Sjoerd heeft een spannend leven. En jij?" /> Sjoerd heeft een spannend leven. En jij?" />
nieuwsbrief
Asset 14

De avontuurlijken

Sjoerd houdt niet van mens-erger-je-nieten. Hij is doodsbang voor het burgerlijk bestaan van doorzichtige koffie, trillende kinderhuigjes en vlees in huishoudfolie. In onze door-en-door geplande samenleving zoekt hij naar een uitweg. Een pleidooi voor de avontuurlijkheid.

Mail

Doodsbang ben ik voor het burgerlijke bestaan. Doodsbang voor copieuze ontbijttafels met be-E-nummerde waldkornbollen, mager rookvlees in huishoudfolie, tot de bodem doorschijnende filterkoffie en doodsbang voor het uitzicht op trillende huigjes van krijsende kinderen. Zoals dat gaat met angsten, zal ook deze ooit werkelijkheid worden, toch weet ik dat moment nog altijd uit te stellen.

Tegenwoordig bestaan er nauwelijks avontuurlijke beroepen meer. De noeste Jan, Pier, Tjoris en Corneel zijn vervangen door een imposante knopjescabine. De handelsreiziger die angstig met paard en wagen door behekste bossen trekt, is nu een truckchauffeur met indrukwekkende snor, die slaperig doorjakkert over zijn vervreemdende asfaltzee. Met het humanisme steeg de waarde van een mensenleven. Met de vooruitgang kwam het onzinkbare schip, de risicoanalyse en de arbowet. Ik zou de laatste zijn om de terugkeer van het radbraken, de oorlogen, de onverzekerde bedrijfsongevallen en de hongersnood te eisen. Toch heeft de toename van de veiligheid het totaal aan avontuur in onze samenleving verlaagd. Dat is niet erg voor de mensen die graag achter de geraniums mens-erger-je-nieten, maar zelf krijg ik er de kriebels van.

Illustratie: Judith van der Velden

27.724 km per uur

Waaghalzen zijn er nog steeds. Zoals Steve Fossett die opstijgt met zijn single engine Citabria Super Decathlon, daarna in het niets verdwijnt en van wie jaren later een tweetal botten en een identificatiekaartje worden teruggevonden. Maar ook de astronauten die maanden doorbrengen in het metalen kippenhok ISS, dat met een duizelingwekkende snelheid van 27.724 kilometer per uur rond de aarde tolt. En zeilmeisje Laura, de piepjonge bakvis die in haar Guppy de wereld rondvaart en onderweg halsbrekende toeren uithaalt die de Nederlandse huisvrouwenmaffia collectief een hartaanval bezorgen. Het zijn moderne Houdini’s die onder massale publieke aandacht net wel of net niet ten onder gaan.

De wat gewonere kitesurfers, de parachutespringers en de bungee- of basejumpers zijn ook erfgenamen van de helden van vroeger. De mensen die voor eventjes willen ontsnappen, de mensen die méér willen, die nieuw willen, waarvoor stilstand achteruitgang is. Het zijn degenen voor wie het gewone een lijdensweg door dorpskernen en kantoorbanen is, die onvermijdelijk eindigt in teleurstelling, of erger, in depressie.

Om mijzelf zo’n droevig noodlot te besparen heb ik drie jaar geleden mijn goedbetaalde kantoorbaan opgezegd en doe ik alleen nog wat ik zelf wil. Dat was even zoeken, want ik ben geen waaghalzende brokkenpiloot die, uitzinnig van vreugde, zo laag mogelijk over bergkammen scheert. Ook hoef ik niet zo nodig uit vliegtuigen of van wolkenkrabbers te springen of op een balanceerkoord tussen twee betonreuzen te balanceren. Ik zou mijzelf nooit vergelijken met deze echten helden: dat waar ik eventueel de dood bij kan vinden, is misschien wel avontuurlijk, maar vermijd ik desondanks graag.

Sinds anderhalf jaar vlieg ik als internationale koerier. De paljas vraagt nu: ‘oh,’ – stilte – ‘drugskoerier?’, maar niets is minder waar. Het gaat om suffe dingen als papieren, fabrieksonderdelen, vergeten props voor films, elektronica, geheime prototypes en een enkele keer iets als een kloppend donororgaan of een levensreddend medicijn. Meestal krijg ik één uur van tevoren een sms, zoals gisteren rond vieren: Aanvraag Glasgow - Shanghai. 17:00 uur Schiphol, zondag terug, langer verblijf mogelijk. Een sms waar ik ‘ja, zeven dagen graag’ op heb geantwoord, zodat ik dit opschrijf op het vliegveld van Bangkok terwijl ik geen idee heb hoe mijn reis verder zal verlopen.

Planfanaat

Laatst ontmoette ik iemand die zei meer plezier te beleven aan de voorbereiding van zijn vakantie dan aan het reizen zelf. Prachtig en menselijk. Het heeft ook iets Hollands, de cost gaet voor de baet uyt. Zelf ben ik nooit een voorbereider geweest, in niets eigenlijk, het liefste laat ik de dingen gebeuren en dan zie ik wel waar het schip strandt. Dat het niet altijd even praktisch is, dat weet ik ook wel. Hoe ouder ik word hoe schaarser mijn tijd en geld lijken, dus als ik iets leuks wil doen, dan kan ik er maar beter voor zorgen dat het zo plezierig mogelijk is. En dat is dan ook meteen de adder onder het gras. Zo schreef Barry Schwartz in The Paradox of Choice:

Autonomy and freedom of choice are critical to our well being, and choice is critical to freedom and autonomy. Nonetheless, though modern Americans have more choice than any group of people ever has before, and thus, presumably, more freedom and autonomy, we don't seem to be benefiting from it psychologically.

De hoeveelheid keuzes die de planfanaat moet maken alvorens op reis te gaan, is zo overweldigend, dat hij tijdens de reis met het gevoel blijft zitten dat hij de verkeerde keuze heeft gemaakt. Er blijft altijd een plek onbezocht; elders is meer cultuurshock, meer avontuur, meer zonplezier of meer vakantieliefde te scoren. Bovendien zei Shakespeare al: "Welk paard legt met hetzelfde vuur, dezelfde draf, een weg af die hij al eens heeft afgelegd?" Een van de oorzaken van de depressie-epidemie die inmiddels ook 17 procent van de Nederlanders treft, betoogt Schwartz, is: hoe meer keuzes we hebben, hoe ongelukkiger we zijn. Waaruit volgt: hoe groter de voorbereiding, hoe meer het voorbereide tegen zal vallen. De voorbereiding is een teleurstelling verpakt in glimmend cellofaan.

Slecht nieuws voor perfectionisten.

Rubberen ringen in Shanghai

Een internationale koerier kan zich daarentegen onmogelijk voorbereiden. Vaak ben ik blij als ik mijn sokken niet vergeet. Mijn paspoort, mijn inentingenboek, mijn rode OBC jas en mijn koerierinstructies liggen altijd bij elkaar. Met enig geluk heb ik tussen het inchecken van mijn bagage, het wachten op de security en het rennen naar de gate voldoende tijd om op Schiphol een reisgids te kopen. Dan kan ik me onderweg inlezen over de geschiedenis en de gebruiken van een land, zodat ik bij aankomst niemand beledig met het lokale equivalent van iemand in zijn gezicht spuwen. Zo is het in China gebruikelijk alles met twee handen aan te nemen (of te geven), maar in ieder geval met de linkerhand de rechterarm arm aan te raken. Als je een visitekaartje krijgt bestudeer het dan, steek het daarna pas weg en overhandig altijd je eigen kaartje, anders is het een belediging en een teken van desinteresse en onbetrouwbaarheid.

De reizende accountants stappen nu vast op hun zeepkisten om luidkeels het voorbereidingsevangelie te verkondigen: "Zie je nu wel! Ook die avontuurpretentieuzen lezen over het land waar ze heen gaan!" Er is echter een duidelijk verschil tussen enerzijds interesse, lezen over gebruiken, over cultuur en over geschiedenis en, aan de andere kant, het uitpluizen van reispaden, verzekeringen, hotels, bestemmingen en bezienswaardigheden. Bovendien zijn mijn voorbereiding en keuzevrijheid sowieso zeer beperkt, want over een paar uur land ik in China.

Voor mij is het moment, het hier en nu, belangrijker dan de toekomst. De angst om iets te missen, een fout te maken, niet perfect te zijn, leidt af van het nu en gijzelt mijn verwondering.

Hier, op het vliegveld in Bangkok, roept de intercom mijn vlucht om. Boarding. Over een paar uur ben ik in Shanghai met een grote doos rubberen ringen, die ik bewaak alsof het in het geheim gemaakte microfiches zijn. Shanghai ken ik al, dus ik ga de omgeving verkennen. Ik sla mijn minilaptop dicht, zet de doos op mijn schouders en vertrek. Een avontuur valt niet te plannen.
--
Dit is een gastbijdrage van Sjoerd Jurkovich (Amsterdam, 1976). Hij is internationaal koerier en schrijft over zijn avonturen.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Beeldbrekers (VII): 'Kunst en sport gaan ontzettend goed samen'

'Kunst en sport gaan ontzettend goed samen'

In deze serie interviewt Hard//hoofd beeldbrekers: mensen die het kunst- en cultuurveld openbreken en de spelregels veranderen. Aflevering 7: In een oude kogelfabriek op het Hembrugterrein is sinds deze zomer Het HEM te bezoeken, ‘een nieuw huis voor cultuur’. In gesprek met Laura Kemper. Lees meer

Automatische concepten 27

Ben je wel echt verslaafd aan je smartphone?

Dagelijks besteden we eindeloos veel tijd aan onze smartphones. Sommigen wijten dat aan een verslaving. Gatool Katawazi pleit ervoor dat we onze verantwoordelijkheid nemen voor dit gedrag, en spaarzaam om te springen met het woord 'verslaving'. Lees meer

Tip: Leer elkaars taal van de liefde

Leer elkaars taal van de liefde

Kiki Bolwijn heeft een bijzondere manier van communiceren met haar vader: zonder veel woorden te wisselen begrijpen ze elkaar heel goed. Een tip om elkaars taal van de liefde te leren spreken, ook als dat soms niet de jouwe is. Lees meer

 Vega Whopperwolf

Vega Whopperwolf

Alsof je een hongerige wolf aan de soja krijgt, zo kun je de prestatie van De Vegetarische Slager zien. Het bedrijf verovert langzaam maar zeker de Europese markt voor vleesvervangers. Het nieuws in beeld door Katja Grosskinsky. Lees meer

Red zaterdag onze democratie 1

Red zaterdag onze democratie

Als terrorisme en doodsbedreigingen niet meer worden geschuwd om een racistische traditie in stand te houden, is jezelf uitspreken niet meer genoeg, ziet Naomí Combrink. De vrijheid van vergadering en de democratie staan op het spel. Lees meer

Alles vijf sterren: 15

Persoonlijke revoluties en opdringerige aansporingen

Deze week worden we blij van een eeuwenoude schoolkrant, een handig polsbandje en een kostuumdrama zoals we dat niet gewend zijn. Lees meer

Tip: Ga saneren

Ga saneren

De nachtmerrie van elke boekenliefhebber: Esmé van den Boom moet voor haar werk in de bibliotheek boeken wegdoen. Of word je hier juist ook wel zen van? Lees meer

 Mag ik nog even vangen?

Mag ik nog even vangen?

Honderden Amerikanen ontvingen eerder deze week opeens een nachtelijk berichtje van een vriend, kennis, collega... Maar die wisten op hun beurt nergens van. Oude berichten van jaren eerder werden 'gerecycled'. Het nieuws in beeld door Nastia Cistakova. Lees meer

Alles vijf sterren: Over straat in een andere wereld

Over straat in een andere wereld

Deze week worden we blij van een ontroerende, grappige bewerking van Oorlog en Vrede, een hilarische podcast over porno, en een app die hardlopen combineert met zombies. Lees meer

Column: Een brief op de schoorsteenmantel

Een brief op de schoorsteenmantel

In de jaren '70 hadden veel dertigers iets uit te vechten met hun moeder. Zo ook Trudy, die de hare speciaal daarvoor uitnodigde voor een weekend op het strand. Lees meer

Waterlanders

Waterlanders

Annelies van Wijk beschrijft een tragische familiegeschiedenis in de vorm van een kort verhaal. Lees meer

Poortwachters van de Homogemeenschap

Poortwachters van de homogemeenschap

Sebastiaan van der Lubbe ontmaskert het dunne laagje vernis dat we in Nederland ‘tolerantie’ noemen. Hij strijdt tegen de regenboogvlag als goedkoop fashion statement en vóór de regenboogvlag als pleitbezorger van inclusiviteit. Lees meer

 Wie stoot koning Netflix van de bank?

Wie stoot koning Netflix van de bank?

Voor koning Netflix staat er veel op het spel. Het is dringen geblazen voor de troonopvolgers. Het nieuws in beeld door Jente Hoogeveen. Lees meer

Filmtrialoog: Light Of My Life 1

Light Of My Life

Onze redacteuren werden meegesleept in de vlucht van Casey Affleck en zijn filmdochter in 'Light of my Life'. Lees meer

Hard//talk: Een spelletje memory voor de Alzheimervereniging

Een spelletje memory voor de Alzheimervereniging

Met enige verbazing ziet Vivian Mac Gillavry hoe goede doelen geld ophalen met acties die patiënten zelf vaak niet meer kunnen uitvoeren. Lees meer

Stort jezelf in een crisis zónder er sterker uit te komen 1

Stort jezelf in een crisis zónder er sterker uit te komen

Intenties om (nog) gelukkiger/gezonder/succesvoller te leven? Filosofe Lieke Knijnenburg onthult hoe de kapitalistische samenleving deze intenties in ons programmeert, en hoe we ertegen in opstand kunnen komen. Een bevrijdend essay over tijdverspilling, zelfverwoesting en liefde. Lees meer

Tip: Neem geen kat 1

Neem geen kat

Eva van den Boogaard heeft een kat. Een hele mooie, die het goed doet op Instagram. Maar toch had ze hem liever niet gehad. Een tip om niet onwillekeurig te gaan houden van een dier. Lees meer

 Een bezegeld lot in een verzegelde trailer

Een bezegeld lot in een verzegelde trailer

Zodra de trailer verzegeld werd, waren de 39 Chinese migranten die zich erin hadden verstopt kansloos. Het nieuws in beeld door Rob Worst. Lees meer

Alles vijf sterren 2

Zo komen we de herfst wel door

Deze week worden we blij van een ouderwetse spelletjesavond (bij jou thuis), het elegie van Kate Tempest en een fotoarchief. Lees meer

Column: Joh wat origineel

Joh wat origineel

Iduna Paalman had een zinnelijke droom over iemand die niet haar vriend is. Wat moet ze daarvan maken? Lees meer

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5