Asset 14

De Bioboxbiecht

Een klassieke Hard//hoofdrubriek: Anna van Leeuwen liet zich voor haar verhalen inspireren door de oproepen op het prikbord in jouw supermarkt. Dit verhaal uit 2015 past zo goed bij de Biechtweek dat we het je niet wilden onthouden.

Ik heb hier oprecht spijt van. Dit had niet mogen gebeuren. Het leek een buitenkansje, maar het past helemaal niet bij me. Sorry.

Ik lig er wakker van, dat kan mijn vrouw bevestigen; zij ligt namelijk weer wakker door mij. Ik wil gewoon dat het nare gevoel weggaat, want als ik er aan denk doet het pijn. En ook als ik er niet aan denk. Dat maakt het nog vervelender.

We hadden om de hoek afgesproken. Ik had eigenlijk één sticker te veel, maar zij zei dat dat niet uitmaakte. Lospeuteren lukte niet. Ik had voorgesteld om buiten te blijven wachten. Zij vond dat geen goed idee, want het regende.

Ik wist niet eens hoe zij heette, die mevrouw van de andere helft van de spaarkaart. Het was haar idee en ze was er vrij ver in gegaan, want ze had zelfs een briefje opgehangen in de Albert Heijn. Nee, niet in de Ekoplaza, dan hadden ze haar natuurlijk meteen doorgehad.

Ze zag er redelijk normaal uit, voor iemand die bij de Ekoplaza komt bedoel ik dan. Ze had lang donker haar in een rommelige vlecht. Een goeie praktische jas, wandelschoenen, eigenlijk kleren zoals ik nu aan heb. Ze zag er niet verdacht uit, eerder betrouwbaar. Het was haar idee, had ik dat al gezegd?

Ik maak altijd een praatje daar met het meisje van het brood en de meneer van de kaas. Nu was ik op mijn hoede. Ik had verder niet echt iets nodig want ik was die dag al bij de Albert Heijn geweest. Toch had ik voor de gelegenheid wat appels en een fles wijn gepakt en in mijn mandje gelegd. Die wijn bleek dus mooi € 16,99 te zijn. En ik hou niet eens van witte wijn.

Enfin, we kwamen bij de kassa en het viel me ineens op dat we samen maar één mandje hadden. Dus we waren ineens een stel. Je voelt gewoon dat zo'n kassajongen dat dan denkt. Nou, dat vond ik prima hoor, maar ik wilde liever niet het woord doen, want ik lieg nooit, dus ik weet hoe dat gaat: dan word ik sowieso rood.

Maar zij zei eerst ook niks. Dus ik denk nog bij mezelf: we gaan het toch wel doen hè? Want ik heb geen zin om nog een keer met zomaar een mevrouw uit winkelen te gaan. Toen pakte zij gelukkig die spaarkaarten uit haar jaszak.

Maar ik bleek de appels niet gewogen te hebben. Dat heb ik dus nooit. Dat vergeet ik echt nooit. Ik terug door die winkel - was nog een heel gedoe want ik drukte eerst op het verkeerde nummer bij de weegschaal - kom ik terug, is die hele mevrouw weg. En ik wist niet wat ik moest zeggen, want ik kende haar niet en de kassajongen zei ook niks.

Dus ik pinnen en die appels en die witte wijn in mijn tas. Buiten niks, helemaal niemand. Misschien had ze ergens een auto staan, want ze moet er vrij snel vandoor zijn gegaan.

Eerst baalde ik vooral. Ik wist niet eens wat er precies in die Biobox zat. En ik had haar zelfs aantrekkelijk gevonden, daar voel ik me nog steeds een beetje schuldig over. Dat ik iemand met zulke slechte intenties blind ben gevolgd, daar voel ik me toch een beetje vies door. Gebruikt, zo voel ik me.

En spijt heb ik ook. Het is toch een soort heling, of plagiaat, of ik bedoel fraude. Dat was het ook geweest als ik wel een stuk van de Biobox had gekregen, maar dan had ik mijn deel ten minste netjes terug kunnen geven aan de EkoPlaza. Nu sta ik met lege handen.

Ik kom daar dus ook nooit meer. Mijn handen gaan al trillen als ik langsfiets, dus dat zou met een winkelmandje helemaal niet werken. Ik heb wel overwogen de witte wijn terug te brengen, maar dat zou ik dan het liefste stiekem doen, want ik wil er juist niks voor terug.

Nu ben ik helemaal op de Albert Heijn aangewezen, al lees ik de briefjes niet meer. Dit hele Biobox-gebeuren heeft een fikse deuk geslagen in mijn vertrouwen in mensen, en dan vooral in vrouwen.

Oorspronkelijk gepubliceerd op 9 april 2015.

Mail

Anna van Leeuwen is Hard//hoofd-redactielid, freelance kunstjournalist en schrijft korte verhalen. Ze zou graag een alpaca hebben voor op haar balkon. Alvast bedankt.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnChef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Ons Eiland en wat we vonden op de kust 3

Ons Eiland en wat we vonden op de kust

In Ons eiland en wat we vonden op de kust (het afstudeerwerk van Liene Schipper) wordt je meegenomen naar een wereld die bijna lijkt op de onze, maar waar olifanthotels kunnen praten, eenzame koeien luid loeien en brandstichting soms de oplossing lijkt. Een zoektocht naar hoe we elkaar kunnen proberen te begrijpen, en wat je nou eigenlijk moet doen als je denkt dat je elkaar eindelijk begrepen hebt.  Lees meer

Stormvogel & Gelegenheidshaiku

Stormvogel & Gelegenheidshaiku

''Het is een dag waarop je stevig in je schoenen moet staan.''
Lees een fragment uit het afstudeerwerk Stormvogel & Gelegenheidshaiku van Suzanne Reedijk: een tweeledige novelle over de zee, het leven dat soms vastloopt, en een reuzenkind dat in een veld verschijnt, en dat ook weer verdwijnt. Lees meer

Tendresse / Nederzettingen

Tendresse / Nederzettingen

Met zijn 'overrompelende, rijke poëzie' won dichter Erwin Hurenkamp dit jaar Editio's Debutantenschrijfwedstrijd. De jury roemde zijn poëzie, die vertrouwde thema's wonderlijk uitwerkt. Lees meer

Waar ik een slaapkamer heb gehad

Waar ik een slaapkamer heb gehad

Malika Soudani verzamelt de herinneringen die ze nog heeft aan alle plekken waar ze een slaapkamer heeft gehad, vanaf haar geboorte tot aan het moment waarop ze haar afstudeerbundel schrijft. Hier lees je een fragment uit 'Waar ik een slaapkamer heb gehad'. Over een zusje met kanker, twee culturen onder één dak, bruin zijn in een witte familie en een gebroken gezin.  Lees meer

Wat ik mezelf beloof

Wat ik mezelf beloof

Een poging om alles te vergeten, om je af te sluiten voor je herinneringen, is op voorhand gedoemd om te mislukken. Een kort verhaal over de (on)mogelijkheid om schoon schip te maken. Lees meer

Kat, boom

Kat, boom

Een meisje klimt in een boom tijdens verstoppertje en wordt door de andere kinderen vergeten. Lees meer

Soon After Midnight 1

Soon After Midnight

Wat zegt de taal die we al gelezen of gehoord hebben ons nog? David Meijers onderzoekt de verhalen achter citaten. Zijn tekst is te vinden in de publicatie van de schrijfworkshop van Stichting Perdu in Amsterdam. Lees meer

Vertrouwen op iets wat niet bestaat

Vertrouwen op iets wat niet bestaat

Else Boer is dol op praktisch advies over schrijven. Een scène schrijven, een verhaallijn uitwerken, overal is wel een stappenplan voor te vinden. Het belangrijkste is: volhouden en nooit maar dan ook nooit stoppen. Simpel toch? Makkelijker gezegd dan gedaan, zegt Else, die vertelt over hoe je soms wel en niet kan vertrouwen op je verhaal. Lees meer

Ruimtes

Een vertrouwd lichaam om in samen te zijn

Een jaar geleden moest Charlotte de Beus opnieuw leren praten, lezen en schrijven. In deze drie gedichten onderzoekt ze met poëtische scherpte haar herstel en het lichaam als “een onbetrouwbare woning voor dakloze gedachtes.” Lees meer

Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten

Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten

Een voorpublicatie uit de afstudeerbundel van Elianne van Elderen 'Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten'. Over opgroeien als buitenstaander in een dorp, een vluchtmisdrijf op een veulen, over drie vrienden en iemand die probeert om onvoorzichtig te worden. Lees meer

Slaapkamerraam, wereld

Slaapkamerraam, wereld

Buiten is het nacht. Maar wat gebeurt er als je je ogen sluit? Dan kan het buiten net zo goed een zomerse dag in New York zijn. Of een sneeuwlandschap uit je jeugd. De mogelijkheden zijn eindeloos. Lees meer

Hadden we dat altijd maar geweten

Hadden we dat altijd maar geweten

Emma Laura Schouten zit niet op de stoel van de schrijver, maar aan de andere kant van de tafel. Als manuscript-begeleider krijgt ze vaak de vraag of een tekst potentie heeft om Het Boek te worden. Maar heb je eigenlijk wel iets aan die vraag, en wat is het antwoord? Lees meer

Winterslaap

Winterslaap

Madeleine grapte al jaren over het houden van een winterslaap. Tot een onderzoeker dit ook echt mogelijk maakt. Wat als mensen een winterslaap zouden houden zoals dassen of beren dat doen? Een kort verhaal door Else Boer. Lees meer

Praat met mij, niet met de tekst

Praat met mij, niet met de tekst

Wout Waanders is niet alleen dichter en deel van een sexy boyband, maar ook schrijfcoach. Advies geven is natuurlijk leuk en aardig, maar wat gebeurt er als je zelf vastloopt tijdens het schrijven? Kan je jezelf terug de inspiratie in coachen? Alvast een tip: pak geen rode pen.  Lees meer

Een dag uit het leven

Een dag in het hoofd van een lichaam dat niet uit bed raakt

Er zijn zoveel dingen die je zou kunnen zijn. Bioboer, au-pair à Paris, muze, schrijver, schilder, heks... En tegelijk heb je maar één leven om al je ambities in waar te maken. Lies Jo Vandenhende deconstrueert deze tragiek liefdevol door ons een dag mee te nemen in het hoofd van een lichaam dat niet uit bed raakt. Met een illustratie van Tonke Koppelaar. Lees meer

Een ritje maken

Een ritje maken

In dit verhaal van Sonja Buljevac maken Renée en haar oma een wandeling bij de boulevard van Vlissingen. Terwijl haar oma volop geniet, wordt Renée geconfronteerd met de gebeurtenissen van de vorige nacht. Lees meer

De dochter van Baba Yaga met illustratie van Micky Dirkzwager

De dochter van Baba Yaga

Saar, een slapeloze studente, leeft op dubbeldrop en kan haar ex niet vergeten. Op een nacht belt ze haar moeder. ‘Vanaf mijn drieëntwintigste werd het allemaal beter, Saar.’ Is er hoop? Een rauw sprookje van Lena Plantinga over het herstellen van je vrouwelijke intuïtie, of pogingen doen tot. Lees meer

Alsof het stil was 1

Alsof het stil was

In dit korte verhaal van Janna Claudius slapen een van elkaar vervreemde moeder en dochter een nachtje op dezelfde kamer. Lees meer

De tanden van opa

De tanden van opa

Bart en zijn vader brengen het kunstgebit van Barts opa terug naar een Duitse soldaat. Een verhaal van Pieter Drift over het onkenbare verleden en de anoniem gestorven vijand die we nooit helemaal zullen kennen. Lees meer

Ik Zeg Emily

Het verlangen naar Emily is simpel

De debuutbundel van Yentl van Stokkum bevindt zich tussen poëzie en spookverhaal in, waarin een jonge dichter het graf bezoekt van een door haar geliefde schrijver en bezeten terugkeert. Lees meer