Asset 14

Grillig konijn

Column: Grillig konijn

Als ik een ding van mijn konijn geleerd heb, dan is het wel dat alle levende wezens door een golvend ritme gedicteerd worden. Benny is in veel opzichten een simpel dier: ze kan soms een stukje banaan niet vinden dat drie centimeter naast haar snuit ligt, als ze in slaap valt laat ze zich gewoon omvallen en als ik haar roep, kijkt ze me niet-begrijpend aan.

Het schijnt dat je konijnen best iets kan leren, en dat ze bovendien groepsdieren zijn die eigenlijk niet zonder een maatje kunnen leven, maar ze was een ongevraagd cadeau en ik heb veel werk te doen, dus hoewel ik echt van haar hou en vaak online over konijnengeluk lees, zal Benny’s ontwikkeling beperkt blijven. Volgens Wikipedia zijn konijnen dommer dan honden en mieren – over mieren wordt zelfs beweerd dat ze met gemak hun VMBO-diploma zouden kunnen halen. In Benny’s geval verwacht ik niet veel complexiteit, niet veel variatie, en op een bepaalde manier is die gedachte geruststellend. De zon komt op, het konijn eet hooi.

En toch heeft ze buien. Er zijn dagen vol ‘binky’s’: dan neemt ze een lange aanloop en springt opeens omhoog, terwijl ze in de lucht een reeks intens blije spastische bewegingen maakt. Op andere dagen stampt ze kwaad op de grond als mijn vriendin ‘s ochtends haar hok opendoet en ligt ze vervolgens de rest van de tijd alleen maar loom voor zich uit te staren. Haar energie fluctueert enorm en de enige constante factor is haar angst. Ze blijft een prooidier dat zich opeens dood kan schrikken van haar eigen snorharen, om vervolgens met een rotvaart onder de bank te schieten. We mogen haar alleen aaien als ze rugdekking heeft. Het is soms net alsof je met een vluchteling met PTSS samenwoont.

Maar ik had niet verwacht dat haar karakter zo onvoorspelbaar als het weer zou zijn. Ik ben opgegroeid met katten, en die zijn eigenlijk constant hetzelfde: ontspannen en arrogant. En vreemd genoeg verwacht ik dat ook van mezelf. Ik wil dat ik gewoon elke dag opsta en me oké voel, dat ik altijd dezelfde hoeveelheid energie heb en zo productief mogelijk kan zijn. Terwijl ik beter zou moeten weten, na dertig jaar.

Mijn leven is niets anders dan een grote willekeurige golfbeweging van negatieve en positieve emoties, van onverwachtse vermoeidheid en niet aflatende energie. Soms word ik wakker nadat ik over de dood van mijn vader gedroomd heb (aids door het opeten van een orang-oetang – waarom pap, waarom?) en ben ik drie dagen verlamd door melancholie. Op andere dagen luister ik naar Lemonade van Beyoncé en sta ik opeens in de keuken te dansen met moves waarvan ik niet wist dat ik ze in me had. Meestal is het niet eens duidelijk aanwijsbaar waar de schommeling vandaan komt: een klein virusje? De algemene onbewust uitgevoerde druk van het kapitalisme? Die ene blik van dat ene meisje op dat feestje laatst? Of toch die fucking gluten?

Het is een illusie om te denken dat ik daar ooit controle over kan krijgen. Een prettige illusie, maar soms is het beter om je over te geven aan de gecompliceerde grillen van je innerlijke leven en alles wat daar invloed op heeft. Buigen, niet breken. Daar word ik aan herinnerd als ik van mijn laptop opkijk en dat rare konijn zie liggen. Wat voor dag heeft zij vandaag?

Mail

Rutger Lemm is schrijver, grappenmaker en scenarist. In 2015 verscheen zijn debuut, 'Een grootse mislukking'. Hij is een van de oprichters van Hard//hoofd.

Falco Verholen werkt vanuit Haarlem, omringd door pluizige katten, rust en natuur. Zijn grootste passie is het vertellen van vreemde en melancholische verhalen door middel van strips, series van illustraties en sinds kort videogames.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer