Asset 14

Stadsnomadeninformatiemiddag

Anna heeft een volkstuintje. Ze kreeg een brief dat een groep stadsnomaden zich op last van de burgemeester op het parkeerterrein zal vestigen.

"U heeft een brief gehad...", begint de dame met de blonde haren in de microfoon.
"Ik heb hélémáál geen brief gehad!" buldert een stem.
Ik zit naast de stamgasten van de kantine: bier op de tafel, verontwaardiging op de gezichten, armen over elkaar. Ze nemen veel ruimte in, de bulderaars. De stadsdeelvoorzitter probeert er kalm overheen te komen: "Laten we spelregels afspreken..."
"Spelregels? We zijn geen kinderen!" roept een stamgast. En dan, vanuit een andere hoek van de kantine: "Wie bent u eigenlijk?"

De kantine is versierd, boven het hoofd van de stadsdeelvoorzitter bungelen oranje vlaggetjes. De stemming is weinig feestelijk. Sommigen hebben de brief meegenomen. De stadsdeelvoorzitter, Coby van Berkum (ze heeft zich inmiddels voorgesteld), vat het nog eens samen. Afgelopen donderdag heeft de burgemeester besloten dat de stadsnomaden die zich nu in stadsdeel Oost bevinden zich zullen moeten verplaatsen naar stadsdeel Noord; naar het parkeerterrein van ons tuinpark. Naar “ons parkeerterrein”, dus. Zij is hier om antwoorden te geven op onze vragen.
"Het liefst had ik dat samen met de burgemeester gedaan, maar die is op vakantie."
Waarom die stadsnomaden niet bij hém voor de deur gaan wonen, wil een stamgast weten. Iemand roept: "Het is toch al voor elkaar!" Aan mijn tafeltje fluistert een vrouw dat ze buikpijn krijgt van de spanning, dat ze misschien maar beter weg kan gaan. Bij de interruptiemicrofoon valt ondertussen het woord 'overvalspolitiek'. Dat woord blijft bij mij hangen. Maandag zullen de stadsnomaden de helft van het parkeerterrein bezetten. Dat is vier dagen nadat we de brief ontvingen. Bovenaan de brief stond de datum: 3 juli 2014. Maar de printer liegt niet, op pagina 2 staat bovenaan heel duidelijk “13 juni 2014, Pagina 2 van 2”. Deze brieven hebben een kleine drie weken ergens op een stapeltje gelegen om op donderdag te worden rondgebracht. Zaterdag vragen beantwoorden, maandag stadsnomaden ontvangen. Overvalspolitiek of in elk geval even flink de vaart erin. Dat van die datum houd ik voor me, de sfeer is grimmig genoeg. Eigenlijk heb ik wel met Coby van Berkum te doen. En ik heb het lef niet.
Ze legt uit dat dit nu eenmaal het beleid is: “Keep on rolling”. De nomaden moeten verder rollen en plaats maken voor het Magneet Festival.

Het gaat om zevendertig mensen, dertig woonunits. Iedere unit krijgt honderd vierkante meter, dat is drieduizend vierkante meter, een terrein van vijftig bij zestig meter. Alles is hier een eufemisme. Stadsnomade natuurlijk; unit ook. En o ja, dit terrein wordt “afgehekt". Weer een nieuw woord. En “aanjongen” kende ik ook niet, dat men zich vermeerdert, dat is hier niet de bedoeling. Mijn medetuinders eisen camerabewaking of in ieder geval permanente bewaking. In de brief staat een telefoonnummer: te bellen bij overlast, bereikbaar tussen tien en vijf. Daar wordt hatelijk om gelachen. Een tuinder wil het liefst het 06-nummer van Van Berkum zodat ze haar ook ’s nachts kan opbellen. Een van de stamgasten is bang dat het park straks wordt platgelopen door mensen met "psychische problemen!" Dat roept ze af en toe dwars door de toelichting heen: "Psychische problemen!" Alsof dat iets verklaart of oplost. Er zijn echter ook sanitaire problemen. Die voorzieningen hoeft het stadsdeel niet te treffen, maar dan drijven de drollen straks door onze slootjes, legt een tuinder uit: “Die mensen moeten ook poepen en piesen”. De stadsdeelvoorzitter belooft een leegplaats voor chemische toiletten. En om te voorkomen dat water bij ons wordt afgetapt kan er ook wel stromend water voor de nomaden komen. Maar dan wordt het volgens sommige tuinders wel weer erg sjiek: "Zo wil ik ook wel nomade worden!" Er klinkt applaus. Iemand roept dat er 'wachttorens' moeten komen, om toezicht te houden. De vrouw met buikpijn aan mijn tafel verbergt haar gezicht achter haar beide handen.

Dan kruipt een lange dame, grijs haar, achter de microfoon. Ze fixeert haar blik op iedereen en niemand als ze haar relaas doet: "Het parkeerterrein is vreselijk onveilig, ik voel me daar niet prettig. Er liggen nu allemaal condooms, het dreigt een soort afwerkplek te worden, dat willen we toch niet? Je kunt maar beter veel mensen om je heen hebben." Ze krijgt weinig bijval. Net als de dame die voorstelt dat het stadsdeel een barbecue moet organiseren, voor de nomaden én de tuinders. Er ontstaat wat tumult, twee mensen applaudisseren, ik en nog een. Daar zal wel subsidie voor zijn, vermoedt Van Berkum. “Van onze belastingcenten zeker!” concludeert de stamtafel.

Eigenlijk zijn wij, het tuinpark ook 'afgehekt'. Maar een volkstuinvereniging moet publiekelijk toegankelijk zijn; wij zorgen voor openbaar groen. Daar ontstaat discussie over. En in een paar tellen krijgen de tuinders voor elkaar dat het hek dicht mag én dat de stadsnomaden niet op het tuinpark mogen komen. We krijgen straks twee gated communities naast elkaar. Het betekent dat wij de komende maanden onze tuingasten bij het hek moeten ophalen en dat wandelaars het tuinpark niet meer kunnen bewonderen, nogal zonde. Een garantie dat de stadsnomaden voor kerst het parkeerterrein verlaten is er niet. “Tja, wat is zwart-op-wit?”, vraagt Van Berkum zich hardop af. Maar ze heeft goede hoop. Januari 2015 wil bezoekerscentrum Poort van Waterland immers met de bouw starten dus daar zullen de nomaden voor moeten wijken. De stadsdelen laten de ‘huisvesting’ van deze mensen dus afhangen van festivals en projectontwikkelaars. Eerder lichtte Van Berkum toe dat er een hele ideologische groep onder de stadsnomaden is die zelfvoorzienend wil zijn. Ik vrees dat de oogst van een paar maanden parkeerterrein zal tegenvallen. Op naar het volgende braakliggende stukje. Gelaten gaan ook wij uiteen na de bijeenkomst. Keep on rolling.

Dat van dat hek had ik al voorzien. Een paar uur voor de bijeenkomst begon hebben mijn vriend en ik alvast een extra sleutel geregeld bij het tuinparkbestuur. Als we naar huis fietsen en nog een blik werpen op het parkeerterrein zegt hij: “Nou, eindelijk je eigen sleutel, dat is net zoiets als trouwen.” Ik denk aan al die verhalen die beginnen met een vreemdeling die in het dorp komt. Ik denk aan de vreemdelingen en ons dorp en dat dit verhaal pas op het punt staat te beginnen.

-

Naschrift: De inkt was nog niet droog of het verhaal nam een eerste verrassende wending. AT5 bericht over een steekpartij tussen twee stadsnomaden.

Mail

Anna van Leeuwen is Hard//hoofd-redactielid, freelance kunstjournalist en schrijft korte verhalen. Ze zou graag een alpaca hebben voor op haar balkon. Alvast bedankt.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

Leven in een grijs gebied

Leven in een grijs gebied

Wat gebeurt er met je zelfbeeld als je chronisch ziek wordt? Accepteer je de ziekte als een deel van jezelf, of blijf je uitkijken naar de dag waarop je genezen bent? Lees meer

Alles Vijf Sterren: 44

Warm en comfortabel

Deze week worden onze redacteurs blij van een goede jas en muziek om mee naar bed te gaan (of juist mee op te staan). Lees meer

 Digikunst spuwt broeikasgassen in de cloud

Digikunst spuwt broeikasgassen in de cloud

Het maken van de digitale kunstwerken kost ‘kolossale hoeveelheden’ rekenkracht van computers, aldus the New York Times. Lees meer

Nederland is boos. Waarom Jesse niet?

Nederland is boos. Waarom Jesse niet?

De nieuwste verkiezingen lieten ons weer eens zien hoe Nederland aan het afglijden is naar het rechtereinde van de politiek. Hoe kan dat? Is het niet tijd dat links even boos wordt als Wilders en Baudet? Lees meer

Gezien door een kunstwerk

Gezien door een kunstwerk

Doordat fysieke kunstexposities bijna nergens georganiseerd worden, zoeken kunstinstellingen andere wegen om hun werk ten toon te spreiden. Caecilia Rasch mist de ontmoeting met het kunstwerk, en vooral: erdoor gezien worden. Lees meer

Een dag uit het leven

Een dag in het hoofd van een lichaam dat niet uit bed raakt

Er zijn zoveel dingen die je zou kunnen zijn. Bioboer, au-pair à Paris, muze, schrijver, schilder, heks... En tegelijk heb je maar één leven om al je ambities in waar te maken. Lies Jo Vandenhende deconstrueert deze tragiek liefdevol door ons een dag mee te nemen in het hoofd van een lichaam dat niet uit bed raakt. Met een illustratie van Tonke Koppelaar. Lees meer

Automatische concepten 38

Hard//hoofd zoekt een nieuwe adjunct-hoofdredacteur

De adjunct-hoofdredacteur denkt mee over de koers van het tijdschrift en heeft een stem in belangrijke beslissingen. Lees meer

Hard//hoofd zoekt een beeldredacteur (illustraties) 2

Hard//hoofd zoekt een beeldredacteur (illustraties)

Ter ondersteuning van de chef Illustratie zijn wij op zoek naar een beeldredacteur illustraties. Lees meer

Automatische concepten 54

Een miljoen huizen houden het te droog

Zeker een miljoen huizen in Nederland dreigen te verzakken, en dat aantal is de afgelopen jaren flink toegenomen. De boosdoener: droogte. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 43

Lekker soggen

Deze week worden onze redacteurs blij van lachen om Mark R., lessen over de media en het kunnen bijdragen aan de vismigratie in Utrecht. Lees meer

Een ritje maken

Een ritje maken

In dit verhaal van Sonja Buljevac maken Renée en haar oma een wandeling bij de boulevard van Vlissingen. Terwijl haar oma volop geniet, wordt Renée geconfronteerd met de gebeurtenissen van de vorige nacht. Lees meer

Hard//talk: Onderdak is een mensenrecht

Onderdak is een mensenrecht

Over dakloosheid hoeven we geen uitvoerige politieke discussies te voeren, aldus Jihane Chaara. Onderdak is namelijk niets minder dan een mensenrecht (iets wat men in de Nederlandse politiek even vergeten lijkt te zijn). Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Filmtrialoog: Nocturne

Nocturne

Onze redacteurs zagen Nocturne, een film over het maken van een film. Hoofdpersonage Alex rent een nacht lang door zijn eigen hoofd, op zoek naar het sluitende idee, de juiste acteurs, een kloppend verhaal. Het sprak esthetisch heel erg aan, maar zaaide ook een hoop verwarring. Lees meer

Nieuws in beeld: 13

Onze corona-aanpak laat talloze aardbewoners stikken

Dat het materiaal waarmee we onszelf tegen corona beschermen voor een golf aan afval zou zorgen, zagen we al van verre aankomen. Illustrator Simcha van der Veen is dan ook verbijsterd: waarom doen we hier niets tegen? Lees meer

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Dat je niet op zoek hoeft naar de diepere betekenis en ook enkel de vorm van een film kan waarderen, bewijst de animatiefilm 'The Nose or Conspiracy of Mavericks'. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Eindelijk lente

Eindelijk lente

Deze week worden we blij van een fijn boek, roze k-pop en Den Bosch. Lees meer

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Anna Visser is van jongs af aan een fervent liefhebber van Jane Austen. Een onlangs verschenen hervertelling van Emma werpt nieuw licht op haar hartstocht voor het kostuumdrama, maar misschien nog meer op haar zelfbeeld. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer