Asset 14

Kind zonder uitknop

Kind zonder uitknop

Deze gedichten komen uit Frederike Luijtens afstudeerwerk Kind zonder uitknop aan ArtEZ Creative Writing. In de podcastserie De Tussenruimte Tapes vertelt Frederike hoe haar werk tot stand kwam in een jaar dat getekend werd door een burn-out. En welke rol speelt haar moeder in haar werk? De aflevering is hier te luisteren op Spotify.

De opmaak van deze gedichten komt het beste naar voren op groot scherm.

kids see ghosts

kids see ghosts sometimes
kids see ghosts sometimes kids see ghosts sometimes
     kids see ghosts sometimes     plaats hier je advertentie
     kids see ghosts sometimes     kids see ghosts sometimes
       ANWB ANW– kids see ghosts
kids see          raamswing
       kids     bus 3
     kids kids kids kid kid kid kids
chids kind kidz kits-
     kinderen zien geesten
            soms
grapje      (echt)
ik weet alleen dingen die ik niet wil     is iets een herinnering als
iemand het je moet vertellen     als je foto’s moet zien en
lijstjes planningen kleuren mensen en
     oh sorry ik had de avonddienst opgeschreven van 19:00
       oh dat is geen dienst ik kan er nu aankomen
         oh dat heeft geen zin het spijt me het zijn

de lijstjes die ik
de geesten die ik
de hoeveelheid dingen die ik

     wil een rustig meisje alsjeblieft van persoonlijkheid ruilen met mij
     dan ben ik voortaan stil tot ik verdwijn
     in het tapijt van mijn moeder
     zij mag het extraverte houden, dan houd ik de stofallergie

om mijn gebroken, huilende moeder
even te verwarren zo van

       oh die nies kwam me wel heel bekend voor

       hoi mam! (in verband met de hoeveelheid wol en kattenharen
       die de neus van dit tapijt is binnengedrongen, is dit onhoorbaar
       het stikgevaar bij praten voor tapijten is overigens erg groot
       en door de stofallergie is dit tapijt een unieke risicogroep)

         kids see ghosts sometimes
kids see ghosts sometimes
        kids see ghosts sometimes

ben ik al boom geworden?
ik heb zo fucking lang wortels gegroeid
ik heb zo fuck- fuck- fucking lang geaard
ben ik al boom?          goed

ik wil de populier in de achtertuin van mijn ouders zijn
zodat iemand van me houdt tot ze me

            (schijf voor schijf voor schijf voor schijf)
omkappen
          (omdat ik te luid te groot te veel op de buren zal vallen)

ik had ook weg kunnen rotten
’till i collapse in mijn vermolmde midden

       ik maakte een afspeellijst voor mijn begrafenis
       op spotify en las ergens dat uit as een boom kan
       groeien, lijkt me mooi, dan kunnen jullie
       daaronder om mij huilen –

ik had langzamer moeten groeien een
wachtend geestenkind op mijn wortels gewild
een echt kind om bevriend mee te raken

         trees see ghosts sometimes
       kids see ghosts sometimes
kids be ghosts sometimes be trees sometimes be ghosts sometimes see
ghosts sometimes tree ghosts sometimes trees see ghosts be ghosts trees
be kids be ghosts be trees some–

Kind zonder uitknop 1

gele woensdag

woensdag is een dag voor tikkers
knikkeraars, soldaatjes, voetballers

ik hang met mijn hoofd boven de wc-pot
zonder mijn moeder voor de gek te houden
en toch laat ze me thuisblijven

dat ziek zijn beter is dan
stemmen die vastzitten in je hoofd
hoeft niemand je te vertellen

zoiets voel je

ik wikkel een deken om me heen
omdat ik niet weet hoe ik verwardheid heel
wacht tot alleen mijn moeder overblijft

ze neemt me mee naar een vrouw
die me leert wortels te groeien, plant te worden

(negeer de stemmen, je mag zelf kiezen welke)

dat alles een plek verdient, een kleur heeft,
op te passen voor slangen in bed en
voor blauw, luister goed

ik heb een abnormaal goed gevoel voor kleur
en weet niet of ik het aankan dat alles leeft

om weer lempers te halen op woensdag
verstoppen tikken voetballen
naar toverland op woensdag

starend naar een leeg dakterras zoek ik
gelijke grond met de stemmen
spreek voortaan ook zelf op woensdag

Kind zonder uitknop

lucky

met gevoelloze vingertoppen vouw ik
lucky paper stars waarvan jij zegt dat ze niet de oplossing zijn
niet voor alles bedoel je, niet voor angst, dissociatie,
koude vingers, misschien wel voor adhd

toch pak je een strookje en begint
iedereen te negeren, vouwt linksom, slaat door
maakt een huis voor ons om in te wonen
ik een vijfhoek, een ijsbeer die armen omhoog,
armen omlaag, armen omhoog, armen omlaag,

ik denk dat dit misschien wel de oplossing is
in stilte samenzitten, bedoel ik

geen echte stilte, maar negerend dat anderen
overal, altijd, iets zijn, iets moeten terwijl wij hetzelfde bewegen
elkaars looptempo overnemen in een zaterdagmiddagstad
wetend waar we naartoe gaan en daarom oké zijn

heb je er al over nagedacht dat
hier staat nog, en misschien kan je
omlaag, rechtsom, omhoog, linksom,
omlaag, rechtsom, omhoog, we bouwen
een stapel sterretjes en laten ze liggen
ze mogen gewoon berg zijn

 

Mail

Frederike Luijten (1998) is een schrijver die projectgericht werkt en graag interdisciplinaire samenwerkingen aangaat. In 2020 studeerde ze af aan Creative Writing ArtEZ met kind zonder uitknop, een experimentele en ritmische bundel over ADHD. Ze is werkzaam als programmamaker, binnen de studieleiding van Creative Writing en als oprichter van de literaire Seizoenszine. Daarnaast doet ze onderzoek naar fancultuur en schrijft ze verhalen over huizen en bergen.

Dymphie Huijssen (1995) is een illustrator en animator die zich bezighoudt met het visualiseren van complexe gevoelens. Haar werk kenmerkt zich door een zekere elegantie, kwetsbaarheid en een tikkeltje melancholie.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen 5

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen

Hoe schrijf je over iets wat niet meer tastbaar is? Miray van der Bend schreef een collagegedicht over vakanties van vroeger in Turkije. Over de geur van het vliegveld, de granaatappels in de tuin van haar oma, de rimpels op haar gezicht. Lees meer

Gebroken Kaars van Sanne Balen over yoga, liefde en leed

Gebroken Kaars

De hoofdpersoon schrikt ondersteboven wakker. Hoe geef je jezelf een houding als je wereld op zijn kop staat? De titel van dit kortverhaal van Sanne van Balen over yoga, liefde en leed is tevens de aanbevolen leeshouding. Leg je kamer eens langs je benen omhoog, en begin. Lees meer

Blik of een Lappendeken 3

Blik of een lappendeken

Een fragment uit het afstudeerwerk van Dino de Haas, een sciencefictionstrip over de alledaagse horror van productiviteit, over queer relaties en queer geluk. Lees meer

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

In de gedichten van Nora van Arkel spoelen herinneringen aan en wordt er lego in de sloot gegooid. 'Alsof een eindeloze hoeveelheid tijd zich voor me uitstrekte / loom achterover ging liggen totdat het hele /landschap tijd was geworden'. Lees meer

(Geen onderwerp)

(geen onderwerp)

Vijf huisgenoten proberen via e-mails in contact te blijven over hun huis dat steeds viezer wordt. Lees meer

Iets op sterk water

Iets op sterk water

‘Ben je niet moe van deze stad?’ vraag ik.
‘Nee, ik hou van deze stad.’
‘Dat vroeg ik niet,’ zeg ik.
Iets op sterk water is de afstudeerbundel van Lieke Tijink, een verzameling verhalen over mensen die queer zijn, die elkaar tegenkomen, van elkaar houden, bij elkaar weggaan. Lees meer

Scherpe randen

Scherpe randen

'Ik startte met het wegnemen van de scherpe randen. Als er geen lijnen waren hoefde ik er ook niet langer binnen te kleuren.' Wordt het leven makkelijker als je er letterlijk niet meer op hoeft te focussen? Celine Vervaet legt ons deze vraag voor in dit herkenbare korte verhaal.  Lees meer

Elke dag is lang en prachtig

Elke dag is lang en prachtig

In haar bundel Elke dag is lang en prachtig verkent Femke Zwiep de grenzen van een dag en de grenzen van het gedicht. Lees over 634 andere levens in het verleden, over een zeemansgraf en het wachten tot de Dame Blanche op tafel staat. Lees meer

Slaapkamerraam, wereld 2

Slaapkamerraam, wereld

Buiten is het nacht. Maar wat gebeurt er als je je ogen sluit? Dan kan het buiten net zo goed een zomerse dag in New York zijn. Of een sneeuwlandschap uit je jeugd. De mogelijkheden zijn eindeloos. Lees meer

Ons Eiland en wat we vonden op de kust 3

Ons Eiland en wat we vonden op de kust

In Ons eiland en wat we vonden op de kust (het afstudeerwerk van Liene Schipper) wordt je meegenomen naar een wereld die bijna lijkt op de onze, maar waar olifanthotels kunnen praten, eenzame koeien luid loeien en brandstichting soms de oplossing lijkt. Een zoektocht naar hoe we elkaar kunnen proberen te begrijpen, en wat je nou eigenlijk moet doen als je denkt dat je elkaar eindelijk begrepen hebt.  Lees meer

Stormvogel & Gelegenheidshaiku

Stormvogel & Gelegenheidshaiku

''Het is een dag waarop je stevig in je schoenen moet staan.''
Lees een fragment uit het afstudeerwerk Stormvogel & Gelegenheidshaiku van Suzanne Reedijk: een tweeledige novelle over de zee, het leven dat soms vastloopt, en een reuzenkind dat in een veld verschijnt, en dat ook weer verdwijnt. Lees meer

Tendresse / Nederzettingen

Tendresse / Nederzettingen

Met zijn 'overrompelende, rijke poëzie' won dichter Erwin Hurenkamp dit jaar Editio's Debutantenschrijfwedstrijd. De jury roemde zijn poëzie, die vertrouwde thema's wonderlijk uitwerkt. Lees meer

Waar ik een slaapkamer heb gehad

Waar ik een slaapkamer heb gehad

Malika Soudani verzamelt de herinneringen die ze nog heeft aan alle plekken waar ze een slaapkamer heeft gehad, vanaf haar geboorte tot aan het moment waarop ze haar afstudeerbundel schrijft. Hier lees je een fragment uit 'Waar ik een slaapkamer heb gehad'. Over een zusje met kanker, twee culturen onder één dak, bruin zijn in een witte familie en een gebroken gezin.  Lees meer

Wat ik mezelf beloof

Wat ik mezelf beloof

Een poging om alles te vergeten, om je af te sluiten voor je herinneringen, is op voorhand gedoemd om te mislukken. Een kort verhaal over de (on)mogelijkheid om schoon schip te maken. Lees meer

Kat, boom

Kat, boom

Een meisje klimt in een boom tijdens verstoppertje en wordt door de andere kinderen vergeten. Lees meer

Soon After Midnight 1

Soon After Midnight

Wat zegt de taal die we al gelezen of gehoord hebben ons nog? David Meijers onderzoekt de verhalen achter citaten. Zijn tekst is te vinden in de publicatie van de schrijfworkshop van Stichting Perdu in Amsterdam. Lees meer

Vertrouwen op iets wat niet bestaat

Vertrouwen op iets wat niet bestaat

Else Boer is dol op praktisch advies over schrijven. Een scène schrijven, een verhaallijn uitwerken, overal is wel een stappenplan voor te vinden. Het belangrijkste is: volhouden en nooit maar dan ook nooit stoppen. Simpel toch? Makkelijker gezegd dan gedaan, zegt Else, die vertelt over hoe je soms wel en niet kan vertrouwen op je verhaal. Lees meer

Ruimtes

Een vertrouwd lichaam om in samen te zijn

Een jaar geleden moest Charlotte de Beus opnieuw leren praten, lezen en schrijven. In deze drie gedichten onderzoekt ze met poëtische scherpte haar herstel en het lichaam als “een onbetrouwbare woning voor dakloze gedachtes.” Lees meer

Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten

Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten

Een voorpublicatie uit de afstudeerbundel van Elianne van Elderen 'Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten'. Over opgroeien als buitenstaander in een dorp, een vluchtmisdrijf op een veulen, over drie vrienden en iemand die probeert om onvoorzichtig te worden. Lees meer

Hadden we dat altijd maar geweten

Hadden we dat altijd maar geweten

Emma Laura Schouten zit niet op de stoel van de schrijver, maar aan de andere kant van de tafel. Als manuscript-begeleider krijgt ze vaak de vraag of een tekst potentie heeft om Het Boek te worden. Maar heb je eigenlijk wel iets aan die vraag, en wat is het antwoord? Lees meer