Beeld: Nico Jungman, 1904 Meredith was in Den Haag om te demonstreren tegen de geplande bezuinigingen op kunst en cultuur. Ze zag er een heel ander tafereel dan het achtuurjournaal van diezelfde avond." />

Beeld: Nico Jungman, 1904 Meredith was in Den Haag om te demonstreren tegen de geplande bezuinigingen op kunst en cultuur. Ze zag er een heel ander tafereel dan het achtuurjournaal van diezelfde avond." />

Asset 14

Wij doen niet aan oneliners

Ik keek naar het achtuurjournaal en wachtte met spanning op het segment over de demonstratie tegen de bezuinigingen op kunst en cultuur. Ik dacht ‘Yes! We hebben het nieuws gehaald!’ totdat ik de berichtgeving zag. De media, waar ik in Den Haag over struikelde, hebben uitgebreid opnames gemaakt van alles wat er deze dag is gebeurd, inclusief wat ik hieronder beschrijf. Ze waren echter duidelijk selectief in het beeldmateriaal dat ze lieten zien.

ME en violen

Voor het Binnenhof stond vrijdagmiddag een groep van ongeveer honderd demonstranten. De Mobiele Eenheid blokkeerde de ingang met busjes en een dreigende blik. Er was een spandoek gehesen met de tekst ‘Is politiek spel straks nog het enige theater?’ en onder luid gejuich werd er een pingpongtafel naar voren gereden waarmee iemand had bezworen 48 uur lang non-stop te pingpongen tegen het regeerakkoord.

De stemming was uitgelaten en licht baldadig, conservatoriumstudenten klapten in hun handen op percussieritmes terwijl dansers die ritmes via hun vloeiende lichamen interpreteerden. Er werd gejoeld en gefloten, een jongen crowdsurfte en stak zijn middelvingers op naar de ME.

Totdat er een collectieve 'ssssssshhh' uit de voorhoede opsteeg en de hele groep demonstranten ineens muisstil in de kleermakerszit op de kinderkopjes zat. Een violist in een blauwe jas met hip warrig haar stond op en speelde een Bach partita. Een oude vrouw vroeg aan een ME'er of ze alsjeblieft even de motor van hun busjes uit wilden doen, omdat er iemand aan het spelen was. De ME keek een beetje ongemakkelijk, het leek alsof ze compleet uit hun boze houding werden getrokken. Wat moesten ze hier nou mee?

Beeld: Nico Jungman, 1904

Malieveld

Eerder die middag was ik naar Den Haag vertrokken, om te protesteren tegen de onevenredige bezuinigingen op kunst en cultuur. Volgens mij waren de demonstraties vooral bedoeld voor conservatoriumstudenten. Er gingen geruchten dat de Facebookpagina onder dwang van de autoriteiten op ‘privé’ werd gezet, zodat niet nog meer mensen lid konden worden. Het aantal leden stond al boven de tweeduizend. Maar goed, Facebookgroepen liegen nog wel eens over de opkomst. Om dus maar het zekere voor het onzekere te nemen werd de demonstratie verplaatst van het Binnenhof naar het Malieveld. Zou natuurlijk ook niet zo leuk staan, een horde schreeuwende muzikanten op je stoep terwijl je de kandidaten voor je nieuwe kabinet ontvangt.

Dus daar stonden we, tegen de drieduizend mensen, met onze vlaggetjes en bordjes en spandoeken, op dat veel te grote modderige Malieveld. ‘Wat valt er nog in te burgeren als we onze eigen cultuur kapotmaken?’ ‘(be)zuinig op kunst!’. Voor ons stond een groep theatermakers die luidkeels ‘kunst sterft!’ riepen, en daarna dramatisch neervielen. Op mijn eigen bordje stond ‘Wij doen niet aan oneliners’. We schreeuwden en we joelden en we floten zo hard mogelijk op speelgoedblokfluiten van de HEMA.

Waarom eigenlijk?

Waarom demonstreerden wij? We wisten denk ik, op een enkele optimist na, allemaal dat ons protest geen nut had. We snapten ook wel dat de bezuinigingen waarschijnlijk gewoon doorgaan. Maar toch voelde het goed om tussen al die mensen te staan, die in het regeerakkoord weggezet worden als overbodig en zich hardop afvragen wat er met ze gaat gebeuren. Om niet alleen te brommen dat we het er niet mee eens zijn, maar het ook uit te schreeuwen.

Er werd ook gesproken, gespeeld en gezongen op een podium. Verrassend goed en genuanceerd ook, met name door Johan Fretz, een jonge theatermaker. Hij ontkende niet dat er bezuinigd kon worden in de cultuursector en dat we ons lieten overheersen door ‘linkse zuurheid en hulpeloosheid’, maar benadrukte dat op een denigrerende toon de ‘zuurstof voor de ziel’ een linkse hobby noemen en met één rode pennenstreek 200 miljoen weghalen bij een kwetsbare sector, onaanvaardbaar is.

Jetta Klijnsma (namens de SP, D66 en de PvdA) en Boris van der Ham (D66) namen vast een aanloop om stennis te trappen in de oppositie. Zelfs Emile Roemer maakte zijn opwachting. Petities werden overhandigd en we werden tussendoor gewaarschuwd toch vooral niet naar het Binnenhof te gaan.

Toch het Binnenhof

Een paar uur later zitten we in kleermakerszit bij het Binnenhof. De dagjesmensen mochten binnen blijven, de journalisten die verslag deden van Rutte’s formatie ook, de conservatoriumdocenten die zo lang mogelijk en zo hard mogelijk in koor een noot probeerden aan te houden werden schoorvoetend door politie te paard naar buiten geëscorteerd. We zaten inmiddels geconcentreerd te luisteren naar de violist en zijn Bach, terwijl de baas van de gele hesjes op zoek ging naar een megafoon.

Zijn interruptie werd niet op prijs gesteld, en wegge-sshhhht door demonstranten. Oké dan, nog één nummer. De violist mocht verder spelen en zijn eenzame, prachtige melodie zweeft boven het Binnenhof. Na afloop kwam de ME-baas glimlachend op hem af, schudde hem de hand, en zei ‘Goed gespeeld jongen’. We werden vriendelijk, doch dwingend verzocht ons te verplaatsen. Dit was bekender terrein voor de ME, en met opluchting over het herstel van de hiërarchie lieten zij hun dreiging zachtjes voelen. De menigte droop af. Om toch nog maar een punt te maken, werd de crowdsurfer aangehouden.

En dat was de arrestatie waarover het achtuurjournaal berichtte, dat overigens ook maar drie seconden beeld liet zien van de duizenden die urenlang protesteerden op het Malieveld, en de rest van hun segment wijdde aan de paar seconden waarin demonstranten van het Binnenhof werden verwijderd.

Mail

Meredith Greer

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Verf op je kleren #1 - Het Proces

Verf op je kleren #2 - Fictie en werkelijkheid

Waar ligt de grens tussen fictie en werkelijkheid, en hoe zet je die grens op spanning, zonder dat het saai of aanstellerig wordt? Lees meer

Column: Ik wens je alle goeds

Ik wens je alle goeds

Een afwijzing komt Eva koud op haar dak vallen. ‘Ik vond hem leuk, hij vond mij ook leuk, hij vond mij dus niet leuk, ik ben gewoon niet leuk genoeg.’ Lees meer

Kak! Een kritische kunstkoerier over De Kunstbode 1

Kak! Een kritische kunstkoerier over De Kunstbode

Als 'kritische kunstkoerier' neemt Marc Schoorl je mee door de kunstbijlage van zijn favoriete ochtendkrant. Lees meer

Nieuws in beeld: En hoe zit het met de achterstand in welzijn?

En hoe zit het met de achterstand in welzijn?

Na twee jaar af en aan wel en geen onderwijs op school te hebben gehad, ervaren leerlingen dat er 'hiaten in hun kennis' zijn ontstaan. Lees meer

Koop de roze bril

Koop de roze bril

Lang geloofde Shulamit Löwensteyn dat een ingebouwd stapelbed de oplossing zou zijn voor al haar moeilijkheden. Had ze daar gelijk in? Een tip over tulpen, taart en het kopen van troost. Lees meer

Automatische concepten 73

Engeland is gesloten

Maar liefst 28.000 vluchtelingen staken in 2021 het Engelse Kanaal over, met gevaar voor eigen leven. Lees meer

Nieuwe coronificatie

Nieuwe coronificatie

Marthe van Bronkhorst opent het nieuwe jaar op poëtische wijze. Lees meer

Column: Het enige woord dat het omschrijft

Het enige woord dat het omschrijft

Het voorlopig laatste uitstapje naar de bios met haar vader krijgt voor Eva een duistere lading. Lees meer

Verf op je kleren #1 - Het Proces

Verf op je kleren #1 - Het Proces

In Verf op je Kleren onderzoekt schrijver en documentairemaker Tiemen Hageman alle aspecten van het creatieve proces. Hij gaat in gesprek met allerlei creatieve makers, over hun proces en hoe je dat nou eigenlijk doet, werk maken. In deze eerste aflevering: schrijvers Martijn Brugman en Merlijn Huntjens. Lees meer

Stop met schrijven!

Stop met schrijven!

Jens Meijen vergelijkt het schrijfproces met auto-onderhoud en weet hoe je als schrijver goed zorgt voor je mentale gezondheid. Wat heeft schrijven te maken met het worden van een popster en waarom moet je volgens Jens eerst stoppen met schrijven? Lees meer

Ballen en Engelen

Ballen en Engelen

Na een klassiek ongemakkelijke kerstborrel op kantoor gaat Sascha mee naar huis met Ariane van hr. Maar dan neemt de avond een griezelige onverwachte wending... Een kerstverhaal van Loren Snel. Lees meer

Op elk potje past een probleempje

Op elk potje past een probleempje

Waarom moeten lesbische relaties in films altijd zo tragisch afgelopen? Esther Lamberigts pleit voor een positiever beeld van queer levens in hedendaagse media. Lees meer

Kon je maar aanbeden worden

Kon je maar aanbeden worden

Hologrammen, goud licht en een religieus lam laten Marthe van Bronkhorst zich klein voelen tijdens een kerkbezoek. Lees meer

Nieuws in beeld: Wat 'huist' er op de achterkant van de maan?

Wat 'huist' er op de achterkant van de maan?

Vond de Chinese maanlander een hutje, een kleine triomfboog, of toch maar gewoon een grote rots? Lees meer

Wees talentloos

Wees talentloos

Tijdens een date raakt Wolter de Boer verwikkeld in een socratisch vraaggesprek rond talent. Een tip over het afschaffen van aanleg. Lees meer

Nieuws in beeld: Weg met het kerstpakket!

Weg met het kerstpakket!

Er zit zelden iets in waar je op zit te wachten, laat staan iets van kwaliteit. Lees meer

Over geluk is het moeilijk praten 2

Over geluk is het moeilijk praten

Filmmaker Agnès Varda was een uitgesproken feminist. Julia de Dreu zag in haar een geestdriftige, politiek geëngageerde vrouw. Maar Varda's film 'Le bonheur' lijkt een ode aan het traditionele huwelijksgeluk. Wat wilde ze ons vertellen met dit onuitgesproken drama? Lees meer

Masterclass

Een vrouw die met zichzelf in de knoop zit besluit om een masterclass acteren te volgen. Een kort verhaal door Renske van den Broek over opnieuw leren lopen, majorettemeisjes en vrede sluiten met wie je bent. Lees meer

Stemmen op je zestiende voor een sterkere democratie

Het is goed voor Nederland als zestienjarigen mochten stemmen, zegt Jazz Komproe. Lees meer

Ik sla een praatje op het Godenpad

Shimanto Reza gaat tegen zijn achterhoofdstem in en ontdekt de waarde van taboes. Lees meer