Een eigengereide pianist/componist: even divers als grillig en even speels als uitdagend." /> Een eigengereide pianist/componist: even divers als grillig en even speels als uitdagend." />
Asset 14

Oscar Jan Hoogland

Hard//hoofd selecteert zorgvuldig uit een oerwoud aan mogelijkheden. In 'hard//hoofd kiest' wordt door de muziek- en beeldredactie twee keer per maand een relatief onbekende muzikant, band of beeldend kunstenaar uitgelicht. Het is een keuze uit het werk van iemand die volgens hard//hoofd het waard is om te volgen. Deze keer selecteerde de audioredactie pianist/componist Oscar Jan Hoogland: even divers als grillig en even speels als uitdagend.

[Audio: http://www.hardhoofd.com/wp-content/uploads/2010/05/Worst-Kaas-Scenario.mp3]Trio Hoogland | Austbø | Baggiani - Worst Kaas Scenario (live in het Bimhuis)

Toelichting: Rampetampetam Tsjing Boem Jazz: Jazz is een geweldig spel. Harald Marcos en ik hebben het alle drie op school geleerd. Hier spelen we het aan de hand van een stukje van mij (120% plagiaat. Alles erop en eraan; solo's en een klassieke indeling van de instrumenten: tsstsstetsss op de drums pompompompom op de bas (cello) en pingeldepingel pianosolo).

Oscar Jan Hoogland, Amsterdam 1983, is als pianist en componist actief in de wereld van geïmproviseerde muziek en dans. Hij werkt zowel in eenmalige samenwerkingsverbanden, als in een aantal vaste bands en groepen, zoals de groepen EKE en The Ambush Party, die zich richten op 'vrije improvisatie spontane', waarin de verschillende muzikanten ieder voor zich een steentje bijdragen aan composities die spontaan tijdens het spelen ontstaan. Maar ook speelt hij in De Bakfietsband: een groep straatmuzikanten in een bakfiets en is hij lid van The Royal Improvisers Orchestra. Naast zijn werk in geïmproviseerde muziek, is Oscar Jan actief als componist voor theater- en dansmuziek en schrijft hij muziek voor zijn eigen groepen, andere ensembles en muzikanten. Hard//hoofd legde hem een aantal vragen voor.

Wat is je werkwijze? Dat verschilt nogal. Ik speel veel geïmproviseerde muziek: zonder afspraken beginnen aan het concert. Dat kan inadhoc ensembles zijn, maar ik heb ook vaste groepen als EKE en The Ambushparty, waarbij we inmiddels heel goed op elkaar ingespeeld zijn. Daarnaast componeer ik ook. Soms mondt dat uit in een mengvorm, zoals in m'n jazztrio. Het liefst werk ik met andere mensen samen als een bandje. Daar kan dan uiteindelijk van alles uitkomen: klassieke muziek, impro of pop. Globaler gezien denk ik dat mijn werkwijze vaak als volgt verloopt:

1: Hé wat is dat nou dat is interessant daar snap ik geen hout van wat gebeurt daar nou.
2: Juist ja oh dus die kan me daar wat meer over vertellen. Ah, wow te gek. Nou als dat zo is dan ga ik dat maar eens even goed oefenen.
3: Ja nou kan ik het ook, maar dat is een beetje saai want dat deden zij al. Eens even kijken wat we daar nog aan toe zouden kunnen voegen.
4: Kijk papa en mama wat ik nou gemaakt heb: een.....! Raar he?

[Audio: http://www.hardhoofd.com/wp-content/uploads/2010/05/EKE_BIM_2_mix3-kleine-mp3.mp3]EKE - live op het dOeK festival in het Bimhuis (Yedo Gibson - tenor sax, Oscar Jan Hoogland - electrisch clavihord, Gerri Jaeger drums, )

Toelichting: Geïmproviseerd stuk. Muziek gemaakt van geluid en interactie. We kwamen hier uit op een mooie 'stop and go'-structuur. Het clavichord is zowel gevaarlijk hard als humoristisch uitversterkt, met de vele "elastieke" noten. Een clavichord is een toetsinstrument waarop je de tonen kan buigen door de toetsen dieper in te drukken. In dit stuk zit ook een prachtige stilte die Yedo geweldig dapper doorbreekt met een brutale inzet.

Wat zijn muziek en musiceren (idealiter) voor jou? Kunst maken met geluid en plezier beleven aan kunst maken met geluid.

Hoe verhouden je verschillende groepen en projecten zich tot elkaar? Daar ben ik op het moment totaal niet uit. Ik maak pop, modern-klassiek, muziek voor voorstellingen, dansimprovisatie, beeldende kunst geluidsinstallaties, hip-hop in een bakfiets, jazz, impropunk. Ik weet dat ik het doe en dat het net niet in m'n agenda past. De basishouding over de gehele linie is er wel één van kunst maken die je zelf aan de orde vindt. Dit is de beste vraag, want ik weet het antwoord echt nog niet. Potverdikkie.

Wat moet de muziek in jouw ogen met de luisteraar doen? Niets. De visie dat muziek en kunst in het algemeen iets moet uitdrukken of expressiviteit van de kunstenaar moet overbrengen op de luisteraar lijkt nog vaak verplichte kost. Films hoeven niet begrijpelijk te zijn. Muziek hoeft je niet te beroeren. Het moet wel heel goede muziek zijn. Dat kan betekenen dat het iets met je doet. Het kan ook betekenen dat het uiterst goed werkt in een Japanse WC om je poep- en kreungeluiden te maskeren. Of het kan betekenen dat de geluiden rijk en complex zijn, als een schilderij van Jackson Pollock. Of dat de oorzakelijkheid binnen de muziek fascinerend is als een flitsend opgezette voetbalaanval.

En de luisteraar met de muziek? Voor mijn muziek moet je actief zijn. Het is geen warm bad waar je je lekker in kan dompelen. Je bent medeplichtig.

[Audio: http://www.hardhoofd.com/wp-content/uploads/2010/05/the-ambushparty-zwartrijder.mp3]The Ambush Party - Zwartrijder (Natalio Sued - tenor sax, Oscar Jan Hoogland - piano, Harald Austbø - cello, Marcos Baggiani - drums.)

Toelichting: Instant compositie. Een volledig geïmproviseerd stuk muziek. Geen noot van te voren opgeschreven, niets afgesproken. Speels en avontuurlijk.

myspace:
www.myspace.com/oscarjanhoogland / www.myspace.com/ekemusic
www.myspace.com/debakfietsband / www.myspace.com/ambushtheparty

websites:
oscarjanhoogland.wordpress.com / www.doek.org

Nog meer horen? er staat een mooi concert op de vpro website:
http://vprojazzlive.radio6.nl/2010/03/10/carte-blanche-voor-oscar-jan-hoogland/

Mail

Audioredactie

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer

Bubbel

Bubbel

‘Ik probeer te begrijpen waarom ik de hele tijd overal onderdoor glip, ook onder de term lesbie, het is een woord waarvan ik de ingang niet vind.’ Tijdens een schrijfresidentie in Parijs verkent Leonore Spee de spanning tussen identiteit, verlangen en lichamelijkheid. Het wordt een zoektocht naar het overbruggen van afstand – tussen mensen en steden, liefdes en labels, gedachten en ervaringen, en hoofd en lijf. Lees meer

Vlindereffect

Vlindereffect

Een wapenfabriek is van nature een harde, troosteloze plek, maar zo kleurrijk als in dit verhaal, heb je het nog nooit gezien. Drie dystopische levens komen samen rondom een fabriek, waardoor de donkerte van de oorlogsindustrie feilloos bloot komt te liggen. Fester Vogels geeft ons drie perspectieven op een vlijmscherpe ontwikkeling, kritisch en tegelijkertijd zó beeldend dat het aan je scherm wil ontsnappen. Lees meer

De stilte (is niet het antwoord)

De stilte (is niet het antwoord)

Stilte. Sinds Marthe van Bronkhorst die zelf niet meer kan horen, luistert ze er heel anders naar. Echte stilte is zeldzaam in ons leven, of lijkt dat maar zo? In delen van mijn oor is het stil. Na een ongelukje deze zomer zijn de trilhaartjes beschadigd. Dat hoor ik niet, want het lichaam overcompenseert daarvoor... Lees meer

Meehuilen met ijskruid

Meehuilen met ijskruid

‘We zijn zo ver verwijderd van ons eigen eten dat we kunst nodig hebben om die verbinding zichtbaar te maken.’ Lisanne Brouwer laaft zich aan (theater)kunst met voedsel in de hoofdrol en neemt je mee in de manieren waarop kunstenaars ecologisch bewustzijn aan de eettafel creëren. Het blijkt een ontdekking van zowel verlangen als walging. Lees meer

De gisting

De gisting

Mara van Herpen vertelt het poëtische en surrealistische verhaal van Toni. Hen werkt in een broodfabriek en begint daardoor te gisten en te schimmelen en verandert in… Ja, in wat eigenlijk? Lees meer

We moeten vaker synchroon dansen

We moeten vaker synchroon dansen

‘Ik betrap mezelf erop dat het moeilijk is hoopvol te zijn in deze tijden, soms voelt het zelfs verkeerd.’ Toch vindt Loïs in haar column ruimte voor hoop. Niet door ons terug te trekken, maar door ons uit te spreken én elkaar te vinden. Minder polarisatie, meer synchronisatie. Lees meer

Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

In de media wemelt het van oorlogstaal. Marthe van Bronkhorst laat zien hoe je de frames kan herkennen: 'Sterf je liever terwijl je je verdedigt of passief?' Lees meer

Denkbeeldige ruimte

Denkbeeldige ruimte

In dit essay onderzoekt Sytske Frederika van Koeveringe hoe schrijven een ruimte opent waarin kwetsbaarheid, verbinding en saamhorigheid zichtbaar worden. ‘Sinds ik ziek ben, voel ik bij vlagen een afgesneden gevoel van de medemens die geen kanker van binnenuit kent.’ Lees meer

Meneer Ouka en de streep

Meneer Ouka en de streep

'‘Het gaat over uw kabouter,’ zegt meneer Ouka.' En dat doet het: in dit verhaal verheft Makki Aimar een niet-lachende tuinkabouter tot het glinsterende middelpunt van zijn verhaal. Waar ieder ander een tuinkabouter niet eens zou zien staan, lijkt het voor de hoofdpersoon in dit verhaal een metafoor voor zingeving te worden. Met dit verhaal won Makki Aimar de schrijfwedstrijd 'Door de ogen van Palomar', georganiseerd door uitgeverij Cossee en Hard//hoofd. Lees meer

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

Brengt tijdelijke onthouding van kleding, koffie en verjaardagscadeaus ons dichter bij een koopwoning? Of is het enkel in onze dromen dat een financiële detox grote, blijvende veranderingen weet te bewerkstelligen? Loïs Blank vraagt zich af wat er buiten beeld raakt wanneer we ons verliezen in de survival van No Spend September. Lees meer

:Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen 2

Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen

Lam Ngo was vierentwintig toen hij vluchtte uit een ideologisch verscheurd Vietnam. In dit essay vertelt hij hoe hij weer leerde luisteren naar de pijnlijke en lang verzwegen herinneringen, hoe het was om in Nederland opnieuw te moeten beginnen en over de blijvende band met zijn geboortestad Saigon. ‘Want pas als we zien wat er verzwegen is, kunnen we echt luisteren.’ Lees meer

 1

pantser / piertotum locomotor

In deze twee gedichten van Roan Kasanmonadi kijken we naar een aflevering van Kamp Van Koningsbrugge, leren we onszelf op te rollen als pissebedden, en vliegen de zwaarden, harnassen en kikkers je om de oren. Lees meer

Het weefsel van geheugen

Het weefsel van geheugen

Vanaf de jaren zestig strijdden avant-garde kunstenaars Ana Lupas en Magdalena Abakanowicz tegen het vooroordeel dat textiel alleen decoratief kan zijn. Sander Bortier laat zien dat hun verwantschap verder gaat dan het innovatieve gebruik van het materiaal dat mede door hen van betekenis verschoof, van traditioneel naar subversief. Vezels werden drager van een stille taal: een vertaling van menselijke kwetsbaarheid binnen een collectieve orde. Lees meer

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Tessy Ouwens kreeg op jonge leeftijd te maken met onrealistische schoonheidsidealen en dit leidde tot een strijd met haar eigen lichaam en zelfbeeld. Onverwachts was het de islam en het bedekken van haar lichaam, dat haar uit deze strijd hielp. ‘Met mijn hoofddoek op, voelde mijn lichaam voor het eerst weer als de mijne.’ Lees meer

 1

Zinkstukken

Dealen met fysieke ongemakken, de dood, en afgelegen, kale landschappen spelen vaak een centrale rol in de boeken van Jilt Jorritsma - zelfs zijn proefschrift ging over zinkende steden. Het is daarom niet verrassend dat Jilt Jorritsma gegrepen werd door de Biesbosch en haar spookachtige arbeidshistorie toen literair productiehuis Tilt en Cultuurfonds Noord-Brabant hem vroegen het achtste Brabants Boek Present te schrijven. De verhalen die hij ontdekte en opschreef zijn des te grilliger - vandaag lichten we alvast een tipje van de sluier. Lees meer

:De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

Hij wil de DSM weggooien, spreekt controversieel over euthanasie, drank, de ggz... wat niet? Wie ís de allerlaatste Zomergast? Psychiater Jim van Os, dus. ‘Wat je uiteindelijk nodig hebt, is een ander mens.’ Lees meer