Asset 14

Trump-dag

Column: Trump-dag

Ik zit aan de keukentafel en lees Trump-nieuws. Het zijn heftige weken, waarin de executive orders ons om de oren slaan en de term ‘breaking news’ niet veel meer betekent. Ik weet dat de verwarring en de woede die ik voel de bedoeling zijn, misschien ook wel een passende wraak van mensen die dit al langer voelen. Of misschien is het een afleiding van een nog groter kwaad, moet ik beter opletten, tussen de regels door lezen. Bovendien moet ik eigenlijk aan mijn boek werken. ‘Je moet juist nu mooie dingen maken,’ zegt mijn bezorgde vriendin voor ze de deur uitgaat. Ik knik en ik klik weer op een bericht dat me woedend en wanhopig zal maken. Het is een lastige balans: ik wil me niet gek laten maken, maar ik wil ook niet wegkijken.

Wat zeker geen zin heeft, is op Facebook de discussie aangaan met islamofobe vrienden van mijn oudoom. Eentje zegt: ‘Ze komen hier om te moorden, te roven en te verkrachten. Dat zijn geen immigranten, dat is een invasie.’ Ik begrijp dat je bang bent, zo reageert mijn avatar kalm, terwijl in de analoge wereld de adrenaline door mijn aderen giert, maar dit is gewoon niet waar – zie deze onderzoeken die ik ook niet helemaal gelezen heb. ‘Fake news’, is zijn simpele, frustrerende reactie. Opeens merk ik dat ik pijn in mijn kaakspieren heb, omdat ik al anderhalf uur woedend zit te typen.

Als het me met moeite gelukt is om het tabblad en de discussie te sluiten, besluit ik om te masturberen zodat ik de spanning kan loslaten. Misschien is het omdat deze nieuwe activiteit op hetzelfde scherm plaatsvindt, maar er lijkt geen scheiding tussen de agressieve erotiek en de politieke discussie te zijn. Alle porno is Amerikaans. Na afloop bedenk ik dat het meisje dat zo verleidelijk in de camera (en dus mijn ogen) kijkt, waarschijnlijk op Trump heeft gestemd en dat dit filmpje, hoewel ik het gratis heb gestreamd en de advertenties heb geblokt, onderdeel uitmaakt van een verderfelijke industrie. Ik voel me alleen maar slechter. Was er maar biologische porno, met geile, leuke meisjes die geen vlees eten en gegarandeerd GroenLinks stemmen.

’s Middags ben ik al doodmoe van alle zorgen, als ik met een vriend in een café afspreek. Hij bestelt koffie, maar ik krijg hartkloppingen van meer dan één kop per dag, dus ik neem muntthee. Zodra de serveerster onze bestellingen neerzet, zegt een jongen aan de tafel naast ons net iets te hard met zijn bekakte accent: ‘Muntthee is dus echt bullshit.’ Ik wil meteen iets terugzeggen, ik proef de zin al voor in mijn hoofd, alsof het een internet-comment is: ‘Ik hoor je gewoon hoor. Wat heb je tegen mijn muntthee?’ Maar ik besef op tijd dat dit in de echte wereld belachelijk klinkt, dat ik kritiek op mijn drankje persoonlijk neem, dat mijn keuze voor een groene struik in heet water en zijn bekakte accent en latte macchiato symbool komen te staan voor veel grotere tegenstellingen.

In plaats daarvan zeg ik tegen mijn vriend dat ik niets van zijn verhaal mee heb gekregen omdat ik afgeleid was door het betoog van mijn buurman – ‘Het is gewoon water met een smaakje’ – ALLES IS WATER MET EEN SMAAKJE. Ik doe voor hoe ik met mijn theebeker voor mijn gezicht met een hoog stemmetje zou reageren: ‘Hé, had je het tegen mij?’ en dat ik mijn muntthee zou tegenhouden ‘Nee muntthee, hij is het niet waard!’ ‘Laat me, laat me!’ Ik mors hete thee over mijn hand, maar we moeten lachen, en voor het eerst tijdens deze dag ontspan ik. Het is fijn om voor even weer terug te keren naar klein, ironisch, hypothetisch verzet, met duidelijke vijanden en een slokje warme thee. Het is even nodig om niet gek te worden.

’s Avonds lig ik in bed naast mijn slapende vriendin en luister naar het gonzende geluid in mijn rechteroor. Ik weet dat het door de stress komt, net als de pieptonen die ik al langer waarneem – het is waarschijnlijk een adertje bij mijn gehoorcentrum, zo lees ik als ik het stiekem google. Vervolgens stuit ik op de website van een vereniging voor mensen die last hebben van lage bromtonen, een speciale vorm van geluidsoverlast waarbij de bron soms tientallen kilometers verderop ligt. Het doet me denken aan hoe ik als kind mijn hoofd op mijn kussen legde zodat ik mijn eigen hartslag hoorde, en mezelf bang maakte met de gedachte: de reuzen komen eraan.

Mail

Rutger Lemm is schrijver, grappenmaker en scenarist. In 2015 verscheen zijn debuut, 'Een grootse mislukking'. Hij is een van de oprichters van Hard//hoofd.

Rosanne van Leusden is illustrator, wonend en werkend in Amsterdam.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Vriendschapsparadox

Vriendschapsparadox

Tijdens een etentje met vrienden wordt Eva van den Boogaard geconfronteerd met de relativiteit van vriendschappen. Lees meer

Volg de voetnoot

Volg de voetnoot

Laat je ogen vaker afdwalen. Je raadt namelijk nooit welke parels van details er in de voetnoten verborgen liggen. Een tip van Wolter de Boer, die in de marge van zijn ‘imposter syndrome’ een vruchtbare lust voor details ontdekte. Lees meer

Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

Schrödingers Donnie

Schrödingers Donnie

De dood van Eva's kat Donnie beweegt haar tot filosofisch mijmeren over een natuurkundig experiment. Lees meer

Column: Boomstronk-achtig

Boomstronk-achtig

‘Is dit een gouden match of settelen we voor less omdat we te druk en niet wanhopig genoeg zijn om verder te zoeken?’, vraagt Iduna Paalman aan haar geliefde. Lees meer

Tip: Bereken je deadline

Bereken je deadline

Else Boer kreeg een deadline opgelegd waar niet alleen een kersverse roman uit voortkwam, maar ook een ontnuchterend inzicht. Een tip over stilstaan bij je eigen sterfelijkheid. Lees meer

Automatische concepten 46

Demoontjes

Marthe van Bronkhorst laat haar demoontjes uit. Dat scheelt, want dan hoeft ze ze even niet zelf te dragen. Lees meer

Fantoompijn Evangeline Habarurema

Fantoompijn

Alle dingen gaan voorbij, de mooiste, maar ook de pijnlijkste dingen. Een troostvolle tip voor iedereen die verliest en rouwt, en het officiële Hard//hoofd-debuut van schrijver en illustrator Evangeline Agape. Lees meer

Als het doek valt

Als het doek valt

De gevoelens van heimwee waardoor Eva als kind geteisterd werd, ervaart ze als volwassen vrouw van tijd tot tijd nog steeds. Lees meer

 Samen alleen op de wereld

Samen alleen op de wereld

Speciaal voor de Heimweek delen tien fotografen beelden die hen doen terugverlangen naar een plek of een moment in hun leven. Het resultaat is een uniek inkijkje in de diversiteit van heimwee en nostalgie; misschien wel de allerindividueelste emoties. Lees meer

Slentermijmeringen uit Oxford

Slentermijmeringen uit Oxford

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneken Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Oxford. Lees meer

Komt een gangster bij de dokter

Komt een gangster bij de dokter

Nu ze zelf psycholoog is, kijkt Marthe van Bronkhorst heel anders naar een van haar favoriete series. Lees meer

Column: Een Bert of een Ernie

Een Bert of een Ernie

Eva van den Boogaard is met vrienden op vakantie in de Ardèche. Liggend bij het zwembad stelt één van haar vrienden een vraag die in alle eenvoud doet nadenken over de groepsverhoudingen. Lees meer

Column: Volhouden stoppen volhouden 3

Volhouden stoppen volhouden

Iduna Paalman bezoekt haar zieke hond, en hoort haar 's nachts onrustig ademen. 'Ze jankt een beetje, dat doen honden als ze dromen. Of heeft ze pijn?' Lees meer

Complete overgave

Complete overgave

Marthe van Bronkhorst liet zich meevoeren door de Waddenzee - om zichzelf te herontdekken. De rustgevende bezigheid maakt haar al snel doodsbenauwd. Lees meer

Slentermijmeringen uit Brussel

Slentermijmeringen uit Brussel

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Brussel. Lees meer

Onder de vraagprijs

Onder de vraagprijs

Vragen als ‘Wat doe jij nu?’ en ‘Waar woon je tegenwoordig?’ bezorgen Eva van den Boogaards vriend M. een rood hoofd en het gevoel te willen verdwijnen. Zij snapt hem maar al te goed. Lees meer

Slentermijmeringen uit Rotterdam

Slentermijmeringen uit Rotterdam

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Rotterdam. Lees meer

Column: Vervuilde idylle

Vervuilde idylle

Iduna Paalman belt vanuit de camping in Frankrijk met haar oma. Net daarvoor las ze nog in de dichtbundel van de Duitse Monika Rinck. Lees meer

Slentermijmeringen uit Londen

Slentermijmeringen uit Londen

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Londen. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan