Asset 14

Overlast

Column: Overlast

Elke dag, op een vast tijdstip, begint mijn verwarming zacht te trillen. De atomen worden in beweging gebracht door golvende bastonen: de muziek van de buren. Maar welke buren? We wonen hier zo dicht op elkaar dat alles galmt en weerkaatst wordt. Het zou zelfs van de overkant kunnen komen. Al snel wordt het een obsessie. Als vrienden op bezoek zijn, onderbreek ik ons gelach plotseling: 'Wacht. Hoor je dat?' Ik hang in opperste concentratie over het hek van ons balkon, als een levende antenne. Gisteren kwam mijn vriendin thuis en trof me aan op de vloer, met een glas aan mijn oor. 'Volgens mij komt het van beneden, kom eens, luister eens.' Ze schudde haar hoofd: 'Hier wil ik niets mee te maken hebben.'

Geluidsoverlast is een van die grotendeels subjectieve ervaringen die me confronteren met de vraag: 'Ben ik gek?'

In mijn vorige woning kreeg ik na anderhalf jaar plots geluidsoverlast. Als mijn bovenbuurvrouw door de kamer liep, leek ze rechtstreeks op mijn schedeldak te bonken. Het klonk alsof ze woest met keukenkastjes en deuren smeet – op zich geen reëel scenario aangezien ze haar geld verdiende als yogadocent. Voor kinderen. Maar hoe aardig ze ook was: met elke concentratieverstorende bonk groeide mijn haat.

De eerste keer dat ik ging klagen, maakte tijdens het wachten mijn irritatie plaats voor twijfel: lag het aan mij? De buurvrouw reageerde verbaasd maar begripvol op mijn hakkelende verklaring, we wisselden nummers uit. En toen stonden we daar maar. ‘Ha,’ zei ik toen, ‘dit doet me een beetje denken aan die aflevering van Friends, waarin de luidruchtige buurman zo charismatisch is dat het ze nooit lukt om te klagen’. Ze glimlachte beleefd, dus bleef ik ratelen. ‘Uiteindelijk gaat Phoebe dan klagen, maar die belandt met hem in bed. En dat horen ze dan ook allemaal.’ Nu keek mijn buurvrouw me licht verward aan, en deed snel de deur dicht.

's Nachts hoorde ik muizen in mijn plafond – haar vloer – trippelen en knagen. Ik raakte ervan overtuigd dat haar gebrekkige hygiëne de dieren had uitgenodigd, en dat die vervolgens het isolatiemateriaal hadden opgegeten – dat verklaarde waarom ik zo lang nergens last van had gehad. Ik belde de woningbouwvereniging. De onderhoudsmedewerker die ik na veel doorverbinden aan de lijn kreeg, trok hoorbaar zijn wenkbrauwen op toen ik mijn muizentheorie deelde. ‘Eh, dat lijkt me niet waarschijnlijk, meneer.’

Op een middag ging de lieve buurvrouw in op mijn voorstel om eventjes van woning te ruilen: zij zou beneden luisteren terwijl ik boven rondliep. Het was de bedoeling dat zij zich in mijn ervaring zou kunnen verplaatsen, maar terwijl ik in een vreemde woning op mijn zwaarste schoenen liep rond te stampen en met kastdeuren smeet, draaide de uitwisseling zich om: ik begreep plotseling dat zij en de muizen boven een overgevoelige gek woonden. Ik had last van hun geluid omdat ik vastzat met mijn boek, omdat ik wakker lag, omdat het te stil was in mijn werkkamer en ik op zoek was naar afleiding. ‘Ja, dat was wel luidruchtig,’ zei mijn buurvrouw met lichte angst in haar stem, toen ik haar op de trap trof.

Ik bel bij mijn nieuwe onderburen aan. ‘Goedendag,’ zeg ik ingehouden, ‘bent u toevallig muziek aan het draaien?’ ‘Nee schat, volgens mij niet hoor,’ zegt mijn onderbuurvrouw, een dame met roodgeverfd haar en veel eyeliner op haar gezicht. Ik wil me al omdraaien. ‘Tja,’ zegt ze, ‘ik ben wel aan het gamen’. ‘Oh?’ ‘Ja, gewoon wat life simulation weet je wel. The Sims, Theme Hospital. Vind ik leuk.’ We raken aan de praat over computerspelletjes.

Dan komt ze terug op de aanleiding van het gesprek: ‘Weet je wat het is met die geluiden? Ik hoor jullie ook. Ik hoor ze hiernaast, hierachter. Maar ik vind het wel mooi. Dat betekent dat het lééft, snap je. Het leeft!’

Mail

Rutger Lemm is schrijver, grappenmaker en scenarist. In 2015 verscheen zijn debuut, 'Een grootse mislukking'. Hij is een van de oprichters van Hard//hoofd.

Rosanne van Leusden is illustrator, wonend en werkend in Amsterdam.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer