Asset 14

Een man met een vrouwenprobleem

Waarom is het zo normaal als een vrouw tijdens de seks geen hoogtepunt bereikt, maar verwachten we van een man dat hij al klaarkomt als ze per ongeluk met haar grote teen tegen zijn linkerbal tikt? Dat vraagt Rutger zich af.

“Ze vond je… creatief.” Ik slikte. Een week eerder was ik met een meisje wat gaan drinken. We hadden jarenlang met elkaar geflirt in de gangen van onze middelbare school, maar als student durfde ik haar pas mee uit te vragen. Meteen na de eerste zoen waren we vol opgekropte passie met elkaar naar bed gegaan. Nu belde ik met een gemeenschappelijke vriendin en kon het niet laten om te vragen hoe het meisje het had gevonden. Maar… ‘creatief’? Dat was niet wat ik wilde horen. Toch begreep ik direct wat ze bedoeld had.

Ik kon niet klaarkomen. Tenminste, ik kon het heel goed, maar nooit met een ander erbij. Bij mijn ex-vriendin was dit geen groot probleem, omdat zij wel een hoogtepunt kon bereiken, waardoor onze seks altijd een natuurlijk einde had gekend. Maar nu ik vrijgezel was, begon het op te vallen. Het meisje van de date was net zo frigide als ik, waardoor we eindeloos in en uit elkaar schoven. Ik probeerde alle standjes uit die ik kende, of die ik op dat moment kon verzinnen. Iedere paar minuten wisselde ik weer en vouwde haar als een origamipapier in een nieuwe onmogelijke houding. We waren een pulserend tweekoppig monster. Na anderhalf uur zakten we uitgeput, onbevredigd en met kramp in onze kuiten in elkaar.

Creatief. Het woord bleef maar door mijn hoofd spoken.

Ik ben opgevoed door een geëmancipeerde moeder met een sterke persoonlijkheid, die mijn broertje en mij altijd op hart drukte dat we nooit iets moesten doen wat het meisje niet wilde. Daardoor vond ik het altijd in de eerste plaats belangrijk dat het meisje het fijn had. Aan de andere kant gingen tienermeisjes ervan uit dat ik al klaar zou komen als ze per ongeluk met hun grote teen tegen mijn linkerbal zouden tikken; hun onhandige getrek deed vaak vooral pijn. Het lukte me niet om me te ontspannen, om de controle los te laten, om in het moment te zijn. Een keer was ik dichtbij en concentreerde me uit alle macht, waarop het meisje zei: “Wow, wat trek je een raar gezicht!”

Toen ik ‘s ochtends naar de WC ging, schrok ik me kapot van mijn paarse penis.

Het ‘creatief’-incident verhoogde de druk op mijn schaarse veroveringen. Een collega dacht dat het niet lukte omdat ik haar niet sexy genoeg vond en vroeg huilend of ik weg wilde gaan. Een Amerikaanse nymfomane maakte gretig gebruik van mijn gedwongen uithoudingsvermogen, en woonde me een nacht lang uit. Toen ik ‘s ochtends naar de WC ging, schrok ik me kapot van mijn paarse penis. Het was een ongemakkelijke tijd.

In films zag ik vooral mannen die het juist niet lang genoeg volhielden (“Het waren de beste twee minuten van mijn leven”) en vrouwen die tekort kwamen. Op internet las ik dat 95% van de mannen altijd een orgasme bereikt tijdens de seks, terwijl dit maar voor 35% van de vrouwen geldt. Voor een oplossing was ik dus aangewezen op de seksuologie van de vrouw.

Op een feministische website vond ik een grafiek waarin ik me herkende. De Y-as gaf de mate van opwinding aan, de X-as de verlopen tijd. Ergens bovenin stond een rode streep: de climax. Tijdens seks gaat de lijn gestaag omhoog. Mensen die kunnen klaarkomen gaan even over de streep heen, waarna ze heerlijk ontspannen weer naar beneden gaan. Maar voor veel vrouwen (en mannen als ik), blijft de lijn voor eeuwig vlak onder de rode streep hangen, als een seksuele Tantaluskwelling.

Veel onderzoekers hebben zich de afgelopen honderd jaar over het mysterie van het vrouwelijk orgasme gebogen. Sigmund Freud noemde de vrouwelijke seksualiteit ‘a dark continent’ voor de psychologie. De feministe Shere Hite legde in 1976 het fundament voor de seksuele revolutie met The Hite Report: A Study On Female Sexuality, waarvoor ze honderdduizend vrouwen een intieme vragenlijst liet invullen. Haar conclusie was dat bijna alle vrouwen een orgasme konden bereiken, maar niet binnen de huidige seksuele normen, waarbij de nadruk op penetratie ligt. Andere wetenschappers worstelden met de evolutionaire functie van het vrouwelijk orgasme. De wetenschapsfilosoof Elisabeth Lloyd vergeleek het fenomeen in The Case Of The Female Orgasm (2005) met de mannelijke tepels: een nutteloos bijverschijnsel van de natuur.

Ik was een man met een vrouwenprobleem. Dat verbaasde me niets, omdat ik altijd een vat vol sekse-tegenstrijdigheden ben geweest. Ik hou van voetbal en thee drinken, van gamen en knuffelen, van gesprekken over tieten en gesprekken over gevoelens. Ik eet biefstuk terwijl ik in een heerlijk geurend bad lig. Ik kijk hardcore porno, maar heb ook alle seizoenen van Sex and the City op DVD.

Kunnen we de traditionele rolpatronen zo omdraaien, dat een man zijn orgasme moet faken?

In de allereerste aflevering van SATC vraagt Carrie zich af: kunnen vrouwen seks hebben zoals mannen? Ze probeert om puur voor het genot met een man naar bed te gaan, maar merkt dat ze zich toch niet kan afsluiten van haar emoties. Haar antwoord is dus: nee. Maar natuurlijk kan dat wel. Ik heb meisjes meegemaakt die na hun razendsnelle hoogtepunt van me af rolden en onmiddellijk snurkend in slaap vielen. Een betere vraag is: kunnen mannen seks hebben zoals vrouwen? Kunnen we de traditionele rolpatronen zo omdraaien, dat een man zijn orgasme moet faken? En zo ja, wat betekent ‘vrouwelijke’ en ‘mannelijke’ seksualiteit dan nog?

Tot mijn verbazing zeiden veel vrienden mijn probleem te herkennen. “Het duurt bij mij altijd een paar keer voor ik me op mijn gemak voel,” zei er een. “Ik krijg nooit een volledige erectie als ik niet verliefd ben,” zei een ander. Een van hen nam me apart, keek me recht aan en zei: “Je moet durven om egoïstisch te zijn. Heb even schijt aan haar, schijt aan alles, en pak jouw moment. Het is moeilijk, maar zo moet het.” Een week later begeleidde een meisje me rustig naar mijn hoogtepunt. Ik herkende het moment en pakte het. Het hielp ook dat ik een beetje boos op haar was. Ik was twintig. Mijn leven kon beginnen.

Het probleem van het vrouwelijk orgasme is een menselijk probleem.

Uit onderzoek van de Groningse bewegingswetenschapper Janniko Georgiadis blijkt dat de hersenactiviteit tijdens een orgasme bij mannen en vrouwen nagenoeg hetzelfde is. De delen van het brein die verantwoordelijk zijn voor zelfbewustzijn, ratio en controle worden uitgeschakeld - precies de zaken die veel vrouwen, mijn vrienden en ik maar moeilijk kunnen loslaten. Zoals een vriendin van me zei: “Als ik seks heb, denk ik vaak al aan de troep die het gaat opleveren.” Natuurlijk zijn vrouwelijke en mannelijke geslachtsdelen heel verschillend en kent seks veel nuances. Maar vanwege mijn eigen ervaring met blokkades vermoed ik dat het probleem van het vrouwelijk orgasme een menselijk probleem is, waar toevallig vooral vrouwen last van hebben.

We moeten het dus niet hebben over de biologische of psychologische capaciteiten van de vrouw, maar ons afvragen waarom veel meisjes zich nog altijd minder vrij in bed voelen dan de jongens die bovenop hen liggen te bewegen. Waarom masturbeert zo’n 80% van de 17-jarige jongens, tegenover 58% van de meisjes (zoals uit Amerikaanse onderzoek in 2011 bleek)? Het vergt oefening om los te laten en je moment te pakken, en meisjes lijken daar minder snel de ruimte voor te nemen. Verwachten we nog altijd dat alle vrouwen kwetsbaar en terughoudend zijn, en alle mannen lomp en egoïstisch? Is dat de reden voor de statistische ongelijkheid?

Dan lijkt het me nu mooi om dit stuk te eindigen met een anticlimax.

Dit artikel verscheen eerder in nrc.next.

Mail

Rutger Lemm is schrijver, grappenmaker en scenarist. In 2015 verscheen zijn debuut, 'Een grootse mislukking'. Hij is een van de oprichters van Hard//hoofd.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Nieuws in beeld: Homo homini lupus

Homo homini lupus

Sebastian Eisenberg volgt het nieuws van wolvin Noëlla en haar pups op de voet. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 52

Gelukkig groeien we op

Deze week worden onze redacteurs blij van opgroeien, dansen en goede voorbeelden. Lees meer

Je wordt niet thuisgebracht

Je wordt niet thuisgebracht

Een kort verhaal over Passoã, natte patat op de grond van het zwembad, ontsnappingsplannen en verlangens die schuren als zand. Lees meer

Achtbaantester 1

Achtbaantester

Marthe van Bronkhorst hangt op de kop in een looping en weet één ding zeker: achtbanen worden alleen spannend als ze een goed verhaal hebben. Lees meer

Zwamvolk 2

Zwamvolk

In de serie Natuurgeweld maakt schrijverscollectief Wildgewelf verhalen bij een zoekplaat van Emile Weisz. Welke verhalen weet jij te vinden? Lotte Bijl trapt af met een verhaal over het mos dat je komt halen, over hoe een heksenkring ontstaat en zwammen die op gezichten groeien. Lees meer

Nieuws in beeld: Geen heil in het 'onheilshuis'

Geen heil in het 'onheilshuis'

Het ogenschijnlijk onschuldige adres Qingcheng Park 14-3-202 in Bejing werd na een zesvoudige moord een 'xiongzhai': een huis dat ongeluk brengt en schier onverkoopbaar is. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Horror, honden en verlangen 1

Horror, honden en verlangen

Deze week worden onze redacteurs blij van een film die de Gouden Palm waard is, een uitkomst voor hondenbezitters met een volle agenda en een debuutroman. Lees meer

10 procent is genoeg om een klimaatramp te voorkomen

10 procent is al genoeg om een klimaatramp te voorkomen

Volgens het laatste IPCC-rapport zijn we al cruciale kantelpunten in de opwarming van de aarde gepasseerd. Toch vindt Max Beijneveld hoop in de sociale wetenschap, die aantoont dat we voor duurzame verandering ook bereikbare kantelpunten bestaan. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Nieuws in beeld: Remkes haalt de rem eraf

Remkes haalt de rem eraf

De nieuwe informateur Johan Remkes heeft duidelijk minder geduld dan zijn voorgangers. En terecht, vindt Rueben Millenaar. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 51

Wees jezelf, ook achter glittercoulissen

Deze week worden onze redacteurs blij van authenticiteit, een nieuw boek van een favoriete schrijver en glitter. Lees meer

Deksels! Voor wie is huren nog betaalbaar?

Deksels! Voor wie is huren nog betaalbaar?

Net als in Amsterdam rijzen de huren in Berlijn de pan uit. Regelingen om die stijging tegen te houden - zoals de zogenaamde Mietendeckel ('huurdeksel') - worden teruggedraaid, met grote protesten als resultaat. Nina Läuger sloot zich bij een van de protesten aan. Lees meer

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen 5

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen

Hoe schrijf je over iets wat niet meer tastbaar is? Miray van der Bend schreef een collagegedicht over vakanties van vroeger in Turkije. Over de geur van het vliegveld, de granaatappels in de tuin van haar oma, de rimpels op haar gezicht. Lees meer

Pijn en glorie

Pijn en glorie

Jonathan van der Horst onderzoekt mannelijkheid aan de hand van kunstwerken die hem ontroerden. Vandaag deel 3, over Pedro Almodóvars film Dolor y Gloria. Lees meer

Gebroken Kaars van Sanne Balen over yoga, liefde en leed

Gebroken Kaars

De hoofdpersoon schrikt ondersteboven wakker. Hoe geef je jezelf een houding als je wereld op zijn kop staat? De titel van dit kortverhaal van Sanne van Balen over yoga, liefde en leed is tevens de aanbevolen leeshouding. Leg je kamer eens langs je benen omhoog, en begin. Lees meer

Hard//hoofd zoekt eindredacteuren! 1

Hard//hoofd zoekt eindredacteuren!

Hard//hoofd is op zoek naar scherpzinnige eindredacteuren (fictie/non-fictie) die ons tijdschrift structureel willen komen versterken. Lees meer

Nieuws in beeld: Alleen samen houden we de crisis gaande?

Alleen samen houden we de crisis gaande?

Vaker dan elk ander Europees volk geven Nederlanders hun medemens ervan de schuld dat de coronacrisis nog steeds voortduurt. Lees meer

Blik of een Lappendeken 3

Blik of een lappendeken

Een fragment uit het afstudeerwerk van Dino de Haas, een sciencefictionstrip over de alledaagse horror van productiviteit, over queer relaties en queer geluk. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer