Asset 14

Lieve Mees (vies)

De terugkeer van Lieve Mees is aanstaande. Om dat te vieren (en om de Vieze Week luister bij te zetten) een korte selectie van de vieste Lieve Mees'en. Stuur vanaf nu dus weer al je vragen in. Vies of niet.

1)

Hey Mees,
Allereerst wil ik je complimenteren met deze rubriek. Behalve dat je het leuk doet, vind ik ook oprecht dat je het heel goed doet. Ik denk weleens dat sommige brieven nep zijn, maar je gaat er toch serieus mee om en dat vind ik bewonderenswaardig. Wat mijn eigen vraag betreft: ik heb een vriendin die ik graag bef. Dat is op zich geen probleem natuurlijk, ware het niet dat ik het verschrikkelijk opwindend vind om haar te likken als ze ongesteld is. Zij vindt dit vies en onhygiënisch, maar voor mij is de geur en de substantie van haar opwinding in die tijd van de maand het geilste dat er is. We gaan al best lang samen en het duurde ook even voordat ik het durfde te vertellen. Helaas wil ze het liever niet hebben. Ik heb er echter heftige fantasieën over en vraag haar niet om daarna met me te zoenen ofzo – hoewel me dat ook erg opwindend lijkt, maar dat terzijde. Ik ben bijna ten einde raad, want wil haar niet kwijt en wil haar ook niks tegen haar zin laten doen. Ik heb zelfs al bedacht om ervoor naar een prostituee te gaan, maar dat vind ik wel een heftige stap. Wat zou jij doen?

xM

L.S.
Dank je. Uiteraard beantwoord ik alle vragen alsof ze oprecht zijn gesteld, dus ook die van jou, oh schipper op de Rode Zee. Over seks tijdens de ongesteldheid zijn de meningen verdeeld (zoals ze over zowat alles behalve de missionaris verdeeld zijn). Sommigen vinden het goor, sommigen vinden het normaal en prima, sommigen vinden het lekker. Zoals vrouwen die door een orgasme van hun menstruatiepijn worden verlost. Of jij, die houdt van de geur en smaak. Ieder zijn meug! Het is echter begrijpelijk dat een vrouw hier ambivalente gevoelens over heeft. Omdat we elke maand bloeden, vinden wij het aan de ene kant heel natuurlijk. Soms voel je echter ook de andere kant van ongesteld zijn: een lijf vol van bloedslijmproppen en krampen. Niet echt sexy time dus. Aangezien je een open en liefdevolle relatie lijkt te hebben waar dingen in besproken worden: misschien kunnen jullie als compromis eerst onder de douche en daarna samen de ietwat verwassen maar nog lichtrode vlag uithangen? Ik betwijfel trouwens of je je gerief zal vinden bij een prostituee. Ik heb het idee dat je juist extra intimiteit met je geliefde opzoekt. Wat bij haar opwindend is, is bij een hoer misschien gewoon de bloedende kut van een vreemde.

2)

Beste Mees,
Hoe is het mogelijk dat op openbare wc’s van mannen altijd schaamhaar te vinden is. Dik, zwart, en op de bril. Zijn mannen zo gretig om hun pietzel eruit te hangen dat ze met te veel kracht hun broek naar beneden trekken met als gevolg dat ze hele bossen uitrukken? Of verliezen mannen meer haar dan vrouwen down-there? Of beginnen ze te kammen en een coiffure te creëren, ‘s nachts op een plee van een kroeg? Mees, wat doen ze daar, die dikke zwarte haren?

Liefs, N

L.S.,
Ten eerste denk ik dat mannen simpelweg vaker schaamhaar hebben dan vrouwen. Hoewel, tot mijn grote ontsteltenis, ook mannen zich nu beginnen te ontdoen van elke beharing. (Je moet natuurlijk helemaal lekker zelf weten wat je met je lijf doet, maar je piemel wordt echt niet groter als je minder haar hebt.) Enfin, schaamhaar op de plee: ik wil niet chargeren, maar ga het bij deze toch doen. Mannen zijn goorlappen. Ze zeiken de hele vloer onder (met als bonus hun eigen schoenen), ze hebben geen flauw benul wat de functie is van die veredelde afwasborstel in de hoek van het toilet, en god weet of ze hun handen ooit wassen na het pissen. Dus dat je schaamhaar tegenkomt wat inderhaast uit de boxer is gerukt, is nog maar het minste van je problemen. Niet dat de dames altijd even netjes zijn. Vrouwen kunnen namelijk niet doortrekken. Ik weet dat er velen zijn die doorgaans een halve toiletrol gebruiken, dus dat krijg je vast niet in één keer door het watercloset gespoeld, maar come on. Doe een beetje moeite, we hoeven niet naar een drijvend eiland Page te kijken.

3)

Lieve Mees.
Waarom is er nog niks verzonnen op dingen waar je aan moet pulken? Ik bedoel dan bijvoorbeeld rolletjes plakband, rollen trekfolie of het velletje van een salami. Ik vind het ongelooflijk dat we als mensenkinderen een man op de maan hebben gezet en de iPad en regenbroek hebben uitgevonden, maar nog niets hebben gevonden op dat oeverloze gepulk. Is dit dan waar onze menselijke vooruitgang moet stilhouden?

Een bezorgde groet, anoniem

L.S.,
Het is natuurlijk niet helemaal waar dat er geen oplossingen zijn voor het gepulk aan deze plakkerige dingen. Men neme een plakbandhouder. Mits je plakband van goeie kwaliteit gebruikt, (die semi-doorzichtige van de Hema is bijvoorbeeld een topper) een fantastisch product dat al je problemen oplost. Hoewel ik moet toegeven dat trekfoliehouders inderdaad nog lang niet geperfectioneerd zijn. Hoe vaak ik me niet dodelijk heb verwond aan die zaag waar je het mee af kan ‘scheuren’, ik weet het niet meer. Ik vrees echter dat het probleem ergens anders ligt: mensen willen helemaal geen oplossing, mensen willen pulken. Pulken in hun neus, pulken aan de korst op een wond, pulken aan hun haar, pulken aan elkaar. Het is zelfs een officiële stoornis: dermatillomanie. Je gelooft het bijna niet, maar het schijnt dat er endorfine vrijkomt tijdens het pulken. Ik denk dat het dezelfde endorfine is die vrijkomt bij een lekker potje bubbelplastic ploppen. Haha! Bubbelplastic ploppen! (Sorry. De mens is denk ik toch niet zo beschaafd als we zouden willen geloven.)

4)

Lieve Mees,

Hoe kan het dat elke keer als ik ongeschoren, ongewassen, chagrijnig en bekaterd de deur uitga, ik enorm veel sjans heb van vrouwen? Ik kan er de klok op gelijk zetten, maar ik snap er niks van.
Gr DD

L.S.,
Ik moet zeggen dat dit mij bekend in de oren klinkt. Om de één of andere reden krijg ik vaak, als ik in joggingbroek meurend boven een kop koffie hang in het café (weliswaar nog met make-up van de voorgaande dag), de opmerking: “Wat zie je er goed uit!” Zelf hou je het niet voor mogelijk, met een mond als een glasbak, maar ik denk dat de aantrekkingskracht te maken heeft met een bepaalde relaxtheid die je uitstraalt als je niet in pauwenpak bent. Het is een combinatie van je ‘laisser faire’-instelling en de feromonen die je nog niet met Badedas hebt weggeschrobd die je aantrekkelijk maakt voor de dames. Ongeschoren mannenzweet doet toch denken aan een soort ‘echte man’ van Coca Cola Light. Je weet wel, zo’n lekkere bouwvakker met een wit hemd en een gele helm op zijn kop, mmm.

5)

Beste Mees,
Mijn nieuwe liefde is op alle vlakken geweldig, behalve op één: ontzettende zweetvoeten. De nieuwe liefde weet het zelf ook wel hoor, en doet aan goed wassen en elke dag schone sokken. Maar dat helpt niet. Ik vind het best lastig, vooral in bed. In welk stadium van de (nu nog heel prille) relatie begin ik hierover? En hoe dan? Wanneer stuur je iemand hiermee naar de dokter? Of heb je ander goed advies voor me?

Mijn dank is groot.
F.

L.S.,
In een prille relatie is het wat moeilijk om gelijk over stinkende lichaamsdelen te beginnen, maar het kan wel zodanig hevige irritaties veroorzaken dat de stank letterlijk en figuurlijk jullie verstandsverhouding kan gaan overheersen. Misschien kan je toch subtiel beginnen over zijn voeten. Het is tenslotte warm aan het worden, en de meeste normale mensen die de hele dag in gympen lopen zullen gaan rieken naar oude Franse kaas. Doe zelf je schoenen uit, roep “ai, das nie best…, hoe staat het met die van jou?” en loop naar de badkamer om je voeten te wassen, in de hoop dat hij je hint begrijpt. Mocht dit niet aankomen, dan raad ik je aan een flinke dosis talkpoeder in al zijn schoenen te lozen. Een wondermiddel. Geloof me: ik werk in de horeca.

6)

Lieve Mees,
Mijn nieuwe liefde is fan van ‘sploshing’. We daten pas drie weken, en het is echt een hele lieve jongen. Hij is verder ook niet raar ofzo, misschien een beetje saai zelfs, en – niet onbelangrijk – een errrug lekker ding. Ik zal verder niet teveel in detail treden, maar hij is in bed ook echt een ster. Kortom: best wel een vangst! Maar ja, je raadt het al: nu wil hij dat ik met hem ga sploshen. Daar heb ik dus helemaal geen zin in. Ik ben erg verliefd op mijn nieuwe vriendje en ik wil hem niet kwijt, maar ik heb geen zin om straks de hele tijd chocoladesaus uit mijn oor en Joost mag weten waar nog meer te zitten peuteren. Wat moet ik doen?

E.

L.S.,
Je erg leuk geschreven mail doet me vermoeden dat je het totaal bij elkaar hebt verzonnen. Maar ik ben de belabberdste niet, dus we geven gewoon antwoord. Voor de mensen thuis: ‘sploshen’ (ook wel ‘wet and messy fetishism’) houdt een voorliefde in voor het insmeren van het lichaam met allerhande vloeibare producten. Van pindakaas tot scheerschuim. Let wel: lichaamssappen vallen hier niet onder. Ter zake. Wanneer je partner aangeeft een bepaalde fetisj te hebben, is er al sprake van een dialoog, en dat is prettig. Het is voor velen niet makkelijk om dergelijke zaken te bekennen. Je zou versteld staan wat de mens allemaal kan opwinden. Wees dus vooral tolerant in het aanhoren van je lief en schroom ook niet om zelf voor de boeg te komen als je voelt dat het vertrouwen daar is.

Echter, als jij deze fetisj niet deelt, kun je in een moeilijk parket komen. Je wilt namelijk je gezel plezieren, maar niet ten koste van jezelf. Ik zou zeggen: ga op zoek naar een compromis of waag het er op. Je kan alles een keer proberen, nietwaar? Vaak is er ook een lichte vorm uit te voeren: een pets op de billen met de hand in plaats van de zweep. Of in dit geval: op de borst een likje honing in plaats van een emmer acrylverf. Vermijd in ieder geval de slagroom. Uit eigen ervaring weet ik dat dat resulteert in een zurig plakkerig lijf. Vooral dat zure, gatver, is niet weg te douchen.

-

Ook een vraag voor Mees? Stel hem nu:

[contact-form 7 "hh4-lievemees"]

Mail

Ava Mees List

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Tmettigh x tseghnas 8

Tmettigh x tseghnas

'Ontvreemd en onthéémd,' schrijft Imane Karroumi El Bouchtati over Riffijnse sieraden. Wat betekent dit zilver voor haar en haar identiteit? Lees meer

Hard//hoofd zoekt een nieuwe chef Kunst

Hard//hoofd zoekt een nieuwe chef Kunst

We zoeken een nieuwe chef Kunst! Reageren kan tot zondag 22 februari 2026. Lees meer

Auto Draft 12

Laat dat, zei ik

Op de binnenplaats van een muf hostel verlangt een man naar erkenning bij zijn vrouwelijke kamergenoot. In Laat dat, zei ik legt Robin van Ommen onze verwachtingen over wederkerigheid in sociale interacties bloot. Met een surreële twist. Lees meer

Mijn AI-persona staat alles beeldig, maar waarom vertelt ze me niet dat die trui kriebelt? 2

Mijn AI-persona staat alles beeldig, maar waarom vertelt ze me niet dat die trui kriebelt?

Het is de AI-era. Terwijl modemerken paraderen met virtuele modellen en digitale pasvormen, wordt het lichaam steeds minder relevant in hoe kleding wordt verkocht. Loïs Blank vraagt zich af wat er van mode overblijft als het lichaam niet langer nodig is. Lees meer

Vrijheid is geen taart

Vrijheid is geen taart

Wat te doen wanneer het je allemaal even te veel wordt in dit leven? Sharvin Ramjan bezocht in 2023 maar liefst tweemaal Isaac Juliens tentoonstelling What Freedom Is To Me. Ook Juliens oudere werk lijkt weinig aan relevantie te verliezen. ‘Hoe mooi zou het zijn als we de fantasierijke wereld en visie van Isaac Julien met beide handen uit het scherm trekken en met ons meedragen in de dagelijkse sleur van het leven?’ Lees meer

Neil Armstrong (they/them) 1

Daar ben je, hier zijn we

BredaPhoto, Pride Photo en Tilt organiseerden de tentoonstelling ‘Levenslijnen – queer verhalen in beeld’ en vroegen vier queer auteurs een brief te schrijven aan een geportretteerde. Vandaag lees je de brief van Ayden Carlo: 'Dit hier lijkt helemaal niet over jou te gaan en dat is precies waarom ik je schrijf.' Lees meer

We herkennen vroege signalen van partnergeweld, maar als een bevriende staat geweld pleegt zijn we ineens stekeblind

We herkennen vroege signalen van partnergeweld, maar als een bevriende staat geweld pleegt zijn we ineens stekeblind

Wat als je ogen werken, maar je de patronen niet herkent? Marthe van Bronkhorst kijkt terug op een week van sneeuw en ICE. Lees meer

Dwalend door dromen en sluierende schaduwen

Dwalend door dromen en sluierende schaduwen

Soms vraagt een kunsttentoonstelling om een andere vorm dan een standaard recensie. Dit is ook het geval bij ‘Sculpting the senses’ van Iris van Herpen in Kunsthal Rotterdam. Merel Wolfkamp ging er heen en beschrijft haar ervaring op een gevoelige, poëtische manier. Lees meer

Neil Armstrong (they/them)

Neil Armstrong (they/them)

BredaPhoto, Pride Photo en Tilt organiseerden de tentoonstelling ‘Levenslijnen – queer verhalen in beeld’ en vroegen vier queer auteurs een brief te schrijven aan een geportretteerde. Vandaag lees je de brief van Trijntje van de Wouw: ‘Ze zoeken zo hard naar buitenaardse wezens dat ze niet zien hoeveel er nog te ontdekken valt recht voor hun neus.’ Lees meer

 1

Beste Dimitri

In november 2025 organiseerden fotofestivals BredaPhoto en Pride Photo samen met Tilt de tentoonstelling ‘Levenslijnen – queer verhalen in beeld’. Daarin onderstreepten en vierden we het belang om in alle vrijheid te kunnen zijn wie je wilt zijn. Vier queer auteurs schreven een brief aan een van de geportretteerden. Lees meer

Taal als brug tussen AI en de menselijke creatie

Taal als brug tussen AI en de menselijke creatie

In een wereld waarin talen verdwijnen en technologie oprukt, stelt Axel Van den Eynden de vraag: kan AI een dode taal weer tot leven wekken? In een reflectieve zoektocht onderzoekt hij de (on)macht van digitale vooruitgang, en de verbindende kracht van taal, verhalen en woorden. Lees meer

Zand erover

Zand erover

In dit verhaal van Anouk Harkmans ligt een verteller op het strand, alleen, met een steen op haar navel, en ze overdenkt een relatie die voorbij is. 'Wat als dit geen einde is? Wat als het einde al heeft plaatsgevonden – zonder zichtbare erosie – en dit niet meer is dan de onverhoopte poging om te doen alsof dat niet zo is?' Lees meer

Het is tijd om op een totaal andere manier naar de wereld te kijken

Het is tijd om op een totaal andere manier naar de wereld te kijken

Wat is magie? Een mysterieuze familiering gaf Marthe van Bronkhorst een ander perspectief. Lees meer

Het kerstmaal

Het kerstmaal

Het ouderlijk huis: een kern waar velen van ons naar terugkeren met de feestdagen. Dingen horen daar te zijn zoals je ze hebt achtergelaten. Maar wat als dat niet meer zo is? Wat als dat fundament niet meer zo stevig blijkt te zijn? Thomas D'heer schrijft zacht over toenadering, weemoed en familie. Lees meer

De dubbele bodems van Blommers & Schumm

De dubbele bodems van Blommers & Schumm

In fotografiemuseum Foam bezoekt Caecilia Rasch de tentoonstelling Mid-Air, en deze roept vragen op over contrasten: kunst en commercie, ironie en eerlijkheid. Lees meer

Een klein manifest voor tierelantijntjes

Een klein manifest voor tierelantijntjes

Pantone stelt dat de wereld gebaat is bij meer visuele zuiverheid, een esthetische keuze die midden in deze tijd allesbehalve apolitiek is. In reactie op de nieuwe kleur van het jaar laat Loïs Blank zien hoe kleur, macht en uitsluiting met elkaar verweven zijn. Haar column is een oproep voor meer kleur, meer geluid en meer weerstand. Lees meer

Schrijvers en beeldmakers gezocht voor ‘Sporen’, het negende Hard//hoofd Magazine!

Schrijvers en beeldmakers gezocht voor ‘Sporen’, het negende Hard//hoofd Magazine!

Maak jij een bijdrage die een nieuwe weg inslaat? Stuur vóór 1 februari je pitch in en draag met een (beeld)verhaal, essay, poëzie of kunstkritiek bij aan het magazine ‘Sporen’. Lees meer

Auto Draft 11

20240903 Fiat Punto

Met de handrem omlaag en handen aan het stuur rijdt Wim Landuyt je in dit gedicht langs zijn bloedlijn, van de pastasaus in zijn aderen tot in dit land van regels: een compilatie van zijn migratie. 'net als een geïmporteerde fiat punto / brandt mijn motor onder mijn huid' Lees meer

Lees dit boek vooral niet

Lees dit boek vooral niet

Wat doe je als je een boek leest dat totaal schuurt met je wereldbeeld, maar wel goed geschreven is? Dit overkwam boekenblogger Maartje van Tessel, toen ze een berichtje kreeg van een debutant met de vraag of ze zijn boek wilde lezen. Het zet haar aan het denken over wat literatuur kan en mag zijn. Lees meer

César Rogers 4

César Rogers maakt een print voor onze kunstverzamelaars: ‘De spanning tussen mechanisering en het lichaam vind ik belangrijk’

Word vóór 1 januari kunstverzamelaar bij Hard//hoofd en ontvang een unieke print van César Rogers! In gesprek met chef Kunst Jorne Vriens licht hij een tipje van de sluier op. Lees meer

Lees Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Schrijf je nu in voor slechts €3 per maand en ontvang in maart je eerste papieren tijdschrift. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer!