nieuwsbrief
Asset 14

Buurtkinderen

Column: Buurtkinderen

De straat staat vol met politie. Dat bedoel ik letterlijk: het nauwe straatje van onze arbeiderswijk is volledig gevuld met vijf politiebusjes en drie motoragenten. Alle buren komen naar buiten, maar er heerst zoals altijd een ontspannen sfeer. Er wordt onderling gekeuveld met een ironisch lachje: wat overdreven allemaal, vind je ook niet buurman? Uiteindelijk wordt een man uit het huis aan de overkant afgevoerd in een van de busjes, waarna de stoet achteruit de straat uit rijdt.

Mail

Huiselijk geweld, hoor ik later. In het huis waar de luxaflex permanent gesloten is. ‘Ze hebben twee kinderen’, zegt mijn vriendin. ‘Dat dikkige jongetje en dat meisje dat altijd roept dat je op Adam van Maroon 5 lijkt, weet je wel?’ Ik denk na, zij kan de buurtkinderen beter uit elkaar houden dan ik. Dan realiseer ik me met een schok wie het is.

Mijn vriendin had een keer een kindergroepje binnengelaten om ze met ons konijn Benny kennis te laten maken; vervolgens wilden ze niet meer weg. ‘Zie je wel, dat krijg je ervan,’ zei ik. De dagen erna deden we niet open als er werd aangebeld. Een keer ging ik toch naar beneden en toen stond daar een meisje in haar eentje te dralen. ‘Mag ik het konijn aaien?’ ‘Sorry’, zei ik, ‘Anna is ziek. Volgende keer, oké?’ Ze knikte verlegen.

Dat beeld krijg ik nu niet meer uit mijn hoofd. Heb ik haar weggestuurd terwijl ze even wilde schuilen in het huis met het konijn en de boekenkasten?

Het is heel makkelijk om te vergeten dat we in een achterstandswijk wonen. Als de alcoholistische buren ons ’s nachts vrolijk groeten of als de arbeidsongeschikte buurvrouw vertelt dat ze elke dag fanatiek Theme Hospital speelt, is de verleiding groot om het dorpse karakter van de buurt te prijzen. Maar er is een groep waarbij niet te verbloemen valt dat er hier ook een hoop mis is. De kinderen.

Ik heb tijdens mijn eigen kindertijd een keer in een wervingscampagne van de politie gefigureerd. Op de paginagrote foto lag ik op een bank te doen alsof ik moest huilen, met allerlei blauwe plekken op mijn gezicht geschminkt, terwijl een knappe agente over me heen stond gebogen en me over mijn voorhoofd aaide. ‘Soms moet je een kind bijstaan dat zogenaamd van de trap is gevallen’, stond erboven.

Een paar weken later zit ik aan de keukentafel te werken, als er plotseling een enorm gebrul opsteekt. Het komt van de achterkant van ons huis, waar ons balkon over een groot binnenhof uitkijkt. Ik kan het huis aan de overkant niet goed zien, omdat het achter een boom verscholen zit. De ramen van het zolderkamertje zijn geblindeerd met witte verf, en ik heb hier al vaker een moeder uitzinnig van woede horen schreeuwen, waarop dan gebonk en kindergehuil volgde. Nu klinkt de aanhoudende meisjesgil zo angstig. Alsof ze gemarteld wordt.

Ik heb zoals elk modern mens een beschermlaagje ontwikkeld. Om mijn eigen leven vol te houden, moet ik het lijden van anderen buitensluiten. Maar deze instinctieve hulpkreet, zo direct in mijn woonkamer, snijdt dwars door mijn ziel heen. Dit keer moet ik helpen. Ik zoek op Google Maps wat het huisnummer zou kunnen zijn en bel de politie. Ze sturen er een wagen op af. Even later word ik met een anoniem nummer teruggebeld door de agent.

‘U hoorde kindergehuil op nummer 16?’ Hoor ik scepsis in zijn stem? ‘Nou, het was meer kindergekrijs. Maar het kan ook nummer 14 zijn. Of 12. Ik woon erachter, snapt u.’ Ik moet bijna huilen van machteloosheid en staar woedend naar de overkant. Waarom doen de directe buren niets? ‘Juist. Kunnen we op uw balkon komen luisteren?’ Soms moet je een kind bijstaan dat zogenaamd van de trap is gevallen. Dan houdt het gehuil op. ‘Het is net opgehouden.’ ‘Tja meneer, ik kan hier wel bij iedereen gaan aanbellen, maar dat heeft weinig zin.’ ‘Ja. Bedankt.’ Ik hang op. Dan doe ik mijn raam dicht en zet mijn koptelefoon op.

Rutger Lemm is schrijver, grappenmaker en scenarist. In 2015 verscheen zijn debuut, 'Een grootse mislukking'. Hij is een van de oprichters van Hard//hoofd.

Rosanne van Leusden is illustrator, wonend en werkend in Amsterdam.

Lees verder Lees verder

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Tip: Leer elkaars taal van de liefde

Leer elkaars taal van de liefde

Kiki Bolwijn heeft een bijzondere manier van communiceren met haar vader: zonder veel woorden te wisselen begrijpen ze elkaar heel goed. Een tip om elkaars taal van de liefde te leren spreken, ook als dat soms niet de jouwe is. Lees meer

Tip: Ga saneren

Ga saneren

De nachtmerrie van elke boekenliefhebber: Esmé van den Boom moet voor haar werk in de bibliotheek boeken wegdoen. Of word je hier juist ook wel zen van? Lees meer

Alles vijf sterren: Over straat in een andere wereld

Over straat in een andere wereld

Deze week worden we blij van een ontroerende, grappige bewerking van Oorlog en Vrede, een hilarische podcast over porno, en een app die hardlopen combineert met zombies. Lees meer

Column: Een brief op de schoorsteenmantel

Een brief op de schoorsteenmantel

In de jaren '70 hadden veel dertigers iets uit te vechten met hun moeder. Zo ook Trudy, die de hare speciaal daarvoor uitnodigde voor een weekend op het strand. Lees meer

Tip: Neem geen kat 1

Neem geen kat

Eva van den Boogaard heeft een kat. Een hele mooie, die het goed doet op Instagram. Maar toch had ze hem liever niet gehad. Een tip om niet onwillekeurig te gaan houden van een dier. Lees meer

Column: Joh wat origineel

Joh wat origineel

Iduna Paalman had een zinnelijke droom over iemand die niet haar vriend is. Wat moet ze daarvan maken? Lees meer

Tip: Maak zinloze lijstjes

Maak zinloze lijstjes

Het schrijven gaat Jozien Wijkhuis niet altijd even makkelijk af, terwijl ze eigenlijk niets liever doet. Een podcast van Tim Clare bood soelaas. Een tip om het schrijven te demystificeren. Lees meer

Column: Gemaakt om te scharrelen

Gemaakt om te scharrelen

Op alle dingen die Trudy leuk, lekker of gemakkelijk vindt rust tegenwoordig een taboe. Als pensionado geniet ze volop van het leven, en daar drinkt ze graag een wijntje bij. En haar gezonde verstand krijgt weer eens gelijk. Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

Josephine Keuter kijkt graag slechte televisie en schaamt zich daar niet voor. Het is verblijdend, helend en ultiem ontspannend. Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Zien en gezien worden

Zien en gezien worden

Polderdiva Tim Fraanje deelt weer eens een anekdote uit zijn leven als bijna doorgebroken rockster. Hij maakt daarmee schaamteloos reclame voor de nieuwe elpee (+ videoclip!) van Big Hare, het synthpopduo waarvan hij de helft is. ‘Gaat u hier maar staan,’ wordt er afgemeten tegen uw eigen bijna doorgebroken rockster gezegd als ik binnenloop bij... Lees meer

Tip: Flirt gewoon

Flirt gewoon

'Misschien kom je wel niemand tegen omdat je op al die apps zit.' Lees meer

Column: ‘Mijn Ritalin-dealer is op vakantie’

‘Mijn Ritalin-dealer is op vakantie’

Iduna Paalman wordt regelmatig geconfronteerd met de als nonchalance verpakte onzekerheden van de jonge generatie. Lees meer

Tip: It takes a village

It takes a village

Een tip om een dorp te bouwen met de leukste mensen om je heen. Lees meer

Tip: Ga rennen

Ga rennen

Soms zegt het stemmetje in Eva van den Boogaards achterhoofd precies op tijd: 'Eet een banaan, drink een glas water, trek je sportbeha en je hardloopschoenen aan, en ga.' Lees meer

Column: Klein leed

Klein leed

De vriend van Trudy kan zich goed opwinden over de grote thema's in het leven. Zijzelf ligt eerder wakker van een eenzaam oud vrouwtje of een kippenstal die afbrandt. Lees meer

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5