd naar zijn scherm tot ze is verdwenen.

De rest van het daarop volgende uur ontsnapt hij niet aan de gedachte dat wij zoveel met ons meedragen, wat ons loslaat, wat van ons afvalt, zich verspreidt, soms voorgoed verdwijnt, maar soms ook weer terugkeert, zoals het haar van de poes. Han zoekt en vindt hierin een geruststellende gedachte. Niet alles is een raadsel. Antwoorden liggen soms voor het grijpen, vlak voor je neus, tussen de door de jaren heen verzamelde spullen, op de plek waar je uren en dagen doorbrengt, in dit kleine wereldje aan je bureau, tussen de muren van het kantoor.
Han schuift zijn bureaustoel een meter naar achter, en kijkt.

Mail

J. de Vries is assistent-uitgever bij een juridische uitgeverij, waar hij de publicaties opvolgt en het reilen en zeilen observeert. In zijn vrije tijd schrijft hij verhalen en draait hier en daar plaatjes.

Lisa-Marie van Barneveld is editorial illustrator. Ze houdt van korte deadlines en moeilijke onderwerpen. Haar geheime superkracht is meer verf op haar handen/kleren/tafel/kat krijgen dan op het papier.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Asrest 1

Nieuwe materialen voor de huid

Voor de Klimaatweek schreef Pieter Van de Walle een gedicht bij het element water, waarin een onheilspellende stilte voor de storm weerklinkt. Lees meer

Asrest

Asrest

Voor de Klimaatweek schreef Meliza De Vries een gedicht bij het element vuur, vol vlammen die telkens weer vergeten worden. Lees meer

onder ons vergeten

onder ons vergeten

Voor de Klimaatweek schreef Johannes Lievens een gedicht bij het element aarde, over vallen en loslaten. Lees meer

De hitte is zwaar als ze op je valt

Voor de Klimaatweek schreef Anke Verschueren een gedicht bij het element lucht, waarin iemand bijzondere souvenirs van omzwervingen verzamelt. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (IV)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (IV)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

 1

Waarom ik geen danser kon worden

In het Hoofd//stuk doen schrijvers een poging om de weg naar het verhaal vast te leggen. Welke tips hadden zij willen krijgen toen ze begonnen? Welk advies zullen ze nooit en dan ook nooit meer opvolgen? Wat is hun advies? Lees het in het Hoofd//stuk. Annelies van Wijk trapt af met de vraag hoe je (g)een alwetende verteller wordt. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (III)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (III)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (II)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (II)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

Dit. Is. Goddelijk. Alternatief kerstverhaal Annemieke Dannenberg Dymphie Huijsen

Dit. Is. Goddelijk.

Joost is op vakantie in Spanje met zijn zwangere vriendin. Maar is de baby van hem, of van Marina’s open relatiescharrel HG? Begint Joost ongelovig te worden, of moet hij zijn liefdesbaby maar gewoon omarmen?
Een tragikomisch kerstverhaal door Annemieke Dannenberg. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (I)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (I)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

Roodborstjes

Roodborstjes

Een kort verhaal over sterren en waxinelichtjes, over dromenvangers en warhoofdvragen. En over menselijke roodborstjes. Lees meer

Prooidier

Prooidier

In haar afstudeerbundel Prooidier, waarmee ze de Nieuwe Types Afstudeerprijs won, onderzoekt Tessa van Rooijen het onderdeel zijn van de natuur en (niet) zijn als alle andere vrouwen. Lees meer

Ik eindig steeds een stukje kleiner

Ik eindig steeds een stukje kleiner

Eline van Wieren dicht over jezelf opeten, een mintgroene jumpsuit en het hebben van een moeilijke relatie met je lichaam. Lees meer

Of gewoon een boom

Of gewoon een boom

''We kunnen met schuim een nieuwe dampkring spuiten 
en van oceanen spiegels maken
alle fietshelmen, alle daken 
bedekken met restjes zilverpapier'' Lees meer

Pictionary voor beginners

Pictionary voor beginners

"Ik wil je zeggen dat dit het moment is
het moment om mijn mond als een schelp aan je oren te leggen
en de hele wereld die nu zee is daar te horen ruisen." Lees meer

Tabak en rooksignalen

Tabak en rooksignalen

De verteller van dit verhaal leeft al meer dan twee jaar teruggetrokken in een blokhut in het bos, tot op een dag zijn voorraad tabak op is. Er zit niks anders op dan terug te keren naar de bewoonde wereld. Lees meer

Zilt

Zilt

''wij zeggen dat het niet erg is van de barsten
die we met onze vingertoppen volgen
als autowegen naar het zuiden''
Ellis Meeusen is één van de 160 klimaatdichters die samen de bundel Zwemlessen voor later maakten. Zij hebben één gedeelde zorg: de toestand van de aarde. Geïllustreerd door Lisette van der Maten. Lees meer

Is dit nu wat ze bedoelen met tot stof wederkeren

Is dit nu wat ze bedoelen met tot stof wederkeren

''In de winter vermijd ik de hoofdstad. Er slapen meer mensen op straat dan ik aan het kind in mij kan uitleggen.'' Lies Jo Vandenhende is één van de 160 klimaatdichters die samen de bundel Zwemlessen voor later maakten. Zij hebben één gedeelde zorg: de toestand van de aarde. Geïllustreerd door Jamie Nee. Lees meer

Het Waait 5

Het Waait

'Een groot gedeelte van ouder zijn is voor mij niet begrijpen waarom iedereen hetzelfde klinkt.' Daniëlle Zawadi onderzoekt in deze poëtische monoloog de eenzaamheid van in het midden staan, het begrip Sonder en hoe je moet praten met een zielenknijper. Lees meer

Kind zonder uitknop

Kind zonder uitknop

Frederike Luijten schreef een experimentele reeks gedichten over ADHD, waarin mensen in bomen veranderen en lucky paper stars vouwen als oplossing voor hun angsten. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan