Asset 14

Prooidier

Prooidier

vroeger de duinen

mijn vorige lichaam liet ik achter in de duinen

in tegenlicht is ze een plant
een veenbessenstruik van mensenhuid
een sculptuur een uitkijkpunt
een standbeeld van het enige lichaam
waar ik me in thuis heb gevoeld

tot haar middel ingegraven in het zand 
grashalmen steken als extra ledematen uit haar heupen

in haar vuisten houdt ze veenbessen

slaap vermengd met zand houdt haar oogleden gesloten
de huid op haar wangen is weggeschuurd

ik graaf een kuil onderaan het duin
met de wortels van de grashalmen nog om haar heen

leg ik mijn vorige lichaam in de kuil

het zand verstuift verdwaald door de lucht
bedekt de rauwe meisjeshuid
een dunne belofte van wat een lichaam zou kunnen worden

vanuit haar zal een nieuwe struik groeien

de wortels zullen haar vingers vastbinden
doordringen tot haar organen
tot de wortels een mensenlichaam nabootsen

Prooidier 3

 

manieren om onderdeel te worden van de natuur

kopje onder in het hoge gras, een altaar bouwen
gericht aan de natuur en goddelijke vrouwelijke energie
de hond van een voorbijganger aaien, samenzweerderig naar elkaar knikken

om de mensengeur te maskeren
negenentwintig keer over een konijnenkarkas stappen
de fases van ontbinding registreren

alleen de omlijning blijft liggen

als de eerste maden verschijnen baden in het karkas

onder een eikenboom gaan zitten in het juiste seizoen
de brandharen van de processierups dieper in je armen wrijven
met de brandwonden om een vreugdevuur dansen

van een afstandje de geluiden van de padden observeren
op een dag over een pad lopen, mijn moeder zal naar de grond wijzen:
‘kijk de paddentrek is begonnen’

het is tijd om te volgen

 

Prooidier 1

een vrouw die nadenkt slaapt met monsters

de wind klimt via het open raam naar binnen
deelt het bed en de wereld in tweeën
mijn kant van het bed wordt tegen keukenkastjes gezet
waar ik continu stukken groente laat vallen
rode saus en koffie druppel

tweemaal daags de patriarchale droom bijslikken
kauwtabletten met frambozensmaak
zo leer ik niet verder te zoeken dan te dure huizen op funda

ik ben niet zoals andere vrouwen ik ben niet zoals andere vrouwen ik ben niet zoals andere vrouwen ik ben niet zoals andere vrouwen ik ben niet zoals andere vrouwen
ik ben niet zoals andere vrouwen ik ben niet zoals andere vrouwen ik ben niet zoals andere vrouwen ik ben niet zoals andere vrouwen ik ben niet zoals andere vrouwen
ik ben niet zoals andere vrouwen ik ben niet zoals andere vrouwen ik ben niet zoals andere vrouwen ik ben niet zoals andere vrouwen ik ben niet zoals andere vrouwen
ik ben niet zoals andere vrouwen ik ben niet zoals andere vrouwen ik ben niet zoals andere vrouwen ik ben niet zoals andere vrouwen ik ben niet zoals andere vrouwen
ik ben niet zoals andere vrouwen ik ben niet zoals andere vrouwen ik ben niet zoals andere vrouwen ik ben niet zoals andere vrouwen ik ben niet zoals andere vrouwen
ik ben niet zoals andere vrouwen ik ben niet zoals andere vrouwen ik ben niet zoals andere vrouwen ik ben niet zoals andere vrouwen ik ben niet zoals andere vrouwen
ik ben niet zoals andere vrouwen ik ben niet zoals andere vrouwen ik ben niet zoals andere vrouwen ik ben niet zoals andere vrouwen ik ben niet zoals andere vrouwen
ik ben niet

ik raak bevriend met monsters als ik feministen lees

vul de kussenslopen met hun woorden

onder mijn nagels klauw ik de verflaag van de trap
kruip het spoor van koffiedruppels achterna
naar het ontbijt van de andere kant van het bed
waar de koffie koud wordt de kopjes in een nette lijn
een baardje steekt boven de schone lakens uit

de patriarchale droom roer ik
door de zondagochtend koffie van de andere kant
de kussensloopwoorden timmer ik aan de keukenkastjes

trek alle nachtlampjes uit de stopcontacten

slaand op potten en pannen trek ik
de monsters mijn kant van het bed in

 

Prooidier 2

Mail

Tessa van Rooijen (1998) vertelt verhalen in tekst, audio en beeld. Ze studeerde af aan Creative Writing ArtEZ met Prooidier, een verzameling van tekst en collages over vervreemding, feminisme, queer-zijn en de natuur. Met Prooidier won zij de Nieuwe Types afstudeerprijs. Haar werk verscheen op onder andere DIG, De Optimist en Hard//hoofd. In 2021 opende ze het Nieuwe Types festival. Daarnaast is ze (eind)redacteur bij Hard//Hoofd, de Seizoenszine en Stoorzender Podcast. Op dit moment is ze bezig met werk over wat het betekent om mentaal ziek te zijn en vervreemding van onszelf en de wereld om ons heen te ervaren.

Astrid Anna van Rooij (1993) is grafisch vormgever en illustrator. Overdag maakt ze collages en 's nachts ook, want ze slaapt niet. Ze illustreert o.a. geregeld voor De Volkskrant en NRC. Daarnaast is ze masterstudent Digital Design.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen 5

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen

Hoe schrijf je over iets wat niet meer tastbaar is? Miray van der Bend schreef een collagegedicht over vakanties van vroeger in Turkije. Over de geur van het vliegveld, de granaatappels in de tuin van haar oma, de rimpels op haar gezicht. Lees meer

Gebroken Kaars van Sanne Balen over yoga, liefde en leed

Gebroken Kaars

De hoofdpersoon schrikt ondersteboven wakker. Hoe geef je jezelf een houding als je wereld op zijn kop staat? De titel van dit kortverhaal van Sanne van Balen over yoga, liefde en leed is tevens de aanbevolen leeshouding. Leg je kamer eens langs je benen omhoog, en begin. Lees meer

Blik of een Lappendeken 3

Blik of een lappendeken

Een fragment uit het afstudeerwerk van Dino de Haas, een sciencefictionstrip over de alledaagse horror van productiviteit, over queer relaties en queer geluk. Lees meer

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

In de gedichten van Nora van Arkel spoelen herinneringen aan en wordt er lego in de sloot gegooid. 'Alsof een eindeloze hoeveelheid tijd zich voor me uitstrekte / loom achterover ging liggen totdat het hele /landschap tijd was geworden'. Lees meer

(Geen onderwerp)

(geen onderwerp)

Vijf huisgenoten proberen via e-mails in contact te blijven over hun huis dat steeds viezer wordt. Lees meer

Iets op sterk water

Iets op sterk water

‘Ben je niet moe van deze stad?’ vraag ik.
‘Nee, ik hou van deze stad.’
‘Dat vroeg ik niet,’ zeg ik.
Iets op sterk water is de afstudeerbundel van Lieke Tijink, een verzameling verhalen over mensen die queer zijn, die elkaar tegenkomen, van elkaar houden, bij elkaar weggaan. Lees meer

Scherpe randen

Scherpe randen

'Ik startte met het wegnemen van de scherpe randen. Als er geen lijnen waren hoefde ik er ook niet langer binnen te kleuren.' Wordt het leven makkelijker als je er letterlijk niet meer op hoeft te focussen? Celine Vervaet legt ons deze vraag voor in dit herkenbare korte verhaal.  Lees meer

Elke dag is lang en prachtig

Elke dag is lang en prachtig

In haar bundel Elke dag is lang en prachtig verkent Femke Zwiep de grenzen van een dag en de grenzen van het gedicht. Lees over 634 andere levens in het verleden, over een zeemansgraf en het wachten tot de Dame Blanche op tafel staat. Lees meer

Slaapkamerraam, wereld 2

Slaapkamerraam, wereld

Buiten is het nacht. Maar wat gebeurt er als je je ogen sluit? Dan kan het buiten net zo goed een zomerse dag in New York zijn. Of een sneeuwlandschap uit je jeugd. De mogelijkheden zijn eindeloos. Lees meer

Ons Eiland en wat we vonden op de kust 3

Ons Eiland en wat we vonden op de kust

In Ons eiland en wat we vonden op de kust (het afstudeerwerk van Liene Schipper) wordt je meegenomen naar een wereld die bijna lijkt op de onze, maar waar olifanthotels kunnen praten, eenzame koeien luid loeien en brandstichting soms de oplossing lijkt. Een zoektocht naar hoe we elkaar kunnen proberen te begrijpen, en wat je nou eigenlijk moet doen als je denkt dat je elkaar eindelijk begrepen hebt.  Lees meer

Stormvogel & Gelegenheidshaiku

Stormvogel & Gelegenheidshaiku

''Het is een dag waarop je stevig in je schoenen moet staan.''
Lees een fragment uit het afstudeerwerk Stormvogel & Gelegenheidshaiku van Suzanne Reedijk: een tweeledige novelle over de zee, het leven dat soms vastloopt, en een reuzenkind dat in een veld verschijnt, en dat ook weer verdwijnt. Lees meer

Tendresse / Nederzettingen

Tendresse / Nederzettingen

Met zijn 'overrompelende, rijke poëzie' won dichter Erwin Hurenkamp dit jaar Editio's Debutantenschrijfwedstrijd. De jury roemde zijn poëzie, die vertrouwde thema's wonderlijk uitwerkt. Lees meer

Waar ik een slaapkamer heb gehad

Waar ik een slaapkamer heb gehad

Malika Soudani verzamelt de herinneringen die ze nog heeft aan alle plekken waar ze een slaapkamer heeft gehad, vanaf haar geboorte tot aan het moment waarop ze haar afstudeerbundel schrijft. Hier lees je een fragment uit 'Waar ik een slaapkamer heb gehad'. Over een zusje met kanker, twee culturen onder één dak, bruin zijn in een witte familie en een gebroken gezin.  Lees meer

Wat ik mezelf beloof

Wat ik mezelf beloof

Een poging om alles te vergeten, om je af te sluiten voor je herinneringen, is op voorhand gedoemd om te mislukken. Een kort verhaal over de (on)mogelijkheid om schoon schip te maken. Lees meer

Kat, boom

Kat, boom

Een meisje klimt in een boom tijdens verstoppertje en wordt door de andere kinderen vergeten. Lees meer

Soon After Midnight 1

Soon After Midnight

Wat zegt de taal die we al gelezen of gehoord hebben ons nog? David Meijers onderzoekt de verhalen achter citaten. Zijn tekst is te vinden in de publicatie van de schrijfworkshop van Stichting Perdu in Amsterdam. Lees meer

Vertrouwen op iets wat niet bestaat

Vertrouwen op iets wat niet bestaat

Else Boer is dol op praktisch advies over schrijven. Een scène schrijven, een verhaallijn uitwerken, overal is wel een stappenplan voor te vinden. Het belangrijkste is: volhouden en nooit maar dan ook nooit stoppen. Simpel toch? Makkelijker gezegd dan gedaan, zegt Else, die vertelt over hoe je soms wel en niet kan vertrouwen op je verhaal. Lees meer

Ruimtes

Een vertrouwd lichaam om in samen te zijn

Een jaar geleden moest Charlotte de Beus opnieuw leren praten, lezen en schrijven. In deze drie gedichten onderzoekt ze met poëtische scherpte haar herstel en het lichaam als “een onbetrouwbare woning voor dakloze gedachtes.” Lees meer

Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten

Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten

Een voorpublicatie uit de afstudeerbundel van Elianne van Elderen 'Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten'. Over opgroeien als buitenstaander in een dorp, een vluchtmisdrijf op een veulen, over drie vrienden en iemand die probeert om onvoorzichtig te worden. Lees meer

Hadden we dat altijd maar geweten

Hadden we dat altijd maar geweten

Emma Laura Schouten zit niet op de stoel van de schrijver, maar aan de andere kant van de tafel. Als manuscript-begeleider krijgt ze vaak de vraag of een tekst potentie heeft om Het Boek te worden. Maar heb je eigenlijk wel iets aan die vraag, en wat is het antwoord? Lees meer