Asset 14

Buurtkinderen

Column: Buurtkinderen

De straat staat vol met politie. Dat bedoel ik letterlijk: het nauwe straatje van onze arbeiderswijk is volledig gevuld met vijf politiebusjes en drie motoragenten. Alle buren komen naar buiten, maar er heerst zoals altijd een ontspannen sfeer. Er wordt onderling gekeuveld met een ironisch lachje: wat overdreven allemaal, vind je ook niet buurman? Uiteindelijk wordt een man uit het huis aan de overkant afgevoerd in een van de busjes, waarna de stoet achteruit de straat uit rijdt.

Huiselijk geweld, hoor ik later. In het huis waar de luxaflex permanent gesloten is. ‘Ze hebben twee kinderen’, zegt mijn vriendin. ‘Dat dikkige jongetje en dat meisje dat altijd roept dat je op Adam van Maroon 5 lijkt, weet je wel?’ Ik denk na, zij kan de buurtkinderen beter uit elkaar houden dan ik. Dan realiseer ik me met een schok wie het is.

Mijn vriendin had een keer een kindergroepje binnengelaten om ze met ons konijn Benny kennis te laten maken; vervolgens wilden ze niet meer weg. ‘Zie je wel, dat krijg je ervan,’ zei ik. De dagen erna deden we niet open als er werd aangebeld. Een keer ging ik toch naar beneden en toen stond daar een meisje in haar eentje te dralen. ‘Mag ik het konijn aaien?’ ‘Sorry’, zei ik, ‘Anna is ziek. Volgende keer, oké?’ Ze knikte verlegen.

Dat beeld krijg ik nu niet meer uit mijn hoofd. Heb ik haar weggestuurd terwijl ze even wilde schuilen in het huis met het konijn en de boekenkasten?

Het is heel makkelijk om te vergeten dat we in een achterstandswijk wonen. Als de alcoholistische buren ons ’s nachts vrolijk groeten of als de arbeidsongeschikte buurvrouw vertelt dat ze elke dag fanatiek Theme Hospital speelt, is de verleiding groot om het dorpse karakter van de buurt te prijzen. Maar er is een groep waarbij niet te verbloemen valt dat er hier ook een hoop mis is. De kinderen.

Ik heb tijdens mijn eigen kindertijd een keer in een wervingscampagne van de politie gefigureerd. Op de paginagrote foto lag ik op een bank te doen alsof ik moest huilen, met allerlei blauwe plekken op mijn gezicht geschminkt, terwijl een knappe agente over me heen stond gebogen en me over mijn voorhoofd aaide. ‘Soms moet je een kind bijstaan dat zogenaamd van de trap is gevallen’, stond erboven.

Een paar weken later zit ik aan de keukentafel te werken, als er plotseling een enorm gebrul opsteekt. Het komt van de achterkant van ons huis, waar ons balkon over een groot binnenhof uitkijkt. Ik kan het huis aan de overkant niet goed zien, omdat het achter een boom verscholen zit. De ramen van het zolderkamertje zijn geblindeerd met witte verf, en ik heb hier al vaker een moeder uitzinnig van woede horen schreeuwen, waarop dan gebonk en kindergehuil volgde. Nu klinkt de aanhoudende meisjesgil zo angstig. Alsof ze gemarteld wordt.

Ik heb zoals elk modern mens een beschermlaagje ontwikkeld. Om mijn eigen leven vol te houden, moet ik het lijden van anderen buitensluiten. Maar deze instinctieve hulpkreet, zo direct in mijn woonkamer, snijdt dwars door mijn ziel heen. Dit keer moet ik helpen. Ik zoek op Google Maps wat het huisnummer zou kunnen zijn en bel de politie. Ze sturen er een wagen op af. Even later word ik met een anoniem nummer teruggebeld door de agent.

‘U hoorde kindergehuil op nummer 16?’ Hoor ik scepsis in zijn stem? ‘Nou, het was meer kindergekrijs. Maar het kan ook nummer 14 zijn. Of 12. Ik woon erachter, snapt u.’ Ik moet bijna huilen van machteloosheid en staar woedend naar de overkant. Waarom doen de directe buren niets? ‘Juist. Kunnen we op uw balkon komen luisteren?’ Soms moet je een kind bijstaan dat zogenaamd van de trap is gevallen. Dan houdt het gehuil op. ‘Het is net opgehouden.’ ‘Tja meneer, ik kan hier wel bij iedereen gaan aanbellen, maar dat heeft weinig zin.’ ‘Ja. Bedankt.’ Ik hang op. Dan doe ik mijn raam dicht en zet mijn koptelefoon op.

Mail

Rutger Lemm is schrijver, grappenmaker en scenarist. In 2015 verscheen zijn debuut, 'Een grootse mislukking'. Hij is een van de oprichters van Hard//hoofd.

Rosanne van Leusden is illustrator, wonend en werkend in Amsterdam.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

Schrödingers Donnie

Schrödingers Donnie

De dood van Eva's kat Donnie beweegt haar tot filosofisch mijmeren over een natuurkundig experiment. Lees meer

Column: Boomstronk-achtig

Boomstronk-achtig

‘Is dit een gouden match of settelen we voor less omdat we te druk en niet wanhopig genoeg zijn om verder te zoeken?’, vraagt Iduna Paalman aan haar geliefde. Lees meer

Tip: Bereken je deadline

Bereken je deadline

Else Boer kreeg een deadline opgelegd waar niet alleen een kersverse roman uit voortkwam, maar ook een ontnuchterend inzicht. Een tip over stilstaan bij je eigen sterfelijkheid. Lees meer

Automatische concepten 46

Demoontjes

Marthe van Bronkhorst laat haar demoontjes uit. Dat scheelt, want dan hoeft ze ze even niet zelf te dragen. Lees meer

Fantoompijn Evangeline Habarurema

Fantoompijn

Alle dingen gaan voorbij, de mooiste, maar ook de pijnlijkste dingen. Een troostvolle tip voor iedereen die verliest en rouwt, en het officiële Hard//hoofd-debuut van schrijver en illustrator Evangeline Agape. Lees meer

Als het doek valt

Als het doek valt

De gevoelens van heimwee waardoor Eva als kind geteisterd werd, ervaart ze als volwassen vrouw van tijd tot tijd nog steeds. Lees meer

 Samen alleen op de wereld

Samen alleen op de wereld

Speciaal voor de Heimweek delen tien fotografen beelden die hen doen terugverlangen naar een plek of een moment in hun leven. Het resultaat is een uniek inkijkje in de diversiteit van heimwee en nostalgie; misschien wel de allerindividueelste emoties. Lees meer

Slentermijmeringen uit Oxford

Slentermijmeringen uit Oxford

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneken Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Oxford. Lees meer

Komt een gangster bij de dokter

Komt een gangster bij de dokter

Nu ze zelf psycholoog is, kijkt Marthe van Bronkhorst heel anders naar een van haar favoriete series. Lees meer

Column: Een Bert of een Ernie

Een Bert of een Ernie

Eva van den Boogaard is met vrienden op vakantie in de Ardèche. Liggend bij het zwembad stelt één van haar vrienden een vraag die in alle eenvoud doet nadenken over de groepsverhoudingen. Lees meer

Column: Volhouden stoppen volhouden 3

Volhouden stoppen volhouden

Iduna Paalman bezoekt haar zieke hond, en hoort haar 's nachts onrustig ademen. 'Ze jankt een beetje, dat doen honden als ze dromen. Of heeft ze pijn?' Lees meer

Complete overgave

Complete overgave

Marthe van Bronkhorst liet zich meevoeren door de Waddenzee - om zichzelf te herontdekken. De rustgevende bezigheid maakt haar al snel doodsbenauwd. Lees meer

Slentermijmeringen uit Brussel

Slentermijmeringen uit Brussel

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Brussel. Lees meer

Onder de vraagprijs

Onder de vraagprijs

Vragen als ‘Wat doe jij nu?’ en ‘Waar woon je tegenwoordig?’ bezorgen Eva van den Boogaards vriend M. een rood hoofd en het gevoel te willen verdwijnen. Zij snapt hem maar al te goed. Lees meer

Slentermijmeringen uit Rotterdam

Slentermijmeringen uit Rotterdam

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Rotterdam. Lees meer

Column: Vervuilde idylle

Vervuilde idylle

Iduna Paalman belt vanuit de camping in Frankrijk met haar oma. Net daarvoor las ze nog in de dichtbundel van de Duitse Monika Rinck. Lees meer

Slentermijmeringen uit Londen

Slentermijmeringen uit Londen

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Londen. Lees meer

Tip: zoek je partner in zelfontplooiingscrime

Zoek je partner in zelfontplooiingscrime

Wat te doen als je gelooft dat ieder mens bestaansrecht heeft, behalve jij? Op grijze dagen verliest ook Annelies van Wijk zichzelf weleens uit het oog. Een tip om je ondermijnende gedachtes 180 graden te draaien. Lees meer

Column: Het is tijd

Strijdlied voor een nieuwe tijd

In haar eerste column op Hard//hoofd toont Marthe van Bronkhorst zich meteen onverschrokken: ze heft een strijdlied aan voor de nieuwe wereld. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan