Asset 14

Alleen maar nette mensen

Eindelijk! Het boek van Robert Vuijsje over de zoektocht van een nette joodse jongen uit Oud-Zuid naar een mooie zwarte heftige vriendin in de Bijlmer is verfilmd. Géza Weisz speelt de joodse jongen en Immanuele Grives (15 kilo aangekomen voor haar rol) de volvette Rowanda.

Sanne: Dit was een vrolijk, licht filmpje, en af en toe ook nog echt grappig. Best bijzonder voor een Nederlandse film.

Stephane: Ik vond ‘m in ieder geval leuker dan de trailer. Ik ging er met lage verwachtingen naar toe.

Emma: Wat ook niet helpt, is die poster die ze overal in de stad hebben opgehangen. Dat meisje uit de Bijlmer ziet er, te midden van al dat paars, angstaanjagend uit. Vooral 's nachts als het tl haar ogen wit doet oplichten.

Sanne: Het kwam ook door het boek, dat vond ik ontzettend lomp en irritant. Maar de film is leuker dan het boek!

Emma: De regisseur heeft inderdaad flink ingegrepen. Ik hoorde in een interview dat hij het boek wel erg expliciet (pornografisch) vond, hij heeft er heel veel uitgehaald en afgezwakt. Hij zei trouwens ook dat Nederlandse vrouwen lelijke konten hebben.

Stephane: Ik had het boek niet gelezen, maar ik hou altijd wel van films waarin mensen uit hun sociale klasse stappen. Normaal gesproken is dat dan de rijke kant op, maar hier was dat andersom. Een soort omgekeerde Madame Bovary.

Emma: Ja! Het is een superfijn genre. Lekker met vooroordelen smijten.

Sanne: De sterkste grappen in de film gaan ook over die verschillen. Die kak-moeder in de flat in Zuidoost, die zegt 'Oh, is dat een Surinaamse gewoonte, op de bank eten?’. En David die steeds wordt aangezien voor een Marokkaan, zowel in Oud-Zuid als in de Bijlmer. Alles gaat over stereotypen, aannames. Dat betekent ook dat de verschillen tussen David’s situatie – intellectueel joods gezin in Oud-Zuid – en die van Rowanda – een Surinaamse tienermoeder uit de Bijlmer met dikke billen en een gouden tand – totaal worden gekarikaturiseerd. Vooral het personage van Rowanda is over the top, maar op de een of andere manier komen de makers er wel mee weg.

Stephane: Ja die karikaturen werken wel. En soms worden die ook op scherp gezet, zoals wanneer er gezegd wordt dat alle Surinamers "elke dag aan de slavernij denken" en "joden iedere dag aan de Holocaust".

Emma: Robert Vuijsje heeft indertijd heel veel kritiek gekregen op de manier waarop hij over Surinamers en Surinaamse vrouwen schreef. Vonden jullie dat voor de verfilming ook terecht?

Stephane: Ik zat achter een heel hard lachende Surinamer, die zich duidelijk herkende in de karikaturen. Naast me zaten blanke mensen die op andere momenten moesten lachen.

Sanne: Ja! Ik zat ‘s middags in de bioscoop, met een hele schoolklas voornamelijk Surinaamse kinderen. Die zaten te gieren van het lachen, vooral om de seksscènes natuurlijk.

Stephane: Die luidruchtige seksscène met Rowanda was duidelijk geïnspireerd op de seksscène in Delicatessen trouwens.

Emma: Eh, dat heet dus ploppen, mind you. Ik zou die term nog wel eens willen gebruiken, maar dan zal ik altijd een overenthousiaste Hollandse tuthola zijn, die ook eens iets probeert. Wij kunnen alleen de ballentermen lenen. Jammer.

Sanne: Op een gegeven moment probeert de film een serieuze kant op te gaan, en dat werkt veel minder goed. Het ene moment zit je te grinniken omdat David – terecht – door Rowanda in elkaar wordt geslagen, het volgende moment is er opeens een gangbang gaande met een minderjarig meisje, en laat hij zich pijpen in een kelderbox. JEZUS.

Emma: Precies! Daar werd het ongeloofwaardig. David werd door zijn vader het huis uitgezet en toen hij bloedend voor de deur stond, wilde zijn moeder hem niet meer binnenlaten. Zo zijn ouders gewoon niet. Ook niet zogenaamd bekakte.

Sanne: Ik vond die Imanuelle Grives trouwens geweldig. Ze weet het personage van Rowanda, dat voornamelijk bestaat uit stereotyperingen, op een waardige en hilarische manier neer te zetten.

Stephane: Bij Cineville vroegen ze zich al af wanneer het eerste Gouden Kalf naar een Surinaamse actrice zou gaan, zodat we hier ook een Halle Berry-moment konden krijgen.

Sanne: Oh, dat is nog nooit gebeurd?

Stephane: Nee. Kalveren waren tot nu toe alleen maar voor Nette Mensen.

Mail

Redactie

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
:Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Tommy Wieringa verleidt je op fantastische wijze om samen met hem een doodlopende steeg in te lopen. Met een lach en een handig gebaar wijst hij de kijker op de fonkelende scherven onder ieders voeten. 'Er is nog heel veel te redden.' Lees meer

Zolang je me maar niet in pumps begraaft

Zolang je me maar niet in pumps begraaft

'Een uitvaart is toch meer voor de nabestaanden.' Steef probeert zichzelf een houding te geven wanneer ze hoort dat haar vervreemde zus is overleden. Nadine Ronde neemt je mee in de eerste stadia van het rouwproces dat begint met een ongemakkelijk potje airhockey, een Super Mario PEZ-dispenser en gesprekken over de prijsstijging van komijnekaas. Lees meer

Auto Draft 22

Merel Pauw/Elmer zoekt naar vorm in Zomergasten: ‘Mag ik hier eeuwig over twijfelen?’

Astrid Goossens ziet hoe Zomergast Merel Pauw (/Elmer) zich comfortabel voelt als buitenstaander, terwijl ze praat over haar idolen, ingewikkelde mannen, blinde vlekken, het loslaten van controle, nationalisme en de schoonheid van harige kostuums. Maar krijgen we ook de mens ‘Merel’ te zien, of genieten we vooral van een performance? Lees meer

Meisjes

Meisjes

Op een dag krijgt een jonge vrouw de vraag om voor een standbeeld te zorgen. Samen met haar botte schaar vertrekt ze naar het bos. In dit verhaal onderzoekt Mei-yun Boswinkel de spanning tussen het strakke keurslijf van de middelbare school en het verlangen naar een ongedwongen ruimte. Lees meer

Auto Draft 21

Zomergast Nasrah Habiballah houdt koppig de handrem erop: 'Het gaat niet om mij'

Lies Defever ziet hoe Nasrah Habiballah in het laatste seizoen van Zomergasten drie uur lang strategisch de handrem aangetrokken houdt. Via fragmenten van anderen zien we haar liefde voor de wereld om haar heen, maar zelf blijft ze vooral ongrijpbaar. Koppig lijkt ze vast te houden aan dat wat goede journalistiek in principe zo belangrijk maakt: jezelf telkens opnieuw proberen aan de kant te zetten. Lees meer

De uitgevers geven het stokje door

De uitgevers geven het stokje door

Lisanne Brouwer vertrekt naar theatergezelschap PS Vertelt en geeft na jaren toewijding het stokje als uitgever door aan Josje Kerkhoven: lees hier het gesprek waarin ze terugblikken op Lisannes tijd en vooruitkijken naar Josjes plannen. Lees meer

Vruchtvlees

Ontuig

Een ik verkent nieuwsgierig diens pulserende vleeslichaam, trekt zich terug in de kieren van hun zijn en vergroeit tot een thuis. Moni Zwitserloot onderzoekt met behulp van bodyhorror-ervaringen en relaties die buiten het menselijke liggen. Lees meer

:Meta x Kylie Jenner: hoe vrouwen het verdienmodel zijn van mannen ten koste van vrouwen

Meta x Kylie Jenner: hoe vrouwen het verdienmodel zijn van mannen ten koste van vrouwen

In haar column onderzoekt Loïs Blank hoe smart glasses, AI-assistenten en marketingcampagnes laten zien dat technologische vooruitgang vaak leunt op de lichamen, stemmen en veiligheid van vrouwen. Waarom blijven juist mannen het meeste verdienen aan een systeem dat zo afhankelijk is van vrouwen? Lees meer

:Archieven van West-Papua: Over narratieven, liederen en wat als kennis telt

Archieven van West-Papua: Over narratieven, liederen en wat als kennis telt

Wanneer haar opa na vijftig jaar terugkeert naar zijn geboorteland, realiseert Julia Jouwe zich pas hoezeer het ontbreken van West-Papua in het collectieve geheugen van Nederland invloed op haar heeft. Lees meer

CLICKBAIT

CLICKBAIT

Een vrouw filmt zichzelf 24/7 en laat haar acties bepalen door wat anonieme usernames vertellen. In de fysieke wereld heeft ze bijna niets, online heeft ze duizenden fans die haar aanbidden. Hoe kun je macht vinden in kwetsbaarheid? Ankie Klut onderzoekt de grens tussen het verlangen om gezien te worden en de behoefte om jezelf te verbergen achter een digitaal masker. Lees meer

Zien is beminnen 1

Een pluchen harnas

Aan de hand van een berenjas, het COC, een appelgroene broek, non-binair zijn en een rode cabrio neemt Tom Kniesmeijer je mee in de kronieken van zijn eigen genderbeleving. Lees meer

:Met stiekem ‘gay’-gedrag heeft de manosphere niets te maken

Met stiekem ‘gay’-gedrag heeft de manosphere niets te maken

'De manosphere zal niet worden ontmaskerd als we haar van een soort stiekeme homoseksualiteit betichten, maar wel door nauwkeurig te kijken hoe ze werkt en deze manieren van competitie en erkenning te ontmantelen.' Lars Meijer deelt zijn reactie op de column van Marthe Bronkhorst over de manosphere. Lees meer

Als ik Nederland in één woord kon opsommen, zou het dit zijn 1

Als ik Nederland in één woord kon opsommen, zou het dit zijn

Marthe van Bronkhorst sonjabakkert langs de geest van Nederland. 'De drie-eenheid bedrog, bedrijven, en een schijnheilige geest lijkt een patroon in de Nederlandse volksaard.' Lees meer

Zien is beminnen

de bank en de schoot

In deze twee gedichten neemt Sophia Blyden je mee terug naar de jaren negentig en naar de warmte van de schoot van je geliefde. Ze liet zich voor deze gedichten inspireren door twee werken in Museum Arnhem. Lees meer

Zien is beminnen 2

Zien is beminnen

Olave Nduwanje besteedt uren met haar lichaam, kijkt beminnend, en deelt haar ‘poreuze plooien, tastbare rondingen, vochtige openingen, en ademsnakkende lediging’ met anderen. Dit lukt haar nu, na dertig jaar, door haar realiteit te analyseren, in de spiegel te kijken en door porno te maken. Lees meer

Oproepbeeld voor ons jubileumnummer BUBBELS, het tiende nummer van Hard//hoofd Magazine!

Oproep voor inzendingen voor ons jubileumnummer BUBBELS – het tiende nummer van Hard//hoofd Magazine!

Hoe bubbelig voel jij je? Stuur vóór 1 september je pitch in en draag met een (beeld)verhaal, essay, poëzie of kunstkritiek bij aan het magazine BUBBELS! Lees meer

Kunnen we even kappen met al dat normactivisme? 1

Kunnen we even kappen met al dat normactivisme?

Loïs Blank ziet een verschuiving in wat er wordt geroepen in columns, aan talkshowtafels en op sociale media. In haar column onderzoekt ze de opvallende drang om het huwelijk, heteroseksualiteit en zelfs het willen hebben kinderen te verdedigen. Wordt de norm daadwerkelijk bedreigd, of is ze gewoon snel geïntimideerd? Lees meer

Auto Draft 17

Gemarginaliseerde Heiligdommen

Hoe bouw je een heiligdom voor mensen die in de fysieke wereld zelden een monument krijgen? Ida Hondelink bespreekt de indie videogame Plum Road Tea Dream die iets heel bijzonders biedt; een plek van herinnering, herdenking en vruchtbare grond voor intieme gesprekken over queer en van kleur zijn. Lees meer

Shirin Abedi maakt een kunstwerk voor onze kunstverzamelaars: ‘Ik wil de poëzie laten zien die naast de politieke werkelijkheid bestaat’

Shirin Abedi maakte het kunstwerk voor onze kunstverzamelaars: ‘Ik wil de poëzie laten zien die naast de politieke werkelijkheid bestaat’

Als dank voor je investering in de toekomst van onafhankelijke kunst en cultuur ontvang je één of twee keer per jaar een kunstwerk van een veelbelovende maker. Binnenkort valt een kunstwerk van fotograaf Shirin Abedi op de mat bij onze kunstverzamelaars. Welke dat precies is, blijft nog even geheim, maar in gesprek met kunstcurator Sander Bortier vertelt Abedi over haar blik op solidariteit, diaspora en de kracht van beelden die ruimte maken voor nuance. Lees meer

Out-of-office-reply

Waarom iedere Nederlander een ton moet krijgen

Marthe van Bronkhorst is momenteel afwezig en kan haar mail niet beantwoorden. Dit wil ze nog doorgeven: Lees meer