Asset 14

Alleen maar nette mensen

Eindelijk! Het boek van Robert Vuijsje over de zoektocht van een nette joodse jongen uit Oud-Zuid naar een mooie zwarte heftige vriendin in de Bijlmer is verfilmd. Géza Weisz speelt de joodse jongen en Immanuele Grives (15 kilo aangekomen voor haar rol) de volvette Rowanda.

Sanne: Dit was een vrolijk, licht filmpje, en af en toe ook nog echt grappig. Best bijzonder voor een Nederlandse film.

Stephane: Ik vond ‘m in ieder geval leuker dan de trailer. Ik ging er met lage verwachtingen naar toe.

Emma: Wat ook niet helpt, is die poster die ze overal in de stad hebben opgehangen. Dat meisje uit de Bijlmer ziet er, te midden van al dat paars, angstaanjagend uit. Vooral 's nachts als het tl haar ogen wit doet oplichten.

Sanne: Het kwam ook door het boek, dat vond ik ontzettend lomp en irritant. Maar de film is leuker dan het boek!

Emma: De regisseur heeft inderdaad flink ingegrepen. Ik hoorde in een interview dat hij het boek wel erg expliciet (pornografisch) vond, hij heeft er heel veel uitgehaald en afgezwakt. Hij zei trouwens ook dat Nederlandse vrouwen lelijke konten hebben.

Stephane: Ik had het boek niet gelezen, maar ik hou altijd wel van films waarin mensen uit hun sociale klasse stappen. Normaal gesproken is dat dan de rijke kant op, maar hier was dat andersom. Een soort omgekeerde Madame Bovary.

Emma: Ja! Het is een superfijn genre. Lekker met vooroordelen smijten.

Sanne: De sterkste grappen in de film gaan ook over die verschillen. Die kak-moeder in de flat in Zuidoost, die zegt 'Oh, is dat een Surinaamse gewoonte, op de bank eten?’. En David die steeds wordt aangezien voor een Marokkaan, zowel in Oud-Zuid als in de Bijlmer. Alles gaat over stereotypen, aannames. Dat betekent ook dat de verschillen tussen David’s situatie – intellectueel joods gezin in Oud-Zuid – en die van Rowanda – een Surinaamse tienermoeder uit de Bijlmer met dikke billen en een gouden tand – totaal worden gekarikaturiseerd. Vooral het personage van Rowanda is over the top, maar op de een of andere manier komen de makers er wel mee weg.

Stephane: Ja die karikaturen werken wel. En soms worden die ook op scherp gezet, zoals wanneer er gezegd wordt dat alle Surinamers "elke dag aan de slavernij denken" en "joden iedere dag aan de Holocaust".

Emma: Robert Vuijsje heeft indertijd heel veel kritiek gekregen op de manier waarop hij over Surinamers en Surinaamse vrouwen schreef. Vonden jullie dat voor de verfilming ook terecht?

Stephane: Ik zat achter een heel hard lachende Surinamer, die zich duidelijk herkende in de karikaturen. Naast me zaten blanke mensen die op andere momenten moesten lachen.

Sanne: Ja! Ik zat ‘s middags in de bioscoop, met een hele schoolklas voornamelijk Surinaamse kinderen. Die zaten te gieren van het lachen, vooral om de seksscènes natuurlijk.

Stephane: Die luidruchtige seksscène met Rowanda was duidelijk geïnspireerd op de seksscène in Delicatessen trouwens.

Emma: Eh, dat heet dus ploppen, mind you. Ik zou die term nog wel eens willen gebruiken, maar dan zal ik altijd een overenthousiaste Hollandse tuthola zijn, die ook eens iets probeert. Wij kunnen alleen de ballentermen lenen. Jammer.

Sanne: Op een gegeven moment probeert de film een serieuze kant op te gaan, en dat werkt veel minder goed. Het ene moment zit je te grinniken omdat David – terecht – door Rowanda in elkaar wordt geslagen, het volgende moment is er opeens een gangbang gaande met een minderjarig meisje, en laat hij zich pijpen in een kelderbox. JEZUS.

Emma: Precies! Daar werd het ongeloofwaardig. David werd door zijn vader het huis uitgezet en toen hij bloedend voor de deur stond, wilde zijn moeder hem niet meer binnenlaten. Zo zijn ouders gewoon niet. Ook niet zogenaamd bekakte.

Sanne: Ik vond die Imanuelle Grives trouwens geweldig. Ze weet het personage van Rowanda, dat voornamelijk bestaat uit stereotyperingen, op een waardige en hilarische manier neer te zetten.

Stephane: Bij Cineville vroegen ze zich al af wanneer het eerste Gouden Kalf naar een Surinaamse actrice zou gaan, zodat we hier ook een Halle Berry-moment konden krijgen.

Sanne: Oh, dat is nog nooit gebeurd?

Stephane: Nee. Kalveren waren tot nu toe alleen maar voor Nette Mensen.

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 1) 1

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 1)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

Dubbelleven

Dubbelleven

Hoe kenmerkt het interieur van een multicultureel gezin zich? Emerald Liu onderzoekt hoe huiselijke voorwerpen een metaforische brug vormen met haar overzeese familieleden. ‘Het proces van achterlaten maakt alles wat je in je handen hebt extra betekenisvol, overgoten met een glazuur van kostbaarheid.’ Lees meer

Zo beweegt ze niet

Zo beweegt ze niet

Ze had zich er grondig op voorbereid. Spotify-playlists, het juiste jurkje, en zelfs een plan voor gespreksonderwerpen. Maar nu, in de rij voor de club, voelt alles vreemd en ongepast. Een audioverhaal van Lakaver (Werner de Valk en Roderik Maes). Lees meer

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

"Ofwel we noemen mij voortaan een tokkie, en ik zal de titel met trots dragen. Of we stoppen met het gebruik van het woord tokkie en laten het weer alleen een familienaam zijn." In deze gastcolumn geeft Anne Schepers een ijzersterk pleidooi tegen het negatieve gebruik van het woord 'tokkie'. Lees meer

Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

:‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven 2

‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven

Booking.com pretendeert op te komen voor mensenrechten en verdient tegelijkertijd geld aan verhuur in illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Juul Kruse beschrijft hoe het is om tegen dit bedrijf te demonstreren. Lees meer

:Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Daria Rizvic zag de film Perfect Days op precies het juiste moment in haar leven. Een persoonlijk verhaal over de kracht van regelmaat. Lees meer

Enge man

De echte ‘sfeerboosdoener’ was de ME

Hoe kan een universiteit die in bijna elk curriculum aandacht besteedt aan dekolonisatie en de kritische blik van haar studenten, zich hier in de praktijk, wanneer het over hun eigen rol gaat, aan onttrekken? Lees meer

Relatietherapie voor een  meningsverschil over AI en kunst 1

Relatietherapie voor een meningsverschil over AI en kunst

Drie kunstenaars komen samen om te praten over de relatie tussen AI en kunst. Twee verschillen flink van mening, de derde bemiddelt. Lees meer

 1

Museumwanden heringericht: Hoe moeten vrouwelijke kunstenaars nu gecureerd worden?

Waarom hangt er nog steeds zo weinig werk van vrouwelijke makers in Nederlandse musea? Isabella Legebeke onderzoekt dit aanhoudende gebrek in een hoopvol essay. Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

In het tweede deel van dit essay onderzoekt Ida de complexe verhouding tussen de ‘nuchtere’ Nederlandse cultuur en fantasy. Druist fantasie eigenlijk wel zo tegen onze natuur in als we denken? Hoe is dat eigenlijk mogelijk, als we tegelijkertijd zo van fantasy houden? Lees meer

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Gaza kan halverwege mei de meest extreme vorm van hongersnood verwachten. Volgens de VN bestaat deze door de mens gecreëerde catastrofe nu al in delen van Gaza. David Meijers ontleedt hoe Nederlandse politici en media actief het Israëlisch beleid vertekenen en wegkijken van de genocide. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

AI: Nooit meer eenzaamheid?

AI: Nooit meer eenzaamheid?

Ferenz Jacobs bespreekt het futuristische kunstproject van Alicia Framis. Deze zomer trouwt Francis met een hologram gebaseerd op haar eerdere relaties. AI en liefde: een gelukkig huwelijk? Lees meer

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Afgelopen woensdag opende het Nederlandse paviljoen op de Biënnale van Venetië. Onze chef kunst Jorne Vriens zag hoe kunstenaar Renzo Martens in huilen uitbarstte toen hij sprak over zijn samenwerking met zijn Congolese medekunstenaars. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 1

Het is een ondiepe sloot voor een fantasy-schrijver: deel 1

Bijna een kwart van de Nederlandse volwassenen leest het liefst fantasy of sciencefiction. Toch verschijnt er bijna geen Nederlandstalige fantasy. In dit eerste deel van een tweeluik onderzoekt Ida Hondelink waarom fantasy als volwassen literair genre zo ondergeschikt is in Nederland. Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

De buschauffeur

De buschauffeur

'Kijk door me heen als door de voorruit'. In deze gedichtenreeks van Angelika Geronymaki probeert een buschauffeur krampachtig de kortstondigheid - in tijd, plaats, interactie - te behouden die eigen is aan zijn baan. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer