Asset 14

Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten

Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten

 

Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten

Toen eens de eieren op waren bij Maartje thuis, en we per se cakejes wilden bakken als traktatie voor haar verjaardag, besloot ze het nieuwste ei uit de broedmachine in de schuur te pakken. Al snel kwamen we erachter dat het ei onbruikbaar was in cakedeeg, maar toch pelde ze de schil van het onvolgroeide kuikentje af. Ze spoelde het schoon onder de kraan, hield het in haar handpalm alsof ze het wilde beschermen, zonder te beseffen dat ze het tegenovergestelde deed.

*

 

Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten 1

Ik wil het niet hebben over de koeien. Ik wil het niet hebben over hoe we een jaar lang wachten op de knopjes van narcissen om binnen een week het hele dorp leeg te plukken. Ik wil het niet hebben over de enige Engelse les die we kregen, niet over de basisschooldirecteur die Dick heette, niet over het eerste kind dat iedereens naam opzocht in het woordenboek en niet over hoe daarna werd besloten om ons maar geen Engels meer te geven. Ik wil het niet hebben over de shetlander in het geitenverblijf op de kinderboerderij. Ik wil het niet hebben over de overvolle glasbak. Ik wil het niet hebben over het gemak waarmee de fietsen van verhuisde kinderen doorverkocht werden. Ik wil het niet hebben over het aantal verkeersexamenstickers op mijn spatbord. Ik wil het niet hebben over onze eerste communie. Ik wil het niet hebben over Herman, de vriendschapscake. Ik wil het niet hebben over de eerste kettingbrief die ik niet doorstuurde. Ik wil het niet hebben over hoe we allemaal wel een keer hebben geprobeerd om onze moedervlekken weg te snijden met een zakmes, om onszelf ergens van te verlossen. Ik wil het hebben over de drie koolmezen, die in periodes van voedselschaarste doelbewust zochten naar vleermuizen die een winterslaap hielden in een grot (in totaal waren onderzoekers getuige van achttien gevallen waarbij een vleermuis werd gedood en opgegeten door de koolmezen, ook werden er vleermuislijkjes gevonden met sporen van vogelsnavels). Ik wil het niet over de vleermuizen hebben. Ik wil het niet hebben over de onderzoekers, niet over de logica, niet over de wiskunde (je evenwicht proberen te bewaren is geen vorm van kansberekening). Ik wil het hebben over de eerste keer dat we in de sneeuw zo lang en stil wachtten voor een hol tot we vertrouwd werden als deel van de omgeving en we de haas met een stok neersloegen zodra hij uit zijn hol kroop en we hem na zagen schokken. Ik wil het hebben over hoe we hem daar dampend achterlieten. Ik wil het hebben over de eikapsels van haaien, iets dat je nu nog ineen kan knijpen, iets waarvan je weet dat het uit zal groeien tot iets gevaarlijks, tot iets waar we bang voor zullen zijn. Ik wil het hebben over hoe we het toch lieten groeien.

*

Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten 2

we vragen Joris of we het eens mogen proberen
en hij weet:
voor hem staan twee meisjes
die weten hoe groot het gat
voor een dood konijn moet zijn,
die op Omegle voor het eerst
een naakte man zagen en zo verbaasd waren
dat ze er niet aan dachten
om verder te klikken,
en die exact weten hoe
je van kaarsvet
een uitgestorven diersoort moet kleien

*

Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten 3

in vriendenboekjes wissel ik mijn antwoorden af
op de vraag wat mijn lievelingsdier is:
gordeldier
doornschildpad
zeemuis
aardvarken
schubdier
schuimnestboomkikker
vogelbekdier

we doen ons voor als bedreigde diersoorten:
wees voorzichtig met ons, wij zijn het zelf
in ieder geval niet

ik maak me klein, kin op de borst
en rol als een armadillo schoolpleinzand mijn haren in
Maartje, met een bal geklemd
tussen haar hoofd en haar linkerschouder
haalt me in op handen en voeten
zegt dat ze een kalf met twee koppen is

thuis hang ik voorover met mijn hoofd in de badkuip
mijn moeder wast mijn vetgeworden pony
borstelt het zand en knoopt mij vlechten in
tot ik niets anders kan dan toegeven
dat ik nog een meisje ben

*

Deze gedichten komen uit het afstudeerwerk van Elianne van Elderen. In juni 2021 studeert ze af aan de opleiding Creative Writing aan ArtEZ met de bundel Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten die gaat over opgroeien als buitenstaander in een dorp, een vluchtmisdrijf op een veulen, over drie vrienden en iemand die probeert om onvoorzichtig te worden. Het werk bestaat uit gedichten, fragmenten, korte verhalen, catalogi, routebeschrijvingen en lijstjes. De bundel is te bestellen via elianne.vanelderen@icloud.com.

Mail

Elianne van Elderen (zij/haar, 1997) schrijft gedichten en korte verhalen over kinderen die hun cavia’s vermoorden en fietstochtjes langs de vleesverwerkingsfabriek in haar Brabantse geboortedorp. Ze staat regelmatig op (literaire) podia en won de tweede prijs bij Write Now! 2020 en de derde prijs bij De (Turing) Gedichtenwedstrijd 2020.

Andrea Koll is kunstenaar, schrijver en docent in Amsterdam. Ze beschouwt haar eigen werk vaak als een visueel onderzoek waarbij ze houtskool, collage en taal gebruikt. Daarmee onderzoekt ze verschillende thema's. Op dit moment is ze gefascineerd door liminaliteit, vooral wat het betekent je in een fysieke en mentale tussenruimte te bevinden.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen 5

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen

Hoe schrijf je over iets wat niet meer tastbaar is? Miray van der Bend schreef een collagegedicht over vakanties van vroeger in Turkije. Over de geur van het vliegveld, de granaatappels in de tuin van haar oma, de rimpels op haar gezicht. Lees meer

Gebroken Kaars van Sanne Balen over yoga, liefde en leed

Gebroken Kaars

De hoofdpersoon schrikt ondersteboven wakker. Hoe geef je jezelf een houding als je wereld op zijn kop staat? De titel van dit kortverhaal van Sanne van Balen over yoga, liefde en leed is tevens de aanbevolen leeshouding. Leg je kamer eens langs je benen omhoog, en begin. Lees meer

Blik of een Lappendeken 3

Blik of een lappendeken

Een fragment uit het afstudeerwerk van Dino de Haas, een sciencefictionstrip over de alledaagse horror van productiviteit, over queer relaties en queer geluk. Lees meer

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

In de gedichten van Nora van Arkel spoelen herinneringen aan en wordt er lego in de sloot gegooid. 'Alsof een eindeloze hoeveelheid tijd zich voor me uitstrekte / loom achterover ging liggen totdat het hele /landschap tijd was geworden'. Lees meer

(Geen onderwerp)

(geen onderwerp)

Vijf huisgenoten proberen via e-mails in contact te blijven over hun huis dat steeds viezer wordt. Lees meer

Iets op sterk water

Iets op sterk water

‘Ben je niet moe van deze stad?’ vraag ik.
‘Nee, ik hou van deze stad.’
‘Dat vroeg ik niet,’ zeg ik.
Iets op sterk water is de afstudeerbundel van Lieke Tijink, een verzameling verhalen over mensen die queer zijn, die elkaar tegenkomen, van elkaar houden, bij elkaar weggaan. Lees meer

Scherpe randen

Scherpe randen

'Ik startte met het wegnemen van de scherpe randen. Als er geen lijnen waren hoefde ik er ook niet langer binnen te kleuren.' Wordt het leven makkelijker als je er letterlijk niet meer op hoeft te focussen? Celine Vervaet legt ons deze vraag voor in dit herkenbare korte verhaal.  Lees meer

Elke dag is lang en prachtig

Elke dag is lang en prachtig

In haar bundel Elke dag is lang en prachtig verkent Femke Zwiep de grenzen van een dag en de grenzen van het gedicht. Lees over 634 andere levens in het verleden, over een zeemansgraf en het wachten tot de Dame Blanche op tafel staat. Lees meer

Slaapkamerraam, wereld 2

Slaapkamerraam, wereld

Buiten is het nacht. Maar wat gebeurt er als je je ogen sluit? Dan kan het buiten net zo goed een zomerse dag in New York zijn. Of een sneeuwlandschap uit je jeugd. De mogelijkheden zijn eindeloos. Lees meer

Ons Eiland en wat we vonden op de kust 3

Ons Eiland en wat we vonden op de kust

In Ons eiland en wat we vonden op de kust (het afstudeerwerk van Liene Schipper) wordt je meegenomen naar een wereld die bijna lijkt op de onze, maar waar olifanthotels kunnen praten, eenzame koeien luid loeien en brandstichting soms de oplossing lijkt. Een zoektocht naar hoe we elkaar kunnen proberen te begrijpen, en wat je nou eigenlijk moet doen als je denkt dat je elkaar eindelijk begrepen hebt.  Lees meer

Stormvogel & Gelegenheidshaiku

Stormvogel & Gelegenheidshaiku

''Het is een dag waarop je stevig in je schoenen moet staan.''
Lees een fragment uit het afstudeerwerk Stormvogel & Gelegenheidshaiku van Suzanne Reedijk: een tweeledige novelle over de zee, het leven dat soms vastloopt, en een reuzenkind dat in een veld verschijnt, en dat ook weer verdwijnt. Lees meer

Tendresse / Nederzettingen

Tendresse / Nederzettingen

Met zijn 'overrompelende, rijke poëzie' won dichter Erwin Hurenkamp dit jaar Editio's Debutantenschrijfwedstrijd. De jury roemde zijn poëzie, die vertrouwde thema's wonderlijk uitwerkt. Lees meer

Waar ik een slaapkamer heb gehad

Waar ik een slaapkamer heb gehad

Malika Soudani verzamelt de herinneringen die ze nog heeft aan alle plekken waar ze een slaapkamer heeft gehad, vanaf haar geboorte tot aan het moment waarop ze haar afstudeerbundel schrijft. Hier lees je een fragment uit 'Waar ik een slaapkamer heb gehad'. Over een zusje met kanker, twee culturen onder één dak, bruin zijn in een witte familie en een gebroken gezin.  Lees meer

Wat ik mezelf beloof

Wat ik mezelf beloof

Een poging om alles te vergeten, om je af te sluiten voor je herinneringen, is op voorhand gedoemd om te mislukken. Een kort verhaal over de (on)mogelijkheid om schoon schip te maken. Lees meer

Kat, boom

Kat, boom

Een meisje klimt in een boom tijdens verstoppertje en wordt door de andere kinderen vergeten. Lees meer

Soon After Midnight 1

Soon After Midnight

Wat zegt de taal die we al gelezen of gehoord hebben ons nog? David Meijers onderzoekt de verhalen achter citaten. Zijn tekst is te vinden in de publicatie van de schrijfworkshop van Stichting Perdu in Amsterdam. Lees meer

Vertrouwen op iets wat niet bestaat

Vertrouwen op iets wat niet bestaat

Else Boer is dol op praktisch advies over schrijven. Een scène schrijven, een verhaallijn uitwerken, overal is wel een stappenplan voor te vinden. Het belangrijkste is: volhouden en nooit maar dan ook nooit stoppen. Simpel toch? Makkelijker gezegd dan gedaan, zegt Else, die vertelt over hoe je soms wel en niet kan vertrouwen op je verhaal. Lees meer

Ruimtes

Een vertrouwd lichaam om in samen te zijn

Een jaar geleden moest Charlotte de Beus opnieuw leren praten, lezen en schrijven. In deze drie gedichten onderzoekt ze met poëtische scherpte haar herstel en het lichaam als “een onbetrouwbare woning voor dakloze gedachtes.” Lees meer

Hadden we dat altijd maar geweten

Hadden we dat altijd maar geweten

Emma Laura Schouten zit niet op de stoel van de schrijver, maar aan de andere kant van de tafel. Als manuscript-begeleider krijgt ze vaak de vraag of een tekst potentie heeft om Het Boek te worden. Maar heb je eigenlijk wel iets aan die vraag, en wat is het antwoord? Lees meer

Winterslaap

Winterslaap

Madeleine grapte al jaren over het houden van een winterslaap. Tot een onderzoeker dit ook echt mogelijk maakt. Wat als mensen een winterslaap zouden houden zoals dassen of beren dat doen? Een kort verhaal door Else Boer. Lees meer