Lieve François,
Ik zal het maar meteen zeggen: ik heb nog nooit een liefdesbrief geschreven. Ik heb wel al eens een tekening gemaakt in iemands vriendenboekje en een postkaartje gestuurd met twee rotsblokken die in elkaar vergroeid waren erop. Maar een echte liefdesbrief? Nee. Aan jou dus de eer, François.
Ik heb trouwens ook nog nooit eerder met mijn eigen bloed “ik zou wel eens in jouw ballenbak willen graaien” op iemands voorruit geschreven. Ik hoop wel dat die rode Mazda echt van jou is want ik schaamde me een beetje toen ik dat pakje met mijn gedragen slipjes per ongeluk naar je buurman stuurde haha.
Zulke liefdesbetuigingen zijn voor jou vast aan de orde van de dag, François. Waarschijnlijk ben je al jaren gelukkig getrouwd én heb je kinderen bij vier verschillende vrouwen. Daarover staat niks op je Wikipedia-pagina dus ergens koester ik nog altijd een sprankje hoop. Dat we samen naar oude Lingo-afleveringen kijken en ermee lachen hoe mal je haar toen zat. Dat we op vakantie gaan naar Bodrum en ik daarna een fotoalbum op mijn Facebook zet dat simpelweg “<3” heet. Dat je me toevertrouwt dat je eigenlijk Frans Bakker heet. Dat ik de vijfde vrouw ben die een kind van jou mag baren. En dat jij dan mijn rauwe placenta eet. En dat we dan samen besluiten ons kind François Jr. te noemen. Zelfs als het een meisje is.
Illustratie: Floris Solleveld
Ik loog eigenlijk toen ik zei dat ik nog nooit een liefdesbrief heb geschreven. Ik heb er al duizenden geschreven, aan jou, sinds ik je voor de eerste keer zag. In de Story. Met een blauwe bal in je mond. Ik schreef die brieven in mijn hoofd. Als ik teveel gedronken had, soms op bierviltjes of in sms’en naar mensen die ik amper kende. Ik schreeuwde je naam bij elk orgasme dat ik had. Noemde al mijn huisdieren Boulie. Maar nog nooit durfde ik naar buiten te komen met mijn onvoorwaardelijke liefde voor jou. Want ja, François, je zult waarschijnlijk denken dat dit pure, dierlijke lust is. Maar ik weet wel beter.
Vroeger, toen ik nog een onnozel tienermeisje was, luisterde ik vaak naar De Kast met hun teksten over utopische liefde. Maar, François, nu kan ik het eindelijk zeggen én het menen: zonder je te kennen, heb ik je gemist. Mocht je dus nog graag mijn gedragen slipje vol liefde ontvangen, stuur me dan alsjeblieft je adres. Ik heb het al vijf dagen aan.
Mijn liefde voor jou is meer dan een zesletterwoord.
Coby
-
Dit is een gastbijdrage van Coby Hounjet. Ze is van het vrouwelijk geslacht.
