Asset 14

Ga zweven

Ga zweven

Als ik op het internet dingen zie verschijnen over sterrenbeelden, scrol ik direct naar ‘leo’ om te zien wat er bij mijn sterrenbeeld staat. Ik ben een leeuw, dus dat lijkt me vanzelfsprekend. Ik wil binnenkort een set tarotkaarten kopen. Ik zag hele stijlvolle kaarten, heel minimalistisch, ook op het internet, en ik denk dat ik ze gewoon ga kopen. Een goede vriendin kocht laatst tarotkaarten, die we interpreteerden op een feestje. We hadden geen handleiding en zogen alles uit onze duim, maar het was plezier! Ook nam ik laatst met twee vriendinnen afscheid van het afgelopen decennium door op een papiertje te schrijven wat we wilden achterlaten in de jaren tien. Dat papiertje verbrandden we ritueel (wat ons alle drie triomfantelijk stemde) en daarmee was het gedaan.

Ik vertel je dit om een gesprek te starten over een bepaald slag cynisme. Je kent het wel: mensen die dingen zeggen als ‘je weet dat horoscopen willekeurig zijn, toch? Dat het niets zegt over je persoonlijkheid?’ Mijn gezicht vervormt zich dan in een expressie die ‘yikes’ uitdrukt. Ik hoor vaker dat dingen vooral niet te zweverig moeten zijn. Yoga is oké, zolang er niet te veel meditatie, te veel geklets over spiritualiteit en verbondenheid mee gemoeid is. Pas op voor het zweven!

Lang, lang geleden vond ik het van groot belang om met ‘beide benen op de grond te staan’. Met chirurgische precisie zorgde ik ervoor dat geen greintje frivoliteit zich in mijn hoofd nestelde. Het moest allemaal ‘echt’ zijn, ‘waar’ zijn, het liefst ook wetenschappelijk onderbouwd. Die krampachtigheid heb ik inmiddels uit mijn vingers laten glijden. Zo blijkt de wetenschap ook gewoon een menselijke manier te zijn om de wereld te vatten. En hoewel ik grote respect heb ik voor hetgeen dat te onderzoeken valt, realiseer ik me ook dat voldoende dingen onmogelijk te meten zijn. Ik sta nog steeds met beide benen op de grond, maar ondertussen luister ik aandachtig als iemand me een verhaal over geesten vertelt. Waarom zou ik roepen dat ze niet bestaan? Wie ben ik om daarover te oordelen? Ik heb er nooit een gezien, maar dat betekent niet dat ze niet bestaan. Dat, en het lijkt mij nogal onbeschaafd om iemand de les te lezen over hetgeen dat überhaupt niet zeker is.

Een overvloed aan bezigheden zou je zweverig kunnen noemen als je dat wilde: het lezen en interpreteren van poëzie, het kijken naar fotografie in een museum, het maken van kunst, het opschrijven van verhaaltjes, het praten over de vibes van mensen op een feestje, liefde, vriendschap. Dit zijn de dingen die het leven betekenis geven. Je stopt je huis toch niet alleen vol met het praktische en broodnodige? Mijn ideaalbeeld van een huis ziet er geleefd uit, is gevuld met herinneringen, met kunst, met stapels en stapels boeken, met muziek en met dingen die scheef staan. Ik wil dat je haast kunt voelen dat er met liefde en inspiratie geleefd wordt. Ik babbel dolgraag over politiek, ik lees de krant, ik heb goedgeïnformeerde meningen over een hele hoop onderwerpen, ik weet heus hoe dingen werken. Ik wil gewoon geen saai huis.

Je bent een heel klein wezentje op een klein planeetje dat draait om haar eigen as. Heel langzaam draaien we (al draaiend) om een vuurbal. We proberen de geheimen van het leven te ontfutselen, we willen dat iemand ons ziet en ons liefheeft. We hebben alleen elkaar. Niemand heeft ‘de’ grote waarheid in pacht.

Dus ja, ik weet dat mijn persoonlijkheid niet echt iets te maken heeft met mijn sterrenbeeld. Maar het cynisme is uit. Vertel me dus gewoon wat jouw sterrenbeeld is, dan kunnen we samen kijken naar een internet-post getiteld ‘The zodiac signs as John Mulaney quotes.'

Beeld: Richard Hewitt

Mail

Jihane Chaara (1991) is een idealist met een voorliefde voor doortastende en zachtaardige mensen/woorden.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

Marthe van Bronkhorst ging langs in de crèche van het Witte Huis, om antwoord te vinden op de vraag: moeten we Donald nog vier jaar laten kleuteren? Lees meer

Vriendschapsparadox

Vriendschapsparadox

Tijdens een etentje met vrienden wordt Eva van den Boogaard geconfronteerd met de relativiteit van vriendschappen. Lees meer

Volg de voetnoot

Volg de voetnoot

Laat je ogen vaker afdwalen. Je raadt namelijk nooit welke parels van details er in de voetnoten verborgen liggen. Een tip van Wolter de Boer, die in de marge van zijn ‘imposter syndrome’ een vruchtbare lust voor details ontdekte. Lees meer

Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

De geruchten zijn waar. Lees Hard//hoofd nu ook op papier!

Bestel op tijd je eigen exemplaar van de eerste editie, met als thema: ‘Ik’. We hebben drie covers ontworpen. Kies je favoriet.

Bekijk de covers