Asset 14

Grillig konijn

Column: Grillig konijn

Als ik een ding van mijn konijn geleerd heb, dan is het wel dat alle levende wezens door een golvend ritme gedicteerd worden. Benny is in veel opzichten een simpel dier: ze kan soms een stukje banaan niet vinden dat drie centimeter naast haar snuit ligt, als ze in slaap valt laat ze zich gewoon omvallen en als ik haar roep, kijkt ze me niet-begrijpend aan.

Het schijnt dat je konijnen best iets kan leren, en dat ze bovendien groepsdieren zijn die eigenlijk niet zonder een maatje kunnen leven, maar ze was een ongevraagd cadeau en ik heb veel werk te doen, dus hoewel ik echt van haar hou en vaak online over konijnengeluk lees, zal Benny’s ontwikkeling beperkt blijven. Volgens Wikipedia zijn konijnen dommer dan honden en mieren – over mieren wordt zelfs beweerd dat ze met gemak hun VMBO-diploma zouden kunnen halen. In Benny’s geval verwacht ik niet veel complexiteit, niet veel variatie, en op een bepaalde manier is die gedachte geruststellend. De zon komt op, het konijn eet hooi.

En toch heeft ze buien. Er zijn dagen vol ‘binky’s’: dan neemt ze een lange aanloop en springt opeens omhoog, terwijl ze in de lucht een reeks intens blije spastische bewegingen maakt. Op andere dagen stampt ze kwaad op de grond als mijn vriendin ‘s ochtends haar hok opendoet en ligt ze vervolgens de rest van de tijd alleen maar loom voor zich uit te staren. Haar energie fluctueert enorm en de enige constante factor is haar angst. Ze blijft een prooidier dat zich opeens dood kan schrikken van haar eigen snorharen, om vervolgens met een rotvaart onder de bank te schieten. We mogen haar alleen aaien als ze rugdekking heeft. Het is soms net alsof je met een vluchteling met PTSS samenwoont.

Maar ik had niet verwacht dat haar karakter zo onvoorspelbaar als het weer zou zijn. Ik ben opgegroeid met katten, en die zijn eigenlijk constant hetzelfde: ontspannen en arrogant. En vreemd genoeg verwacht ik dat ook van mezelf. Ik wil dat ik gewoon elke dag opsta en me oké voel, dat ik altijd dezelfde hoeveelheid energie heb en zo productief mogelijk kan zijn. Terwijl ik beter zou moeten weten, na dertig jaar.

Mijn leven is niets anders dan een grote willekeurige golfbeweging van negatieve en positieve emoties, van onverwachtse vermoeidheid en niet aflatende energie. Soms word ik wakker nadat ik over de dood van mijn vader gedroomd heb (aids door het opeten van een orang-oetang – waarom pap, waarom?) en ben ik drie dagen verlamd door melancholie. Op andere dagen luister ik naar Lemonade van Beyoncé en sta ik opeens in de keuken te dansen met moves waarvan ik niet wist dat ik ze in me had. Meestal is het niet eens duidelijk aanwijsbaar waar de schommeling vandaan komt: een klein virusje? De algemene onbewust uitgevoerde druk van het kapitalisme? Die ene blik van dat ene meisje op dat feestje laatst? Of toch die fucking gluten?

Het is een illusie om te denken dat ik daar ooit controle over kan krijgen. Een prettige illusie, maar soms is het beter om je over te geven aan de gecompliceerde grillen van je innerlijke leven en alles wat daar invloed op heeft. Buigen, niet breken. Daar word ik aan herinnerd als ik van mijn laptop opkijk en dat rare konijn zie liggen. Wat voor dag heeft zij vandaag?

Mail

Rutger Lemm is schrijver, grappenmaker en scenarist. In 2015 verscheen zijn debuut, 'Een grootse mislukking'. Hij is een van de oprichters van Hard//hoofd.

Falco Verholen werkt vanuit Haarlem, omringd door pluizige katten, rust en natuur. Zijn grootste passie is het vertellen van vreemde en melancholische verhalen door middel van strips, series van illustraties en sinds kort videogames.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

"Ofwel we noemen mij voortaan een tokkie, en ik zal de titel met trots dragen. Of we stoppen met het gebruik van het woord tokkie en laten het weer alleen een familienaam zijn." In deze gastcolumn geeft Anne Schepers een ijzersterk pleidooi tegen het negatieve gebruik van het woord 'tokkie'. Lees meer

Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Column: Keihard chillen 2

Keihard chillen

Eva zet haar vraagtekens bij het fenomeen chillen. 'Eerlijk gezegd denk ik dat een wereld als deze, waarin fascisme oprukt, waarin genocide nog steeds bestaat, waarin het onrecht en de pijn en het verdriet van mijn schermen afspat, weinig reden geeft tot chillen.' Lees meer

We zijn tenminste allemaal nog mensen

We zijn tenminste allemaal nog mensen

In een overvolle trein ontwaart Aisha de eerste tekenen van het nieuwe verhaal waar ze - of iedereen? - naar op zoek is. Lees meer

Column: Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Als een vriendin van Eva op date gaat met een man waarmee Eva zelf al eerder afsprak, is ze erg benieuwd naar haar bevindingen. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer