Asset 14

De on//smakelijke week: Waar het vlees begint

schilderij van varkenskarkassen die aan haken hangen in een slagerij

We vervolgen de on//smakelijke week met een gedicht dat Elianne van Elderen schreef voor het programma Meat:Woman tijdens het Winternachten Festival in 2022. Wat is de connectie tussen het vrouwelijk lichaam en vlees? Waarom kunnen we alleen van iets houden als we het kunnen aaien?

1
Opgroeien als meisje gaat hier als volgt: je kleine lichaam strekt zich uit, wankelt, valt, krimpt ineen, leert buigen, staat op, valt opnieuw, stuiptrekt en begint dan bloed te lekken. Op een dag zal een man naar je toe lopen, een jager die de romp van het hert komt inspecteren (Zijn er vitale organen geraakt? Op welke termijn wordt verwacht dat de troonopvolging in gang kan worden gezet?). Hij zal vragen wie je bent (hij bedoelt: los van dit vlees). Hij zal beloftes als halfdood gebeten vogels tussen zijn tanden dragen.

2
Vanuit het keukenraam heb ik uitzicht op de hokken achter de hondenracebaan. Iedere zaterdagochtend snijd ik op het aanrecht grote blokken diepvriesvoer in porties, terwijl ik toekijk hoe mijn vader de honden muilkorft, uit hun hokken haalt, aanlijnt, wegleidt. Ik verdeel het voer over zeven boterhamzakjes. Niet elke hond komt terug na de race, ten minste, niet op dezelfde manier. Mijn vader probeerde me vroeger altijd van dat afscheid af te leiden door me de roestkleurige vacht van de winnende hond te laten borstelen. Toen hij mijn onverschilligheid ontdekte in de achtergebleven klitten, had hij door dat ik het wist. Ik kan je nu precies aanwijzen waar het aaien eindigt en het vlees begint. Ik lik het mes af, leg het neer.

3
Ik ken drie typen mensen: mensen die bij het woord ‘zweren’ aan beloftes denken, mensen die bij het woord ‘zweren’ aan wonden denken, en mensen die inzien dat die twee dingen vaak niet veel van elkaar verschillen.

4
Ik schommel ondersteboven aan het klimrek als één van de varkenskarkassen aan haken in de slagerij op de hoek waar we soms stiekem door het afgeplakte raampje naar binnen kijken. Mijn enkels zijn nog te mager om er mannen mee om te kopen. Een pond vlees is hier een munteenheid Mannen installeren wildcamera’s om het zich zo makkelijk mogelijk te maken. Mannen maken oogcontact met de chimpansees in de dierentuin, ondanks dat hen dat afgeraden wordt, maar ze hebben vertrouwen in de kooien, de tralies, de voedertijden. Mannen weten welke lichaamsdelen ze als wapen in kunnen zetten. Mannen kopen terraria met onvolgroeide kaaimannen, kunnen het zich veroorloven nog niet over gevolgen na te denken. Mannen mogen vallen en wij mogen gaan liggen. Wij incasseren. Wij knopen onze pezen tot tapijten. Wij likken. Wij kennen de smaak van wondvocht.

5
Van sommige dingen vraag je je af hoe ze kunnen breken (kleine tenen, brugpilaren, kattenstaarten), van andere dingen is het je meteen duidelijk (vingernagels, soepstengels, meisjes).

6
Hij maakt de fout mijn voorzichtigheid aan te zien voor liefde. Maar hij weet niet: een duif streel je ook eerst over zijn hals, voordat je in je ene hand zijn mollige lijfje en in je andere hand zijn kop beetpakt, hem zijn nek omdraait. Het is essentieel dat dit zonder aarzeling gebeurt. Het is essentieel dat je de goede richting van een vacht kent. Het is essentieel dat je op het juiste moment de andere kant op aait.

7
Met onze nagels kerven we onze namen in het metselwerk van de vleesverwerkingsfabriek. In de verte vist een reiger een kikker uit de sloot. Zij staat naast me en haar ogen glimmen dof als jelly beans. Ze geeft me aanwijzingen, positioneert mijn dijbenen zorgvuldig in het gras, voordat ze naast me komt liggen. Langzaam verschijnen de kraaien in cirkels boven onze hoofden. In alles wat we doen, doen we ons best om sierlijk te ontbinden. Het dons een kans te geven om op ons vlees te groeien.

8
Er zijn meisjes die koorddanser worden en er zijn meisjes die messenwerper worden en er zijn altijd mannen die ons hysterisch zullen noemen. Maar dat is een gesprek dat je vandaag niet kunt hebben, vandaag is geen dag om te wachten tot de eerste vliegenlarven op de wond afkomen. Leg je hoofd op zijn keel, luister als een middelgrote zwarte hond tot zijn ademhaling vertraagt, en bijt.

Deze bijdrage is onderdeel van de themaweek De on//smakelijke week.

Mail

Elianne van Elderen (zij/haar, 1997) schrijft gedichten en korte verhalen over kinderen die hun cavia’s vermoorden en fietstochtjes langs de vleesverwerkingsfabriek in haar Brabantse geboortedorp. Ze staat regelmatig op (literaire) podia en won de tweede prijs bij Write Now! 2020 en de derde prijs bij De (Turing) Gedichtenwedstrijd 2020.

Nina Läuger Nina Läuger (zij/haar, 1993) is beeldend kunstenaar en de adjunct-hoofdredacteur van Hard//hoofd. In haar werk versmelten realiteiten tot wazige en vaak intieme droombeelden, die vertrekken vanuit een gevoelde lichamelijkheid.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
De buschauffeur

De buschauffeur

'Kijk door me heen als door de voorruit'. In deze gedichtenreeks van Angelika Geronymaki probeert een buschauffeur krampachtig de kortstondigheid - in tijd, plaats, interactie - te behouden die eigen is aan zijn baan. Lees meer

Kür op muziek

Kür op muziek

”Onlangs las ik over wezentjes die alleen bestaan in de droom van een slapende vrouw.” Nelson Morus schreef een kort verhaal over geforceerde gezelligheid, chatbotgesprekken over lievelingsgerechten, hectiek en de alledaagse sleur. Lees meer

Zo het begon 1

Zo het begon

Nele Peeters schreef een ontroerend verhaal, vol treffende zinnen en beelden. Het is dromerig verhaal, over eenzaamheid, hoop, zorgzaamheid en zwaarte. Lees meer

 1

Het model

De hoofdpersoon in dit verhaal van Feico Sobel poseert op een doordeweekse avond naakt voor een schilderklasje in Spijkenisse. De sessie ontaardt in een bizarre erotische nachtmerrie waarin onze verteller zich totaal verliest. Lees meer

Weke delen

Weke delen

Op de laatste dag van de zomervakantie bedenken vier vrienden een ultieme streek om ‘de Pedofiel’ in het dorp te leveren. Maar tussen Reinout en Jordan is iets anders aan de hand. Een coming of age- verhaal van Nelson Morus over vriendschap, angst, en schaamte. Lees meer

De kieuwbogen kleuren zalmroze

De kieuwbogen kleuren zalmroze

In de zomer van 2022 voltrok zich een milieuramp in de rivier de Oder. Honderdduizenden dode vissen dreven toen naar het oppervlak van de rivier. Emma Zuiderveen schreef een gedichtenreeks waarin ze de oorzaken en gevolgen van deze ramp op zowel individuele als collectieve schaal onderzoekt. Lees meer

De vrouw met de rode haren (ILY)

De vrouw met de rode haren (ILY)

Een verhaal van Ida Blom over de beklemming van verlies en herinnering en het zoeken naar het verleden in het heden. Lees meer

Roku City/heterotopie/spiegels

Roku City / heterotopie / spiegels

Mel Kikkert schreef een multimedia verhaal over Roku een streamingdienst die in de VS ontstaan is. In 2017 bracht Roku een screen saver uit, die je zag als je niets aan het kijken was op hun service. Lees meer

De sofaconstante

De sofaconstante

Uschi Cop schreef een claustrofobische verhalenbundel over zes levens die getekend zijn door een verlangen naar zingeving. De sofaconstante is een voorpublicatie van een van die verhalen uit haar bundel 'Zwaktebod'. Lees meer

Voesten

Voesten

"Misschien is dat man zijn hier: hetzelfde bewegen als de anderen." Voesten van Werner de Valk is een kort verhaal over een eiland met een duistere traditie en over het moeten bewijzen van mannelijkheid. Lees meer

Muze

Muze

Loren Snel schreef een roman over hoe samen te zijn met een ander en intussen trouw te blijven aan jezelf. Haar debuut verschijnt 25 oktober bij uitgeverij Prometheus. Hier lees je een voorpublicatie. Lees meer

Jari

Jari

Dave Boomkens schreef een verhaal over troosteloosheid, onmacht en opgroeien. Over hoe je in een treurig flatgebouw, tussen de nieuwsprogrammering en sportwedstrijden door, een vriend kunt vinden en verliezen. Lees meer

Geef de dag een naam

Geef de dag een naam

Op een hete zomerdag wordt Felipe zwetend wakker. Deze dag, die heet en broeierig is, brengt hem uit evenwicht, tot hij uiteindelijk doet wat hij gezworen had nooit te doen: hij begint te drinken. Een fragment uit de afstudeernovelle van Tiemen Hageman over het verleden proberen los te laten, het leven ruimte geven en adolescent worden. Lees meer

Tussen de randen van een aquarium

Tussen de randen van een aquarium

Wie ben je als je alles kunt zijn? In het fragmentarische afstudeerwerk van Ettie Edens veranderen mensen onder andere in een hoopje, een steen, een natuurkundedocent, water, iemand die limonade drinkt en een lantaarnpaal. Lees meer

Mycelium

Mycelium

Wat als schimmelsporen zich met iedere adem dieper in je longen graven? Met ‘Mycelium’ won Olga Ponjee de juryprijs van Het Rode Oor 2023, de erotische schrijfwedstrijd van Vlaams-Nederlands huis deBuren. Lees meer

Bösendorfer 1

Bösendorfer

Bij Snelders blinkt de piano van het poetsen en de handen van de vijftigjarige eigenaar zijn door ouderdom stram geworden. Wat gebeurt er als een twintiger op bezoek komt om de Bösendorfer te bezichtigen? Met ‘Bösendorfer’ won Nick De Weerdt Het Rode Oor 2023, de erotische schrijfwedstrijd van Vlaams-Nederlands huis deBuren. Lees meer

In mijn droom besta ik uit pixels

In mijn droom besta ik uit pixels

Terra van Dorst keek maandenlang naar livestreams van pleinen en stranden. Dit vertaalde ze naar gedichten over een straat waarin ze haar ouders vindt, een man die haar een sjaal wil verkopen waar je in kan wonen en de zee. Het resultaat is de bundel 'in mijn droom besta ik uit pixels' waarmee ze deze zomer afstudeerde bij de opleiding Creative Writing aan ArtEZ. Lees meer

Pulpa

Pulpa

Ileen Rook schreef een afstudeernovelle over autoriteit, de supermarkt en een teveel aan tanden. Wie is Aline, waar komen al die tanden vandaan en hoe kan ze grip krijgen op een realiteit die steeds verder van haar verwijderd raakt? Lees meer

:Voorpublicatie Magazine Aaah: Mijn vader de eendenmosseljager

🎧 Mijn vader de eendenmosseljager

‘Dat zijn de zenuwen, die horen erbij. Een goede percebeiro is altijd bang.’ Een voorpublicatie uit Aaah!, het nieuwe magazine van Hard//hoofd. Lees meer

Ik kan u nergens vinden

Ik kan u nergens vinden

In dit verhaal van Werner de Valk, praten twee huisgenoten onder het genot van een glas wijn over het bestaan van God. Nooit een goed idee als je je ergert aan elkaar. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer