Asset 14

Titane

Trialoog: Titane

Redacteuren Marthe van Bronkhorst en Stefanie Gordin bekeken de heftige film Titane. Deze Belgisch/Franse film bleek een achtbaan van emoties met een hoop bloed en geweld, maar ook met veel tederheid.

Marthe: Best veelzeggend dat we geen derde recensent bereid konden vinden om Titane te bespreken. Waarbij sommigen aangaven: ‘dit is geen film die ik wil kijken als ik opgesloten zit in huis en niet daarna even de buitenwereld in kan’ en ‘ik ga echt heel slecht op horror’ en ‘ik heb hem gezien, het is een crazy film, ik sla even over als dat kan’.

Stefanie: Ja, inderdaad! Ik was eigenlijk al vanaf het begin heel benieuwd naar de film, zonder vooraf naar de trailer te kijken. Ik hoorde alleen dat Julia Ducournau de Gouden Palm had gewonnen. Dus samen met mijn huisgenoot ben ik onvoorbereid naar de cinema gegaan.

Marthe: Ergens las ik iets over 'gekreun, gekokhals, en mensen die met hun knieën opgetrokken in de bioscoop zaten' - dat was een screening van Titane.

Stefanie: Ik had zelf nog de mogelijkheid om vóór de laatste lockdown naar Titane te gaan, en ik moet eerlijk toegeven dat ik een paar keer heb gegild. En het was ook best uniek, want er zaten volgens mij maar twee andere bezoekers in de zaal, waardoor dat gillen niet zo gênant was.

Marthe: 'Dat wordt zo'n shockhorror, vrouwen, auto's en effectbejag,' dacht ik eigenlijk vooraf. Maar voor mij ging de film eigenlijk over de vraag 'wat is mannelijkheid?' met een hele hoop gender bending, en ja, auto's, en ja, effectbejag.

Stefanie: Daar heb je wel een goed punt. Dat gevoel had ik ook, ondanks de akelige scènes waar ik soms heel ongemakkelijk van werd. Maar ik had ook het gevoel van gemis in deze film, waardoor er wel tedere stukken in voorkwamen. Eerlijk gezegd heb ik de film niet opnieuw gekeken, al had ik wel gezegd dat ik dat ging doen.

Marthe: Teder, zeker! Ondanks alles ben ik oprecht ontroerd door de film. En dat heeft een horrorfilm nog nooit voor elkaar gekregen. Ik moet het die regisseuse nageven: de tederheid werkt misschien juist zo goed, omdat ze je net de ander kant van de rollercoaster van emoties op heeft geslingerd met veel blood and gore.

Stefanie: Ja, je hebt helemaal gelijk. Het leek precies een nieuw genre te zijn. Ook vond ik de belichting heel goed gedaan. Vond jij dat ook?

Marthe: Qua genre zou ik zeggen een revenge pulp drama, iets tussen Kill Bill, Billy Elliot en Transformers in. De beelden waren zo sterk, dat ik de film soms meer een diashow vond. Vooral het licht inderdaad.

Stefanie: Grappig dat je Transformers erbij neemt, maar inderdaad. Het was ook zo realistisch, dat ik echt het gevoel had dat dit in werkelijkheid ook kan gebeuren.

Marthe: Dat is mijn grootste compliment en grootste kritiekpunt op de film: het leek soms meer een essay of collage over mannelijk-zijn en auto's (op hoeveel verschillende manieren kun je dat in beeld brengen) dan een film met een logisch verhaal. Dus ik heb het idee dat de regisseuse een grote mind map heeft gemaakt met: wat is allemaal mannelijk? En daar heeft ze scènes bij bedacht. Strippers in autoshows, naakte vrouwen, ongewenste intimidatie, doden, auto's, seks, nog meer doden, piercings, pijn, vuur, scheren, de brandweer, lomp eten, mosh pits, mensen redden.

Stefanie: Maar ergens had ik het gevoel dat ik het verhaal wel kon volgen, al leken sommige onderdelen niet zo logisch te zijn.

Marthe: En bij elk van die scènes heeft ze een gender bending twist eraan gegeven. Dus de seriemoordenaar is een vrouw. En ze heeft helemaal geen zachte kant of medelijden met onschuldigen. Bij de brandweer dansen ze in paars licht wat het een queer vibe geeft. De vader is een moederfiguur.

Stefanie: Ik denk dat ze vooral op zoek ging naar een nieuwe beeldtaal, iets helemaal anders dan wat we vandaag de dag gewend zijn. De voorbeelden die je geeft zijn heel kenmerkend voor deze film. Op sommige momenten voelde ik me gewoon zó ongemakkelijk, omdat dit beelden zijn die je zelf niet snel zou bedenken. Ik vond het gewoon een hele openbaring. Wat ik niet zo goed snapte, is waarom ze verschillende personen vermoordde, maar dat heeft misschien iets te maken met hoe ik naar de wereld kijk. Geweld vind ik altijd heel pijnlijk en confronterend. Had jij dat niet?

Marthe: Ja, zeker. Dat het personage een seriemoordenaar is, was voor mij effectbejag. Het leek alleen gedaan om meer contrast te creëren met de tederheid die ze later toont in de film.

Stefanie: Ja, misschien was dat een cruciale keuze om de film tot zo’n tederheid te brengen.

Marthe: Psychologisch werd er geen beweegreden gegeven, behalve het auto-ongeluk dat Alexia natuurlijk fucked up heeft gemaakt. Het blijft voor mij een film als een collage, waarbij de personages onbegrijpelijke dingen doen zonder beweegreden, en in de tweede helft van de film tederheid ontdekken en eigenlijk precies het tegenovergestelde doen. Er is dus zeker een ontwikkeling bij Alexia. Een seriemoordenares die zich alleen aangetrokken voelt tot tepelpiercings en auto's vermoordt zonder duidelijke reden haar vriendin, wat omstanders en haar ouders. Ze verkleedt zich als man en breekt haar eigen neus. Ze vindt een warm onderkomen bij een man die zijn zoon is verloren: ongeveer de enige persoon die zijn hart voor zo'n verschoppeling kan openstellen. Nou, ok, so far so good. Dan komt er nog de ontwikkeling dat ze zowaar levens gaat redden in plaats van mensen doden, bij de brandweer. Ook een mooi contrast.

Stefanie: Het is voor ons zo vanzelfsprekend om films te kijken die over iets gaan, waar een duidelijke narratief in zit.

Marthe: Het seriemoorden gaf haar nog een motief en een reden om iets te verbergen, maar dat verdwijnt eigenlijk. Daarmee vond ik het meteen ook een stuk minder spannend. Ze verbergt minder en minder dat ze vrouw is, dus het centrale probleem (ze geeft zich uit voor iemand anders, is helemaal geen man, en is zwanger) wordt eigenlijk weggenomen. Daarom kreeg ik het idee dat de film over acceptatie van jezelf gaat.

Stefanie: Zou jij andere mensen deze film aanraden om te kijken?

Marthe: Mijn poëzie-schrijvende vrienden zouden hem geweldig vinden. Vanwege al die lichamelijkheid, die beelden en dat voelen. Ja, Stefanie, is er in de maatschappij wel plaats voor seriemoordende vrouwen verkleed als man die zwanger zijn van hun auto? Volgens deze film kunnen ze liefde vinden!

Stefanie: Volgens mij dacht Ducournau echt dat ze alles kon doen met deze film. Wat ik persoonlijk wel heel dapper vind.

Marthe: Ik vind het gemakzuchtig en dapper. Gemakzuchtig omdat ze heel veel dingen uit het verhaal niet heeft uitgewerkt of uitgelegd, bijvoorbeeld het vermoorden van de ouders en de spanning die er lijkt te zijn tussen Alexia en haar echte vader.

Stefanie: In het begin had ik ook totaal geen medeleven met het hoofdpersonage en juist door die tederheid in het tweede deel van de film voelde ik opeens mee met haar. Best vreemd hoe dat kan verschuiven. Veel dingen blijven open in de film, en dat zet de kijker wel aan het denken. Je kan het allemaal zelf invullen. Je zou kunnen zeggen dat mensen naar de film gaan omdat ze een duidelijk verhaal verwachten. Bij deze film was dat niet het geval. Misschien is dit ook een statement van de regisseuse?

Marthe: Zeker, maar de keuze om het kind niet in beeld te brengen vond ik wel een beetje een anticlimax. Je komt er niet achter of het kind een cyborg is of niet. Alsof ze het zelf ook niet wist. Zou jij de film aanraden?

Stefanie: Eerlijk gezegd heb ik deze film niet zo vaak besproken met anderen. Hoewel ik wel aangaf hoe bijzonder het was, kwam ik niet veel mensen tegen die de film hadden gezien. Net zoals we geen derde persoon konden vinden voor de trialoog. Ben jij ook benieuwd naar de volgende film van Ducournau? Als ze nog een film gaat maken, ben niet zeker wat er op de planning staat!

Marthe: Zeker weten. Als je tederheid kan maken in een film over een verschoppeling in een horrorwereld van auto's, vuur en moord, dan kun je veel.

Stefanie: Daar sluit ik me bij aan, en ik hoop dat haar films een groter publiek bereiken. Vooral omdat het zo’n aparte beeldtaal is.

Mail

Redactie

Friso Blankevoort (a.k.a. Freshco) is een illustrator/designer die woont en werkt in Amsterdam. De skateboardcultuur heeft een grote invloed op zijn werk, dat ook beïnvloed wordt door de traditie van grafisch ontwerp in Nederland.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Dit is geen NFT, maar een simpele jpeg - weliswaar zonder uitstoot

Ook feministische NFT’s zijn een aanslag op het milieu

Feministisch platform The TittyMag wil het NFT-aanbod diverser maken. Kan het platform die markt niet beter links laten liggen? Lees meer

 1

Vat het nou alsjeblieft niet persoonlijk op

Corona lijkt alweer bijna iets uit het verleden maar de financiële effecten ervan zijn nog steeds voelbaar in de culturele sector. Vivian Mac Gillavry blikt terug op een periode waarin bestuurders kunstenaars zonder schuld of schaamte voor de bijl gooiden. Lees meer

 1

Pim Fortuyn, aartsvader van conservatieve camp

Twintig jaar na de moord op Pim Fortuyn is camp een belangrijk onderdeel van extreem-rechtse politiek geworden. Hoe komt de bal weer bij 'ons' te liggen? Lees meer

Nieuws in beeld: Voor de klas? Mij niet gezien!

Voor de klas? Mij niet gezien!

Tien jaar geleden waren er zo'n 3000 à 4000 docenten nodig. Vorig jaar 18.000. Lees meer

Nieuws in beeld: Steek je hand op als ook jij...

Steek je hand op als ook jij...

De politie registreerde bijna 40 procent meer gevallen van seksueel grensoverschrijdend gedrag. Lees meer

Vrouwen van kleur! Stop met uitblinken en sluit je aan bij de dutjesrevolutie! 1

Vrouwen van kleur! Stop met uitblinken en sluit je aan bij de dutjesrevolutie!

Bij uitstek vrouwen van kleur gaan onderdoor aan de hoge eisen die hun werkomgevingen aan hen stellen, omdat ze constant moeten bewijzen even harde werkers te zijn als hun witte mannelijke collega's door veel meer dan hen te doen. Tijd dus om eens languit dwars te zitten: tijd voor de dutjesrevolutie! Lees meer

Nieuws in beeld: Als de prijzen de frituurpan uit rijzen

Als de prijzen de frituurpan uit rijzen

Consumenten zitten in de patatten. Lees meer

De twee realiteiten van Rusland

De twee realiteiten van Rusland

Russische feministen blijven onder grote druk van het regime nieuwe vormen van activisme bedenken. Een interview met drie anti-oorlogsactivisten. Lees meer

Nieuws in beeld: Desinformatie als wapen

Het nieuws is nep, de gevolgen heel erg echt

Behalve in en boven Oekraïne, voert Poetin ook een oorlog op het internet. De wapens in de 'informatieoorlog' zijn gemaakt van leugenachtige woorden en slim geframede beelden. Lees meer

Als je snel wilt, ga alleen. Als je ver wilt komen, ga samen

Harriet Bergman vindt dat we met z'n allen wat meer van Twitter af mogen en meer de actievergaderingen in. Want politiek is iets wat je doet; niet wat je etaleert. Lees meer

Nieuws in beeld: Sancties, poeh poeh

Sancties, poeh poeh

Rueben Millenaar is - net als de oppositie in de Tweede Kamer - niet erg onder de indruk van de Nederlandse sancties tegen Rusland. Lees meer

Wie in transitie wil, wacht een lange hindernisbaan - maar waarom?

Wie in transitie wil, wacht een lange hindernisbaan - maar waarom?

In mei 2021 kwam de VUmc genderpoli in opspraak doordat het transitietraject moeizaam, lang en pijnlijk zou zijn. Daarnaast klinkt steeds luider de vraag of genderdysforie überhaupt als mentale stoornis moet worden gezien. In deze dialoog praten therapeute Marthe van Bronkhorst (zij/haar) en ervaringsdeskundige Kris van der Voorn (die/diens) met elkaar om te begrijpen waar de tweedracht tussen transzorg en patiënt vandaan is gekomen. Lees meer

 1

Natuur in nood

Het Nederlandse natuurbeleid schiet ernstig tekort en de staat van de Nederlandse natuur is 'ronduit slecht', aldus een snoeihard rapport. Lees meer

De Surinaamse geschiedenis is ook jouw geschiedenis

De Surinaamse geschiedenis is ook jouw geschiedenis

Jazz Komproe wil de rijke en gelaagde geschiedenis van Suriname terugzien in het Nederlandse onderwijs. Niet alleen als 'zwarte bladzijde'. Lees meer

De wereld in het klein

De wereld in het klein

'Welke kennis ligt in de liefde besloten?' Carlijn Cober realiseert zich dat literaire analyse niet los kan staan van liefde. Ze denkt terug aan het college dat ze gaf over Frankenstein/Frankusstein en verkent de gevoelens die haar kinderwens oproepen. Lees meer

Nieuws in beeld: Het nieuwste dieptepunt

Poetins raketten slaan dieptepunt na dieptepunt

Russische raketten verwoestten een operatief ziekenhuis annex kraamkliniek in Marioepol. Lees meer

Plantaardig egoïsme

Plantaardig egoïsme

In de Nationale Week Zonder Vlees & Zuivel legt Max Beijneveld uit hoe het hem lukte plantaardig te gaan leven. Lees meer

Going Out With a Bo, Ali, Naomi, Guus 1

Going Out With a Bo, Ali, Naomi, Guus

Het feminisme in Nederland kon wel wat nieuwe actie gebruiken, vonden Santi van den Toorn en Marthe de Win vijf jaar geleden. Ze richtten de succesvolle doetank De Bovengrondse op. Met hun laatste actie, Het Nieuwe Spelalfabet, zwaaien ze nu af. Lees meer

Automatische concepten 74

#AfricansInUkraine

Volgens Oekraïense autoriteiten zouden de berichten over racisme aan de grens Russische propaganda zijn, maar met die lezing maakte de VN snel korte metten. Lees meer

Nieuws in beeld: Hoe een bezoekje aan de Apple Store veranderde in een 'netelige' situatie

Hoe een bezoekje aan de Apple Store veranderde in een 'netelige' situatie

Nieuwsjunkies hebben een bijzonder bange week achter de rug. Al lijkt het misschien langer geleden dat in een Apple Store in Amsterdam een maar liefst vijf uur durende gijzeling plaatsvond. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd! 

Als je je nu aansluit, dan ontvang je jaarlijks gesigneerde kunstwerken van veelbelovende kunstenaars. Meld je vóór 1 juni aan en ontvang deze zomer al je eerste kunstwerk én je eigen Hard//hoofd-tasje. Veel verzamelplezier!

Steun en verzamel