Asset 14

De Bioboxbiecht

Een klassieke Hard//hoofdrubriek: Anna van Leeuwen liet zich voor haar verhalen inspireren door de oproepen op het prikbord in jouw supermarkt. Dit verhaal uit 2015 past zo goed bij de Biechtweek dat we het je niet wilden onthouden.

Ik heb hier oprecht spijt van. Dit had niet mogen gebeuren. Het leek een buitenkansje, maar het past helemaal niet bij me. Sorry.

Ik lig er wakker van, dat kan mijn vrouw bevestigen; zij ligt namelijk weer wakker door mij. Ik wil gewoon dat het nare gevoel weggaat, want als ik er aan denk doet het pijn. En ook als ik er niet aan denk. Dat maakt het nog vervelender.

We hadden om de hoek afgesproken. Ik had eigenlijk één sticker te veel, maar zij zei dat dat niet uitmaakte. Lospeuteren lukte niet. Ik had voorgesteld om buiten te blijven wachten. Zij vond dat geen goed idee, want het regende.

Ik wist niet eens hoe zij heette, die mevrouw van de andere helft van de spaarkaart. Het was haar idee en ze was er vrij ver in gegaan, want ze had zelfs een briefje opgehangen in de Albert Heijn. Nee, niet in de Ekoplaza, dan hadden ze haar natuurlijk meteen doorgehad.

Ze zag er redelijk normaal uit, voor iemand die bij de Ekoplaza komt bedoel ik dan. Ze had lang donker haar in een rommelige vlecht. Een goeie praktische jas, wandelschoenen, eigenlijk kleren zoals ik nu aan heb. Ze zag er niet verdacht uit, eerder betrouwbaar. Het was haar idee, had ik dat al gezegd?

Ik maak altijd een praatje daar met het meisje van het brood en de meneer van de kaas. Nu was ik op mijn hoede. Ik had verder niet echt iets nodig want ik was die dag al bij de Albert Heijn geweest. Toch had ik voor de gelegenheid wat appels en een fles wijn gepakt en in mijn mandje gelegd. Die wijn bleek dus mooi € 16,99 te zijn. En ik hou niet eens van witte wijn.

Enfin, we kwamen bij de kassa en het viel me ineens op dat we samen maar één mandje hadden. Dus we waren ineens een stel. Je voelt gewoon dat zo'n kassajongen dat dan denkt. Nou, dat vond ik prima hoor, maar ik wilde liever niet het woord doen, want ik lieg nooit, dus ik weet hoe dat gaat: dan word ik sowieso rood.

Maar zij zei eerst ook niks. Dus ik denk nog bij mezelf: we gaan het toch wel doen hè? Want ik heb geen zin om nog een keer met zomaar een mevrouw uit winkelen te gaan. Toen pakte zij gelukkig die spaarkaarten uit haar jaszak.

Maar ik bleek de appels niet gewogen te hebben. Dat heb ik dus nooit. Dat vergeet ik echt nooit. Ik terug door die winkel - was nog een heel gedoe want ik drukte eerst op het verkeerde nummer bij de weegschaal - kom ik terug, is die hele mevrouw weg. En ik wist niet wat ik moest zeggen, want ik kende haar niet en de kassajongen zei ook niks.

Dus ik pinnen en die appels en die witte wijn in mijn tas. Buiten niks, helemaal niemand. Misschien had ze ergens een auto staan, want ze moet er vrij snel vandoor zijn gegaan.

Eerst baalde ik vooral. Ik wist niet eens wat er precies in die Biobox zat. En ik had haar zelfs aantrekkelijk gevonden, daar voel ik me nog steeds een beetje schuldig over. Dat ik iemand met zulke slechte intenties blind ben gevolgd, daar voel ik me toch een beetje vies door. Gebruikt, zo voel ik me.

En spijt heb ik ook. Het is toch een soort heling, of plagiaat, of ik bedoel fraude. Dat was het ook geweest als ik wel een stuk van de Biobox had gekregen, maar dan had ik mijn deel ten minste netjes terug kunnen geven aan de EkoPlaza. Nu sta ik met lege handen.

Ik kom daar dus ook nooit meer. Mijn handen gaan al trillen als ik langsfiets, dus dat zou met een winkelmandje helemaal niet werken. Ik heb wel overwogen de witte wijn terug te brengen, maar dat zou ik dan het liefste stiekem doen, want ik wil er juist niks voor terug.

Nu ben ik helemaal op de Albert Heijn aangewezen, al lees ik de briefjes niet meer. Dit hele Biobox-gebeuren heeft een fikse deuk geslagen in mijn vertrouwen in mensen, en dan vooral in vrouwen.

Oorspronkelijk gepubliceerd op 9 april 2015.

Mail

Anna van Leeuwen is Hard//hoofd-redactielid, freelance kunstjournalist en schrijft korte verhalen. Ze zou graag een alpaca hebben voor op haar balkon. Alvast bedankt.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Het Waait

Het Waait

'Een groot gedeelte van ouder zijn is voor mij niet begrijpen waarom iedereen hetzelfde klinkt.' Daniëlle Zawadi onderzoekt in deze poëtische monoloog de eenzaamheid van in het midden staan, het begrip Sonder en hoe je moet praten met een zielenknijper. Lees meer

Kind zonder uitknop

Kind zonder uitknop

Frederike Luijten schreef een experimentele reeks gedichten over ADHD, waarin mensen in bomen veranderen en lucky paper stars vouwen als oplossing voor hun angsten. Lees meer

Hemellichamen

Hemellichamen

In drie gedichten beschrijft theatermaker en schrijver Anne Chris van Doesburg de ruimte tussen twee lichamen. Hoe houd je elkaar vast als je niet weet hoe je je tot elkaar moet verhouden? Over het hebben van mythische waarde, plaatjes in een weckpot en elkaar uren vasthouden. Lees meer

Heimwee is de wreedste pijn

Heimwee is de wreedste pijn

Is heimwee vertaalbaar? Marthe van Bronkhorst reflecteert op de emotie in haar vertalingen van drie romantische dichters die zeer onder hun heimwee leden. Lees meer

Ter Reparatie

Ter Reparatie

Soms past toch niet alles op de manier waarop je het je had voorgesteld. Vrienden doen alles voor elkaar, toch? Een kort verhaal over elkaar net missen, drie vrienden en een paarse trui. Lees meer

Nog even, langzaam

Nog even, langzaam

Soms heb je heimwee naar dingen die er nog zijn. Nora van Arkel schreef een gedicht over heimwee naar een relatie die nog niet voorbij is: 'hier, fluister ik maar alles / wat ik voel is morgen'. Lees meer

Wanneer zwaartekracht zich omdraait

Wanneer zwaartekracht zich omdraait

Imme lijdt aan gemis. Ze heeft houvast nodig. Maar hoe ziet dat eruit? Een evocatief verhaal over troost en verlangen van kunstenaar Sanne van Balen. Lees meer

Morgen ruikt naar tijgers

Morgen ruikt naar tijgers

Een tijgerbrood, een zoektocht en een verzameling geurzakjes. Zullen Jefta en Ellis vinden waar ze naar op zoek zijn? Een voorpublicatie uit het afstudeerwerk van Francis Nagy. Lees meer

Woordenwerkplaats

Woordenwerkplaats

Na het verlies van haar partner laat Margriet zich nieuwe woorden aanmeten om haar gevoelens van rouw te begrijpen. Lees meer

Zomer als filler episode

Zomer als filler episode

Dit seizoen warmt Hard//hoofd zich aan de zomer in een samenwerking met de Seizoenszine: een reeks zines waarin wordt samengewerkt door schrijvers, illustratoren en fotografen om het seizoen te omvatten. Deze week is de beurt aan Jesse Gunsing. Lees meer

Een huis vol water

Een huis vol water

'Hoe leg je aan iemand die de wereld al kent uit dat hij zo kwaad niet is?' Een kort verhaal over verdriet en troost. Lees meer

Meissie

Meissie

Dit seizoen warmt Hard//hoofd zich aan de zomer in een samenwerking met de Seizoenszine: een reeks zines waarin wordt samengewerkt door schrijvers, illustratoren en fotografen om het seizoen te omvatten. Deze week is de beurt aan Mel Kikkert. Lees meer

Scheerlijn - Haring

Scheerlijn - Haring

Dit seizoen warmt Hard//hoofd zich aan de zomer in een samenwerking met de Seizoenszine: een reeks zines waarin wordt samengewerkt door schrijvers, illustratoren en fotografen om het seizoen te omvatten. Deze week is de beurt aan Liene Schipper. Lees meer

Een Betonskelet leggen (fragment)

Vertigo

Dit seizoen warmt Hard//hoofd zich aan de zomer in een samenwerking met de Seizoenszine: een reeks zines waarin wordt samengewerkt door schrijvers, illustratoren en fotografen om het seizoen te omvatten. Deze week is de beurt aan Ceren Uzuner. Lees meer

8 + 5 + 36 + 9

8 + 5 + 36 + 9

Het leven van de hoofdpersoon van dit korte verhaal speelt zich af in een kleine bubbel van drie personen: haar beste vriendin, het vriendje van haar beste vriendin en zijzelf. Een bubbel die vroeg of laat onvermijdelijk uiteen zal spatten. Lees meer

Re: Hier (CONCEPT)

Hier

In de interviewserie ‘Tijdsvensters’ laten De Bedachtzamen steeds een creatieve denker reflecteren op het begrip ‘tijd’. Op Hard//hoofd reageren collega’s in stijl. Vandaag: Anne Chris van Doesburg reageert op de reflecties van dichter Ingmar Heytze. Lees meer

Aantekeningen uit Aalten

Aantekeningen uit Aalten

Willemijn Kranendonk reflecteert in deze gedichtenreeks over koolmeesjes en eenzaamheid op haar verhuizing naar de Achterhoek. Lees meer

Pleinvrees

Pleinvrees

Ezra Hakze onderzoekt in deze actuele gedichtenreeks verschillende ervaringen die te maken hebben met thuis zijn. Lees meer

Vrije val

Vrije val

Een bekend gevoel voor velen: vastzitten op een feestje waar je niet wilt zijn. De vrouw in dit verhaal zoekt naar manieren om zichzelf en haar gebroken hart staande te houden in het nachtelijk gewoel. Lees meer

Hoe de zwarte dichteres May Ayim een slavenfort veroverde

Hoe de zwarte dichteres May Ayim een slavenfort veroverde

Een promenade die oorspronkelijk naar de oprichter van het fort was vernoemd, kreeg niet lang geleden een nieuwe naam. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan