tickets
Asset 14

Stadsnomadeninformatiemiddag

Anna heeft een volkstuintje. Ze kreeg een brief dat een groep stadsnomaden zich op last van de burgemeester op het parkeerterrein zal vestigen.

"U heeft een brief gehad...", begint de dame met de blonde haren in de microfoon.
"Ik heb hélémáál geen brief gehad!" buldert een stem.
Ik zit naast de stamgasten van de kantine: bier op de tafel, verontwaardiging op de gezichten, armen over elkaar. Ze nemen veel ruimte in, de bulderaars. De stadsdeelvoorzitter probeert er kalm overheen te komen: "Laten we spelregels afspreken..."
"Spelregels? We zijn geen kinderen!" roept een stamgast. En dan, vanuit een andere hoek van de kantine: "Wie bent u eigenlijk?"

De kantine is versierd, boven het hoofd van de stadsdeelvoorzitter bungelen oranje vlaggetjes. De stemming is weinig feestelijk. Sommigen hebben de brief meegenomen. De stadsdeelvoorzitter, Coby van Berkum (ze heeft zich inmiddels voorgesteld), vat het nog eens samen. Afgelopen donderdag heeft de burgemeester besloten dat de stadsnomaden die zich nu in stadsdeel Oost bevinden zich zullen moeten verplaatsen naar stadsdeel Noord; naar het parkeerterrein van ons tuinpark. Naar “ons parkeerterrein”, dus. Zij is hier om antwoorden te geven op onze vragen.
"Het liefst had ik dat samen met de burgemeester gedaan, maar die is op vakantie."
Waarom die stadsnomaden niet bij hém voor de deur gaan wonen, wil een stamgast weten. Iemand roept: "Het is toch al voor elkaar!" Aan mijn tafeltje fluistert een vrouw dat ze buikpijn krijgt van de spanning, dat ze misschien maar beter weg kan gaan. Bij de interruptiemicrofoon valt ondertussen het woord 'overvalspolitiek'. Dat woord blijft bij mij hangen. Maandag zullen de stadsnomaden de helft van het parkeerterrein bezetten. Dat is vier dagen nadat we de brief ontvingen. Bovenaan de brief stond de datum: 3 juli 2014. Maar de printer liegt niet, op pagina 2 staat bovenaan heel duidelijk “13 juni 2014, Pagina 2 van 2”. Deze brieven hebben een kleine drie weken ergens op een stapeltje gelegen om op donderdag te worden rondgebracht. Zaterdag vragen beantwoorden, maandag stadsnomaden ontvangen. Overvalspolitiek of in elk geval even flink de vaart erin. Dat van die datum houd ik voor me, de sfeer is grimmig genoeg. Eigenlijk heb ik wel met Coby van Berkum te doen. En ik heb het lef niet.
Ze legt uit dat dit nu eenmaal het beleid is: “Keep on rolling”. De nomaden moeten verder rollen en plaats maken voor het Magneet Festival.

Het gaat om zevendertig mensen, dertig woonunits. Iedere unit krijgt honderd vierkante meter, dat is drieduizend vierkante meter, een terrein van vijftig bij zestig meter. Alles is hier een eufemisme. Stadsnomade natuurlijk; unit ook. En o ja, dit terrein wordt “afgehekt". Weer een nieuw woord. En “aanjongen” kende ik ook niet, dat men zich vermeerdert, dat is hier niet de bedoeling. Mijn medetuinders eisen camerabewaking of in ieder geval permanente bewaking. In de brief staat een telefoonnummer: te bellen bij overlast, bereikbaar tussen tien en vijf. Daar wordt hatelijk om gelachen. Een tuinder wil het liefst het 06-nummer van Van Berkum zodat ze haar ook ’s nachts kan opbellen. Een van de stamgasten is bang dat het park straks wordt platgelopen door mensen met "psychische problemen!" Dat roept ze af en toe dwars door de toelichting heen: "Psychische problemen!" Alsof dat iets verklaart of oplost. Er zijn echter ook sanitaire problemen. Die voorzieningen hoeft het stadsdeel niet te treffen, maar dan drijven de drollen straks door onze slootjes, legt een tuinder uit: “Die mensen moeten ook poepen en piesen”. De stadsdeelvoorzitter belooft een leegplaats voor chemische toiletten. En om te voorkomen dat water bij ons wordt afgetapt kan er ook wel stromend water voor de nomaden komen. Maar dan wordt het volgens sommige tuinders wel weer erg sjiek: "Zo wil ik ook wel nomade worden!" Er klinkt applaus. Iemand roept dat er 'wachttorens' moeten komen, om toezicht te houden. De vrouw met buikpijn aan mijn tafel verbergt haar gezicht achter haar beide handen.

Dan kruipt een lange dame, grijs haar, achter de microfoon. Ze fixeert haar blik op iedereen en niemand als ze haar relaas doet: "Het parkeerterrein is vreselijk onveilig, ik voel me daar niet prettig. Er liggen nu allemaal condooms, het dreigt een soort afwerkplek te worden, dat willen we toch niet? Je kunt maar beter veel mensen om je heen hebben." Ze krijgt weinig bijval. Net als de dame die voorstelt dat het stadsdeel een barbecue moet organiseren, voor de nomaden én de tuinders. Er ontstaat wat tumult, twee mensen applaudisseren, ik en nog een. Daar zal wel subsidie voor zijn, vermoedt Van Berkum. “Van onze belastingcenten zeker!” concludeert de stamtafel.

Eigenlijk zijn wij, het tuinpark ook 'afgehekt'. Maar een volkstuinvereniging moet publiekelijk toegankelijk zijn; wij zorgen voor openbaar groen. Daar ontstaat discussie over. En in een paar tellen krijgen de tuinders voor elkaar dat het hek dicht mag én dat de stadsnomaden niet op het tuinpark mogen komen. We krijgen straks twee gated communities naast elkaar. Het betekent dat wij de komende maanden onze tuingasten bij het hek moeten ophalen en dat wandelaars het tuinpark niet meer kunnen bewonderen, nogal zonde. Een garantie dat de stadsnomaden voor kerst het parkeerterrein verlaten is er niet. “Tja, wat is zwart-op-wit?”, vraagt Van Berkum zich hardop af. Maar ze heeft goede hoop. Januari 2015 wil bezoekerscentrum Poort van Waterland immers met de bouw starten dus daar zullen de nomaden voor moeten wijken. De stadsdelen laten de ‘huisvesting’ van deze mensen dus afhangen van festivals en projectontwikkelaars. Eerder lichtte Van Berkum toe dat er een hele ideologische groep onder de stadsnomaden is die zelfvoorzienend wil zijn. Ik vrees dat de oogst van een paar maanden parkeerterrein zal tegenvallen. Op naar het volgende braakliggende stukje. Gelaten gaan ook wij uiteen na de bijeenkomst. Keep on rolling.

Dat van dat hek had ik al voorzien. Een paar uur voor de bijeenkomst begon hebben mijn vriend en ik alvast een extra sleutel geregeld bij het tuinparkbestuur. Als we naar huis fietsen en nog een blik werpen op het parkeerterrein zegt hij: “Nou, eindelijk je eigen sleutel, dat is net zoiets als trouwen.” Ik denk aan al die verhalen die beginnen met een vreemdeling die in het dorp komt. Ik denk aan de vreemdelingen en ons dorp en dat dit verhaal pas op het punt staat te beginnen.

-

Naschrift: De inkt was nog niet droog of het verhaal nam een eerste verrassende wending. AT5 bericht over een steekpartij tussen twee stadsnomaden.

Mail

Anna van Leeuwen is Hard//hoofd-redactielid, freelance kunstjournalist en schrijft korte verhalen. Ze zou graag een alpaca hebben voor op haar balkon. Alvast bedankt.

Sluit je aan en verzamel kunst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Zonder advertenties en helemaal gratis.

En dat heeft resultaat. Hard//hoofd’ers Iduna Paalman en Joost Oomen werden dit jaar door de Volkskrant verkozen tot literair talent van het jaar.

Een plek als Hard//hoofd kan alleen bestaan met jouw steun. Sluit je daarom bij ons aan en ontvang kunstwerken van veelbelovende makers, een Hard//hoofd-tasje en voorrang voor ons jubileum.

Sluit je aan
het laatste
10 jaar Hard//hoofd in Het HEM

10 jaar Hard//hoofd in Het HEM

Op de eerste lentedag van dit decennium viert Hard//hoofd haar 10-jarig bestaan in Het HEM. Samen met de alchemisten van deze tijd toveren we Het HEM om tot nachtlaboratorium. Vier met ons mee! De tickets zijn nu beschikbaar. Lees meer

TIP: Tien verloren ballonnen

Tien verloren ballonnen

Het mooiste en tegelijk meest hartverscheurende wat Jan de afgelopen tijd zag. "Het is tien keer dezelfde levensles, die met een aan mishandeling grenzende regelmaat wordt herhaald: eerst wordt het allemaal alleen maar minder, en daarna komt aan alles ook nog eens een einde." Lees meer

Alles vijf sterren: 20

Kleine dansjes op volle perrons

Deze week worden we blij van een podcast over filmsterren uit de vorige eeuw, de muziek van Carly Rae Jepsen en een blog vol wijsheid. Lees meer

Hard//talk: Collectieve empathie

Collectieve empathie reikt verder dan Nederlandse grenzen

Terwijl het coronavirus voornamelijk in China om zich heen grijpt, hoopt Jihane Chaara dat onze houding tegenover iedereen die wel door het virus wordt getroffen, verandert. Lees meer

Glory hole

Glory hole

In een openbaar toilet op de luchthaven van San Francisco zit een gat in de muur. Zachtjes zoemt een camera, een lens is zichtbaar, iemand haalt zachtjes zijn neus op. De geluiden onthullen iemand die geconcentreerd iets in beeld wil brengen. Lees meer

Tip: Doe het op een driekwartsmaat

Doe het op een driekwartsmaat

Marte Hoogenboom leed onder haar luiheid. Tot ze haar gevoel voor ritme terugvond in de wals. Een tip om te leven in driekwartsmaat. Lees meer

 Vleeskippen leggen geen windeieren

Vleeskippen leggen geen windeieren

Eet toch eens wat minder vlees, zegt de Nederlandse overheid. Schep nog eens op, roept de EU daar harder overheen. Lees meer

Alles vijf sterren 4

Laat anderen het voor ons opnemen

Deze week worden we blij van wat anderen voor ons hebben opgenomen: spraakmemo's, zinloze feitjes of een twee jaar durende tocht door de wildernis. Lees meer

Hard//talk: Maak van vrijhandel een milieukwestie (en andersom)

Maak van vrijhandel een milieukwestie (en andersom)

Milieubescherming en economie zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Hoog tijd dus dat links en rechts zich aan elkaars onderwerpen gaan wagen. Lees meer

Tip: Praat over je begrafenis 1

Praat over je begrafenis

Emma Stomp wilde als zevenjarige dansen rondom de grafkist van haar overgrootmoeder, maar dat bleek niet de bedoeling. Nu, bijna twintig jaar later, vraagt ze zich af: waarom vieren we de dood niet? Een tip om te praten over je begrafenis. Lees meer

 Enkel de arm der wet is afgezet

Enkel de arm der wet is afgezet

Rueben Millenaar zag met lede ogen het impeachment-proces van Donald Trump aan. Lees meer

 1

Waarom ik vrijwillig mijn verhaal weggeef

Als Jihane Chaara zich ‘feminist’ noemt, geeft ze een stukje van haar autonomie weg. Want wat verstaat haar publiek onder ‘feminist’? Lees meer

Column: Een muur om tegenaan te leunen 1

Een muur om tegenaan te leunen

Tijdens het oppassen wordt Iduna Paalman geconfronteerd met de overbodigheid van haar behulpzame en correcte karakter. Want hulp vragen, en hulp accepteren, is nog niet zo makkelijk. Lees meer

Filmtrialoog: Bombshell

Bombshell

Onze redacteuren togen naar de filmzaal om Bombshell te zien. Een echt feministische film bleek het niet, maar het leverde genoeg stof tot discussie op. Lees meer

Tip: Word (een klein beetje) volwassen

Word (een klein beetje) volwassen

Else Boer heeft na jaren ontdekt dat volwassen zijn niet alleen maar gaat over saaie banen en belastingen. Een beetje volwassenheid is namelijk best prettig. Een tip om te gaan adulten. Lees meer

 Wilt u wat vleermuissoep bij uw broodje aap?

Wilt u wat vleermuissoep bij uw broodje aap?

De ontdekking dat waarschijnlijk vleermuizen achter het nieuwe coronavirus steken, leidde al snel tot wilde speculaties; dat de ziekte het gevolg is van besmette vleermuissoep, bijvoorbeeld. Maar dat lijkt een Chinese variant van een broodje aap. Lees meer

Alles vijf sterren 3

Amusanter dan de eenheidsworst

Deze week worden we blij van lelijke Belgische huizen, muziek die meer is dan alleen achtergrond en een magazine in de vorm van een avontuur. Lees meer

Vacature Chef Kunst 1

Vacature Chef Kunst

Heb jij een uitgesproken visie op de wereld van kunst en cultuur? Misschien geef jij in 2020 dan wel invulling aan de nieuwe, artistieke tak van Hard//hoofd! Lees meer

Vacature Chef Actueel

Vacature Chef Actueel

Heb jij een scherp oog voor essay en opinie, ben je op de hoogte van maatschappelijke discussies en heb je gevoel voor urgentie? Kortom: ben jij onze nieuwe chef Actueel?! Lees meer

 Menselijkheid in de knop gebroken

Menselijkheid in de knop gebroken

Yasmin Veenman ziet menselijkheid in de manier waarop we met bloemen omgaan. Jaloers ziet ze toe hoe zij hun schoonheid met kwetsbaarheid vermengen. Lees meer

Tip: Wees een exoot

Wees een exoot

Eva van den Boogaard ontwaakt in een onbekend huis. Is zij hier de vreemdeling? Of is het vooral vreemd dat haar gastheer haar dat laat denken? Een tip om je niet neer te leggen bij xenofobie. Lees meer

Sluit je aan en verzamel kunst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n platform is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan en ontvang kunst, een Hard//hoofd-tasje en voorrang voor ons jubileum.

Sluit je aan