Asset 14

Trump-dag

Column: Trump-dag

Ik zit aan de keukentafel en lees Trump-nieuws. Het zijn heftige weken, waarin de executive orders ons om de oren slaan en de term ‘breaking news’ niet veel meer betekent. Ik weet dat de verwarring en de woede die ik voel de bedoeling zijn, misschien ook wel een passende wraak van mensen die dit al langer voelen. Of misschien is het een afleiding van een nog groter kwaad, moet ik beter opletten, tussen de regels door lezen. Bovendien moet ik eigenlijk aan mijn boek werken. ‘Je moet juist nu mooie dingen maken,’ zegt mijn bezorgde vriendin voor ze de deur uitgaat. Ik knik en ik klik weer op een bericht dat me woedend en wanhopig zal maken. Het is een lastige balans: ik wil me niet gek laten maken, maar ik wil ook niet wegkijken.

Wat zeker geen zin heeft, is op Facebook de discussie aangaan met islamofobe vrienden van mijn oudoom. Eentje zegt: ‘Ze komen hier om te moorden, te roven en te verkrachten. Dat zijn geen immigranten, dat is een invasie.’ Ik begrijp dat je bang bent, zo reageert mijn avatar kalm, terwijl in de analoge wereld de adrenaline door mijn aderen giert, maar dit is gewoon niet waar – zie deze onderzoeken die ik ook niet helemaal gelezen heb. ‘Fake news’, is zijn simpele, frustrerende reactie. Opeens merk ik dat ik pijn in mijn kaakspieren heb, omdat ik al anderhalf uur woedend zit te typen.

Als het me met moeite gelukt is om het tabblad en de discussie te sluiten, besluit ik om te masturberen zodat ik de spanning kan loslaten. Misschien is het omdat deze nieuwe activiteit op hetzelfde scherm plaatsvindt, maar er lijkt geen scheiding tussen de agressieve erotiek en de politieke discussie te zijn. Alle porno is Amerikaans. Na afloop bedenk ik dat het meisje dat zo verleidelijk in de camera (en dus mijn ogen) kijkt, waarschijnlijk op Trump heeft gestemd en dat dit filmpje, hoewel ik het gratis heb gestreamd en de advertenties heb geblokt, onderdeel uitmaakt van een verderfelijke industrie. Ik voel me alleen maar slechter. Was er maar biologische porno, met geile, leuke meisjes die geen vlees eten en gegarandeerd GroenLinks stemmen.

’s Middags ben ik al doodmoe van alle zorgen, als ik met een vriend in een café afspreek. Hij bestelt koffie, maar ik krijg hartkloppingen van meer dan één kop per dag, dus ik neem muntthee. Zodra de serveerster onze bestellingen neerzet, zegt een jongen aan de tafel naast ons net iets te hard met zijn bekakte accent: ‘Muntthee is dus echt bullshit.’ Ik wil meteen iets terugzeggen, ik proef de zin al voor in mijn hoofd, alsof het een internet-comment is: ‘Ik hoor je gewoon hoor. Wat heb je tegen mijn muntthee?’ Maar ik besef op tijd dat dit in de echte wereld belachelijk klinkt, dat ik kritiek op mijn drankje persoonlijk neem, dat mijn keuze voor een groene struik in heet water en zijn bekakte accent en latte macchiato symbool komen te staan voor veel grotere tegenstellingen.

In plaats daarvan zeg ik tegen mijn vriend dat ik niets van zijn verhaal mee heb gekregen omdat ik afgeleid was door het betoog van mijn buurman – ‘Het is gewoon water met een smaakje’ – ALLES IS WATER MET EEN SMAAKJE. Ik doe voor hoe ik met mijn theebeker voor mijn gezicht met een hoog stemmetje zou reageren: ‘Hé, had je het tegen mij?’ en dat ik mijn muntthee zou tegenhouden ‘Nee muntthee, hij is het niet waard!’ ‘Laat me, laat me!’ Ik mors hete thee over mijn hand, maar we moeten lachen, en voor het eerst tijdens deze dag ontspan ik. Het is fijn om voor even weer terug te keren naar klein, ironisch, hypothetisch verzet, met duidelijke vijanden en een slokje warme thee. Het is even nodig om niet gek te worden.

’s Avonds lig ik in bed naast mijn slapende vriendin en luister naar het gonzende geluid in mijn rechteroor. Ik weet dat het door de stress komt, net als de pieptonen die ik al langer waarneem – het is waarschijnlijk een adertje bij mijn gehoorcentrum, zo lees ik als ik het stiekem google. Vervolgens stuit ik op de website van een vereniging voor mensen die last hebben van lage bromtonen, een speciale vorm van geluidsoverlast waarbij de bron soms tientallen kilometers verderop ligt. Het doet me denken aan hoe ik als kind mijn hoofd op mijn kussen legde zodat ik mijn eigen hartslag hoorde, en mezelf bang maakte met de gedachte: de reuzen komen eraan.

Mail

Rutger Lemm is schrijver, grappenmaker en scenarist. In 2015 verscheen zijn debuut, 'Een grootse mislukking'. Hij is een van de oprichters van Hard//hoofd.

Rosanne van Leusden is illustrator, wonend en werkend in Amsterdam.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Complete overgave

Complete overgave

Marthe van Bronkhorst liet zich meevoeren door de Waddenzee - om zichzelf te herontdekken. De rustgevende bezigheid maakt haar al snel doodsbenauwd. Lees meer

Slentermijmeringen uit Brussel

Slentermijmeringen uit Brussel

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Brussel. Lees meer

Onder de vraagprijs

Onder de vraagprijs

Vragen als ‘Wat doe jij nu?’ en ‘Waar woon je tegenwoordig?’ bezorgen Eva van den Boogaards vriend M. een rood hoofd en het gevoel te willen verdwijnen. Zij snapt hem maar al te goed. Lees meer

Slentermijmeringen uit Rotterdam

Slentermijmeringen uit Rotterdam

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Rotterdam. Lees meer

Column: Vervuilde idylle

Vervuilde idylle

Iduna Paalman belt vanuit de camping in Frankrijk met haar oma. Net daarvoor las ze nog in de dichtbundel van de Duitse Monika Rinck. Lees meer

Slentermijmeringen uit Londen

Slentermijmeringen uit Londen

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Londen. Lees meer

Tip: zoek je partner in zelfontplooiingscrime

Zoek je partner in zelfontplooiingscrime

Wat te doen als je gelooft dat ieder mens bestaansrecht heeft, behalve jij? Op grijze dagen verliest ook Annelies van Wijk zichzelf weleens uit het oog. Een tip om je ondermijnende gedachtes 180 graden te draaien. Lees meer

Column: Het is tijd

Strijdlied voor een nieuwe tijd

In haar eerste column op Hard//hoofd toont Marthe van Bronkhorst zich meteen onverschrokken: ze heft een strijdlied aan voor de nieuwe wereld. Lees meer

 I Am OK

I Am OK

Gevoelens van somberheid, eenzaamheid, rusteloosheid en verdriet voelt en herkent iedereen, maar sommigen van ons voelen ze dagelijks. Hoe ga je daar als maker mee om? Hoe visualiseer je iets wat vaak niet zichtbaar is aan de buitenkant? Lees meer

Tip: Beleef een walgelijke extase 1

Beleef een walgelijke extase

Na het lezen van Clarice Lispectors meesterwerk, moet Rijk Kistemaker zich inhouden om niet allerlei wilde flora en fauna te gaan lastigvallen. Een tip over de verzoening met sidderende geleedpotigen en ander niet-menselijk gespuis.  Lees meer

Column: De jaren '20: brullen tot we gehoord zijn

De jaren '20: brullen tot we gehoord zijn

Nu Eva van den Boogaard lange, dunne sigaretten rookt en in een monument uit 1922 woont, vraagt ze zich af of ze misschien een soort heimwee heeft naar die jaren 20 van de vorige eeuw. Lees meer

Tip: Boodschappendagen als bietenakkers

Boodschappendagen als bietenakkers

Loren Snel werkte als vrijwilliger op een Duitse eco-boerderij, en sindsdien koestert ze de weldaad van routinematige klusjes. Een deugdzame tip voor ook de minder deugdzame dodo’s onder ons, want door vrijwillig een ander te helpen, help je net zo goed jezelf. Lees meer

Tip: Blijf even kijken

Welkom in mijn raamkozijn

Terwijl de anderhalvemetersamenleving op gang komt, kruipt Iris Blaak nog even achter haar spreekwoordelijke geraniums. Ze ontdekt: het lijntje tussen voyeurisme en nieuwsgierige interesse is flinterdun. Een tip om in het voorbijgaan niet te snel weg te kijken. Lees meer

TIP: Verander je perspectief

Verander je perspectief

De geschiedenis maar ook het heden lijken vaak een ver-van-ons-bed-show. Else Boer onderzoekt hoe je belangrijke gebeurtenissen pijnlijk dicht naar je toe haalt. Een tip om op zoek te gaan naar verhalen die je wereld- en zelfbeeld doen kantelen. Lees meer

 1

Met een liefdevolle blik

Deze week worden we blij van een documentaire over een Japanse oudtante, een datingshow op Netflix en een podcast over misdaad en alcohol. Lees meer

Wen niet aan het leven in de quarantaineshuttle

Wen niet aan het leven in de quarantaineshuttle

Alex Philippa moet niks hebben van zij die het quarantaine-leven willen optimaliseren. Zelfisolatie is niet optimaal, maar onnatuurlijk en eenzaam. Lees Alex' tip over zelfbehoud in lockdown. Lees meer

Alles vijf sterren: 27

Het mag eindelijk (weer)

Deze week worden we blij van een serie uit de zeroes, een boek dat ons meeneemt naar Istanbul en, eindelijk, weer een bezoekje aan het theater. Lees meer

 Het verhaal achter het verhaal

Het verhaal achter het verhaal

"Ieder beeld dat ik laat zien is een wereld, een verhaal op zich. Ik filter de details uit het grotere geheel en hoop dat ik mijn kijker aan het denken zet, even stil laat staan." Lees meer

Tip: Fantaseer over een andere werkelijkheid

Fantaseer over een andere werkelijkheid

Emma Stomp leerde van haar oma de wereld spannender te maken door haar fantasie in te zetten. Dat wegdromen is vaak geen onderdeel meer van onze dagelijkse routine. Een tip om het fantaseren weer nieuw leven in te blazen. Lees meer

Automatische concepten 39

Vraag geen cadeaus (en krijg iets beters)

Jarig zijn én wereldproblematiek willen aanpakken, Jozien Wijkhuis leed eronder. Haar tip aan de (virtuele) verjaardagsbezoeker: geef cadeaus die geen geld kosten, of stort een bedrag dat de jarige zelf cadeau kan doen aan een medemens in nood. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan